Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur... Ankieta czytelników Wolnych Lektur

Wypełnij ankietę i pomóż nam rozwijać Wolne Lektury. Zajmie Ci to kilka minut, a nam pomoże stworzyć bibliotekę, która odpowiada na potrzeby naszych Czytelników i Czytelniczek.

x

5672 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żartobliwie

By language: all | polski


858 footnotes found

kłąb (daw.) — okolice biodra. [przypis edytorski]

kładnie (daw.) — dziś: kładzie. [przypis edytorski]

kłamany (daw.) — nieprawdziwy, udawany. [przypis edytorski]

kłam (daw.) — kłamstwo; fałsz. [przypis edytorski]

kłamny (daw.) — kłamliwy. [przypis edytorski]

kłopić się (daw.) — bić, tłuc się. [przypis edytorski]

kłusze (daw.) — biegnie, kłusuje; od: kłusić: szybko iść, biec. [przypis edytorski]

kłusze (daw.) — biegnie; od: kłusić: szybko iść, biec. [przypis edytorski]

kłusze (daw.) — kłusuje; kłusić: szybko biec, spieszyć się. [przypis edytorski]

kłusze (daw.) — od: kłusić: biec a. jechać szybko. [przypis edytorski]

kłusz sie (daw.) — biegnij; od: kłusić: szybko iść, biec. [przypis edytorski]

klątwa (daw.) — przysięga; por. czas. zaklinać kogoś. [przypis edytorski]

klasztora (daw.) — dziś popr. D. lp: klasztoru. [przypis edytorski]

klawo (daw., pot.) — świetnie. [przypis edytorski]

klejnotni (daw.) — herbowi, należący do szlachty. [przypis edytorski]

klekotka (daw.) — kołatka. [przypis edytorski]

klemencja (daw., z łac.) — łagodność. [przypis edytorski]

klient (daw., z łac.) — uboższy szlachcic, zależny od bogatszego, głosujący na sejmikach zgodnie z wolą magnata i walczący pod jego komendą. [przypis edytorski]

klimakteryk a. klimakter (daw., z gr.: szczebel) — rok złowrogi, przypadający co siedem lat; okres siedmioletni. [przypis edytorski]

klimkiem rzucać (daw.) — kłamać. [przypis edytorski]

kloba a. kluba (daw.) — porządek, ryzy, miara. [przypis edytorski]

kloba (daw.) — języczek u wagi; stanąć w klobie: wyrównać się, pojednać. [przypis edytorski]

kluba (daw.) — dyby, okowy. [przypis edytorski]

kluba (daw.) — narzędzie tortur. [przypis edytorski]

kluby (daw.) — dyby, imadło, daw. narzędzie tortur; przen.: porządek, ryzy, ograniczenia. [przypis edytorski]

kluby (daw.) — dyby, imadło, daw. narzędzie tortur; przen.: porządek, ryzy. [przypis edytorski]

kluby (daw.) — kajdany, dyby; wziąć w kluby — wziąć w ryzy, zmusić do posłuszeństwa. [przypis edytorski]

klucz (daw.) — większy majątek ziemski, złożony z kilku wsi lub folwarków. [przypis edytorski]

klucznik (daw.) — osoba zarządzająca kluczami do majątku ziemskiego, mająca pod swoim zarządem klucze do czegoś. [przypis edytorski]

kmieć (daw.) — chłop; kmieci a. kmiecy: chłopski. [przypis edytorski]

k'miejscu (daw.) — ku miejscu, do miejsca. [przypis edytorski]

kmotr a. kumoter (daw.) — kum, ojciec chrzestny; później również bardziej ogólnie jako poufałe określenie grzecznościowe. [przypis edytorski]

kmotr (daw.) — tu: kum, przyjaciel, kumpel. [przypis edytorski]

kmotr (daw.) — tu: ojciec chrzestny. [przypis edytorski]

knafle (daw.) — duże guziki do zapinania na pętelki. [przypis edytorski]

k'nam a. ku nam (daw.) — do nas, w naszym kierunku. [przypis edytorski]

kniahini (daw., reg.) — księżna. [przypis edytorski]

kniahini (daw.) — żona księcia ruskiego lub litewskiego. [przypis edytorski]

k'niej (daw.) — do niej, ku niej, dla niej. [przypis edytorski]

k'niej (daw.) — do niej. [przypis edytorski]

k'niej (daw.) — ku niej. [przypis edytorski]

k'niemu (daw.) — do niego, w jego kierunku. [przypis edytorski]

k'niemu (daw.) — ku niemu; do niego. [przypis edytorski]

k'niemu (daw.) — ku niemu, do niego. [przypis edytorski]

k'Niemu (daw.) — ku Niemu, do Niego. [przypis edytorski]

kół (daw.) — duży kołek, kij. [przypis edytorski]

kół (daw.) — duży kołek. [przypis edytorski]

koafiura (daw.) — fryzura, uczesanie. [przypis edytorski]

kobiétę (daw.) — forma z ”e” pochylonym, wymawianym jako ”i” lub ”y”, pozostawiona bez uwspółcześnienia z uwagi na rym. [przypis edytorski]

kobiéto (daw.; wym.: kobito) — obecność é tzw. pochylonego zmienia brzmienie wyrazu, przez co rymuje się on z „bito”. [przypis edytorski]

kochanek (daw.) — ukochany. [przypis edytorski]

kochanka (daw.) — ukochana. [przypis edytorski]

koczerga (daw., gw.) — pogrzebacz. [przypis edytorski]

koczotka (daw.) — stręczycielka. [przypis edytorski]

kokocica (daw.) — zgr. od kokota: prostytutka. [przypis edytorski]

kokosić się (daw.) — nadymać się, pysznić się. [przypis edytorski]

kokosznik (daw.) — nakrycie głowy noszone na Ukrainie i w Rosji przez kobiety. [przypis edytorski]

kokota (daw.) — prostytutka. [przypis edytorski]

kołupać (daw., reg.) — łupać, stukać. [przypis edytorski]

koły (daw.) — dziś forma N.lm: kołami. [przypis edytorski]

kolator (daw.) — fundator kościoła bądź osoba mająca prawo obsadzać urzędy kościelne. [przypis edytorski]

kolatorka (daw.) — fundatorka (kościoła, klasztoru itp.). [przypis edytorski]

kolce (daw.) — kolczyki. [przypis edytorski]

kole (daw., gw.) — koło, około, wokół, obok. [przypis edytorski]

kole (daw., gw.) — koło, wokół, obok. [przypis edytorski]

kole (daw., gw.) — koło, wokół, przy. [przypis edytorski]

kolejką a. koleją (daw.) — po kolei, jeden z drugim. [przypis edytorski]

kolenda (daw.) — dziś: kolęda; datek zbierany przez księży pod koniec roku kalendarzowego. [przypis edytorski]

kolera (daw.) — gniew. [przypis edytorski]

koleria, właśc. kolera (daw.) — cholera, gniew. [przypis edytorski]

koleśno (daw.) — w kolasach; kolasa to odkryty powóz konny bez resorów. [przypis edytorski]

koligacić się (daw.) — wchodzić w związki pokrewieństwa. [przypis edytorski]

kolonista (daw.) — chłop pracujący na roli po uwłaszczeniu. [przypis edytorski]

Close

* Loading