Przypisy

Lacordaire, Henri Dominique (1802–1861) — francuski kaznodzieja, dominikanin, publicysta i polityk, zwolennik katolicyzmu liberalnego. [przypis edytorski]

lacrima Christi (łac.) — dosł. łza Chrystusa; także: nazwa wina z winorośli hodowanych u podnóża Wezuwiusza. [przypis edytorski]

lacrima Christi (łac.) — łza Chrystusa. [przypis edytorski]

lacrimis (łac.) — łzami. [przypis edytorski]

lacrosse — gra, w której każda z dwóch drużyn próbuje wbić piłkę do bramki przeciwnika za pomocą rakiety w kształcie laski z siatką na zgięciu; uznawana za pierwowzór hokeja na lodzie. [przypis edytorski]

lacuna — a gap. [przypis edytorski]

Lacynia (…) Kaulonia i Scylacej — odniesienia do terenów zamieszkałych w starożytności przez lud Bruttów (a. Brucjów), na płd. krańcu Płw. Apenińskiego, od granic Lukanii do sycylijskich cieśnin i cypla Leucopetra (dziś: obszar Kalabrii), tworzyli konfederację miast ze stolicą w Cosentii. [przypis edytorski]

Lacyum — Lacjum, Rzym; tu ze względu na rytm czytamy na trzy sylaby. [przypis edytorski]

laczego (gw.) — dlaczego. [przypis edytorski]

laczego (gw.) — dlaczego. [przypis edytorski]

lać — odlewać. [przypis edytorski]

lać wodę na miecz — zawrzeć pokój. [przypis edytorski]

lada — byle. [przypis edytorski]

lada chwila (daw.) — tu: co chwilę. [przypis edytorski]

lada jaki — byle jaki. [przypis edytorski]

lada jaki (daw.) — byle jaki, kiepski. [przypis edytorski]

lada jako — byle jak. [przypis edytorski]

lada Maciek patentowym szlachcicem się staje — w oryg. „every Jack became a gentleman”. [przypis edytorski]

ladaco — byle co, byle jaki. [przypis edytorski]

ladaco — byle co (tu nie odnosi się do osoby). [przypis edytorski]

ladaco — człowiek nieodpowiedzialny i lekkomyślny, nic niewarty; por. byle co. [przypis edytorski]

ladaco — człowiek nieodpowiedzialny i lekkomyślny. [przypis edytorski]

ladaco — człowiek nieodpowiedzialny, nicpoń. [przypis edytorski]

ladaco (daw.) — człowiek nieodpowiedzialny, lekkomyślny, mało wartościowy. [przypis edytorski]

ladaco — hultaj, łobuz; tu: żartobliwie. [przypis edytorski]

ladaco — ktoś niewiele wart, nicpoń. [przypis edytorski]

ladaco (…) sprawę — tłumacz proponuje tu również inne określenie: trudną sprawę. [przypis edytorski]

ladacy (neol.) — przymiotnik od „ladaco”, tj nicpoń. [przypis edytorski]

ladaczego (starop.) — byle czego; czegoś nieznaczącego. [przypis edytorski]

ladacznica (daw.) — pracownica seksualna; prostytutka. [przypis edytorski]

ladacznica (daw.) — prostytutka. [przypis edytorski]

ladajaki — byle jaki, nieważny. [przypis edytorski]

ladajaki (gw.) — byle jaki, dowolny; tu: każdy. [przypis edytorski]

ladajaki (starop.) — byle jaki; niewielki, nieznaczący. [przypis edytorski]

ladanon, ladanum — żywica o balsamicznym zapachu otrzymywana z niektórych gatunków roślin należących do rodzaju czystek (Cistus), znana od starożytności, używana jako kadzidło, wzmiankowana w Biblii (Rdz 37:25, 43:11). [przypis edytorski]

ladaszcze — przym. od: ladaco. [przypis edytorski]

ladaszczyca (daw.) — ladacznica, kobieta rozpustna a. prostytutka. [przypis edytorski]

ladaszczyce — dziś: ladacznice. [przypis edytorski]

Ladawa — niewielka rzeka, dopływ Dniestru. [przypis edytorski]

ladies and gentlemen (ang.) — panie i panowie. [przypis edytorski]

ladies and gentlemen (ang.) — pań i panów. [przypis edytorski]

ladies (ang.) — panie. [przypis edytorski]

ladra (daw.) — drabina. [przypis edytorski]

ladron (hiszp.) — złodziej. [przypis edytorski]

