TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5553 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | dopełniacz | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czeski | dawne | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rodzaj żeński | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | rzeczownik | rzymski | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | wojskowy | wulgarne | węgierski | włoski | zdrobnienie | zoologia | łacina, łacińskie | środowiskowy | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


113689 footnotes found

Zygmunt II August (1520–1572) — król Polski od 1548. [przypis edytorski]

Zygmunt II August (1520–1572) — syn Zygmunta I Starego i Bony Sforzy, od 1530 król Polski. [przypis edytorski]

Zygmunt III Waza (1566–1632) — król Polski w latach 1587–1632. [przypis edytorski]

Zygmunt III Waza (1566–1632) — król Polski w latach 1587–1632. [przypis edytorski]

Zygmunt Józef Erazm Kaczkowski herbu Pomian (1825–1896) — pseud. Ein Pole; powieściopisarz i poeta, uczestnik rewolucji krakowskiej, ruchu z 1848 oraz konspiracji z 1860; napisał obszerny cykl będący obrazem życia szlachty Ostatni z Nieczujów. [przypis edytorski]

Zygmunt Krasiński (1812–1859) — dramatopisarz, poeta i prozaik, przedstawiciel polskiego romantyzmu (jeden z tzw. trójcy wieszczów). Najwybitniejsze dzieło, Nie-Boską komedię, prozatorski dramat romantyczny o rewolucji, przedstawiający racje i winy obu walczących stron, opublikował mając zaledwie 23 lata (1835). Twórca radykalnej odmiany mesjanizmu polskiego. Najważniejsze dzieła: Nie-Boska komedia, Irydion, Psalmy przyszłości oraz listy. [przypis edytorski]

Zygmunt Luksemburski (1368–1437) — król węgierski od 1387, niemiecki od 1411, książę Luksemburga od 1419, król włoski od 1431, cesarz rzymski od 1433. [przypis edytorski]

Zygmunt Luksemburski — (1368–1437) król węgierski od 1387, niemiecki od 1411, książę Luksemburga od 1419, król włoski od 1431, cesarz rzymski od 1433. Sienkiewicz tytułuje go cesarzem o 30 lat za wcześnie. [przypis edytorski]

Zygmunt — mowa o Zygmuncie Krasińskim. [przypis redakcyjny]

Zygmunt Mycielski (1907–1987) — kompozytor, publicysta, pisarz i krytyk muzyczny związany z czasopismem „Ruch Muzyczny”; twórca dzieł symfonicznych, kameralnych oraz pieśni do słów autorów romantycznych (Norwida, Słowackiego) oraz współczesnych (m.in. prozy Iwaszkiewicza, wierszy Miłosza, Herberta, Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Gałczyńskiego). [przypis edytorski]

Zygmunt Noskowski (1846–1909) — kompozytor, działacz kulturalny i pedagog muzyczny, propagator twórczości Chopina. [przypis edytorski]

Zygmunt Noskowski (1880–1952) — pseud. Zygmunt Łada; aktor i reżyser. [przypis edytorski]

Zygmunt Nowakowski (1891–1963) — aktor. [przypis edytorski]

Zygmunt, Zygmunt — dzwon „Zygmunt” zawieszono na wieży katedry wawelskiej za Zygmunta Starego. Narracja Stańczyka odtwarza sytuacje, które Matejko odmalował w swych obrazach: zrazu Dzwon Zygmuntowski, potem Zygmunt I słuchający dzwonu Zygmunta. [przypis redakcyjny]

zygmuntówka — szabla z wytrawionym, ozdobionym złotem portretem Zygmunta III Wazy oraz łacińskim napisem: imieniem króla, jego monogramem lub sentencją Sigismundus III Rex Poloniae (Zygmunt III król Polski); cechami samej broni (takimi jak szerokość klingi, krzywizna) poszczególne egzemplarze różniły się między sobą znacznie. [przypis edytorski]

zygmuntówka — szabla zdobiona portretem króla Zygmunta III Wazy.

Zygmunty — polscy królowie Zygmunt Stary (1467–1548) i Zygmunt August (1520–1572). [przypis edytorski]

zygorek (gw.) — zegarek. [przypis edytorski]

Zylant — syn króla Monodanta z Dammogiru, brat Brandymarta. [przypis redakcyjny]

zyskuje sobie lud igrzyskami i darami – Tacyt [Roczniki] XIII, 31. [przypis autorski]

zyszcze (daw.) — dzisiejsza forma: zyska. [przypis edytorski]

zyszcze (daw.) — zyska, pozyska. [przypis edytorski]

zyszcze — dziś popr. forma 3.os.lp: zyska. [przypis edytorski]

zyszcze — dziś popr. forma: zyska. [przypis edytorski]

zyszczecie — dziś popr. forma: zyskacie. [przypis edytorski]

zyszczem — dziś popr. forma: zyskamy. [przypis edytorski]

zyszczę (daw.) — dziś: zyskam. [przypis edytorski]

zyszczę (daw.) — zyskam, pozyskam. [przypis edytorski]

zyszczę — dziś popr. forma: zyskam. [przypis edytorski]

zyszczy (daw.) — pozyskaj (archaiczna forma trybu rozkazującego z końcówką -i/-y). [przypis edytorski]

zyszczy nam, spuści nam (starop.) — zdobądź dla nas, ześlij nam. [przypis edytorski]

zyz — dziś popr. forma: zez. [przypis edytorski]

zyz — dziś popr.: zezem, zezując. [przypis edytorski]

zyzem — dziś popr.: zezem. [przypis edytorski]

