Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | włoski | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 3935 przypisów.
rańtuch (reg.) — chusta. [przypis edytorski]
rançon du génie (fr.) — cena za genialność. [przypis edytorski]
ranchero (hiszp.) — farmer. [przypis edytorski]
rancune (fr.) — mściwość, złośliwość. [przypis edytorski]
rancune (fr.) — złośliwość, mściwość. [przypis edytorski]
ranga czynownicza — oficjalna ranga oficerów i urzędników państwowych w carskiej Rosji, ujęta w tabeli rang, przewidującej 14 stopni; z ros. чин: ranga, oficjalna pozycja osoby, stąd czynownik: urzędnik państwowy. [przypis edytorski]
ranga — tu: stanowisko w hierarchii urzędniczej. [przypis edytorski]
rania — dziś popr.: rana. [przypis edytorski]
raniec (daw. reg.) — prostokątna torba na książki, tornister. [przypis edytorski]
raniej (daw., reg.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniej (daw.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniej — dziś: wcześniej. [przypis edytorski]
raniej (gw.) — wcześniej. [przypis edytorski]
raniejszy (daw.) — wcześniejszy. [przypis edytorski]
ranion — dziś popr.: raniony. [przypis edytorski]
rani (sanskr.) — żona radży, księżna. [przypis edytorski]
Rani — żona radży. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — gniew, żal, złość. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — gniew, zwada. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — silne uczucie gniewu, złości, żalu; silne pragnienie czegoś. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — uraza, żal, zawziętość. [przypis edytorski]
rankor (daw.) – uraza, złość, gniew. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — wściekłość, uraza, gniew. [przypis edytorski]
rankor (daw.) — żal, złość. [przypis edytorski]
rankor (daw., z łac.) — uraza, złość, gniew. [przypis edytorski]
rankor — gniew, złość, zapalczywość. [przypis edytorski]
rankor (starop.) — gniew, złość. [przypis edytorski]
rankor — wściekłość, uraza, gniew; także neutralnie: zapał. [przypis edytorski]
rankor (z łac.) — gniew, uraza. [przypis edytorski]
ranku — dziś popr. forma D. lp: ranka. [przypis edytorski]
rannemi — dziś popr.: rannymi. [przypis edytorski]
ranne (starop. forma) — dziś popr. B.lm: rannych. [przypis edytorski]
ranność (neol.) — tu: potencjalna podatność na zranienie. [przypis edytorski]
ranny — tu: wczesny. [przypis edytorski]
rano (daw.) — wcześnie. [przypis edytorski]
ransza — szałas, chata. [przypis edytorski]
rantia — prawdop. okup. [przypis edytorski]
ranunkuł — rodzaj kwiatu o barwie żółtej lub pomarańczowej. [przypis edytorski]
rany (daw.) — wczesny. [przypis edytorski]
rany — dziś popr. forma N. lm: ranami. [przypis edytorski]
rany (starop.) — wczesny. [przypis edytorski]
rany (starop.) — wczesny; tu: poranny. [przypis edytorski]
Rapacki, Wincenty (1840–1924) — polski aktor, dyrektor teatru, literat reżyser teatralny, jeden z prekursorów tworzenia realistycznych postaci scenicznych. [przypis edytorski]
rapa (daw.) — próg rzeczny. [przypis edytorski]
rapa — próg rzeczny. [przypis edytorski]
rapax, rapacis (łac.) — zachłanny, drapieżny, chciwy; tu forma lm rapaces: chciwi, drapieżni. [przypis edytorski]
rapcia — pasek z taśmy lub rzemienia do noszenia szabli. [przypis edytorski]
rapcie — paski do podwieszania szabli u pasa. [przypis edytorski]
rapcie — paski podtrzymujące szablę. [przypis edytorski]
rapeć — rzemień lub taśma podtrzymująca szablę. [przypis edytorski]
rapier — biała broń o prostej klindze, zdatna do cięć, choć wykonywano nią głównie pchnięcia. [przypis edytorski]
rapier — broń biała, dłuższa od szabli, o prostej, obusiecznej klindze, z osłoną dłoni (koszem); w Polsce stosowana głównie przez wojska cudzoziemskiego pochodzenia, np. rajtarów, dragonów. [przypis edytorski]
rapier — broń biała o długiej obosiecznej klindze. [przypis edytorski]
rapier — broń biała z prostą, obusieczną klingą, zazwyczaj stosowana jednak do zadawania pchnięć. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej, prostej, obosiecznej klindze, dłuższa niż szabla, używana w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej, prostej, obosiecznej klindze, zazwyczaj stosowana jednak głównie do zadawania pchnięć; popularna w XVI–XVII w. [przypis edytorski]
