Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 377 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x

Spis treści

      Dōgen KigenO przyjmowaniu wskazańtłum. Hōjun

      1

      Czyste reguły ogrodów chan[1] mówią:

      Wszyscy buddowie trzech czasów opuścili domostwo[2] osiągając Drogę[3]. Dwudziestu ośmiu [patriarchów][4] z Zachodniego Nieba[5], Szósty [Patriarcha][6] z ziemi Tang[7], przekazali pieczęć umysłu buddy[8] i wszyscy bez wyjątku byli śramanerami[9]. Z pewnością to właśnie dzięki nieskazitelnemu przestrzeganiu moralnej dyscypliny[10], stali się uniwersalnym wzorem [we wszystkich] Trzech Światach[11]. Dlatego w praktyce zen i zapytywaniu o Drogę[12] podstawą są reguły i wskazania. Jeśli nie uwolnisz się od błędów i nie będziesz strzec się negatywnych czynów, jakże możesz osiągnąć stan buddy i zostać patriarchą?

      Przyjmowanie wskazań wygląda następująco: powinieneś mieć przygotowane trzy rodzaje szat[13], miseczkę żebraczą, matę oraz nowe i czyste odzienie. Jeśli nie ma nowego odzienia, [powinno zadbać się o to], aby stare zostało uprane i starannie oczyszczone. W chwili przyjmowania wskazań[14] nie powinieneś [używać] szat ani miseczki należących do kogoś innego. Skup swój umysł i nie zajmuj się innymi rzeczami. Przyjęcie formy Buddy, przyjęcie wskazań Buddy oraz otrzymanie tego, co buddowie przyjęli i stosowali, nie jest błahą rzeczą. Jakże mógłbyś traktować je lekko? Jeśli pożyczysz od kogoś szaty lub miseczki, nawet gdybyś wszedł na podest i przyjął wskazania, [w istocie] nie będzie to przyjęciem wskazań. Raz nie przyjąwszy ich, do końca życia będziesz człowiekiem bez wskazań, który w niewłaściwy sposób przekroczył Bramę Pustki[15] daremnie przyjmując darowizny od wyznawców. Początkujący na ścieżce, którzy nie opanowali jeszcze wskazań Dharmy i bez nauczyciela, który by im je wyjaśnił, upadają. Mym pragnieniem jest, abyś te oto ostre słowy w sercu swym głęboko wyrył.

      Jeśli przyjąłeś już wskazania słuchaczy[16], powinieneś [następnie] przyjąć wskazania bodhisattwy. Taki jest porządek wchodzenia [na ścieżkę] Dharmy[17].

      2

      Na Zachodnim Niebie jak i we Wschodniej Ziemi[18], w miejscach istnienia przekazu buddów i patriarchów, wchodząc [na ścieżkę] Dharmy, na początku przyjmowane są wskazania. Nie przyjąwszy wskazań nie jesteś dzieckiem buddów, nie jesteś spadkobiercą [Dharmy] patriarchów, dlatego że dla nich „porzucenie błędów i nie wystrzeganie się [czynienia] negatywnych czynów” stanowiło „praktykę zen i poszukiwanie Drogi”. Słowa „podstawą są reguły i wskazania” same w sobie są już Okiem i Skarbcem Prawdziwej Dharmy[19]. Osiągnięcie stanu buddy i zostanie patriarchą jest z pewnością otrzymaniem i podtrzymywaniem Oka i Skarbca Prawdziwej Dharmy, a patriarchowie, którzy właściwie przyjmują Oko i Skarbiec Prawdziwej Dharmy otrzymują tym samym i podtrzymują wskazania buddów. Nie ma buddy, który nie otrzymałby i nie podtrzymywałby wskazań buddy. Czy przyjęli je i podtrzymywali owe wskazania otrzymawszy je od samego Tathāgaty[20], czy też od jego uczniów, wszyscy tym samym otrzymali żyłę życia[21]. Wskazania buddów we właściwy sposób przekazywane z buddy na buddę dotarły do Chin dzięki Starożytnemu Patriarsze z Song Shan[22] i [tam] przekazane pięciokrotnie dosięgły Wielkiego Patriarchy Sokeia[23]. Qingyuan[24], Nanyue[25] i inni przekazywali je właściwie i pomimo, że przetrwały one po dziś dzień, są też głupi starcy, którzy nic o nich nie wiedzą. Takim najbardziej należy współczuć.

