Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | pogardliwe | polski | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 339 przypisów.
fest (daw.) — święto. [przypis edytorski]
fest (daw.) — uroczystość, święto; uczta. [przypis edytorski]
fiaker a. fiakier (daw., z fr. fiacre: dorożka) — dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fiakier a. fiakr (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fiakier (daw.) — dorożka. [przypis edytorski]
fiakier (daw.) — dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz. [przypis edytorski]
fiakier (daw., z fr.) — dorożka; także: dorożkarz, woźnica. [przypis edytorski]
fibra (daw., z łac.) — włókno. [przypis edytorski]
fibr a. fibra (z łac., daw.) — włókno mięśniowe lub nerwowe. [przypis edytorski]
fibry (daw.) — włókna, nerwy. [przypis edytorski]
fibry (daw., z łac.) — włókna, nerwy. [przypis edytorski]
fidryganse (daw., gw.) — mizdrzenie się, zaloty; podrygi, łamańce. [przypis edytorski]
figiel (daw.) — przedmiot wykonany wymyślnie, pomysłowo a. dla rozrywki. [przypis edytorski]
figurantka (daw.) — statystka teatralna; w balecie: tancerka niewystępująca jako solistka. [przypis edytorski]
figurować (daw.) — uczestniczyć, brać udział w czymś. [przypis edytorski]
figurować sobie (daw.) — wyobrażać sobie. [przypis edytorski]
fiksat (daw.) — wariat. [przypis edytorski]
fiksatka (daw.) — wariatka. [przypis edytorski]
fiksatuar (daw.) — brylantyna. [przypis edytorski]
fiksować kogoś (daw.) — patrzeć uporczywie na kogoś. [przypis edytorski]
fiksować kogoś (daw.) — patrzyć uporczywie na kogoś. [przypis edytorski]
Fil (daw.) — spolszczona (dziś niepoprawna) pisownia anglosaskiego imienia Phil, skróconej formy imienia Philip. [przypis edytorski]
filować (daw.) — decydować, dokonywać wyboru. [przypis edytorski]
filować (daw.) — kopcić. [przypis edytorski]
filuternie (daw.) — figlarnie, w sposób lekko prowokujący. [przypis edytorski]
filuterny (daw.) — figlarny, lekko prowokujący. [przypis edytorski]
filuterny (daw.) — figlarny, prowokujący. [przypis edytorski]
filutka (daw.) — sprytna, swawolna kobieta. [przypis edytorski]
filutka (daw.) — żartownisia. [przypis edytorski]
fimfa a. finfa (daw.) — złośliwy żart. [przypis edytorski]
finanseria (daw.) — spekulacja pieniężna. [przypis edytorski]
finfa a. fimfa (daw.) — dym puszczony komuś w nos; przen.: złośliwy żart. [przypis edytorski]
finfa (daw.) — złośliwy żart, psikus. [przypis edytorski]
finta (daw.) — fortel, podstęp. [przypis edytorski]
finta (daw.) — podstęp. [przypis edytorski]
fircyk (daw.) — modny a lekkomyślny młody człowiek. [przypis edytorski]
fircykostwo (daw.) — zachowanie typowe dla fircyka, czyli lekkoducha, modnisia, eleganta. [przypis edytorski]
firmament (daw.) — sklepienie niebieskie a. stefa gwiazd stałych w dawnej astronomii. [przypis edytorski]
firmament (daw.) — sklepienie niebieskie. [przypis edytorski]
fiumoar (daw., z fr.) — palarnia. [przypis edytorski]
fizjognomia (daw.) — fizjonomia, twarz. [przypis edytorski]
fizjognomia (daw.) — twarz. [przypis edytorski]
fizjognomia (daw.) — wygląd twarzy, ciała. [przypis edytorski]
fizjografia (daw., z gr.: opis natury) — ogólny opis warunków przyrodniczych danego obszaru, obejmujący jego budowę geologiczną, rzeźbę terenu, stosunki wodne, klimat, gleby, roślinność i świat zwierzęcy. [przypis edytorski]
fizjonomia (daw.) — twarz. [przypis edytorski]
fizjonomia (daw.) — twarz, wygląd. [przypis edytorski]
fizys (daw.) — twarz. [przypis edytorski]
flama (daw.) — kochanka. [przypis edytorski]
flamski (daw.) — dziś: flamandzi, pochodzący z Flandrii, krainy hist. w ob. płn. Francji, Belgii i Holandii. [przypis edytorski]
flamski (daw.) — flamandzki, tj. holenderski. [przypis edytorski]
