Przypisy

sposobić — przygotowywać. [przypis edytorski]

sposobić się (daw.) — przygotowywać się, gotować się. [przypis edytorski]

sposobić się — przygotowywać się. [przypis edytorski]

sposobnie (daw.) — stosownie, dogodnie, w odpowiedni sposób. [przypis edytorski]

sposobniejszy (starop. forma) — sposobniejsi (lm). [przypis edytorski]

sposobność — okazję. [przypis edytorski]

sposobny (daw.) — odpowiedni, nadający się; uzdolniony w danym kierunku. [przypis edytorski]

sposobny — stosowny, odpowiedni. [przypis edytorski]

sposoby — dziś popr. forma N. lm: sposobami. [przypis edytorski]

sposoby — dziś popr. forma N.lm: sposobami. [przypis edytorski]

sposoby — dziś popr. N. lm: sposobami. [przypis edytorski]

sposoczyć (neol.) — oblać posoką (tj. krwią), tu: oblać krwawym blaskiem. [przypis edytorski]

sposponował — dziś popr.: spostponował. [przypis edytorski]

sposponowanie — dziś popr.: spostponowanie, obraza, poniżenie. [przypis edytorski]

spostponować (daw.) — obrazić, zlekceważyć. [przypis edytorski]

spostponować (daw.) — potraktować w sposób nacechowany pogardą. [przypis edytorski]

spostponować — potraktować z pogardą. [przypis edytorski]

spostponować (z łac.) — obrazić, poniżyć. [przypis edytorski]

spostponować (z łac.) — obrazić, zhańbić, upokorzyć. [przypis edytorski]

spostponować (z łac.) — obrazić, zlekceważyć. [przypis edytorski]

spostponować (z łac. postpono, postponere) — obrazić, poniżyć. [przypis edytorski]

spostponować (z łac.) — zlekceważyć. [przypis edytorski]

spostrzegłszy się z Mowglim w bambusowych zaroślach — zobaczywszy, że jest z Mowglim w bambusowych zaroślach. [przypis edytorski]

sposzyty — zszyty. [przypis edytorski]

spośród czterech istniejących — tu: spośród czterech obecnych. [przypis edytorski]

spośród nich samych (…) wyniszcza się coraz to więcej — w domyśle: ludzi. [przypis edytorski]

spotkaliśmy państwo Matacz — dziś popr. z B.: spotkaliśmy państwa Matacz. [przypis edytorski]

spotkał był — przykład użycia czasu zaprzeszłego, wyrażającego czynność wcześniejszą niż opisana czasem przeszłym; znaczenie: spotkał wcześniej, uprzednio. [przypis edytorski]

spotkałem był — forma czasu zaprzeszłego dla czynności wielokrotnej, ponawianej; inaczej: spotkałem wcześniej (dawniej, uprzednio). [przypis edytorski]

spotkamy się (…) u Barbina — cytat z komedii Moliera Uczone białogłowy (akt III, scena V); Claude Barbin (ok. 1628–1698): paryski księgarz, wydawca m.in. Moliera i La Fontaine'a. [przypis edytorski]

spotknąć się — dziś: potknąć się. [przypis edytorski]

spotniały — pokryty potem. [przypis edytorski]

spotrafić (gw.) — zdołać, dać radę. [przypis edytorski]

spotrzebować (daw.) — zużyć. [przypis edytorski]

spotrzebować — zapewnić. [przypis edytorski]

spotrzebowywać (daw.) — zużywać. [przypis edytorski]

spotykały (…) Republikany — dziś popr.: spotkali republikanie. [przypis edytorski]

Spowiadajcie się jedni przed drugimi — Jk 5, 16. [przypis edytorski]

spowiedałem (daw.) — dziś popr.: spowiadałem. [przypis edytorski]

spowiedzie — dziś popr. M.lm: spowiedzi. [przypis edytorski]

Spowiedź dziecięcia wieku — powieść romantyczna Alfreda de Musseta (1810–1857), wyd. w 1826, napisana na podstawie przeżyć autora, mająca formę wyznań rozgoryczonego narratora rozliczającego się ze swoją miłosną przeszłością. [przypis edytorski]

Spowiedź — krótka rozprawa Lwa Tołstoja (1828–1910), napisana w latach 1879–1880. [przypis edytorski]

spowinąć — dokładnie owinąć. [przypis edytorski]

spowinięte — inaczej: otoczone. [przypis edytorski]

spowinowacony — tu: powiązany więzią podobną do rodzinnej. [przypis edytorski]

spowinować się — hebr. rdzeń יָבַם (jawam) odnosi się do tzw. jibumu czyli małżeństwa lewirackiego (lewiratu): jeśli mężczyzna umierał bezdzietnie, jego brat miał obowiązek poślubić wdowę po nim, a dziecko spłodzone z tego związku było uważane za spadkobiercę zmarłego brata. Z tego obowiązku można zostać zwolnionym przeprowadzając ceremonię zwaną chalica. Podstawowe szczegóły tego prawa podane są w Ks. Powtórzonego Prawa 25:5-10. [przypis edytorski]

