TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5553 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | literacki, literatura | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | polityczny | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj żeński | regionalne | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski | zdrobnienie | łacina, łacińskie | środowiskowy | żartobliwie

By language: all | English | Deutsch | lietuvių | polski


3658 footnotes found

dyrektor klasy — tu: wychowawca klasy. [przypis edytorski]

dyscyplina — krótki bat z rzemieniami [przypis edytorski]

dyscyplina — krótki bicz, narzędzie kary lub pokuty.

dyscyplina — krótki bicz z kilkoma rzemieniami, narzędzie kary. [przypis edytorski]

dyscyplina — przyrząd (kilka rzemieni umocowanych do rękojeści) służący do wymierzania kar cielesnych. [przypis edytorski]

dyscyplina — tu: bicz o kilku rzemieniach. [przypis edytorski]

dyscyplina — tu: rózga. [przypis edytorski]

dyscyplinne razy — uderzenia dyscypliny, czyli bicza; chodzi tu o praktyki umartwiania się stosowane przez biczowników. [przypis edytorski]

dyscypuł (daw., z łac.) — uczeń. [przypis edytorski]

dysekcja (z łac.) — operacja rozcięcia ciała w celu zbadania jego budowy; sekcja. [przypis edytorski]

dysekować (z łac.) — robić dysekcję, przeprowadzać sekcję, rozcinać ciało w celach badawczych; badać drobiazgowo. [przypis edytorski]

dysenteria, dziś dyzenteria — czerwonka, krwawa biegunka. [przypis edytorski]

dysertacja — rozprawa naukowa, tu w znaczeniu ironicznym. [przypis edytorski]

dysertacja (z łac. dissertatio) — daw. rozumowanie, dyskusja, roztrząsanie jakiegoś problemu, badanie; dziś: rozprawa naukowa. [przypis edytorski]

dysertować (daw.) — rozprawiać. [przypis edytorski]

dyska (daw., z fr. dix: dziesięć) — dyszka, dziesiątka; tu zapewne: moneta o nominale 10 kopiejek, wręczana jako napiwek. [przypis edytorski]

dyska — dziś popr. forma D.lp: dysku. [przypis edytorski]

dyskobol — sportowiec uprawiający rzut dyskiem. [przypis edytorski]

dyskontować weksel — realizować należność wekslową przed upływem terminu płatności, co wiąże się z potrąceniem przez odkupującego weksel (zwykle bank) dyskonta, tj. pewnej części sumy, na jaką wystawiono weksel. [przypis edytorski]

dyskordia (z łac.) — niezgoda, skłócenie. [przypis edytorski]

dyskrecja — tu: dbłość, ostrożność. [przypis edytorski]

dyskrecja — tu: łaska. [przypis edytorski]

dyskrecjonalna — poufna; jeszcze nie określona. [przypis edytorski]

dyskredowany — przekręcone przez mówiącego: dyskredytowany. [przypis edytorski]

dyskursa (przestarz. forma M. lm) — dziś popr.: dyskursy; dyskurs: dyskusja, spór. [przypis edytorski]

dyskursować (daw.) — prowadzić dyskurs, rozprawiać. [przypis edytorski]

dyskusyj, jakie na podobny temat toczyły się nie tak dawno u nas — zapoczątkowanych przez Karola Irzykowskiego głośnym artykułem Niezrozumialstwo („Wiadomości Literackie” 1924, nr 38), na który odpowiedzieli Jerzy Hulewicz, Maria-Jehanne Wielopolska, Jan Nepomucen Miller, Józef Ujejski. [przypis edytorski]

dysocjacja (z łac.) — oddzielenie. [przypis edytorski]

dysolucja — rozprężenie, rozprzężenie, rozkład. [przypis edytorski]

dysonans (muz.) — niezgodne współbrzmienie dźwięków. [przypis edytorski]

dysonans (z łac.) — brak harmonii. [przypis edytorski]

dysonans (z łac.; muz.) — współbrzmienie dwóch dźwięków dających wrażenie niezgodności; tutaj przen.: sprzeczność, rozbieżność. [przypis edytorski]

dyspensa — wydawane w szczególnych przypadkach zwolnienie z obowiązku przestrzegania któregoś z przepisów prawa kościelnego (tu: zakazu małżeństw pomiędzy krewnymi). [przypis edytorski]

dyspensator — zarządca. [przypis edytorski]

dysponować — tu: wydać polecenie wykonania a. dostarczenia. [przypis edytorski]

dysputatorium (daw.) — rodzaj zajęć dla grupy studentów polegający na dysputowaniu problemów naukowych. [przypis edytorski]

dyssekcja (z łac.) — analiza, rozbiór gramatyczny i logiczny wiersza. Dziś wyraz używany wyłącznie w znaczeniu medycznym.