flinta (daw.) — strzelba. [przypis edytorski]
flis (daw.) — spław, flisactwo. [przypis edytorski]
fliz (daw.) — ozdobna płyta kamienna służąca do wykładania powierzchni ścian, podłóg itp. [przypis edytorski]
flobert a. flower (daw.) — karabinek małokalibrowy (w oryg. niem. Jagdflinte: strzelba myśliwska). [przypis edytorski]
fluks (daw.) — stan zapalny; reumatyzm. [przypis edytorski]
fluks (daw., z łac.) — bieg. [przypis redakcyjny]
fluksja (daw.) — obrzęk twarzy powstały wskutek procesów zapalnych zębów. [przypis edytorski]
fluksja (daw.) — opuchlizna twarzy spowodowana przez zapalenie zębów a. okostnej. [przypis edytorski]
fluksja (daw.; z łac. fluxio: upływ) — zapalenie dziąseł lub okostnej, często połączone ze zbieraniem się ropy; tu zniekształcona forma: flukcja. [przypis edytorski]
fochy (daw.) — [tu:] figle, kuglarstwa. [przypis redakcyjny]
fodza (daw.) — sposób, moda. [przypis redakcyjny]
foks (daw., pot.) — fokstrot, amerykański taniec towarzyski z posuwistymi krokami. [przypis edytorski]
fołdrować (daw.) — nastawać. [przypis edytorski]
folga (daw.) — folia, bardzo cienka blacha z metali nieżelaznych. [przypis edytorski]
folga (daw.) — luz, puste miejsce a. podkładka blaszana mocująca kamienie szlachetne w wyrobach jubilerskich. [przypis edytorski]
folga (daw.) — tu: łagodne traktowanie. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga, odpoczynek; pobłażanie; czynić sobie folgę: folgować sobie, pozwalać sobie na coś. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga, odpoczynek; pobłażanie; dać sobie folgę: folgować sobie, pozwalać sobie na coś. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga, odpoczynek; pobłażanie; dawać sobie folgę: folgować sobie, pozwalać sobie na coś. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga, odpoczynek; pobłażanie. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga, odpoczynek. [przypis edytorski]
folga (daw.) — ulga. [przypis edytorski]
folga (daw.) — wytchnienie. [przypis edytorski]
folgować (daw.) — nie ograniczać się, pozwalać sobie na coś. [przypis edytorski]
folgować (daw.) — pozwalać sobie na coś. [przypis edytorski]
folgować (daw.) — pozwalać (sobie). [przypis edytorski]
folgować (daw.) — traktować łagodniej. [przypis edytorski]
folgować (daw.) — traktować łagodniej. [przypis edytorski]
folgować (daw.) — złagodzić swoje zachowanie względem kogoś, czegoś. [przypis edytorski]
foliał (daw.) — księga dużego formatu. [przypis edytorski]
foliał (daw.) — księga o dużym formacie. [przypis edytorski]
foliant a. foliant (daw.) — księga dużego formatu. [przypis edytorski]
foliant (daw.) — księga. [przypis edytorski]
fontana (daw.) — źródło. [przypis redakcyjny]
fontaź (daw.) — tu: fantazyjna, ozdobna kokarda. [przypis edytorski]
fontaź (daw., z fr.) — chustka na szyję, wiązana w kokardę. [przypis edytorski]
fora (daw.) — przecz (okrzyk wyrażający żądanie natychmiastowego opuszczenia przez kogoś jakiegoś miejsca); por. fora ze dwora. [przypis edytorski]
forbot (daw.) — frędzel. [przypis edytorski]
forbot (daw.) — obszycie. [przypis redakcyjny]
forbotka (daw.) — koronka. [przypis edytorski]
forboty (daw.) — koronka. [przypis edytorski]
forboty (daw.) — koronki, koronkowe kołnierzyki. [przypis edytorski]
forboty (daw.) — koronki. [przypis edytorski]
foremnie (daw.) — gładko, sztucznie, zgrabnie. [przypis redakcyjny]
foremny blask (daw.) — [tu:] dziwny blask. [przypis redakcyjny]
foremny (daw.) — piękny. [przypis edytorski]
foremny (daw.) — [tu:] dziwny. [przypis redakcyjny]
forga (daw.) — pióropusz, jaki przypinano w XVI–XVIII w. do szyszaków rycerskich, łbów końskich, tu: stanowiący ozdobę turbana. [przypis edytorski]
forga (daw.) — pióropusz. [przypis edytorski]