TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5552 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | liczba mnoga | matematyka | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj nijaki | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | łacina, łacińskie

By language: all | English | Deutsch | lietuvių | polski


2586 footnotes found

łątka — zielonkawy lub niebieskawy owad żyjący przy brzegu wód. [przypis edytorski]

łątko (daw.) — kukiełka. [przypis edytorski]

Łby goli — przez wygolenie części włosów nad czołem oznaczano rekrutów zdatnych do służby wojskowej. [przypis edytorski]

łeb suszyć — nękać, napominać. [przypis edytorski]

łechtać (daw.) — łaskotać, tu przen.: kłuć. [przypis edytorski]

łechtać — łaskotać. [przypis edytorski]

łechtliwy — wrażliwy na łechtanie, łaskotanie. [przypis edytorski]

łeficerz — oficer. [przypis edytorski]

łeficerze — oficerowie. [przypis edytorski]

Łemkowie — grupa etniczna, zamieszkująca Beskid Niski do czasu wysiedleń w ramach akcji „Wisła” (1945–1947). [przypis edytorski]

łepak (daw.) — spryciarz. [przypis edytorski]

Łepak: pajac — pierwodruki dzieł Szekspira nie zawierają listy postaci; na podst. treści sztuki postać tę określa się słowem clown (pajac) lub swain (wieśniak, pastuch). [przypis edytorski]

łeż — dziś popr.: łgarstwo (od czas. łgać); kłamstwo. [przypis edytorski]

łeż zadawać (daw.) — oskarżać o kłamstwo. [przypis edytorski]

łęciny a. łęty — łodygi kartofli. [przypis edytorski]

łęg a. ług — podmokła łąka. [przypis edytorski]

łęg — las lub łąka na podmokłym terenie. [przypis edytorski]

łęg — podmokła dolina, najczęściej położona w dolinie rzeki. [przypis edytorski]

łęg — podmokła łąka, często porośnięta krzewami. [przypis edytorski]

łęg — podmokła łąka porośnięta kępami krzewów a. wikliną; także: las liściasty o gęstym poszyciu i bujnym runie. [przypis edytorski]

łęk — przednia, podwyższona część siodła. [przypis edytorski]

łężna trawa — trawa na podmokłej łące. [przypis edytorski]

łgać — kłamać; mówić nieprawdę. [przypis edytorski]

łgać — kłamać; tu: forma 3.os.lp: łżesz. [przypis edytorski]

łgarstwo zadawać — zarzucać kłamstwo, oskarżać o kłamstwo. [przypis edytorski]

łgą — dziś popr. forma 3 os. trybu rozkazującego: łżą. [przypis edytorski]

łgą — dziś popr. forma: łżą; łżeć: kłamać. [przypis edytorski]

łgę — dziś 1. os. lp cz.ter.: łżę. [przypis edytorski]

łkający ptak wiosny — słowik. [przypis edytorski]

Łobaczewski, Nikołaj (1792–1856) — rosyjski matematyk polskiego pochodzenia, twórca (niezależnie od Jánosa Bolyaia) geometrii nieeuklidesowej. [przypis edytorski]

Łobodowski, Józef (1909–1988) — poeta, przed wojną tworzący w konwencji katastrofizmu, często odwołujący się do tematyki ukraińskiej, od 1941 na emigracji w Hiszpanii. [przypis edytorski]

łobuzowstwo (neol.) — dziś popr.: łobuzerstwo. [przypis edytorski]

Łobzów — dziś dzielnica Krakowa. [przypis edytorski]

Łobzów — dziś dzielnica Krakowa, wówczas wieś pod miastem. [przypis edytorski]

łogawość — schorzenie koni, kulenie wywołane kostną naroślą na stawie skokowym. [przypis edytorski]

łojma — demoniczna istota z przedchrześcijańskich wierzeń zach. Białorusi, szkodząca kobietom w ciąży i połogu i podmieniająca niemowlęta na własne potomstwo. [przypis edytorski]

łojówka — świeca łojowa. [przypis edytorski]

łokciowe litery — przen.: litery bardzo dużej wielkości, jak odmierzane łokciami (daw. miara długości, licząca ok. 55–60 cm).