      3

      Powinieneś przyjąć wskazania bodhisattwy. Taki jest porządek wchodzenia [na ścieżkę] Dharmy. O tym praktykujący powinien wiedzieć. Ceremoniał przyjmowania wskazań bodhisattwy przez długi czas był przekazywany właściwie jako istota buddów i patriarchów i nie zostaje wypełniony przez niedbałych i leniwych.

      4

      Podczas owej ceremonii należy ofiarować kadzidło i złożyć pokłon przed mistrzem wskazań prosząc go o pozwolenie przyjęcia wskazań bodhisattwy. Raz otrzymawszy zgodę obmyj się do czysta i włóż na siebie nowe i czyste szaty albo [jeśli nie masz nowego] uprane i oczyszczone, rozrzucaj kwiaty, pal kadzidło, czyń pokłony z czcią przed szatami, po czym włóż na je siebie. Złóż pokłony przed posągami i wyobrażeniami [buddów i patriarchów], przed Trzema Skarbami, przed wielce czcigodnymi. Dzięki temu pozbędziesz się przeszkód a zarówno twój umysł jak i ciało zostaną oczyszczone. Porządek ów od dawna był właściwie przekazywany jako istota buddów i patriarchów.

      5

      Następnie powinieneś udać się do miejsca praktyki, gdzie upādhyāya i acharya każą ci się pokłonić, po czym uklęknij i ze złożonymi razem dłońmi recytuj w te słowa:

      Przyjmuję schronienie w Buddzie.

      Przyjmuję schronienie w Dharmie.

      Przyjmuję schronienie w Sandze.

      Przyjmuję schronienie w Buddzie, najczcigodniejszym pośród dwunogich.

      Przyjmuję schronienie w Dharmie, najczcigodniejszej, która przekracza wszelkie pragnienia.

      Znajduję schronienie w Sandze, najczcigodniejszej pośród wszelkich zgromadzeń.

      Znalazłem schronienie w Buddzie.

      Znalazłem schronienie w Dharmie.

      Znalazłem schronienie w Sandze.

      Tathāgata osiągnął Nieprzezwyciężalne, Najprawdziwsze i Doskonałe Przebudzenie i jest moim Wielkim Nauczycielem, w którym teraz przyjmuję schronienie.

      Od teraz nie będę przyjmował schronienia w złych demonach ani zewnętrznych ścieżkach [heretyków].

      Obyś był współczujący!

      6

      (Powtórz całość trzykrotnie i na koniec trzy razy powtórz „Obyś był współczujący!”)

      7

      Dobry Synu! Gdy porzuciłeś pomieszane poglądy i właściwie przyjąłeś schronienie, wskazania już cię doskonale otaczają. Powinieneś [teraz] przyjąć Trzy Grupy Czystych Wskazań[26]:

      Pierwsze wskazanie: przestrzegać wszystkich wskazań. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia[27] będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      8

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Drugie wskazanie: praktykować dobro. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia

      Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      9

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Trzecie wskazanie: pomagać czującym istotom. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      10

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Nie wolno ci złamać powyższych Trzech Grup Czystych Wskazań. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał powyższe Trzy Grupy Czystych Wskazań?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      11

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      W ten sposób powinieneś je podtrzymywać.

      Dobry synu! Przyjąwszy Trzy Grupy Czystych Wskazań, powinieneś przyjąć Dziesięć Poważnych Zakazów. One są Wielkimi Czystymi Wskazaniami Buddów i Bodhisattwów.

      Pierwsze wskazanie: Nie zabijać. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia[28] będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      12

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Drugie wskazanie: Nie kraść. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      13

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Trzecie wskazanie: Nie popełniać wykroczeń seksualnych[29]. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      14

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Czwarte wskazanie: Nie kłamać. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      15

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Piąte wskazanie: Nie spożywać alkoholu. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      16

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Wskazanie szóste: Nie mówić o przewinieniach innych bodhisattwów, czy to świeckich czy tych, którzy opuścili domostwo. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      17

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Siódme wskazanie: Nie wywyższać siebie i nie poniżać innych. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      18

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Ósme wskazanie: Nie być skąpym Dharmy ani materialnych rzeczy. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      19

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Dziewiąte wskazanie: Nie wpadać w gniew. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      20

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Wskazanie dziesiąte: Nie lżyć Trzech Skarbów. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał to wskazanie?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      21

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      Nie wolno ci złamać żadnego z powyższych dziesięciu wskazań. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał te wskazania?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      22

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      W ten sposób powinieneś je podtrzymywać.

