Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Szacowany czas do końca: -
Jan Kochanowski, Treny, Tren XVII. (Pańska ręka mię dotknęła...)
Tren XVIII. (My, nieposłuszne, Panie, dzieci Twoje...) → ← Tren XVI. (Nieszczęściu kwoli a swojej żałości...)

Spis treści

      Jan KochanowskiTrenyTren XVII. (Pańska ręka mię dotknęła…)[1]

      1
      Pańska ręka mię dotknęła,
      Wszytkę mi radość odjęła.
      Ledwie w sobie czuję duszę[2]
      I tę podobno dać muszę[3].
      5
      Lubo[4] wstając, gore jaśnie[5],
      Lubo padnąc, słońce gaśnie[6],
      Mnie jednako serce boli,
      A nigdy sie nie utoli[7].
      Oczu nigdy nie osuszę
      10
      I tak wiecznie płakać muszę.
      Muszę płakać; o mój Boże,
      Kto sie przed Tobą skryć może?
      Prózno[8] morzem nie pływamy,
      Prózno w bitwach nie bywamy:
      15
      Ugodzi nieszczeście wszędzie,
      Choć podobieństwa[9] nie będzie.
      Wiódłem[10] swój żywot tak skromnie,
      Że ledwie kto wiedział o mnie,
      A zazdrość i złe przygody
      20
      Nie miały mi w co dać szkody[11].
      Lecz Pan, który gdzie tknąć[12] widzi,
      A z przestrogi[13] ludzkiej szydzi,
      Zadał mi raz[14] tym znaczniejszy[15],
      Czymem już był bezpieczniejszy[16].
      25
      A rozum, który w swobodzie[17]
      Umiał mówić o przygodzie,
      Dziś ledwe sam wie o sobie:
      Tak mię podparł w mej chorobie.
      Czasem by sie chciał poprawić,
      30
      A mnie ciężkiej troski zbawić,
      Ale gdy siędzie na wadze,
      Żalu ruszyć nie ma władze[18].
      Prózne to ludzkie wywody,
      Żeby szkodą nie zwać szkody;
      35
      A kto sie w nieszcześciu śmieje,
      Ja bych tak rzekł, że szaleje.
      Kto zaś na płacz lekkość wkłada[19],
      Słyszę dobrze, co powiada,
      Lecz sie tym żal nie hamuje[20],
      40
      Owszem, więtszy przystępuje.
      Bo mając zranioną duszę,
      Rad i nierad płakać muszę;
      Co snaść nie cześć, to ku szkodzie
      I zelżywość[21] serce bodzie.
      45
      Lekarstwo to, prze Bóg żywy[22],
      Ciężkie na umysł troskliwy[23];
      Kto przyjaciel zdrowia mego,
      Wynajdzi[24] co wolniejszego[25].
      A ja zatym łzy niech leję,
      50
      Bom stracił wszytkę nadzieję,
      By mnie rozum miał ratować,
      Bóg sam mocen[26] to hamować.

      Przypisy

      [1]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Trenach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [2]

      Ledwie (…) czuję duszę — ledwie żyję. [przypis redakcyjny]

      [3]

      i tę [duszę] oddać muszę — muszę oddać życie, umrzeć. [przypis redakcyjny]

      [4]

      Lubo (…) lubo — Czy (…) czy. [przypis redakcyjny]

      [5]

      gore jasnie — jasno goreje, płonie, świeci. [przypis redakcyjny]

      [6]

      padnąc (…) gaśnie — gaśnie zapadając (za horyzont), zachodząc. [przypis redakcyjny]

      [7]

      utolić (tu forma 3 os. lp cz. przysz.: utoli) — utulić, ukoić. [przypis redakcyjny]

      [8]

      prózno — na próżno. [przypis redakcyjny]

      [9]

      podobieństwo* — możliwość, prawdopodobieństwo. [przypis redakcyjny]

      [10]

      wiódłem — wiodłem. [przypis redakcyjny]

      [11]

      nie miały mi w co dać szkody — nie miały powodu, by mi uczynić szkodę. [przypis redakcyjny]

      [12]

      tknąć — doświadczyć. [przypis redakcyjny]

      [13]

      przestrogi* — ostrożności. [przypis redakcyjny]

      [14]

      raz — cios (por. razić, otrzymywać razy). [przypis redakcyjny]

      [15]

      znaczniejszy — większy, dotkliwszy. [przypis redakcyjny]

      [16]

      Czymem już był bezpieczniejszy — im bardziej czułem się bezpieczny. [przypis redakcyjny]

      [17]

      w swobodzie — gdy był wolny (swobodny) od trosk i cierpień. [przypis redakcyjny]

      [18]

      gdy siędzie na wadze (…) ma władze — gdy żal i rozum umieścimy na szalach wagi, rozum nie przeważy. [przypis redakcyjny]

      [19]

      na płacz lekkość wkłada — lekceważy płacz. [przypis redakcyjny]

      [20]

      sie (…) żal nie hamuje — żal nie zmniejsza się. [przypis redakcyjny]

      [21]

      nie cześć, zelżywość — despekt, dyshonor. [przypis redakcyjny]

      [22]

      prze Bóg żywy — przez Boga żywego, na Boga żywego. [przypis redakcyjny]

      [23]

      troskliwy* — strapiony, zatroskany, ten, który ma wiele trosk. [przypis redakcyjny]

      [24]

      wynajdzi (starop.; daw. forma W. lp) — wynajdź. [przypis redakcyjny]

      [25]

      wolniejszy — łagodniejszy, lepszy. [przypis redakcyjny]

      [26]

      mocen — ma moc, siłę. [przypis redakcyjny]

      Bezpieczne płatności zapewniają: PayU Visa MasterCard PayPal

      Dane do przelewu tradycyjnego:

      nazwa odbiorcy

      Fundacja Wolne Lektury

      adres odbiorcy

      ul. Marszałkowska 84/92 lok. 125, 00-514 Warszawa

      numer konta

      75 1090 2851 0000 0001 4324 3317

      tytuł przelewu

      Darowizna na Wolne Lektury + twoja nazwa użytkownika lub e-mail

      wpłaty w EUR

      PL88 1090 2851 0000 0001 4324 3374

      Wpłaty w USD

      PL82 1090 2851 0000 0001 4324 3385

      SWIFT

      WBKPPLPP

      x
      Skopiuj link Skopiuj cytat
      Zakładka Istniejąca zakładka Notka
      Słuchaj od tego miejsca