Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi wtórePieśń XXII[1][2]

      1

      Proszę, jesli sie z tobą co śpiewało,

      Co by i ten rok, i dalej trwać miało,

      Powiedz słowieński rym, o wielostrona[3]

      Lutni złocona,

      5

      Mytyleńskiego mieszkańca[4] przed laty

      Zabawo, który, choć w boju zębaty[5],

      Przedsię śrzód mieczów lub też nawę w biegu

      Przybił do brzegu.

      Muzy parnaskie i naleźcę wina[6],

      10

      I Afrodytę, i z nią jejże syna[7]

      I Lyka[8] z czarnym włosem i czarnema

      Śpiewał oczema,

      O czci Febowa[9] i stołów złoconych

      Kraso niebieskich, o myśli strapionych

      15

      Wdzięczna ochłodo[10], i mnie sprzyjaźliwąm[11]

      Bądź, gdy cię wzywąm!

      Przypisy

      [1]

      Ks. 2, Pieśń XXII — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina I 32) noszącej tytuł Ad lyram (Do liry). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      wielostrona — wielostrunna. [przypis redakcyjny]

      [4]

      Mytyleński mieszkaniec — chodzi o Alkajosa z Mytyleny, poetę gr. żyjącego w VII w. p.n.e. [przypis redakcyjny]

      [5]

      zębaty — zaciekły. [przypis redakcyjny]

      [6]

      naleźca wina — Bachus (mityczny wynalazca i bóg wina). [przypis redakcyjny]

      [7]

      jejże syna — synem Afrodyty był Amor. [przypis redakcyjny]

      [8]

      Lyk — Lycus, chłopiec, którego urodę i wdzięki opiewał Alkajos. [przypis redakcyjny]

      [9]

      czci Febowa — chlubo Feba-Apollina, opiekuna muz, grającego też na lutni. [przypis redakcyjny]

      [10]

      ochłoda — tu: pociecha. [przypis redakcyjny]

      [11]

      sprzyjaźliwąm — życzliwą, sprzyjającą. [przypis redakcyjny]

      Close
      Please wait...