Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x
VI (Ach! nieraz mi się zdaje...) → ← IV (O niezgłębiona duszy toni...)

Spis treści

    1. Ciemność: 1 2
    2. Cierpienie: 1
    3. Duch: 1
    4. Las: 1
    5. Los: 1
    6. Melancholia: 1
    7. Muzyka: 1
    8. Natura: 1
    9. Otchłań: 1
    10. Światło: 1
    11. Wiosna: 1

    Jan KasprowiczW ciemności schodzi moja duszaV

    Duch, NaturaZ głębin przestworu, z ciemnych chmur,
    nad wilgotnymi łany,
    Ciemność, Światło, Las, WiosnaJak srebrny opar wstaje duch
    z promieniem wokół głowy
    Rośnie w mych oczach, niebios tór
    rozjaśnia mgłą owiany,
    Strząsa ostatni śniegu puch
    z swej sukni lazurowej.
    MuzykaUderza w róg swój: szumi bór
    i szumią rzek bałwany,
    Ziemia wytęża wszystek słuch
    i rychło na dąbrowy,
    Na senne niwy wiedzie chór
    swych dzieci rozśpiewany,
    Błogosławiących twórczy ruch,
    okrytych w liść majowy.
    LosI moja dusza chłonie wraz
    ten hymn, budzący zioła,
    Rwie się do wonnych światła fal,
    lecz widzi po niewoli[1],
    Że się w liść świeży, jak ten las,
    naodziać[2] już nie zdoła.
    Ciemność, Cierpienie, Melancholia, OtchłańMrok ją ogarnia, mrok i żal:
    skarży się swojej doli:
    I duch, co życia przywiódł czas,
    gasi swój blask u czoła
    I razem z nią w bezmierną dal
    szumi pieśń melancholii.

    Przypisy

    [1]

    po niewoli — mimo woli, nie chcąc tego. [przypis edytorski]

    [2]

    naodziać (neologizm) — przyodziać, ubrać. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x