Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury są za darmo i bez reklam, bo utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.

Na stałe wspiera nas 403 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Potrzebujemy Twojej pomocy!

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Alcabon → ← Lalka

Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Ciało: 1 2
    3. Kondycja ludzka: 1
    4. Marzenie: 1
    5. Milczenie: 1
    6. Polowanie: 1
    7. Przemiana: 1
    8. Śmierć: 1 2
    9. Zemsta: 1

    Bolesław LeśmianNapój cienistyAkteon

    ZemstaPolowanie, PrzemianaPowieść o Akteonie: wiosna szumi w borze.
    Ciało, ŚmierćPodpatrzył w blask boginię[1] skąpaną w jeziorze.
    Za karę go w jelenia przedzierzgnęła mściwie.
    Pokrwawiła się wieczność o leśne igliwie!…
    Psy go własne opadły, szarpiąc jak zwierzynę!
    Wpośród godzin istnienia miał taką godzinę!…
    Próżno bronił obcego, które boli, ciała!
    Śmierć go, psami poszczuwszy, z jeleniem zrównała…
    Próżno wzywał na pomoc dawnych towarzyszy,
    Nasłuchując ich kroków na pobrzeżach ciszy!
    Nikt nie poznał po głosie i po znoju rany,
    Że to człowiek — nie jeleń! Duch — upolowany!
    Nikt nie zgadł tajemnicy narzuconych wcieleń!
    Musiał być tym, czym nie był! I zginął jak jeleń!
    Bóg, Kondycja ludzka, CiałoI jam niegdyś był inny. Dziś jeszcze się złocę,
    A złociłem się bardziej… Świadkami — złe noce!
    MarzeniePamiętam dawnych braci rozbłyskane twarze.
    Wówczas o czymś marzyłem… Dziś blednę, gdy marzę!
    Nikt nie umiał tak istnieć jak ja, w tej godzinie,
    Gdym cię, Boże, podpatrzył! — Duch mój odtąd ginie!
    Przemieniony w człowieka za nędzę mej zbrodni,
    Dźwigam obce mi ciało w blask Bożej pochodni!
    I ginę śmiercią obcą, co mym kościom przeczy…
    Inna mi się należy!… Nie chcę tej — człowieczej!…
    ŚmierćGinę w ludzką powłokę wsnuty jak w płaszcz zgrzebny.
    Kto mnie pozna po płaszczu? Precz z nim! Niepotrzebny!
    MilczenieKto mnie pozna po głosie, że to ja tak śpiewam?
    Milcz, głosie! Nie mój jesteś! Swego już nie miewam…
    Majacząc cudzych kształtów zgubną niepodobą,
    Nawet w śmierci godzinie nie mogę być sobą!
    Krwawą zmorę jelenia unosząc śród powiek,
    Próżno wołam o pomoc! — I ginę jak człowiek!

    Przypisy

    [1]

    bogini — Artemida, gr. bogini łowów, zwierząt, lasów; w mit. rzym. utożsamiana z Dianą. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...
    x