Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 448 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 1596 przypisów.
sztuczny (daw.) — wykonany według prawideł sztuki; wymyślny, wyrafinowany. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wymyślny, kunsztowny; wykonany zgodnie z regułami jakiejś sztuki. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wymyślny, stosowny do zasad jakiejś sztuki (kunsztu); sprytny. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wymyślny, wykonany zgodnie z regułami jakiejś sztuki. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wyrafinowany. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wyrafinowany, skomplikowany. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wyrafinowany, sporządzony według prawideł jakiejś sztuki. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wyrafinowany, wykwintny. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — wyszukany; zdradzający wyspecjalizowaną umiejętność (sztukę) w jakimś kierunku. [przypis edytorski]
sztuczny (daw.) — zgodny z prawidłami sztuki (tu: lekarskiej); wyszukany, specjalistyczny. [przypis edytorski]
sztukmistrzyni (daw.) — tu: twórczyni, wykonawczyni. [przypis edytorski]
szturmak (daw., pogard.) — niezdarna, tępa dziewczyna; popychadło, garkotłuk. [przypis edytorski]
sztychować (daw.) — starannie pisać, kaligrafować. [przypis edytorski]
sztyk (daw.) — bagnet. [przypis edytorski]
sztykutać (daw.) — kuleć. [przypis edytorski]
sztylpy (daw.) — wysokie cholewy doczepiane do buta. [przypis edytorski]
szuba (daw.) — długie wierzchnie okrycie podbite futrem. [przypis edytorski]
szuba (daw.) — futro, długie zimowe okrycie podbite futrem. [przypis edytorski]
szuba (daw.) — podbite futrem okrycie wierzchnie przypominające płaszcz. [przypis edytorski]
szuba (daw.) — rodzaj wierzchniego, obszernego okrycia, bez zapięcia. Szuby przeważnie podbijano futrem w taki sposób, by stworzyć dodatkowe obszycie na brzegach materiału i uformować duży kołnierz. [przypis edytorski]
szuba (daw.) — szerokie okrycie wierzchnie. [przypis edytorski]
szubka (daw.) — kożuszek; tu: gruba i długa zimowa kurtka. [przypis edytorski]
szubrawiec (daw.) — łajdak, łotr, człowiek nieuczciwy. [przypis edytorski]
szuflować (daw.) — przerzucać. [przypis edytorski]
szukamyż (daw.) — konstrukcja z partykułą -że, skróconą do -ż; znaczenie: czy szukamy, czyż szukamy. [przypis edytorski]
szumny (daw.) — (o stroju) bogaty i efektowny. [przypis edytorski]
szumny (daw.) — patetyczny bądź hałaśliwy i energiczny. [przypis edytorski]
szumny (daw.) — pompatyczny. [przypis edytorski]
szupasem (daw.) — ciupasem, tj. pod przymusem, pod strażą. [przypis edytorski]
szust (daw.) — szelest. [przypis redakcyjny]
szustokor (daw., z fr.) — wierzchni strój męski, w górnej części dopasowany do sylwetki, sięgający uda lub kolan, z długimi rękawami z koronkowymi mankietami; szyty z grubego materiału, zdobiony guzikami i haftami; początkowo używany jako mundur wojskowy, noszony w XVII–XVIII wieku. [przypis edytorski]
szuwaks (daw.) — czarna pasta do butów. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — odźwierny, człowiek pełniący służbę przy wejściu do budynku. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — odźwierny, portier; człowiek pełniący służbę przy wejściu do budynku. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — odźwierny, portier. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — odźwierny. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — służący pełniący służbę u drzwi domu a. gmachu publicznego (np. hotelu); portier. [przypis edytorski]
szwajcar (daw.) — umundurowany sługa kościelny pilnujący porządku podczas nabożeństw i procesji. [przypis edytorski]
szwank (daw.) — krzywda, ujma, szkoda. [przypis edytorski]
szwank (daw.; z niem. Schwankung: chwianie się, niepewność) — szkoda, strata, krzywda. [przypis edytorski]
szwarcunek (daw., z niem. schwarz: czarny) — przemyt, nielegalne przewożenie towaru przez granicę; przemycany towar. [przypis edytorski]
szyb (daw.) — lot, spadek. [przypis redakcyjny]
szybkimi ruchy (daw.) — dziś popr. forma N.lm: (…) ruchami. [przypis edytorski]
