Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 1596 przypisów.
spozierać (daw.) — spoglądać, patrzeć. [przypis edytorski]
spozierać (daw.) — spoglądać. [przypis edytorski]
spraktykować (daw.) — skłonić, przeciągnąć na swoją stronę. [przypis redakcyjny]
sprawą (daw.) — w szyku. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — porządek. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — rządy. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — szyk, organizacja. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — szyk, przygotowanie. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — szyk. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — tu: bitwa. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — tu: szyk bojowy. [przypis edytorski]
sprawa (daw.) — zarządzanie. [przypis edytorski]
sprawca (daw.) — ten, kto kieruje a. rządzi czymś. [przypis edytorski]
sprawca (daw.) — ten, kto kieruje a. rządzi czymś. [przypis edytorski]
sprawca (daw.) — tu: zarządca. [przypis edytorski]
sprawca (daw.) — zarządca. [przypis edytorski]
sprawiać (daw.) — organizować. [przypis edytorski]
sprawiać się (daw.) — tu: tłumaczyć się, usprawiedliwiać się. [przypis edytorski]
sprawić (daw.) — przygotować, zorganizować. [przypis edytorski]
sprawić (daw.) — tu: uformować szyk. [przypis edytorski]
sprawić (daw.) — zarżnąć i oprawić; torturować. [przypis redakcyjny]
sprawić kogoś o czymś (daw.) — zdać sprawę, dać wiadomość. [przypis redakcyjny]
sprawić się (daw.) — sformować szyk. [przypis edytorski]
sprawić się (daw.) — spełnić powinności a. obowiązki. [przypis edytorski]
sprawić się o czem (daw.) — przekonać się. [przypis redakcyjny]
sprawion (daw.) — dziś: sprawiony. [przypis edytorski]
sprawować się (daw.) — bronić się, przedstawiając swoją sprawę. [przypis edytorski]
sprawować się (daw.) — usprawiedliwiać się. [przypis redakcyjny]
sprawy (daw.) — dzieła, czyny. [przypis redakcyjny]
sprezentować się (daw., z łac. praesentare: pokazywać) — przedstawić się. [przypis edytorski]
sprośnie (daw.) — nieprzyzwoicie. [przypis edytorski]
sprośny (daw.) — nieprzyzwoity. [przypis edytorski]
sprośny (daw.) — okropny, plugawy; nieobyczajny. [przypis edytorski]
sprośny (daw.) — występny; bezwstydny. [przypis edytorski]
sprośny (daw.) — występny, odrażający, potworny, godny potępienia. [przypis edytorski]
sprośny (daw.) — występny, potworny, godny potępienia. [przypis edytorski]
sprosność (daw.) — nieprzyzwoitość; cecha osoby postępującej niezgodnie z powszechnie przyjętymi normami obyczajowymi i moralnymi. [przypis edytorski]
sprosny (daw.) — brzydki, plugawy. [przypis redakcyjny]
sprosny (daw.) — tu: skażony grzechem, hańbą. [przypis edytorski]
sprosny (daw.) — występny, rozpustny, grubiański. [przypis edytorski]
spruchniały (daw.) — dziś popr.: spróchniały. [przypis edytorski]
sprzęt (daw.) — tu: zbiory; zbożny sprzęt: zbiory zbóż. [przypis edytorski]
sprzęt (daw.) — żniwa; zbór plonów. [przypis edytorski]
sprzęt (daw.) — zbiory plonów. [przypis edytorski]
sprzężaj (daw.) — zwierzęta wykorzystywane jako siła pociągowa. [przypis edytorski]
sprzeciwić się czemuś (daw.) — iść w zawód, starać się przewyższyć. [przypis redakcyjny]
sprzeczliwy (daw.) — sprzeczny. [przypis edytorski]
sprzecznik (daw.) — ten, który się nie zgadza, który zaprzecza. [przypis edytorski]
sprzeczność (daw.) — skłonność do sprzeczania się; tu: sprzeciw. [przypis edytorski]
spuma (daw., z wł.) — piana. [przypis redakcyjny]
