Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
← Pieśń XXIII (Nie zawżdy, piękna Zofija...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi wtórePieśń XXIV[1][2]

      Niezwykłym i nie leda[3] piórem opatrzony
      Polecę precz, poeta, ze dwojej[4] złożony
      Natury: ani ja już przebywać na ziemi
      Więcej będę, a więtszy nad zazdrość, ludnemi
      Miasty wzgardzę. On, w równym szcześciu urodzony,
      On ja, jako mię zowiesz, wielce ulubiony
      Mój Myszkowski[5], nie umrę ani mię czarnemi
      Styks[6] niewesoła zamknie odnogami swemi.
      Już mi skóra chropawa padnie[7] na goleni,
      Już mi w ptaka białego wierzch sie głowy mieni;
      Po palcach wszędy nowe piórka sie puszczają,
      A z ramion sążeniste skrzydła wyrastają.
      Terazże nad Ikara[8] prędszy przeważnego[9]
      Puste brzegi nawiedzę Bosfora hucznego[10]
      I Syrty Cyrenejskie[11], Muzom poświęcony
      Ptak, i pola zabiegłe[12] za zimne Tryjony[13].
      O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,
      I róznego mieszkańcy świata Anglikowie,
      Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,
      Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają.
      Niech przy próznym[14] pogrzebie żadne narzekanie,
      Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:
      Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,
      I głosem żałobliwym żołtarzów[15] śpiewanych.

      Przypisy

      [1]

      Ks. 2, Pieśń XXIV — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina II 20) noszącej tytuł Ad Maecenatem (Do Mecenasa). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      nie leda (starop.) — niezwykłym (nie lada). [przypis redakcyjny]

      [4]

      dwojej (starop.) — dwojakiej (tu: ludzkiej i ptasiej). [przypis redakcyjny]

      [5]

      Myszkowski — biskup Piotr Myszkowski, przyjaciel i protektor Kochanowskiego wymieniony tu jest w miejsce Mecenasa. [przypis redakcyjny]

      [6]

      Styks — rzeka w Hadesie, greckiej krainie umarłych (r. ż., jak w języku gr.). [przypis redakcyjny]

      [7]

      padnie — pokrywa. [przypis redakcyjny]

      [8]

      Ikar — grecki bohater mityczny, wzniósł się na skrzydłach nad morze i zginął. [przypis redakcyjny]

      [9]

      przeważny (starop.) — odważny. [przypis redakcyjny]

      [10]

      huczny — tu: huczący. [przypis redakcyjny]

      [11]

      Syrty Cyrenejskie — zatoki w Afryce Pn. [przypis redakcyjny]

      [12]

      zabiegły — znajdujący się daleko. [przypis redakcyjny]

      [13]

      Tryjony — ziemie na północy. [przypis redakcyjny]

      [14]

      prózny (starop.) — zbyteczny. [przypis redakcyjny]

      [15]

      żołtarz (starop.) — psalm (dosł. psałterz). [przypis redakcyjny]

      Close
      Please wait...
      x