Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 422 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x
Pieśń XVIII (Ucieszna lutni, w której słodkie strony) → ← Pieśń XVI (Nic po tych zbytnich potrawach, nic po tym...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi wtórePieśń XVII[1]

      1
      Niegodzien tego ten świat zawikłany,
      Aby miał na nim rozumem nadany[2]
      Człowiek polegać, a swe szczęśliwości
      Sadzić na jego płochej odmienności[3].
      5
      Co ma ten żywot, na co by bezpiecznie
      Człowiek mógł kazać[4]? Niedługo kóniecznie[5]
      Doniesie czaszę[6] pachołek do gęby,
      A przedsię i w tym straci czasem zęby[7].
      Morze nie stoi nigdy, zawżdy płynie:
      10
      Teraz kędzierze[8] nastrzępi, w godzinie
      Dnem wzgórę stanie, a ogromne wały[9]
      Wysokich będą obłoków sięgały.
      Cnota mój kompas[10], który nie w pół nocy,
      Ale w pół zbytków bije. Niech sie smocy
      15
      I wszytko bydło Proteowe[11] jeży,
      Łódź moja przedsię swym pędem pobieży.

      Przypisy

      [1]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [2]

      nadany (starop.) — obdarzony. [przypis redakcyjny]

      [3]

      płocha odmienność — niespokojna zmienność. [przypis redakcyjny]

      [4]

      na co by bezpiecznie (…) mógł kazać — na czym mógłby polegać bez zastrzeżeń. [przypis redakcyjny]

      [5]

      koniecznie — zaprawdę. [przypis redakcyjny]

      [6]

      czasza (daw.) — płaski, ozdobny kielich. [przypis redakcyjny]

      [7]

      Doniesie czaszę… — aluzja do przysłowia gr., mającego też rzym. i pol. odpowiedniki, mówiącego, że wiele rzeczy leży między ustami a brzegiem pucharu. [przypis redakcyjny]

      [8]

      kędzierze (starop.) — kędziory, do których porównano fale morskie. [przypis redakcyjny]

      [9]

      wał (starop.) — fala. [przypis redakcyjny]

      [10]

      kompas — tu: zegar (kompasem nazywano wówczas zegar słoneczny). [przypis redakcyjny]

      [11]

      bydło Proteowe — być może chodzi o foki Okeanosa, których pasterzem był Proteus (Odyseja, ks. IV). [przypis redakcyjny]

      Zamknij
      Proszę czekać…
      x