      Przyjmujący wskazania robi trzy pokłony.

      Powyższe Trzy Schronienia, Trzy Grupy Czystych Wskazań, Dziesięć Poważnych Zakazów były i są przyjmowane jak i podtrzymywane przez buddów. Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia będziesz podtrzymywał tych szesnaście wskazań?

      Odpowiedz: Tak, będę je należycie podtrzymywał.

      23

      (Pytanie i odpowiedź należy powtórzyć trzykrotnie).

      24

      W ten sposób powinieneś je podtrzymywać.

      25

      Przyjmujący wskazania robi trzy pokłony.

      26

      Następnie wyrecytowawszy Modlitwę Czystości mimo pozostawania w tym świecie[30] recytujemy:

      Przyjmuję schronienie w Buddzie.
      Przyjmuję schronienie w Dharmie.
      Przyjmuję schronienie w Sandze.
      27

      Następnie przyjmujący wskazania opuszcza miejsce praktyki.

      28

      Ten obrządek przyjęcia wskazań jest autentycznym przekazem buddów i patriarchów. Danxia Tianran[31], śrāmanera Gao z Góry Yao[32] i inni w taki sam sposób przyjęli i podtrzymywali [wskazania]. Są patriarchowie, którzy w podobny sposób nie przyjmowali wskazań bhiksu, jednak do tej pory nie było patriarchy, który by nie przyjął [tychże] wskazań bodhisattwy autentycznego przekazu buddów i patriarchów. Należy je przyjmować i podtrzymywać.

      Przypisy

      [1]

      Czyste reguły ogrodów chan — chiń. Chanyuan qinggui, jap. Zen'en shingi. Autorstwo tekstu przypisuje się chińskiemu mnichowi chan Zhanglu Zongyi (jap. Chōro Sōsaku), który napisał go w latach 1101–1103. Jest to najstarszy tekst traktujący o regułach monastycznych w tradycji chińskiej szkoły chan. [przypis tłumacza]

      [2]

      opuścili domostwo — sanskr. pravrajyā, chiń. chujia, jap. shukke. Dosłownie „opuścić dom” czyli przyjąć święcenia mnisze. [przypis tłumacza]

      [3]

      osiągając Drogę — tzn. osiągając Przebudzenie. [przypis tłumacza]

      [4]

      Dwudziestu ośmiu [patriarchów] — chiń. ershiba zu, jap. nijūhasso. Dwudziestu ośmiu buddyjskich mnichów z Indii, których w tradycji chińskiego chan i japońskiego zen uważa się za tych, którzy nieprzerwanie przekazywali Dharmę Buddy aż do Bodhidharmy, który pierwszy przyniósł tę naukę do Chin. [przypis tłumacza]

      [5]

      Zachodniego Nieba — tzn. Indii. [przypis tłumacza]

      [6]

      Szósty [Patriarcha] — Chiń. Huineng, jap. Enō (638–713). Chiński mnich, będący uczniem Hongrena (jap. Gunin), od którego odziedziczył przekaz Dharmy zostając tym samym szóstym patriarchą w szkole chińskiego chan. Był propagatorem tzw. natychmiastowej ścieżki w praktyce buddyjskiej. [przypis tłumacza]

      [7]

      z ziemi Tang — tzn. chińskiej dynastii Tang (618–907). [przypis tłumacza]

      [8]

      pieczęć umysłu buddy — w chińskim buddyzmie chan jak i japońskim zen znak autentycznego przekazu między nauczycielem a uczniem. W obydwu tradycjach podkreśla się nieprzerwany przekaz przebudzonego umysłu Buddy Śākyamuniego z mistrza na ucznia bez polegania na słowie pisanym (chiń. buli wenzi, jap. furyū monji). Taki przekaz z umysłu do umysłu (chiń. yixin chuanxin, jap. ishin denshin) porównywany jest do pozawerbalnej komunikacji, jaka zachodzi podczas użycia pieczęci, (często używanej w Azji Wschodniej) jako swoistej sygnatury, którą odciskamy na papierze. Za wzór tego, przebudzony umysł mistrza odciska się dokładnie w taki sam sposób w umyśle ucznia. Zrozumienie Dharmy przez adepta zostaje formalnie poświadczone i udokumentowane przez mistrza za pomocą tzw. pieczęci potwierdzenia (chiń. yinke, jap. inka). [przypis tłumacza]

      [9]

