Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 486 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne

Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wschodni | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia

Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


Znaleziono 128943 przypisów.

istność (daw.) — istota. [przypis edytorski]

istność (daw.) — to, co istnieje, rzeczywistość. [przypis edytorski]

istność — dziś popr.: istnienie. [przypis edytorski]

istoczyć — tu: wchłaniać, podporządkowywać sobie. [przypis edytorski]

Istomina, Awdotia Iliczniczna (1799–1848) — sławna rosyjska tancerka baletowa; grała m.in. rolę Czerkieski w balecie Jeniec kaukaski. [przypis edytorski]

Istos Sardos! (kors.) — ci Sardyńczycy. [przypis edytorski]

istota dwunożna bez pierza — definicja człowieka podawana przez Platona; kiedy w odpowiedzi Diogenes z Synopy przyniósł oskubanego koguta, Platon dodał do niej: „oraz o płaskich paznokciach” (Diogenes Laertios, Żywoty sławnych filozofów, VI 40). [przypis edytorski]

istota — tu: znaczenie. [przypis edytorski]

Istotą kompleksu niższości (węzłowiska upośledzenia) jest (…) całość bytu ludzkiego w danym społeczeństwie na wyższe szczeble podnosi — fragment ten został opublikowany jako artykuł pt. Węzłowisko upośledzenia (Wyjątek z „Niemytych dusz”) w dwumiesięczniku literackim „Skawa” nr 2, luty 1939. [przypis edytorski]

istoty organiczne, oryg. ang.: organic beings — termin techniczny używany zamiast powszechniejszego określenia: istoty żywe. [przypis edytorski]

istynni — istotni, rzeczywiści. [przypis edytorski]

Isysa, Anubisa — chodzi o Isis (Izydę) macierzyńską boginię płodności, opiekunkę rodzin oraz Anubisa, boga o głowie szakala, syna Seta i Neftydy, opiekującego się zmarłym w jego drodze w zaświaty. [przypis edytorski]

Isz, kakaja tonkaja! (ros.) — To taka chuda! [przypis edytorski]

Iszmael — hebr. יִשְׁמָעֵאל Jiszmael, od słów שָׁמַע (szama): 'słyszeć' i אֵל (el): 'Bóg'. [przypis edytorski]

iszpański (starop.) — hiszpański. [przypis edytorski]

Isztar — imię głównej bogini panteonu mezopotamskiego, bogini Isztar, która patronowała wojnom oraz miłości cielesnej. Z boginią Isztar utożsamiano planetę Wenus, którą wtedy nazywano gwiazdą. Wenus jest jednym z jaśniejszych obiektów na nieboskłonie. [przypis edytorski]

Isztar — mezopotamska bogini miłości i wojny. [przypis edytorski]

Isztar (mit.) — babilońska i asyryjska bogini wojny, miłości i płodności, związana przede wszystkim z seksualnością. Pani Nieba, utożsamiana z gwiazdą zaranną (planetą Wenus). Stała się główną boginią Mezopotamii, spokrewnioną z zachodniosemicką Astarte. [przypis edytorski]

Iszutin, Nikołaj (1840–1879) — rewolucjonista ros., od 1863 r. studiował na uniwersytecie w Moskwie, w l. 1863–1866 był przywódcą organizacji rewolucyjnej (tzw. iszutinowców); został aresztowany po nieudanym zamachu na cara Aleksandra II dokonanym przez przyrodniego brata Iszutina, Dmitrija Karakozowa 16 IV 1866; skazany na karę śmierci, zamienioną tuż przed egzekucją (co było częstą praktyką carską) na dożywotnią katorgę, był więziony do 1868 w Twierdzy Szlisselburskiej, następnie nad rzeką Karą na Syberii. [przypis edytorski]

iš aukšto —išdidžiai. [przypis edytorski]

iš kalno (lenk.) — iš anksto. [przypis edytorski]

iš laiko (lenk.) — iš anksto. [przypis edytorski]

iš netyčių — netikėtai. [przypis edytorski]

iš reto — iš lėto. [przypis edytorski]

iš viršaus — iš anksto. [przypis edytorski]

išauklintas — dab.: išauklėtas. [przypis edytorski]

išbudavotas (lenk.) — pastatytas. [przypis edytorski]

iścić się (daw.) — ziszczać się, spełniać się. [przypis edytorski]

iścić się — realizować się, urzeczywistniać się. [przypis edytorski]

