Spis treści

    1. Ciemność: 1 2
    2. Cierpienie: 1
    3. Duch: 1
    4. Las: 1
    5. Los: 1
    6. Melancholia: 1
    7. Muzyka: 1
    8. Natura: 1
    9. Otchłań: 1
    10. Światło: 1
    11. Wiosna: 1

    Jan KasprowiczW ciemności schodzi moja duszaV

    1

    Duch, NaturaZ głębin przestworu, z ciemnych chmur,

    nad wilgotnymi łany,

    Ciemność, Światło, Las, WiosnaJak srebrny opar wstaje duch

    z promieniem wokół głowy

    5

    Rośnie w mych oczach, niebios tór

    rozjaśnia mgłą owiany,

    Strząsa ostatni śniegu puch

    z swej sukni lazurowej.

    MuzykaUderza w róg swój: szumi bór

    10

    i szumią rzek bałwany,

    Ziemia wytęża wszystek słuch

    i rychło na dąbrowy,

    Na senne niwy wiedzie chór

    swych dzieci rozśpiewany,

    15

    Błogosławiących twórczy ruch,

    okrytych w liść majowy.

    LosI moja dusza chłonie wraz

    ten hymn, budzący zioła,

    Rwie się do wonnych światła fal,

    20

    lecz widzi po niewoli[1],

    Że się w liść świeży, jak ten las,

    naodziać[2] już nie zdoła.

    Ciemność, Cierpienie, Melancholia, OtchłańMrok ją ogarnia, mrok i żal:

    skarży się swojej doli:

    25

    I duch, co życia przywiódł czas,

    gasi swój blask u czoła

    I razem z nią w bezmierną dal

    szumi pieśń melancholii.

    Przypisy

    [1]

    po niewoli — mimo woli, nie chcąc tego. [przypis edytorski]

    [2]

    naodziać (neologizm) — przyodziać, ubrać. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…