spowodywać (neol.) — forma ciągła czasownika „powodować”: powodować ciągle, raz za razem. [przypis edytorski]

spowolnieć — tu: spokornieć; zachowywać się „po (według) czyjejś woli”. [przypis edytorski]

spowszednieć — stać się zwyczajnym, utracić czar nowości. [przypis edytorski]

spoza ogrodzenia — dziś raczej: zza ogrodzenia. [przypis edytorski]

spozierać (daw., gw.) — patrzeć, spoglądać. [przypis edytorski]

spozierać (daw., gw.) — spoglądać. [przypis edytorski]

spozierać (daw.) — patrzeć. [przypis edytorski]

spozierać (daw.) — spoglądać, patrzeć. [przypis edytorski]

spozierać (daw.) — spoglądać. [przypis edytorski]

spozierać (gw.) — patrzeć. [przypis edytorski]

spozierać (gw.) — spoglądać, patrzeć. [przypis edytorski]

spozierać (gw.) — spoglądać. [przypis edytorski]

spozierać — patrzeć. [przypis edytorski]

spozierać — spoglądać. [przypis edytorski]

spozierały — patrzyły, spoglądały. [przypis edytorski]

spoznała — rozpoznała. [przypis edytorski]

spoźniony — dziś popr. pisownia: spóźniony. [przypis edytorski]

Spódnicę na twym zawiesimy grobie. — w późn. wyd. uzupełniono tłumaczenie, dodając po tym wersie: „Coś krzywo patrzysz i lica masz blade,/ W twych oczach widzę ołowianą szpadę”. [przypis edytorski]

spójnia — tu: więź, związek. [przypis edytorski]

spójrzeć — dziś popr. pisownia: spojrzeć. [przypis edytorski]

spójrzenie — dziś popr. pisownia: spojrzenie. [przypis edytorski]

spójrzenie — dziś: spojrzenie. [przypis edytorski]

spólną — dziś popr.: wspólną. [przypis edytorski]

spólne — dziś popr.: wspólne. [przypis edytorski]

spólniczki — dziś popr.: wspólniczki. [przypis edytorski]

spólnie (daw.) — razem. [przypis edytorski]

spólnie — dziś popr.: wspólnie. [przypis edytorski]

spólnik (daw.) — wspólnik. [przypis edytorski]

spólnik — dziś: wspólnik. [przypis edytorski]

spólny — dziś popr.: wspólny. [przypis edytorski]

spólny — dziś: wspólny. [przypis edytorski]

spólny — dziś: wspólny; w spólnym — dziś: we wspólnym. [przypis edytorski]

spół — razem, wspólnie. [przypis edytorski]

spół żyjąc — żyjąc wspólnie, razem. [przypis edytorski]

spółczesny (daw.) — współczesny. [przypis edytorski]

spółczesny — dziś popr.: współczesny. [przypis edytorski]

spółczucie (daw.) — współczucie. [przypis edytorski]

spółek (daw.) — rzecz wspólna, związek. [przypis edytorski]

spółpoeta — współpoeta; neol. na wzór: współtowarzysz. [przypis edytorski]

spółrodak — dziś: rodak. [przypis edytorski]

spółrzędne — dziś popr.: współrzędne. [przypis edytorski]

spółtowarzysz (daw.) — dziś: towarzysz podróży. [przypis edytorski]

spółubiegać — konkurować. [przypis edytorski]

spór Odyseja z Achillem Pelidą — Agamemnon otrzymał wyrocznię, że zdobędzie Troję, gdy najlepsi z Achajów zaczną się kłócić. Raz przy uczcie Achilles stwierdził, że Ilion można zdobyć tylko męstwem, a Odyseusz, że podstępem. Wymiana zdań doprowadziła do kłótni. [przypis edytorski]

spór — «Pasterze Lota byli złymi ludźmi i wypasali swoje stada na cudzych polach, a pasterze Abrama napominali ich, że to grabież, tamci zaś odpowiadali: ta ziemia została dana Abramowi, a on nie ma dziedzica i to Lot po nim odziedziczy, więc to nie grabież! [Dlatego] Tora mówi: ”Kanaanejczyk i Peryzejczyk mieszkali wówczas w kraju”, bo Abram jeszcze sobie na tę ziemię nie zasłużył», zob. Raszi do 13:7. [przypis edytorski]

spóźnione sojuszniki — dziś popr.: spóźnieni sojusznicy. [przypis edytorski]

spóźń — dziś popr. forma: spóźnij. [przypis edytorski]

sprać — pobić kogoś dotkliwie. [przypis edytorski]

spragilas — senoviškas įrankis javams kulti rankomis. [przypis edytorski]

spragnionym jest — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika; inaczej: spragniony jestem. [przypis edytorski]

spraktykować — tu: utwierdzić, całkowicie przeciągnąć na swoją stronę, rozpracować. [przypis edytorski]

spraktykować — uczynić, sprawić. [przypis edytorski]

sprandininkas — kas taiso sprandus, masažuotojas. [przypis edytorski]

spraszać się — odmówić, wykręcić się. [przypis edytorski]