Ladvocat, Pierre-François (1791–1854) — paryski księgarz i wydawca. [przypis edytorski]

lady (ang.) — dama. [przypis edytorski]

lady (ang.) — pani, dama. [przypis edytorski]

lady (ang.) — pani. [przypis edytorski]

Lady Constantine — bohaterka Two on a Tower Hardy'ego. [przypis edytorski]

lady Hamilton, urodzona jako Emma Lyon (1765–1815) — angielska modelka i tancerka, symbol mody i urody XVIII-wiecznej Wielkiej Brytanii; żona brytyjskiego ambasadora sir Williama Hamiltona, znana też jako kochanka admirała Nelsona. [przypis edytorski]

lady like (ang.) — odpowiednie dla damy. [przypis edytorski]

lady Makbet — bohaterka dramatu Makbet, którego autorem jest William Shakespeare (1564–1616). [przypis edytorski]

lady Makbet — bohaterka tragedii Makbet, której autorem jest William Shakespeare (1564–1616). [przypis edytorski]

lady Makbet — postać z dramatu Makbet autorstwa Williama Shakespeare'a (1564–1616); żona tytułowego bohatera, która nakłania go do królobójstwa w celu przejęcia władzy w Szkocji. [przypis edytorski]

lady Makbet — postać z dramatu Makbet autorstwa Williama Shakespeare'a (1564–1616); żona tytułowego bohatera, która nakłania go do zabicia króla Duncana w celu przejęcia władzy w Szkocji. [przypis edytorski]

lady (z ang.) — angielski tytuł szlachecki kobiet; też: elegancka i dystyngowana kobieta. [przypis edytorski]

Laertiada — przydomek Odyseusza (syn Laertesa). [przypis edytorski]

Laertiada — syn Leartesa, tj. Odyseusz. [przypis edytorski]

Laertiades (mit. gr.) — syn Laertesa, tj. Odyseusz a. Ulisses, bohater Iliady i Odysei Homera, słynny ze sprytu. W czasie wojny trojańskiej i długiej podróży powrotnej wielokrotnie podstępem ratował się z opresji, był też pomysłodawcą konia trojańskiego, dzięki któremu Grecy zwyciężyli Trojańczyków. [przypis edytorski]

Laertiades (z gr.) — syn Laertesa. [przypis edytorski]

Laertyd — syn Laertesa. [przypis edytorski]

laesivis verbis (łac.) — obraźliwymi słowami. [przypis edytorski]

Lärkstaden — część dzielnicy Östermalm w śródmieściu Sztokholmu. [przypis edytorski]

lästige Ausländer (niem.) — uciążliwi cudzoziemcy. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — pensja. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — pensja; żołd. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — pensja; żołd. [przypis edytorski]

lafa — daw. płaca, żołd. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — płaca, żołd. [przypis edytorski]

lafa (daw., z niem.) — żołd, płaca. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — żołd, płaca. [przypis edytorski]

lafa (starop.) — pensja, żołd. [przypis edytorski]

lafa — żołd. [przypis edytorski]

Lafargue, Paul (1842–1911) — francuski filozof marksistowski, socjalistyczny działacz i teoretyk, lekarz; jeden z założycieli Francuskiej Partii Robotniczej, zięć Marksa. [przypis edytorski]

Lafayette, Joseph (1757–1834) — liberalny polityk fr., dowódca wojskowy, wolnomularz; stopień generała zyskał jako uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, podczas której dowodził armią w stanie Wirginia i odbierał w 1781 r. kapitulację wojsk ang. po oblężeniu Yorktown; po powrocie do Francji jako jeden z nielicznych przedstawicieli arystokracji (posiadał tytuł markiza) poparł Wielką Rewolucję Francuską, był dowódcą Gwardii Narodowej; pozostawał jednak w opozycji polit. w stosunku do jakobinów, w związku z czym musiał opuścić na jakiś czas kraj, by powrócić po objęciu władzy przez Napoleona Bonaparte; ponownie był dowódcą wojsk rewolty w czasie rewolucji 1830 r.; popierał również niepodległościowe dążenia Polaków, a podczas powstania listopadowego usiłował zorganizować pomoc finansową i wojskową dla powstańców. [przypis edytorski]

Lafayette, Marie-Joseph de (1757–1834) — fr. polityk, liberał i dowódca wojskowy, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Rewolucji Francuskiej i rewolucji lipcowej; podczas Restauracji należał do liberalnych członków Izby Deputowanych. [przypis edytorski]