      śramanera — sanskr. śrāmanera, chiń. shamen, jap. shamon. Buddyjski mnich tudzież mniszka, który wyrzekł się doczesnego świata w imię podążania ścieżką wiodącą ku wyzwoleniu. W oryginalnym znaczeniu słowo śramanera oznaczało osobę, która ogoliła głowę, porzuciła cały dotychczasowy majątek i status społeczny i poświęciła się treningowi ciała i umysłu w celu wykorzenienia złych nawyków i pielęgnowania dobrych. Początkowo termin ten odnosił się do nie-buddyjskich praktykujących, wyznawców dżinizmu praktykujących i studiujących Wedy i Upaniszady. [przypis tłumacza]

      [10]

      moralna dyscyplina — sanskr. vinaya, chiń. pini, jap. bini. [przypis tłumacza]

      [11]

      Trzy Światy — sanskr. traidhātuka, trailokya, chiń. sanjie, jap. sangai. Trzy sfery samsary: sfera pragnienia (sanskr. kāma-dhātu, chiń. yujiem, jap. yokukai), w której istoty nieustannie kierowane pragnieniem poszukują fizycznej gratyfikacji; sfera formy (sanskr. rūpa-dhātu, chiń. sejie, jap. shikikai), w której istoty wolne są od pragnienia fizycznego zaspokojenia i doświadczają istnienia subtelnej formy; sfera bezforemna (sanskr. arūpya-dhatu, chiń. wuse jie, jap. mushiki kai) jest najsubtelniejszą spośród wszystkich sfer samsary. Istoty w niej przebywające nie posiadają ciał; nie ma w niej przedmiotów materialnych, a jedynie umysł spoczywający w głębokim wchłonięciu medytacyjnym. [przypis tłumacza]

      [12]

      Dlatego w praktyce zen i zapytywaniu o Drogę — tzn. praktyce buddyjskiej. [przypis tłumacza]

      [13]

      trzy rodzaje szat — trzy szaty, które powinien posiadać mnich. W japońskiej tradycji zen sōtō mnisi przy wyświęceniu również otrzymują trzy szaty. Niemniej, różnią się one znacznie od pierwowzoru. [przypis tłumacza]

      [14]

      W chwili przyjmowania wskazań — dosłownie: wejścia na podest wskazań. Aby zostać w pełni wyświęconym mnichem (lub mniszką) śramanera musiał wziąć udział w specjalnej ceremonii przyjęcia wskazań, w której ślubował przed swoim mistrzem wskazań przestrzeganie 250 wskazań (w przypadku mniszek liczba ta wynosiła 348). Ceremonia odbywa się w wytyczonym miejscu (chiń. jiechang, jap. kaijō) tudzież na tzw. podeście wskazań (chiń. jietan, jap. kaidan). W Japonii pierwsza ceremonia przyjęcia wskazań odbyła się przed Pawilonem Wielkiego Buddy Wairoczany w świątyni Tōdaiji w mieście Nara 4 kwietnia 755 roku. Przeprowadził ją Jianzhen (jap. Ganjin) (688–763), mnich pochodzący z Chin. Jego również uważa się za tego, który zapoczątkował system święceń w Japonii. W 761 roku podobne podesty wskazań wzniesiono w świątyni Yakushiji w Shimotsuke (dzisiejsza prefektura Tochigi) oraz w Kanzeonji w Chikuzen (dzisiejsza prefektura Fukuoka). W 822 roku, dzięki staraniom Saichō (767–822) i jego uczniów, zapoczątkowano ordynację w świątyni Enryakuji w Omi (dzisiejsza prefektura Shiga). Tutaj wyświęcenia odbywały się w oparciu o tekst Sutry Sieci Brahmy (chiń. Fanwangjing, jap. Bonmōkyō), według której adept zobowiązany był do przestrzegania tzw. Dziesięciu głównych oraz czterdziestu ośmiu pomniejszych wskazań. W takim kształcie system ten przetrwał również po dziś dzień. [przypis tłumacza]

      [15]

      przekroczył Bramę Pustki — tzn. błędnie zrozumiał nauki o pustce. [przypis tłumacza]

      [16]

      Jeśli przyjąłeś już wskazania słuchaczy — sanskr. śrāvakatva, chiń. shengwen, jap. shōmon. Dosłownie, „słuchający głosu”. Pierwotnie termin ten określał bezpośredniego ucznia Buddy (który słuchał jego głosu). W tekstach mahāyāny termin ów posiada nieco negatywne konotacje. Podczas gdy śrāvakovie to zdyscyplinowani mnisi-praktykujący, którzy kontemplując Cztery Szlachetne Prawdy w celu osiągnięcia stanu arhata i tym samym nirwany, razem z pratyekabuddhami uważa się ich za praktykujących na niższym poziomie aniżeli bodhisattwowie, którym ustępują we wglądzie i współczuciu. [przypis tłumacza]