iścić się — ziszczać się, realizować się. [przypis edytorski]

iścić — spełniać; realizować. [przypis edytorski]

iścić śluby (starop.) — spełniać śluby; dopełniać ślubowania. [przypis edytorski]

iście — chód; neol. od. czas. iść. [przypis edytorski]

iście — chód; neol. od czas. iść. [przypis edytorski]

iście (daw.) — niewątpliwie, naprawdę. [przypis edytorski]

iście (daw.) — niewątpliwie. [przypis edytorski]

iściło się proroctwo Izajasza, iż „wilcy do baranów, lwi do owiec, lampartowie do cielątek przystawali i z nimi mieszkać chcieli, i małej się dziecinie poganiać i rządzić dopuścili” — Iz 11, 6. [przypis edytorski]

iścizna (daw.) — istota, najważniejszy element. [przypis edytorski]

iścizna — istota, najważniejszy element. [przypis edytorski]

iść gonionego z kimś (daw.) — tańczyć, grać, bawić się z kimś. [przypis edytorski]

iść jak z płatka — udawać się z łatwością. [przypis edytorski]

iść komunikiem (daw.) — jechać konno, wierzchem, bez wozów i piechoty; komunik (daw.) — jeździec, kawalerzysta. [przypis edytorski]

iść komunikiem (daw.) — jechać konno wierzchem. [przypis edytorski]

iść na kumorne (gw.) — iść na komorne, żyć jako komornik, chłop nieposiadający gospodarstwa ani domu, opłacający własną pracą swój pobyt w domu innego, bogatszego chłopa a. właściciela ziemskiego (komora (daw.): pomieszczenie w budynku, pokój, izba). [przypis edytorski]

iść na poszukiwanie i rozbudzenie Frei — lepiej: iść na poszukiwanie Frei i obudzić ją. [przypis edytorski]

iść na udry — wchodzić z kimś w ostry konflikt. [przypis edytorski]

iść na wskroś ziemi — zapaść się pod ziemię. [przypis edytorski]

iść na wyrobek — zarabiać na utrzymanie jako wyrobnik, osoba wynajmująca się do różnych prac fizycznych. [przypis edytorski]

iść o lepszą (daw.) — starać się wykazać przewagę. [przypis edytorski]

iść w paragon (daw.) — porównywać się. [przypis edytorski]

iść w pąci — tzn. iść jako pątnik; pielgrzymować. [przypis edytorski]

iść w sukurs (daw.) — iść na odsiecz; przybyć z pomocą. [przypis edytorski]

iść w zatyłki (daw.) — zajść od tyłu. [przypis edytorski]

iść z kimś na jedną rękę — iść w tę samą stronę, zgodnie współdziałać. [przypis edytorski]

iść zapaśnie — iść w zapasy, stawać do walki. [przypis edytorski]

išdavinojo — sen.: išdavė. [przypis edytorski]

išeiti/išleisti ”į služmą” (lenk.) — išeiti/išleisti tarnauti (pvz.: ponui). [przypis edytorski]

išguldyti (sl.) — paaiškinti. [przypis edytorski]

iškada — nuostolis, žala. [przypis edytorski]

iškala (sl.) — mokykla. [przypis edytorski]

išliuosuoti — sen.: išlaisvinti. [przypis edytorski]

išmetinėdamas — čia: priekaištaudamas. [przypis edytorski]

išmetinėjant sąžinei — graužiant sąžinei. [przypis edytorski]

išmetinėjimas — priekaištavimas. [przypis edytorski]

išmetinėti (lenk.) — priekaištauti. [przypis edytorski]

išmėtinėjimo — su priekaištais. [przypis edytorski]

išmieruot — išmatuoti. [przypis edytorski]

išminčia (kuo?) — dab.: išmintimi. [przypis edytorski]

išmislai — čia: išradimai. [przypis edytorski]

išmislas (sl.) — išmonė, prasimanymas. [przypis edytorski]

išnašiai — aiškiai matant. [przypis edytorski]

išnauja — dab.: įsnauja, taukai. [przypis edytorski]

išpančiotas — išlaisvintas. [przypis edytorski]

išpultų (lenk.) — tektų. [przypis edytorski]

išrėdyti — išpuošti, išdabinti. [przypis edytorski]

išrišti — čia: išspręsti. [przypis edytorski]

išrodo — čia: pasirodo. [przypis edytorski]