Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 448 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | dziecięcy | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 483 przypisów.
bawić (daw.) — przebywać, tu: zwlekać. [przypis edytorski]
bawić (daw.) — tu: trwać. [przypis edytorski]
bawić (daw.) — tu: trwać. [przypis edytorski]
bawić (daw.) — tu: zwlekać. [przypis edytorski]
bawić (daw.) — zajmować. [przypis edytorski]
bawić (daw.) — zajmować się. [przypis edytorski]
bawić gdzieś (daw.) — przebywać gdzieś. [przypis edytorski]
bawić się czym (daw.) — zajmować się czym. [przypis edytorski]
bawić się czymś (daw.) — trudnić się czymś, zajmować się czymś. [przypis edytorski]
bawić się (daw.) — przebywać. [przypis edytorski]
bawić się (daw.) — tu: zajmować się. [przypis edytorski]
bawić się (daw.) — zajmować się. [przypis edytorski]
bawić z kim (daw.) — przebywać, spotykać się, spędzać razem czas. [przypis edytorski]
bawidełko (daw.) — zabawka. [przypis edytorski]
bazgrota (daw.) — bazgranina, bazgroły. [przypis edytorski]
bęben (daw.) — małe dziecko. [przypis edytorski]
bęben (daw., pot.) — małe dziecko, dzieciak. [przypis edytorski]
bęben (daw., pot.) — małe dziecko, dzieciak; tu: niedorostek, młokos. [przypis edytorski]
bęben (daw., pot.) — małe dziecko. [przypis edytorski]
bęben (daw., pot.) — tu: dziecko. [przypis edytorski]
bębny (daw., żart.) — tu: dzieci. [przypis edytorski]
będąż (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że skróconą do -ż. [przypis edytorski]
będęż (daw.) — konstrukcja z partykułą -że skróconą do -ż; znaczenie: czy będę, czyż będę. [przypis edytorski]
będęż (…) miał (daw.) — konstrukcja z partykułą -że skróconą do -ż; znaczenie: czy będę, czyż będę. [przypis edytorski]
będziem (daw., gw.) — skrócone od: będziemy. [przypis edytorski]
będziewa (daw., gw.) — będziemy. [przypis edytorski]
będziewa (daw., gw.) — będziemy; zachowana w gwarze ludowej daw. forma liczby podwójnej. [przypis edytorski]
bechtać (daw.) — podjudzać, buntować. [przypis edytorski]
beciki (daw.) — poduszeczki, miękka pościel; zdrobn. lm od bet: miękka poduszka z pierza a. pierzyna. [przypis edytorski]
bedłka (daw.) — grzyb nieszlachetny, niejadalny albo gorszego gatunku. [przypis edytorski]
bedłka (daw.) — grzyb nieszlachetny, niejadalny albo gorszego gatunku; w oryg. niem. Schwamm, tu: grzyb (dziś częściej: gąbka). [przypis edytorski]
bedłka (daw.) — grzyb nieszlachetny, trujący albo gorszego gatunku. [przypis edytorski]
bełt (daw.) — nasada strzały. [przypis edytorski]
belfer (daw.) — pomocnik nauczyciela w żydowskiej szkole (chederze); dziś pot. iron. a. żart.: nauczyciel. [przypis edytorski]
benedykcja (daw., z łac.) — błogosławieństwo. [przypis edytorski]
beneficjat (daw.) — dziś popr.: beneficjant, osoba korzystająca z beneficjum, urzędu kościelnego zapewniającego stały dochód. [przypis edytorski]
beneficjum (daw.) — urząd kościelny zapewniający dochody. [przypis edytorski]
beneficjum (daw.) — urząd kościelny zapewniający stały dochód. [przypis edytorski]
berberyjski (daw.) — związany z Berberią; Berberia a. Barbaria: w XVI–XIX w. europejska nazwa zach. i śr. części Afryki Płn, pochodząca od koczowniczego plemienia Berberów, rdzennych mieszkańców tych terenów. [przypis edytorski]
bestliwych (daw.) — zwierzęcy. [przypis edytorski]
bez braku (daw.) — bez wyjątku. [przypis edytorski]
bez chyby (daw.) — na pewno. [przypis edytorski]
bez chyby (daw.) — niechybnie; na pewno. [przypis edytorski]
bez chyby i odwłoki (daw.) — bezbłędnie i bezzwłocznie. [przypis edytorski]
bezcześć (daw.) — brak czci, niesława, hańba. [przypis edytorski]
bezczesny (daw.) — pojawiający się w niewłaściwym czasie. [przypis edytorski]