      [17]

      Taki jest porządek wchodzenia [na ścieżkę] Dharmy — chiń. rufa, jap. nyūhō. Zostanie mnichem lub mniszką. [przypis tłumacza]

      [18]

      we Wschodniej Ziemi — tzn. Chinach. [przypis tłumacza]

      [19]

      Słowa „podstawą są reguły i wskazania” same w sobie są już Okiem i Skarbcem Prawdziwej Dharmy — zwrot ten wywodzi się od słów Buddy Śākyamuniego, którymi zwrócił się do Mahākāśyapy (chiń. Mohejiashe lub Jiashe, jap. Makakashō lub Kashō; ?–466 p.n.e.): „Posiadam bramę do Oka i Skarbca Prawdziwej Dharmy, Tajemnego Umysłu Nirwany prawdziwej postaci rzeczywistości i pozbawionej kształtu rzeczywistości, którą przekazuje się nie opierając się na piśmie i poza nauką doktryny. Tobie ją przekazuję”. Za Zongmen liandeng huiyao (jap. Shūmon rentō eyō), w skrócie Liandeng huiyao, zbiór powiedzeń sześciuset mistrzów zen począwszy od Buddy Śākyamuniego w 30 zwojach skompilowany przez Hueiweng Wuminga [jap. Kaiō Gomyō], najstarsza kopia pochodzi z 1189 r.), zw. 1. [przypis tłumacza]

      [20]

      Tathāgata — chiń. rulai, jap. nyorai. Jeden z tytułów Buddy i najczęściej używany tytuł przez historycznego Buddę w odniesieniu do siebie samego. Najczęstszym tłumaczeniem tego określenia jest „Ten, który odszedł (tatha-gata)” bądź „Ten, który przybył (tatha-agata)”, zakładając, iż historyczny Budda był jedynie jednym z wielu buddów, którzy pojawili się przed nim oraz wielu, którzy pojawią się w przyszłości. [przypis tłumacza]

      [21]

      żyła życia — tzn. mądrość buddów. [przypis tłumacza]

      [22]

      starożytny Patriarcha z Song Shan — tzn. Bodhidharma (Chiń. Pudidamo lub Damo, jap. Bodaidaruma lub Daruma (?–530?). Dwudziesty ósmy patriarcha buddyzmu indyjskiego i pierwszy patriarcha buddyzmu chan. Według tradycji przybył z Indii do Chin, by przynieść przekaz Dharmy Buddy. Mimo, że istnieją dokumenty chińskie, które wspominają mnicha buddyjskiego o takim imieniu, są też głosy negujące prawdziwość jego istnienia. [przypis tłumacza]

      [23]

      i [tam] przekazane pięciokrotnie dosięgły Wielkiego Patriarchy Sokeia — patrz przyp. 6. [przypis tłumacza]

      [24]

      Qingyuan — jap. Seigen (?–740) Chiński mistrz chan z okresu dynastii Tang. Powszechnie znany jako Qingyuan Xingsi (jap. Seigen Gyōshi). Uważany za jednego z najbardziej wybitnych uczniów — obok Nanyue Huairang (patrz przyp. niżej) — Huinenga. [przypis tłumacza]

      [25]

      Nanyue — jap. Nangaku (677–744). Chiński mistrz chan z okresu dynastii Tang. Powszechnie nazywany Nanyue Huairang (jap. Nangaku Ejō). Przyjął święcenia mnisze w wieku 15 lat i przez osiem lat praktykował pod okiem szóstego patriarchy Huinenga (jap. Enō). Po śmierci otrzymał pośmiertny tytuł Dahui (jap. Daie). Jednym z jego głównych uczniów był Mazu Daoyi (jap. Baso Dōichi) [przypis tłumacza]

      [26]

