Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 490 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy | żeglarskie

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 8744 przypisów.

Nansen, Fridtjof (1861–193) — norweski badacz Arktyki, oceanograf, działacz społeczny; w sierpniu 1921 rezolucją Ligi Narodów mianowany na Urząd Wysokiego Komisarza ds. Uchodźców Rosyjskich w Europie. [przypis edytorski]

Nansen, Fridtjof (1861–1930) — podróżnik, zoolog, polarnik i dyplomata norweski. W wyprawie do bieguna północnego (1893–1896) dotarł najdalej ze wszystkich dotychczasowych wypraw polarnych. Bieguna jednak nie zdobył. Wyprawa zakończyła się na Wyspie Franciszka Józefa, ok. 1000 km od bieguna północnego. [przypis edytorski]

Nansen, Piotr (ur. 1890) — duński pisarz, dziennikarz i wydawca. Dziennik panny Julii nosi w oryginale tytuł Julies Dagbog. [przypis edytorski]

Nanyue — jap. Nangaku (677–744). Chiński mistrz chan z okresu dynastii Tang. Powszechnie nazywany Nanyue Huairang (jap. Nangaku Ejō). Przyjął święcenia mnisze w wieku 15 lat i przez osiem lat praktykował pod okiem szóstego patriarchy Huinenga (jap. Enō). Po śmierci otrzymał pośmiertny tytuł Dahui (jap. Daie). Jednym z jego głównych uczniów był Mazu Daoyi (jap. Baso Dōichi) [przypis tłumacza]

nań (starop.) — skrót od: na niego. [przypis edytorski]

naokoło — w oprac. J. Czubka: na okół. [przypis edytorski]

naokół — dziś: dookoła, wokół. [przypis edytorski]

naonczas (daw.) — naówczas, natenczas. [przypis edytorski]

naosobniejszy (starop.) — najlepszy. [przypis redakcyjny]

naospalszy (starop. forma) — dziś: najospalszy; najpowolniejszy. [przypis edytorski]

naostatek (starop. forma ort.) — dziś: na ostatek; w końcu, ostatecznie. [przypis edytorski]

naostatek (starop. forma ort.) — dziś: na ostatek; w końcu. [przypis edytorski]

naostatek (starop. forma ort.) — na ostatek; w końcu. [przypis edytorski]

naostatek (starop.) — na ostatek, w końcu. [przypis edytorski]

naostrszy (daw. forma) — najbardziej ostry. [przypis redakcyjny]

naówczas (daw.) — wtedy, w tym czasie, w takiej sytuacji. [przypis edytorski]

naówczas — wówczas, wtedy. [przypis edytorski]

napad na tyły wojsk maszerujących w górę bynajmniej nie mógł grozić — ścigający Greków Persowie uważali położenie ich za beznadziejne. Ich zdaniem, wyjście z kraju Karduchów było wykluczone. Każdy z perskich wodzów wrócił więc do swej prowincji. [przypis tłumacza]

napad podchorążych na Belweder w nocy 29 listopada — tj. początek powstania listopadowego w 1830 r. [przypis edytorski]

napad Rosjan w 1519, którzy całą drogę z Mińska do Wilna przeszli z ogniem i mieczem — ob[acz:] Karamzin, Hist[oria] państ[wa] rosyjsk[iego] t. VII, nota 199. [przypis autorski]

napad wspomnień opisany na s. 91 — autor w ten sposób opatrzył odsyłaczami wewnątrztekstowymi pierwodruk swej powieści; w tym przypadku na wskazanej stronie znajdują się dwa akapity z rozdz. V: „Atak jednakże nie był za silnym. Były to lubieżne myśli (…) nazywała” (początek akapitu na poprzedniej stronie) oraz „Mocą kontrastu, porwany wstrętem (…) hodował w nim jakiś kwiat” (końcówka akapitu na następnej stronie). [przypis edytorski]

napadli Araby — dziś popr.: napadli Arabowie. [przypis edytorski]