szyćko (daw., gw.) — wszystko. [przypis edytorski]
szych (daw.) — nitka owinięta metalowym drucikiem, używana w hafcie, często do pozorowania użycia szlachetnego kruszcu; przen. fałszywa świetność a. bogactwo. [przypis edytorski]
szych (daw.) — nitka owinięta metalowym drucikiem, używana w hafcie, często do pozorowania użycia szlachetnego kruszcu. [przypis edytorski]
szychowy (daw.) — odnoszący się do szychu, czyli pozornej świetności. [przypis edytorski]
szychta (daw.) — stos bali a. desek. [przypis edytorski]
szychta (daw.) — tu: warstwa, stos. [przypis edytorski]
szychta (daw.) — warstwa cegieł lub stos drewien ułożonych w charakterystyczny sposób. [przypis edytorski]
szychta (daw., z niem. Schicht) — warstwa. [przypis edytorski]
szychterz (daw., z niem.) — ślusarz. [przypis edytorski]
szyd (daw.) — dziś popr.: szyderstwo. [przypis edytorski]
szyd (daw.) — szyderstwo, drwina. [przypis edytorski]
szyd (daw.) — szydzenie, wyśmiewanie. [przypis edytorski]
szyderski (daw.) — dziś: szyderczy. [przypis edytorski]
szyderski (daw.) — szyderczy. [przypis edytorski]
szydersko (daw.) — dziś: szyderczo. [przypis edytorski]
szydny (daw.) — szyderczy, prześmiewczy. [przypis edytorski]
szyfbilety (daw.) — bilety na przejazd statkiem dla emigrantów do Ameryki. [przypis edytorski]
szyfonierka (daw.) — tekturowe pudełeczko albo woreczek na robótki ręczne. [przypis edytorski]
szyje (daw.) — dziś popr. forma D.lp: szyi. [przypis edytorski]
szykowiec (daw.) — człowiek szykowny, elegant. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — strażnik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — wartownik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — żołnierz na warcie. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — żołnierz na warcie, strażnik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — żołnierz pełniący wartę, strażnik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — żołnierz stojący na warcie. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.) — żołnierz stojący na warcie. [przypis redakcyjny]
szyldwach (daw.) — żołnierz stojący na warcie, wartownik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw.; z niem. Schild: tarcza; Wache: warta) — żołnierz na warcie, wartownik, tu: wartownia, miejsce pełnienia straży. [przypis edytorski]
szyldwach (daw., z niem.) — wartownik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw., z niem.) — żołnierz na warcie. [przypis edytorski]
szyldwach (daw., z niem.) — żołnierz na warcie, strażnik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw., z niem.) — żołnierz na warcie, wartownik. [przypis edytorski]
szyldwach (daw., z niem.) — żołnierz pełniący wartę, strażnik. [przypis edytorski]
szyldwacht a. szyldwach (daw.) — wartownik; stać na szyldwachcie a. na szyldwachu: stać na warcie. [przypis edytorski]
szynczek (daw.) — zdrobnienie od szynk, karczma. [przypis edytorski]
szynkarz (daw.) — właściciel karczmy lub podrzędnej restauracji sprzedającej alkohol. [przypis edytorski]
szynk (daw.) — karczma. [przypis edytorski]
szynk (daw.) — podrzędna restauracja lub bar z alkoholem. [przypis edytorski]
szynk (daw.) — podrzędny lokal sprzedający alkohol. [przypis edytorski]
szynkiel (daw., z niem.) — koniec osi koła wystający poza piastę. [przypis edytorski]
szynkować (daw.) — sprzedawać alkohol. [przypis edytorski]
szynkować (daw.) — sprzedawać trunki w szynku; kupczyć; tu przen.: traktować. [przypis edytorski]
szynkownia a. szynk (daw.) — karczma, zajazd, oberża. [przypis edytorski]
szynkownia a. szynk (daw.) — podrzędna restauracja lub bar z alkoholem. [przypis edytorski]
szynkownia (daw.) — szynk, podrzędna restauracja. [przypis edytorski]
szynkownia (daw.) — szynk, podrzędny lokal sprzedający alkohol. [przypis edytorski]
szynkwas (daw.) — bufet w karczmie. [przypis edytorski]
szyposz (daw.) — trębacz. [przypis redakcyjny]
szyroki (daw.) — dziś: szeroki. [przypis edytorski]
szyzmatycki (daw.) — schizmatycki, heretycki, innowierczy. [przypis edytorski]
szyzmatycki (daw.) — schizmatycki; tu: prawosławny. [przypis edytorski]
szyzmatyk (daw.) — dziś: schizmatyk; odstępca od wiary. [przypis edytorski]