bez (daw.) — przez. [przypis edytorski]
bezdeń (daw.) — otchłań, głębia bez dna. [przypis edytorski]
bezdeń (daw.) — przepaść, otchłań bez dna. [przypis edytorski]
bezeceństwo (daw.) — haniebne postępowanie, czyn budzący odrazę. [przypis edytorski]
bezeń (daw.) — skrót od: bez niego. [przypis edytorski]
bezera (daw.) — łajdak, niegodziwiec. [przypis edytorski]
bez mała (daw.) — prawie. [przypis edytorski]
bez mieszkania (daw.) — bez omieszkania, nie zwlekając, natychmiast. [przypis edytorski]
bez mieszkania (daw.) — bez zwłoki. [przypis edytorski]
bez nadzieje (daw.) — dziś: bez nadziei. [przypis edytorski]
bez ochyby (daw.) — niechybnie, niewątpliwie. [przypis edytorski]
bez ochyby (daw.) — niechybnie, niezawodnie. [przypis edytorski]
bez ogródki (daw.) — dziś: bez ogródek. [przypis edytorski]
bez one potępieńce (daw.) — przez tych potępieńców. [przypis edytorski]
bez pół (daw.) — w połowie. [przypis edytorski]
bez pochyby (daw.) — na pewno. [przypis edytorski]
bez pochyby (daw.) — niechybnie, na pewno. [przypis edytorski]
bez pochyby (daw.) — niewątpliwie. [przypis edytorski]
bez przestanku (daw.) — bez przerwy. [przypis edytorski]
bezprzestannie (daw.) — nieustannie. [przypis edytorski]
bez rachunku (daw.) — bez przemyślenia. [przypis edytorski]
bezrówny (daw.) — niemający nikogo a. niczego równego sobie; niezrównany. [przypis edytorski]
bezrządny (daw.) — anarchiczny; nieporządny; nierządny. [przypis edytorski]
bez sprawy (daw.) — bez przygotowania. [przypis edytorski]
biała głowa (daw.) — kobieta (częściej zapisywane łącznie). [przypis edytorski]
białagłowa (daw.) — kobieta. [przypis edytorski]
biała płeć (daw.) — płeć piękna, żeńska; kobiety. [przypis edytorski]
białogłówka (daw.) — zdrobn. od: białogłowa; młoda kobieta, dziewczyna. [przypis edytorski]
białogłowa (daw.) — kobieta; nazwa od nakrycia głowy, białego czepca, pod którym zgodnie ze daw. zwyczajami kobiety zamężne były zobowiązane chować włosy. [przypis edytorski]
białogłowa (daw.) — kobieta. [przypis edytorski]
białogłowski (daw.) — kobiecy, damski. [przypis edytorski]
białogłowskie (daw.) — kobiece. [przypis edytorski]
biedactwo (daw.) — biedota, ludzie biedni. [przypis edytorski]
biegą (daw.) — dziś: biegną; lecą, płyną. [przypis edytorski]
biegą (daw.) — dziś: biegną; płyną. [przypis edytorski]
biegą (daw.) — dziś popr. forma 3.os.lm: biegną. [przypis edytorski]
biegą (daw.) — dziś popr. forma: biegną. [przypis edytorski]
biegać w przegony (daw.) — ścigać się. [przypis edytorski]
biegun (daw.) — koń. [przypis edytorski]
biegun (daw.) — koń, wierzchowiec. [przypis edytorski]
biegun (daw.) — zbieg, uciekinier. [przypis edytorski]
bielizna (daw.) — biała suknia (zwykle zakładana na noc do snu lub pod wierzchnie, barwne i ozdobne szaty). [przypis edytorski]
bielizna (daw.) — tu: odzież lniana. [przypis edytorski]
bielizna stołowa (daw.) — tkaniny używane przy nakrywaniu stołu: obrus i serwetki. [przypis edytorski]
bierać (daw.) — przyjmować. [przypis edytorski]
bierać się (daw.) — zabierać się za coś co jakiś czas. [przypis edytorski]
biera (daw.) — kostka, los. [przypis edytorski]
bieretek (daw.) — berecik; beret, biret; nakrycie głowy aksamitne, zwykle okrągłe. [przypis edytorski]
bierwiona (daw.) — kawałki drzewa. [przypis edytorski]
bierzmo (daw.) — bierwiono, belka. [przypis edytorski]
biesagi (daw.) — podwójny worek do przewieszania przez ramię lub siodło; sakwa. [przypis edytorski]
biesagi (daw.) — podwójny worek przewieszany przez ramię albo przywiązywany do siodła. [przypis edytorski]
biesagi (daw.) — podwójny worek, przewieszany przez ramię lub przez siodło. [przypis edytorski]
bies (daw.) — diabeł. [przypis edytorski]