Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x

Spis treści

    1. Deszcz: 1
    2. Sielanka: 1

    pisownia łączna / rozdzielna: z pod > spod

    pisownia s/z: z pod > spod

    fleksja: polnem > polnym; któremi > którymi itp.

    interpunkcja - usunięto przecinek przed pauzą: , —; dodano przecinek: wzrost i kwiat, i plon

    Stuart MerrillDobry deszcztłum. Bronisława Ostrowska

    Oto deszcz, jako słodki przebaczenia głos
    Na gościńce, co w słońcu tumanem się kurzą.
    I wśród ogrodów, co się zielenią spod ros,
    Brzęczenie jasnych kropel, od których się mrużą
    Sadzawki w wielkie oka rozpłyniętych kół…
    Nad dolinkami — chmurek krasny pas się zsnuł,
    Jako warg aniołowych pąkowie wilgotne
    Wokół radosnych pólek i dalekich kniej…
    A pielgrzym śpiewa wesół z polnym ptactwem spół[1],
    Że ten deszcz nie zamieni mu w pustkowie błotne
    Rozdroża, kędy będzie szukał drogi swej…
    Rolnik z błyszczącym pługiem na odłogi sunie,
    Poddając kark znużony miłościwym dżdżom,
    Pod którymi kiełkują szczeciniaste runie[2],
    A chory, kołysany deszczową piosenką,
    Poprzez otwarte okno wpatrzon[3] het za dom —
    Czuje, że dusza w piersi mu wstaje — podzięką.
    DeszczSielankaOto błogosławiony, dobry, boży deszcz,
    Który odświeża czoło znużone włóczęgi.
    Oto deszcz mżący z raju perlistymi wstęgi[4],
    Który pracy rolnika dawa[5] życia dreszcz —
    I ożywia uśmiechem obumarłą pierś
    I oczy tych, co wiedzą, że już patrzą — w śmierć.
    A oto wraz się jawi łuk barwistej tęczy
    Nad żółtymi domostwy[6] miasteczkowych dróg —
    Gdzie idą dzieci z nasion pełnymi koszyki[7]
    Siać grządki, kędy[8] rychło rój pszczół się rozbrzęczy
    Wśród kwiecistego ziela woniejących smug.
    Idą poważne, grzeczne, małe ogrodniki[9],
    A pod rozpiętym łukiem siedmiobarwnej tęczy,
    Śpiewając przyszłych siewów wzrost i kwiat, i plon,
    Bije w zmierzchu rozgłośny i radośny[10] — dzwon.

    Przypisy

    [1]

    spół — razem, wspólnie. [przypis edytorski]

    [2]

    ruń — wschodząca roślinność, młode pędy, kiełkujące z ziemi. [przypis edytorski]

    [3]

    wpatrzon (daw.) — dziś: wpatrzony. [przypis edytorski]

    [4]

    wstęgi — dziś popr. forma N. lm: wstęgami. [przypis edytorski]

    [5]

    dawa — dziś popr. forma 3 os. lp cz.ter.: daje. [przypis edytorski]

    [6]

    domostwy — dziś popr. forma N. lm: domostwami. [przypis edytorski]

    [7]

    koszyki — dziś popr. forma N. lm: koszykami. [przypis edytorski]

    [8]

    kędy (daw.) — którędy; tu: gdzie. [przypis edytorski]

    [9]

    małe ogrodniki — dziś popr. forma: mali ogrodnicy. [przypis edytorski]

    [10]

    radośny — dziś popr. forma: radosny. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x