rapier — broń o długiej rękojeści, używana w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
rapier — długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapierzysko — zgrub. od rapier: długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapir (daw.) — dziś popr.: rapier, długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego. [przypis edytorski]
rapir (daw.) — rapier, długa broń obosieczna z osłoną dłoni w kształcie kosza drucianego, zazwyczaj stosowana głównie do zadawania pchnięć. [przypis edytorski]
rapir — dziś popr.: rapier, broń biała o prostej klindze, zdatna do cięć, choć wykonywano nią głównie pchnięcia. [przypis edytorski]
rapir, właśc. rapier — odmiana broni białej popularnej w XVI i XVII w. [przypis edytorski]
Rapisardi, Mario (1844–1912) — włoski poeta; autor m.in. poematu Lucifero (1877), w którym tytułowy Lucyfer (łac.: niosący światło) symbolizuje racjonalizm i postęp pokonujący wszelkie przesądy, książki publicznie spalonej na rozkaz arcybiskupa sycylijskiej Katanii. [przypis edytorski]
raporta — dziś popr. forma M. lm: raporty. [przypis edytorski]
raporta — dziś popr.: raporty. [przypis edytorski]
raporter (fr. rapporteur) — sprawozdawca. [przypis edytorski]
Rappahannock — rzeka we wsch. części stanu Wirginia w Stanach Zjednoczonych; miejsce licznych działań wojennych podczas wojny secesyjnej. [przypis edytorski]
rapport — dziś: raport. [przypis edytorski]
rapport (fr.) — łączność, związek. [przypis edytorski]
rapsod (daw.) — śpiewak a. poeta. [przypis edytorski]
rapsodia (muz.) — utwór instrumentalny o swobodnej formie oparty na motywach muzyki ludowej. [przypis edytorski]
rapsod — pieśń opiewająca bohaterów, fragment epopei. [przypis edytorski]
rapsod — poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne; fragment epopei. [przypis edytorski]
rapsod — poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne. [przypis edytorski]
rapsod — tu: podniosły poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne. [przypis edytorski]
rapsod — tu: podniosły utwór epicki. [przypis edytorski]
rapsod — tu: podniosły utwór poezji epickiej. [przypis edytorski]
rapsod — tu: poetycki utwór epicki opiewający dzieje bohatera lub doniosłe wydarzenia historyczne; fragment epopei. [przypis edytorski]
rapsod — tu: wędrowny śpiewak w staroż. Grecji, recytujący poematy epickie, własne lub cudze, głównie epopeje Homera. [przypis edytorski]
rapsod — wędrowny śpiewak w staroż. Grecji, recytujący poematy epickie, własne lub cudze, głównie epopeje Homera. Czy jeden Rotszyld, jak wieszcz nad Helladą, czy też brzęczących kompania rapsodów: w 1795 niemiecki filolog Friedrich Wolf w dziele Prolegomena zu Homer poddał w wątpliwość, że przypisywane Homerowi eposy były dziełem pojedynczej osoby, co zapoczątkowało nowożytny spór o tę tzw. kwestię homerycką. [przypis edytorski]
rapsod — wędrowny śpiewak w staroż. Grecji, recytujący poematy epickie, własne lub cudze, głównie epopeje Homera. [przypis edytorski]
rapsody — dziś popr. forma: rapsodowie. [przypis edytorski]
raptawy (gw. podhalańska) — ospowaty; tu zapewne raczej: taki jak u „żaby raptawej”, tj. ropuchowaty. [przypis edytorski]
raptem — nagle. [przypis edytorski]
rapt — napad, najazd, porwanie, zdarzenie gwałtowne. [przypis edytorski]
raptularz (daw.) — księga do prowadzenia notatek. [przypis edytorski]
raptularz (daw.) — notatnik. [przypis edytorski]
raptularz (daw., z łac.) — podręczny notatnik. [przypis edytorski]
raptura (daw.) — notatka. [przypis edytorski]
raptus (daw.) — człowiek gwałtowny. [przypis edytorski]
raptusowy — porywczy, gwałtowny. [przypis edytorski]
raptus puellae (łac.) — porwanie dziewicy. [przypis edytorski]
rapt (z łac. raptus) — porwanie. [przypis edytorski]
rara avis (łac.) — dosł.: rzadki ptak, biały kruk; tu: rzadki okaz. [przypis edytorski]
raritates et mirabilia (łac.) — rzadkości i cudowności. [przypis edytorski]
raróg — drapieżny ptak z rodziny sokołów, ceniony w sokolnictwie, w Polsce rzadki. [przypis edytorski]
raróg — ptak drapieżny z rodziny sokołów; tu: dziwadło, błazen. [przypis edytorski]
raróg — ptak drapieżny z rodziny sokołowatych o charakterystycznym upierzeniu, białym z czarnymi plamkami. [przypis edytorski]
raróg — ptak z rodziny sokołowatych. [przypis edytorski]