spuma (daw., z wł.) — piana, ślina. [przypis redakcyjny]
spuść (gw., daw.) — zwolnij, przestań, zmniejsz. [przypis autorski]
spuść mu (daw.) — tu: oszczędź mu cierpień. [przypis edytorski]
spuść się na mnie (daw.) — zostaw to mnie, polegaj na mnie. [przypis edytorski]
spuścić kogo z kim (daw.) — poróżnić. [przypis redakcyjny]
spuścić się (daw.) — polegać, oprzeć się (na kimś), zaufać, zwierzyć się (komuś). [przypis edytorski]
spuścić się (daw.) — zaufać, zwierzyć się. [przypis edytorski]
spuścić się (daw.) — zdać się. [przypis edytorski]
spuścić się na kogo (daw.) — oprzeć się na kim, zaufać komu. [przypis edytorski]
spuścić się na kogoś (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś. [przypis edytorski]
spuścić się na kogoś (daw.) — zaufać komuś, polegać na kimś. [przypis edytorski]
spuścić się na kogoś (daw.) — zaufać komuś. [przypis edytorski]
spuścić się na kogoś (daw.) — zawierzyć komuś, podporządkować swoje działanie czyjejś opinii. [przypis edytorski]
spuścić się na kogoś (daw.) — zdać się na kogoś. [przypis edytorski]
spuścić się (z czegoś) (daw.) — zwierzyć się. [przypis edytorski]
spuszczać się (daw.) — liczyć na kogoś / na coś, pozwalać komuś / czemuś rozstrzygnąć. [przypis edytorski]
spuszczać się (daw.) — liczyć (na kogoś), polegać (na kimś). [przypis edytorski]
spuszczać się (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś, ufać komuś. [przypis redakcyjny]
spuszczać się (daw.) — ufać komuś, polegać na kimś. [przypis edytorski]
spuszczać się (daw.) — zdawać się na kogoś lub coś, polegać na kimś lub czymś. [przypis edytorski]
spuszczać się (daw.) — zdawać się na kogoś lub na coś. [przypis edytorski]
spuszczać się na coś (daw.) — liczyć na coś. [przypis edytorski]
spuszczać się na coś (daw.) — liczyć na coś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]
spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś. [przypis edytorski]
spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]
spuszczać się na coś (daw.) — polegać na czymś, zdawać się na coś. [przypis edytorski]
spuszczać się na (daw.) — tu zdawać się na. [przypis edytorski]
spuszczać się na kogoś (daw.) — polegać na kimś, liczyć na kogoś. [przypis edytorski]
spytałem Loni (daw.) — dziś popr. forma D.: spytałem Lonię. [przypis edytorski]
spyża (daw.) — jedzenie, pokarm. [przypis redakcyjny]
spyża (daw.) — pożywienie. [przypis edytorski]
spyża (daw.) — prowiant. [przypis edytorski]
spyża (daw.) — prowiant, żywność. [przypis edytorski]
spyża (daw.) — żywność. [przypis edytorski]
srólki (daw., pot.) — zabawa dziecięca, polegająca układaniu na otwartej dłoni kilku kamyków, a następnie ich podrzucaniu tak, by złapać jak najwięcej. [przypis edytorski]
srodze (daw.) — bardzo, ogromnie. [przypis edytorski]
srodze (daw., gw.) — mocno, bardzo. [przypis edytorski]
srodze (daw., gw.) — mocno. [przypis edytorski]
srogi (daw.) — ogromny, mocny. [przypis edytorski]
srogi (daw.) — straszny, wielki, dotkliwy itp. [przypis edytorski]
srogo (daw.) — mocno. [przypis edytorski]
sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]
sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]
sromać się (daw.) — wstydzić się. [przypis edytorski]
sromać się (daw.) — zastydzać się. [przypis edytorski]
sromać się (daw.) — zawstydzić się. [przypis edytorski]
sromający się (daw.) — wstydzący się. [przypis edytorski]
srom (daw.) — hańba, wstyd. [przypis edytorski]
srom (daw.) — wstyd; hańba. [przypis edytorski]
srom (daw.) — wstyd, hańba. [przypis edytorski]