napadł na Czarnków (Carnkou). — „Koło Santoka tylko trzymali Polanie za Notecią stanowisko. Ale Welun, Czarnków, Uście, Nakło, były powznoszone nad Notecią warownie, zapewniające Pomorzanom panowanie po obu stronach Noteci. — Te twierdze, zdobyć albo obalić było potrzeba, aby się w głąb kraju wedrzeć i w nim panowanie zapewnić. Krzywousty wszystkie do tego siły obrócił, zwierzchników tych grodów, mianowicie Gniewomira w Czarnkowie, Światopola w Nakle chrzcił, z nimi się powinowacił” (Polska śr. w, T. 2 str. 365). [przypis tłumacza]

napadnieni (daw. forma) — dziś: napadnięci. [przypis edytorski]

napadniony (daw.) — napadnięty. [przypis edytorski]

napaliwa (gw.) — napalimy. [przypis edytorski]

naparstek — ochraniacz nakładany na palec w czasie szycia albo bardzo mała ilość czegoś; tu: w znaczeniu metaforycznym. [przypis edytorski]

naparstek — ochraniacz nakładany na palec w czasie szycia. [przypis edytorski]

naparzeć się (daw.) — uparcie, natarczywie chcieć. [przypis edytorski]

napastowasz — dziś popr.: napastujesz. [przypis edytorski]

Napaść rzeczpospolitą, wyniszczyć ogniem i mieczem naród bez udzielnej familii, ludzi bez dziedzicznego pana podburzeniem fanatyzmu wyrznąć, potem ich resztę rozszarpać i podzielić — chodzi o Polskę (wywołanie w niej sprawy dysydenckiej, rzezi hajdamackiej, pchnięcie szlachty do Konfederacji Barskiej, wkroczenie wojsk sąsiedzkich w r. 1772, rozbiór). [przypis redakcyjny]

napaść (starop.) — tu: natrafić. [przypis edytorski]

napaśnik — dziś: zapaśnik. [przypis edytorski]

napawać (daw.) — poić kogoś (czymś), dawać komuś pić coś. [przypis edytorski]

napawać się — tu: poić się. [przypis edytorski]

napawali się (daw.) — pić, poić (do syta). [przypis edytorski]

napełni myśli (starop.) — spełnij pragnienia. [przypis edytorski]

napełnili Megarę i Teby zbiegami — Spartanie zakazali przyjmowania zbiegów i polecili wydać ich w ręce „trzydziestu”, co Ksenofont pomija milczeniem. Miasta greckie rozkaz ten zupełnie zignorowały, a Teby nawet wyznaczyły karę jednego talentu, jeśli ktoś odmówi pomocy prześladowanym wygnańcom, i popierały ich zbrojenia. [przypis tłumacza]

napełnił nią dłoń swoją — Raszi wyjaśnia, że chodzi tu o קֹמֶץ (komec), por. przypis do Kpł 2:2, zob. Raszi do 9:17 [1]. [przypis tradycyjny]

Napełniłem go Duchem Bożym, mądrością i rozumem i umiejętnością do roboty — Wj 31, 3, o Besaleelu. [przypis edytorski]

napełń — dziś popr.: napełnij. [przypis edytorski]

napewniejsze (starop. forma) — najpewniejsze; tu: najpewniej, zapewne. [przypis edytorski]

Napędza nasion kwiatów, a te puchy — nasiona niektórych kwiatów otoczone są puchem (np. mniszchy) i dzięki temu łatwo unoszą się z wiatrem. [przypis redakcyjny]

napędzać — tu: popędzać, przynaglać. [przypis edytorski]

napędzić (gw.) — wypędzić. [przypis edytorski]

napić — dziś popr.: napić się. [przypis edytorski]

napierać się czegoś — napraszać się; usilnie czegoś chcieć, o coś się dopominać. [przypis edytorski]

napierać się czegoś — tu: usilnie dopraszać się czegoś. [przypis edytorski]

napierać się (daw.) — domagać się czegoś. [przypis edytorski]

napierać się (daw.) — dopraszać się. [przypis edytorski]

napierać się (daw.) — upierać się, usilnie na coś namawiać. [przypis edytorski]

napierać się (daw.) — usilnie domagać się czegoś. [przypis edytorski]

napierać się (starop.) — nalegać; wywierać nacisk; upierać się. [przypis edytorski]

napieranie — usilne domaganie się. [przypis edytorski]