łokciowy (daw.) — długi. [przypis edytorski]

łokciowy — tu: ogromny (od łokcia, dawnej miary długości). [przypis edytorski]

łokieć — daw. jednostka długości, ok. 57–67 cm.; tu przen. na łokcie przedawał: sprzedawał jak rzeczy, a kupujący wybierał gwardzistów według wzrostu i urody. [przypis edytorski]

łokieć — daw. jednostka miary długości, dzieląca się na 2 stopy a. 24 cale i wynosząca (przy znacznych różnicach regionalnych) ok. 60 cm. [przypis edytorski]

łokieć — daw. jednostka miary długości, równa ok. 60 cm; łokieć dzielił się na dwie stopy a. 24 cale. [przypis edytorski]

łokieć — daw. jednostka miary, ok. 60 cm; 20 łokci: ok. 12 m. [przypis edytorski]

łokieć — daw. jednostka miary, równa 2 stopom i wynosząca ok. 60 cm; służyła do odmierzania np. sukna i innych materiałów; symbol kupców. [przypis edytorski]

łokieć — daw. miara długości, licząca w różnych miejscach i w różnych czasach od 52 do 114 cm, najczęściej ok. 60 cm. [przypis edytorski]

łokieć — daw. miara długości, ok. 0,6 m. [przypis edytorski]

łokieć — daw. miara długości, równa ok. 60 cm. [przypis edytorski]

łokieć — daw. miara długości, tu w znaczeniu miarki. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, nieco ponad pół metra. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, związana z długością ludzkiego przedramienia, używana już w starożytności; w zależności od czasu i regionu liczyła od 52 cm nawet do 114 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna jednostka miary, zwykle ok. 55-75 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna miara długości, ok. 55–77 cm. [przypis edytorski]

łokieć — dawna miara długości, w przybliżeniu odległość od stawu łokciowego do dłoni, ok. 55-77 cm. [przypis edytorski]

łokieć — jednostka miary długości, obejmująca 2 stopy a. 24 cale i równa ok. 60 cm. [przypis edytorski]

łokieć — jednostka miary długości. [przypis edytorski]

łokieć — tu: dawna miara długości; ok. 57–59 cm. [przypis edytorski]

łokieć — tu: miarka używana przez kupców do odmierzania długości sukna itp.; przedmiot symbolizujący stan mieszczański, podobnie jak szabla symbolizować ma stan szlachecki.

łokieć — tu: miarka używana przez kupców do odmierzania długości sukna itp. [przypis edytorski]

łokszyna — łazanki; rodzaj makaronu podawanego w szabas. [przypis edytorski]

Łoktek (daw. forma) — Łokietek. [przypis edytorski]

łoktuszka (daw.) — kobieta owinięta w łoktusę tj. w płachtę. [przypis edytorski]

łom — tu: obszar leśny z dużą ilością wiatrołomów, poprzewracanych drzew. [przypis edytorski]

łom — tu: połamane gałęzie, chrust. [przypis edytorski]

łom — tu: połamane gałęzie. [przypis edytorski]

łomki — łamliwy, mało wytrzymały. [przypis edytorski]

łomliwy — łamliwy, kruchy. [przypis edytorski]

Łomnica — drugi co do wysokości szczyt Tatr, znajdujący się na Słowacji. [przypis edytorski]

łomota — dziś popr.: łomocze. [przypis edytorski]

łomy — wyłomy. [przypis edytorski]

łoni (reg.) — w zeszłym roku. [przypis edytorski]

łono Abrahama — przen. zaświaty. [przypis edytorski]

łono (tutaj poet.) — piersi. [przypis edytorski]

łony — dziś popr. forma N.lm: łunami. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — ubiegłoroczny; o roku: zeszły. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łoński (gw.) — ubiegłoroczny; tu: tegoroczny. [przypis edytorski]

łoński (gw.) — zeszłoroczny, przeszły. [przypis edytorski]

łoński — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łońskiego roku (gw.) — zeszłego roku. [przypis edytorski]

Łopatin, Herman Aleksandrowicz (1845–1918) — ros. rewolucjonista, dziennikarz i pisarz; uczestnik walk we Włoszech pod wodzą Garibaldiego, członek I Międzynarodówki, przeciwnik Bakunina; w 1870 bezskutecznie usiłował uwolnić Czernyszewskiego z Syberii; podczas jednego z wyjazdów do Rosji aresztowany (1887), skazany na dożywotnie uwięzienie w Twierdzy Szlisselburskiej; po uwolnieniu w 1905 zaprzestał działalności politycznej. [przypis edytorski]

Close

* Loading