Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 17782 przypisów.
potrzebnych — tu: potrzebujących. [przypis edytorski]
potrzebny (daw.) — dziś: potrzebujący; osoba żyjąca w niedostatku, biedak. [przypis edytorski]
potrzebny (daw.) — tu: potrzebujący. [przypis edytorski]
potrzebny (…) do chrzanu [tarcia] (fraz. pot.) — zupełnie nieprzydatny, bezużyteczny. [przypis edytorski]
potrzebny — dziś w tym znaczeniu: potrzebujący. [przypis edytorski]
potrzebny — tu: potrzebujący. [przypis edytorski]
potrzebny — tu: potrzebujący, ubogi. [przypis redakcyjny]
potrzeby — dziś popr. forma N. lm: potrzebami. [przypis edytorski]
potrzeby i imprezy (daw.) — walki i przedsięwzięcia. [przypis redakcyjny]
potrzeby — tu: części garderoby; bielizna. [przypis edytorski]
po trzech dniach — μεθ᾽ ἡμέρας τρεῖς (N), μεθ᾽ ἡμέραν τρίτην (D). [przypis tłumacza]
Po trzech dniach przestrzeń miasta napełniona była we dnie snującymi się jeszcze za rabunkiem mordercami, a w nocy rozlegała się wyciem psów i wilków — cały niemal obraz tych wypadków zamyka się w poemacie pod tytułem: Rzeź humańska. Napisał go niejaki Darowski, który był wówczas uczniem i całą rzeź przesiedział w kopule farnego kościoła. Szanowny ten dla swojej autentyczności zabytek w rzadkich bardzo rękopismach krąży po Ukrainie. Czytałem go w takim wieku, że go jeszcze ocenić słusznie nie umiałem. [przypis autorski]
po Trzech Królach — po 6 stycznia. [przypis edytorski]
po trzecie — po raz trzeci. [przypis redakcyjny]
po trzeźwiu (starop.) — na trzeźwo, po trzeźwemu. [przypis edytorski]
potucha (daw.) — nadzieja (od „tuszyć”). [przypis edytorski]
potucha (daw.) — nadzieja. [przypis edytorski]
potucha — dziś: otucha, nadzieja. [przypis edytorski]
poturczeniec (daw.) — człowiek, który przyjął wiarę i kulturę turecką. [przypis redakcyjny]
poturczony (starop.) — ten, kto zmienił wiarę na religię „turecką”, tj. mahometanizm. [przypis edytorski]
poturnak — poturczeniec. [przypis edytorski]
poturnak — poturczony; ten, który przeszedł na islam. [przypis edytorski]
potuszyć (daw.) — dać znać. [przypis redakcyjny]
potuszyć (daw.) — dodać nadziei. [przypis edytorski]
potuszyć (daw.) — dodać odwagi. [przypis edytorski]
potuszyć (daw.) — dodać otuchy. [przypis redakcyjny]
potuszyć (daw.) — dodać serca, odwagi, otuchy. [przypis redakcyjny]
potuszyć (daw.) — nabrać nadziei. [przypis edytorski]
potuszyć (daw.) — sprzyjać, dać nadzieję. [przypis edytorski]
potwarca (daw.) — człowiek, który rzuca potwarz, szkaluje; oszczerca. [przypis edytorski]
potwarca — osoba rzucając potwarz na kogoś; oszczerca. [przypis edytorski]
potwarca — ten, kto obraża; odnośnie formy gramatycznej patrz przypis poprzedni. [przypis edytorski]
potwarczo — rzucając oszczerstwo, potwarz. [przypis edytorski]
potwarczyni (rzad.) — kobieta rzucająca na kogoś potwarz, oszczerstwa, fałszywe oskarżenia. [przypis edytorski]
potwarzać (daw.) — obrzucać potwarzami, oszczerstwami; obrażać. [przypis edytorski]
potwarzanie — rzucanie potwarzy, szkalowanie. [przypis edytorski]