Napierski powiada, że Lieder to brakujące ogniwo gdzieś między Norwidem a Faleńskim — S. Napierski, Zapomniany polski modernista, Warszawa 1936, s. 50 (por. Aneks VIII [patrz: dalej w tej publikacji autorskie uzupełnienie opatrzone tytułem Aneks VIII; red. WL]). [przypis autorski]

Napierski, Stefan — właśc. Stefan Marek Eiger (1899–1940), poeta, eseista i tłumacz pochodzenia żydowskiego, wydawca czasopisma „Ateneum”. [przypis edytorski]

napierstnik a. napierśnik — część zbroi osłaniająca pierś. [przypis edytorski]

napierśnik — część uprzęży mocujący ją na piersi zwierzęcia i zapobiegająca zsuwaniu się siodła. [przypis edytorski]

napierśnik — część zbroi osłaniająca piersi. [przypis edytorski]

napierśnik — hebr. חֹשֶׁן (choszen). „Ozdoba noszona na piersi”, Raszi do 28:4 [1]. Por. przypis do Wj 25:7 [przypis edytorski]

napierśnik — hebr. חשֶׁן (choszen). [przypis edytorski]

napierśnik — hebr. efod, אפוד. [przypis tłumacza]

napierśnik wyroczny — hebr. חֹשֶׁן מִשְׁפָּט (choszen miszpat): dosł. napierśnik sądu, w innych tłumaczeniach pektorał, element stroju Najwyższego Kohena (Arcykapłana), noszony przez niego na piersi. Na zewnętrznej stronie choszen miszpat znajdowało się 12 kamieni szlachetnych z wyrytymi imionami plemion Israela, wewnątrz mieścił się schowek na tzw. אוּרִים וְתֻּמִּים (urim wetumim): wedle tradycji był to pergamin z zapisanym Imieniem Boga, por. 28:30, za pomocą urim wetumim Najwyższy Kohen udzielał w imieniu Boga odpowiedzi na zadawane pytania. Choszen miszpat był nazywany »napierśnikiem sądu« „ponieważ czynił odpokutowanie za omyłki sądu, inne wyjaśnienie: ponieważ jego wyroki były klarowne a jego obietnice prawdziwe”, Raszi do 28:15 [1]. [przypis tradycyjny]

napierśnika — hebr. חֹשֶׁן (choszen). Część ceremonialnego stroju Arcykapłana, kwadratowy napierśnik przymocowany był z przodu na piersi, w napierśniku osadzone było 12 drogich kamieni, po trzy w czterech rzędach, symbolizujących 12 plemion Israela. Raszi komentuje: kamienie onyksowe potrzebne były do naramiennika, a kamienie wypełniające do napierśnika, zob. Raszi do 25:7 [3]. [przypis tradycyjny]

napierwsze (starop. forma) — najpierwsze. [przypis edytorski]

napierwszy (starop. forma) — dziś popr.: najpierwszy. [przypis edytorski]

napiękniejszej — w rękopisie: napiękniejszy. [przypis redakcyjny]

napiętnowaną rysy mnogimi — dziś popr. forma N.lm: (…) rysami (…). [przypis edytorski]

napis, który znasz dobrze — brzmi on: „Tu spoczywa ten, którego imię napisane było na fali”. [przypis redakcyjny]

napis piekła: «Nadziei tu na wieki zbądź!» — w Boskiej Komedii Dantego (część Piekło, III, 9) napis nad bramą piekła głosi: „Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy wchodzicie”. [przypis edytorski]

napis pod pomnikiem mówi (…) że padł na polu walki w roku 1919 jako dziewiętnastoletni dowódca pułku… — mowa o odsłoniętym w Rzeszowie w 1932 pomniku majora Leopolda Kuli ps. „Lis” (1896–1919), za młodu przywódcy grupy rówieśniczej konspiracyjnego Związku Strzeleckiego, ulubieńca Józefa Piłsudskiego i uzdolnionego dowódcy, który zginął podczas walk na froncie ukraińskim i został pośmiertnie awansowany do stopnia pułkownika. [przypis edytorski]

napis runiczny — pismo runiczne, runy; najstarsze pismo północnoeuropejskie. [przypis edytorski]

napis — tłumacz proponuje tu również zamiennie inne określenie: monogram. [przypis edytorski]

napis (tu daw.) — dziś: tytuł. [przypis edytorski]