      Trzy Grupy Czystych Wskazań — sanskr. trividhāni śīlāni, chiń. sanju jingjie, jap. sanjūjōkai. Ustanowione przez mahāyānę i przeciwstawiane sformalizowanym wskazaniom vinai hīnayāny, które reprezentują bardziej duchowe, aniżeli dosłowne, podejście do zagadnienia moralności. Istnieją dwie podobne ich interpretacje. Pierwsza z nich zawarta jest w Sutrze sieci Brahmy oraz w Sutrze naszyjnika z klejnotów (chiń. Yingluo jing, jap. Yōrakukyō). Pierwsza i druga grupa wskazań dotyczy własnych korzyści duchowych, a trzecia grupa odnosi się do praktyki, której celem jest korzyść w postaci przynoszenia pożytku innym. Według drugiej interpretacji, o której czytamy w Yogâcārabhūmi-śāstrze (chiń. Yuqie lun, jap. Yugaron) oraz w Sutrze stopni bhumi bodhisattwy (sanskr. Bodhisattvabhūmi-sūtra, chiń. Dichi jing, jap. Jiji kyō), pierwsza grupa wskazań (chiń. luyi jie, jap. ritsugi kai) zawiera w sobie cały zestaw wskazań poziomu hinayāny, (sanskr. prātimoksa, chiń. poluotimucha, jap. haradaimokusha), druga grupa (sanskr. kuśala-dharma-samgrāhaka-śīla, chiń. she shanfa jie, jap. shō zenhō kai) mówi o rozwijaniu dobrych uczynków i nosi taką samą nazwę jak w przypadku wcześniejszej interpretacji, natomiast trzecia grupa nazywana jest „wskazaniami, które przynoszą korzyść czującym istotom” (sanskr. sattvânugrāhakam śīlam, chiń. raoyi youqing jie, jap. nyōeki ujō kai). W tym przypadku druga i trzecia grupa odzwierciedlają wytyczne mahāyāny, tym samym rozszerzając pierwotną zawartość vinai. [przypis tłumacza]

      [27]

      Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia — dosłownie: „Czy od obecnego ciała aż do osiągnięcia ciała buddy”. [przypis tłumacza]

      [28]

      Czy od chwili obecnej aż do osiągnięcia Przebudzenia — dosłownie: „Czy od twego obecnego ciała aż do osiągnięcia ciała buddy”. [przypis tłumacza]

      [29]

      Nie popełniać wykroczeń seksualnych — jeden z dziesięciu niewłaściwych czynów (sanskr. daśâśubhāh, chiń. shie, jap. jūaku), który stanowi jedno z tzw. pięciu podstawowych wskazań obowiązujących przy przyjęciu Trzech Schronień. Wymienić można dwa rodzaje seksualnych wykroczeń: (A) dotyczące własnego partnera, (B) oraz cudzołóstwo. Odnośnie pierwszego, dzieli się on na cztery części. 1) niewłaściwe miejsce, np. w obecności wizerunków Trzech Skarbów; w miejscu, gdzie mieszkają rodzice; na zewnątrz przy świetle słonecznym lub świetle księżyca; w pobliżu własnego nauczyciela. 2) niewłaściwa pora: w okresie przyjęcia wskazań; w okresie ciąży; podczas miesiąca po urodzeniu się dziecka; w okresie menstruacji. 3) aby chronić dharmę: na przykład, kiedy uprawiamy seks w dniu, kiedy otrzymaliśmy wskazania. 4) zboczony seks: oralny, analny. [przypis tłumacza]

      [30]

      Następnie wyrecytowawszy Modlitwę Czystości mimo pozostawania w tym świecie — chin. Chu shijie fan jie, jap. Sho sekai bon no ge. Kwiat losotu zakorzeniony jest w błotnistej wodzie ale jego piękne kwiaty kwitną ponad i nie ulegają zabrudzeniu. Kwiat lotosu jest zatem symbolem bodhisattwy, który po to aby pomagać żyjącym istotom, pozostaje w „błocie” świata narodzin i śmierci nie wchodząc w stan nirwany, ale którego umysł pozostaje czysty, ponieważ urzeczywistnił on pustkę wszystkich zjawisk przez co nie lgnie do nich. Przebywanie w tym świecie, podobnym do pustej przestrzeni,/ przypomina kwiat lotosu w błotnistej wodzie./ Całkowicie czysty umysł przekracza go./ Czynimy pełny pokłon przed Najczcigodniejszym. [przypis tłumacza]

      [31]

      Danxia Tianran — jap. Tanka Tennen (739–824). Chiński mistrz chan, uczeń Shitou Xiqian (jap. Sekitō Kisen). [przypis tłumacza]

      [32]

      Gao z Góry Yao — jap. Yakuson Kō (780–850). Chiński mistrz chan. [przypis tłumacza]

      Close
      Please wait...