Lafayette, Marie-Joseph de (1757–1834) — francuski polityk, liberał i dowódca wojskowy, uczestnik wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Rewolucji Francuskiej i rewolucji lipcowej; podczas Restauracji należał do liberalnych członków Izby Deputowanych. [przypis edytorski]

Lafenestre, Georges (1837–1919) — francuski poeta, krytyk sztuki i historyk sztuki; konserwator muzeum w Luwrze, członek Akademii Sztuk Pięknych Instytutu Francji. [przypis edytorski]

laffa — lafa; żołd. [przypis edytorski]

Laffite, właśc. Jacques Laffitte (1767–1844) — dyrektor Banku Francji, polityk. [przypis edytorski]

Laffitte, Jacques (1767–1844) — dyrektor Banku Francji, polityk. [przypis edytorski]

lafirynda (obelż.) — kobieta lekkich obyczajów, ladacznica. [przypis edytorski]

lafirynda (obelż.) — kobieta lekkich obyczajów, ladacznica. [przypis edytorski]

Laflotte, były przedstawiciel rządu w Wenecji — w rzeczywistości Laflotte pełnił tę funkcję we Florencji. [przypis edytorski]

Lafonten, właśc. Jean de La Fontaine (1621–1695) — bajkopisarz fr., jeden z czołowych przedstawicieli klasycyzmu. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — francuski poeta-symbolista, inicjator wiersza wolnego. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — francuski poeta, symbolista. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — francuski poeta z kręgu symbolistów, jeden z twórców wiersza wolnego. Eksperymentował z językiem wzorem Artura Rimbauda. Inspirował się buddyzmem i filozofią niemiecką, zwłaszcza pesymizmem Schopenhauera i teorią nieświadomości Hartmanna. Jego twórczość wywarła duży wpływ na wczesne utwory T.S. Eliota, a pośrednio również na dwudziestowieczny klasycyzm. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — francuski poeta z kręgu symbolistów, jeden z twórców wiersza wolnego; eksperymentował z językiem wzorem Artura Rimbauda; inspirował się buddyzmem i filozofią niemiecką, zwłaszcza pesymizmem Schopenhauera i teorią nieświadomości Hartmanna. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — poeta fr., symbolista; urodzony w Urugwaju; po pierwszych publikacjach zyskał protekcją Paula Bourgeta, wydawcy czasopisma „La vie moderne”; w l. 1881–1886 przebywał w Berlinie, pełniąc nieformalnie funkcję doradcy kulturalnego cesarzowej Augusty (por. wyd. pośmiertnie 1922: Berlin, la cour et la ville); autor tomów poetyckich: Les Complaintes (1885), L'Imitation de Notre-Dame de la Lune (1886), Le Concile féerique (1886) oraz tomu prozy Les Moralités légendaires (1887); w 1886 r., powróciwszy do Francji, poślubił ang. poetkę Leah Lee, rok później oboje zmarli na gruźlicę. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — poeta francuski, przedstawiciel symbolizmu. [przypis edytorski]

Laforgue, Jules (1860–1887) — poeta i pisarz fr., przedstawiciel symbolizmu (Les Complaintes, 1885), autor ironicznej prozy, wyszydzającej legendy mistyczne w dziełach neoromantyków (Les Moralites legendaires, 1887); współpracował z berlińskimi czasopismami artystycznymi; krakowskie „Życie” (1899 nr 17/18) pod red. Przybyszewskiego drukowało w tłum. polskim Hamlet, czyli następstwo miłości dziecięcej Laforgue'a. [przypis edytorski]

laga — kij, laska. [przypis edytorski]

laga — laska. [przypis edytorski]

Lagbomer (hebr.) — właśc. Lag Ba-Omer, Dzień Liczenia Omeru, radosne święto żydowskie przypadające 33 dni po święcie Pesach. [przypis edytorski]

lager a. lagier — niemiecki obóz koncentracyjny. [przypis edytorski]

lager — w gwarze obozowej: niemiecki obóz koncentracyjny. [przypis edytorski]

lager — w gwarze obozowej: niemiecki obóz koncentracyjny. [przypis edytorski]

lager (z niem.) — obóz. [przypis edytorski]

lager — z niem. obóz, tu w znaczeniu nazistowski obóz (pracy, koncentracyjny, zagłady). [przypis edytorski]