potwarz (daw.) — obelga, oszczerstwo. [przypis edytorski]
potwarz (daw.) — pomówienie, oszczerstwo. [przypis edytorski]
potwarz — fałszywy zarzut, obelga. [przypis edytorski]
potwarz i fałsz kładł na oboje (starop.) — rzucił potwarz i fałszywe [oskarżenie] obojgu. [przypis edytorski]
potwarz — kłamliwe oskarżenie a. krytyka. [przypis edytorski]
potwarz — obelga. [przypis edytorski]
potwarz — oszczerstwo, hańba. [przypis edytorski]
potwarz — oszczerstwo; nieprawdziwe oskarżenie. [przypis edytorski]
potwarz — oszczerstwo; nieprawdziwy zarzut, kłamliwe oskarżenie. [przypis edytorski]
potwarz — oszczerstwo, obraza. [przypis edytorski]
potwarz — oszczerstwo. [przypis edytorski]
potwarzy (starop. forma) — dziś B.lm r.ż.: potwarze (tj. oszczerstwa). [przypis edytorski]
po twej woli (starop.) — zgodnie z twoją wolą. [przypis edytorski]
potwierdza to i Bourget — [w:] Essais de psychologie contemporaine. [przypis tłumacza]
potwierdzenie swoich dawnych poglądów na Olę (zob. s. 113) — autor w ten sposób opatrzył odsyłaczami wewnątrztekstowymi pierwodruk swej powieści; w tym przypadku na odnośnej stronie znajduje się fragment z rozdziału VI: „Zdawało mu się, że wystarczy palcem kiwnąć (…) autosugestii”. [przypis edytorski]
potwierdzić — tu: utwierdzić, wzmocnić. [przypis edytorski]
Potwierdził zamki wrót granic twoich i błogosławił Pan Bóg synom twoim… — Ps 147, 13–14. [przypis edytorski]
potwór — dziś popr. forma B. lp: potwora. [przypis edytorski]
potwór skrzydlaty — Sfinks. [przypis redakcyjny]
potwór spowiła — dziś popr. z D.: spowiła potwora. [przypis edytorski]
potwora (daw.) — [dziś r.m.:] potwór. [przypis redakcyjny]
potwora (daw.forma r.ż.) — potwór. [przypis redakcyjny]
potwora (daw.) — potwór. [przypis edytorski]
potwora (daw. r.ż.) — dziś: potwór. [przypis edytorski]
potworną Armidę i brzydala Renaud — Armida i Rinaldo to bohaterowie poematu Jerozolima wyzwolona Torquata Tassa oraz licznych oper napisanych na jej podstawie. Tu mowa o urodzie aktorów, grających te postaci. [przypis edytorski]
potwornem — daw. forma N. lp r.n.; dziś popr: potwornym. [przypis edytorski]
potworny — tu: wynaturzony. [przypis edytorski]
potworu — dziś popr. D. lp: potwora. [przypis edytorski]
potworu — dziś popr. forma D. lp: potwora. [przypis edytorski]
potworu — dziś popr. forma D.lp: potwora. [przypis edytorski]
potworu — dziś popr.: potwora. [przypis edytorski]
po Tyberiuszu i Kaprei — Tyberiusz spędził ostatnie lata swego panowania na Capri (Kaprea), prowadząc tam wielce nieobyczajny tryb życia. [przypis redakcyjny]
po tychże [jezuitów] zniesieniu — zniesienie (kasacja) zakonu jezuitów nastąpiło w Polsce w 1773 r. na mocy breve kasacyjnego papieża Klemensa XIV Dominus ac Redemptor, przyjętego przez Sejm Rozbiorowy (1773–1775), który zarazem powołał Komisje Rozdawnicze Koronną i Litewską mające zarządzać majątkiem skasowanego zakonu; król Stanisław August Poniatowski wspierał dążenia zmierzające do tego, aby majątek pojezuicki zasilił instytucje edukacyjne Rzeczpospolitej. [przypis edytorski]