Zyzera — starożytne Igilgili, miasto w Maurytanii [tj. w rzym. prowincji Mauritania Caesariensis, ob. w Algierii]. [przypis redakcyjny]

Zza karety, gdzie stawał — jako hajduk. [przypis redakcyjny]

zza kordonu — tu: z innych zaborów. [przypis edytorski]

zza kordonu — tu: zza granicy zaborów. [przypis edytorski]

zza węgła — zza rogu, narożnika. [przypis edytorski]

zziejany — dziś popr.: zziajany. [przypis edytorski]

zzuć — zdjąć. [przypis edytorski]

zżąć (daw.) — ścisnąć. [przypis redakcyjny]

zżąć (daw.) — ścisnąć, zjąć, złączyć. [przypis redakcyjny]

zżec (daw.) — spalić. [przypis edytorski]

zżegłaś (daw.) — spaliłaś. [przypis edytorski]

zżenąć (daw.) — spędzić, zegnać. [przypis redakcyjny]

zżenąć (daw.) — zegnać. [przypis redakcyjny]

zżenąć (daw.) — zgonić, odpędzić. [przypis redakcyjny]

zżółkłymi łony — zżółkłymi łonami. [przypis edytorski]

zżyłowany (daw.) — żyłowaty, mocny. [przypis redakcyjny]

zżymać się (daw.) — oburzać się, gniewać. [przypis edytorski]

zżymać się — denerwować się, niecierpliwić się. [przypis edytorski]

zżymać się — gniewać się, niecierpliwić się. [przypis edytorski]

zżymać się — gniewać się, oburzać, niecierpliwić. [przypis edytorski]

zżymać się — gniewać się, okazywać zniecierpliwienie. [przypis edytorski]

zżymać się — gniewać się; wzdragać się z niecierpliwością. [przypis edytorski]

zżymać się — gniewać się, złościć się. [przypis edytorski]

zżymać się — niecierpliwić się, denerwować się, gniewać się. [przypis edytorski]

zżymać się — niecierpliwić się, gniewać się. [przypis edytorski]

zżymać się — obruszać się, oburzać się na kogoś, na coś, gniewać się, niecierpliwić. [przypis edytorski]

zżymać się — oburzać się, gniewać się. [przypis edytorski]

zżymać się — oburzać się, niecierpliwie reagować, gniewać. [przypis edytorski]

zżymać się — oburzać się, reagować niecierpliwie, gniewnie. [przypis edytorski]

zżymać się — oburzać się, wzdrygać się, reagować gniewnie. [przypis edytorski]

zżymać się — reagować gniewnie, niecierpliwie; oburzać się.

zżymać się — tu: niecierpliwie się poruszać, wzdragać się gniewnie. [przypis edytorski]

zżymać się — tu: wzdragać się. [przypis edytorski]

zżymać się — zachowywać się gniewnie, niecierpliwie; oburzać się. [przypis edytorski]

zżymać się — złościć się, gniewać się, niecierpliwić się. [przypis edytorski]

zżymnać — tu: niecierpliwie się poruszać, wzdragać się gniewnie. [przypis edytorski]

žabangai — pinklės, spąstai. [przypis edytorski]

žabų tvora — tvora padaryta iš šakelių. [przypis edytorski]

žaginė — rąstas neapkapotomis šakomis. [przypis edytorski]

žalibarščiai — šaltibarščiai. [przypis edytorski]

žalktienė — žaltienė, žalčio patelė. [przypis edytorski]

žalktyčios — žaltyčios, žalčio duktės. [przypis edytorski]

žalnierius — kareivis, kareivėlis. [przypis edytorski]

žaltvykšlė — klaidžiojanti ugnelė. [przypis edytorski]

Žaltys nei svečias kad butan jo slenka. — Lietuviai garbino žalčius, kuriuos priaukindavo ir maitindavo; aiškiausiai apie tai kalba Lasickis (Res Pol. et Lithu., ed. Elzevirorum., p. 309). Strijkovskis savo laikais da matęs liekanas to žalčių garbinimo pas latvius, o Gwagnin kaime Labariškėse, 4 mylios nuo Vilniaus. [przypis autorski]

Close

* Loading