dyssekować (daw.) — dokonywać rozbioru, szczegółowo analizować części czegoś; dokonywać sekcji. [przypis edytorski]

dystans — tu: pewien odcinek (linii kolejowej). [przypis edytorski]

dystrakcja — coś, co rozprasza uwagę. [przypis edytorski]

dystrakcja — czynnik rozpraszający, utrudniający skupienie się; dawniej też: rozrywka, przyjemność. [przypis edytorski]

dystrakcja (daw.) — rozproszenie (uwagi, skupienia). [przypis edytorski]

dystrakcja — rozproszenie; szczególnie: rozproszenie uwagi, skupienia; daw. także: rozrywka, przyjemność. [przypis edytorski]

dystrakcja — rozproszenie; szczególnie: rozproszenie uwagi, skupienia. [przypis edytorski]

dystrakcya — dziś rozproszenie uwagi; daw. rozrywka, przyjemność. [przypis edytorski]

dystrakt — człowiek roztargniony. [przypis edytorski]

dystych — dwuwiersz, utwór składający się z dwóch wersów. [przypis edytorski]

dystych — dwuwiersz, utwór składający się z dwóch wersów. [przypis edytorski]

dystyngowanie — wytwornie, elegancko. [przypis edytorski]

dystyngowany — elegancki, wytworny. [przypis edytorski]

dystyngowany — wytworny, elegancki. [przypis edytorski]

dystyngowańszy — dziś popr.: bardziej dystyngowany. [przypis edytorski]

dystynkcja — rozróżnienie. [przypis edytorski]

dystynkcja — tu: dystyngowane, wytworne zachowanie. [przypis edytorski]

dystynkcja — tu: dystyngowane zachowanie. [przypis edytorski]

dystynkcja — tu: dystyngowane zachowanie. [przypis edytorski]

dystynkcja — tu: dystyngowany sposób bycia. [przypis edytorski]

dysydent — w daw. Polsce: chrześcijanin innego wyznania niż katolickie, szczególnie protestant. [przypis edytorski]

dysze — dziś popr. forma 3 os.lp: dyszy. [przypis edytorski]

dyszel — drąg umocowany do przedniej części wozu, umożliwiający kierowanie końmi. [przypis edytorski]

dyszkant a. dyskant (z łac., muz.) — najwyższy głos w utworach muzycznych do XVI wieku. [przypis edytorski]

dyszkant — głos chłopięcy odpowiadający skalą sopranowi. [przypis edytorski]

dyszkant — wysoki głos chłopięcy, odpowiednik sopranu.

dyszkant — wysoki i piskliwy głos. [przypis edytorski]

dyszkurować, częściej: dyskursować (daw.) — prowadzić dyskurs, rozprawiać. [przypis edytorski]

dyszyć — dziś popr.: dyszeć. [przypis edytorski]

dytyramb (lit.) — w staroż. Grecji pieśń pochwalna ku czci boga wina Dionizosa, śpiewana przez chór przy akompaniamencie fletu, w połączeniu z tańcami; współcześnie: podniosły, patetyczny utwór pochwalny. [przypis edytorski]

dytyramb — patetyczny utwór poetycki. [przypis edytorski]

dytyrambach (lit.) — rozwinięta w kulturze greckiej pieśń pochwalna, utrzymana w patetycznym tonie. [przypis edytorski]

dyvai (brus.) — keisti dalykai, stebuklai. [przypis edytorski]

dyvai — keistenybės, stebuklai. [przypis edytorski]

dyvai — keisti, stebuklingi dalykai. [przypis edytorski]

dyvai (sl.) — keistenybės, stebuklingi dalykai. [przypis edytorski]

dyvas (brus.) — keistas dalykas, keistenybė. [przypis edytorski]

Close

* Loading