potycze (starop.) — rodzaj sideł. Znaczenie to jednak w tem miejscu wcale nie stosowne. Bodaj czy nie należy czytać po tycze, a właściwie po tyce; w takim razie miejsce to byłoby jasne: Wiąz podcięty „do ziemie kochany krzak (winną macicę) na dół ciągnie za sobą po tyce” tj. po swoim pniu. [przypis redakcyjny]
potyczony — przywiązany do tyczki. [przypis edytorski]
potykać (daw.) — spotykać. [przypis edytorski]
potykać (daw.) — tu: spotykać. [przypis edytorski]
potykać się (daw.) — walczyć. [przypis edytorski]
potykać się (starop.) — walczyć, pojedynkować się. [przypis edytorski]
potykać się — walczyć. [przypis edytorski]
potykać się — walczyć, stawać do pojedynku. [przypis edytorski]
potyka jedno na drugim — dziś raczej: potyka jedno o drugie. [przypis edytorski]
potykanie — tu: walka w ręcz; szermierka, prowadzenie pojedynków. [przypis edytorski]
potyka — potyczka. [przypis redakcyjny]
potym (daw.) — potem, poza tym. [przypis edytorski]
potym (daw.) — potem. [przypis edytorski]
po tym deszczu w Polsce krwawym — tj. po powstaniu listopadowym 1830 r. [przypis edytorski]
potym — dziś popr.: potem. [przypis edytorski]
Potym gdy go namawiali pochlebcy, aby był dał jaki słup wielki postawić gdzie, a na obraz swój na wieczną pamiątkę swoję (…) — Rej omyłkowo przypisuje Aleksandrowi Wielkiemu pogląd spartańskiego króla Agesilaosa, por. Ksenofont Agesilaos XI 7 (także: Plutarch, Żywoty równoległe. Agesilaos 2, Powiedzenia królów i wodzów. Agesilaos 12). [przypis edytorski]
po tym gwałcie — przywrócenie władzy stathoudera [namiestnika kraju; Red. WL] przez wkroczenie wojsk pruskich do Holandii w r. 1787 i upadek ustroju republikańskiego. [przypis redakcyjny]
potym (starop.) — dziś: potem. [przypis edytorski]
potym (starop. forma) — dziś: potem. [przypis edytorski]
potym (starop. forma) — potem. [przypis edytorski]
potym (starop.) — potem. [przypis edytorski]
„Po tym [wszyscy] poznają, żeście uczniami moimi, jeśli się wzajem miłować będziecie” — wg Ewangelii w Nowym Testamencie słowa te wyrzekł Jezus do swych apostołów podczas ostatniej wieczerzy (por. np. J 13, 35). [przypis redakcyjny]
Po tym wszystkim — rok 389 przed Chr. [przypis tłumacza]
Po tym zawsze poznać sługę, co dobry naprawdę, co o sprawy swego pana troszczy się i stara — tyrada na temat obowiązków wzorowego sługi, co ma działać jako pewnego rodzaju „odtrutka” na rzymskich widzów, którym Plautyńskie sztuki przedstawiają najczęściej niewolnika jako sprytnego gałgana. Por. Wstęp. [przypis tłumacza]
poty — póty, do tego czasu. [przypis edytorski]
poty — póty, do tej pory. [przypis edytorski]
potyrać (daw.) — stracić. [przypis edytorski]
potyrać (gw.) — pomiatać, poniewierać, zmieszać z błotem. [przypis edytorski]
potyrać (gw.) — pomiatać. [przypis edytorski]
potyrcze (daw., gw.) — człowiek nieforemny, pokraka. [przypis edytorski]
po tysiąckrotniem chwytał — przykład ruchomej końcówki fleksyjnej czasownika; inaczej: tysiąckrotnie chwytałem (a. po tysiąckroć chwytałem). [przypis edytorski]