Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 377 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
← Pieśń XXIII (Nie zawżdy, piękna Zofija...)

Spis treści

      Jan KochanowskiPieśni, Księgi wtórePieśń XXIV[1][2]

      Niezwykłym i nie leda[3] piórem opatrzony
      Polecę precz, poeta, ze dwojej[4] złożony
      Natury: ani ja już przebywać na ziemi
      Więcej będę, a więtszy nad zazdrość, ludnemi
      Miasty wzgardzę. On, w równym szcześciu urodzony,
      On ja, jako mię zowiesz, wielce ulubiony
      Mój Myszkowski[5], nie umrę ani mię czarnemi
      Styks[6] niewesoła zamknie odnogami swemi.
      Już mi skóra chropawa padnie[7] na goleni,
      Już mi w ptaka białego wierzch sie głowy mieni;
      Po palcach wszędy nowe piórka sie puszczają,
      A z ramion sążeniste skrzydła wyrastają.
      Terazże nad Ikara[8] prędszy przeważnego[9]
      Puste brzegi nawiedzę Bosfora hucznego[10]
      I Syrty Cyrenejskie[11], Muzom poświęcony
      Ptak, i pola zabiegłe[12] za zimne Tryjony[13].
      O mnie Moskwa i będą wiedzieć Tatarowie,
      I róznego mieszkańcy świata Anglikowie,
      Mnie Niemiec i waleczny Hiszpan, mnie poznają,
      Którzy głęboki strumień Tybrowy pijają.
      Niech przy próznym[14] pogrzebie żadne narzekanie,
      Żaden lament nie będzie ani uskarżanie:
      Świec i dzwonów zaniechaj, i mar drogo słanych,
      I głosem żałobliwym żołtarzów[15] śpiewanych.

      Przypisy

      [1]

      Ks. 2, Pieśń XXIV — pieśń jest parafrazą ody Horacego (Carmina II 20) noszącej tytuł Ad Maecenatem (Do Mecenasa). [przypis redakcyjny]

      [2]

      W przypisach gwiazdką oznaczono wyrazy, które są używane do dziś, ale których znaczenie w Pieśniach jest odmienne od znaczenia obecnego. [przypis edytorski]

      [3]

      nie leda (starop.) — niezwykłym (nie lada). [przypis redakcyjny]

      [4]

      dwojej (starop.) — dwojakiej (tu: ludzkiej i ptasiej). [przypis redakcyjny]

      [5]

      Myszkowski — biskup Piotr Myszkowski, przyjaciel i protektor Kochanowskiego wymieniony tu jest w miejsce Mecenasa. [przypis redakcyjny]

      [6]

      Styks — rzeka w Hadesie, greckiej krainie umarłych (r. ż., jak w języku gr.). [przypis redakcyjny]

      [7]

      padnie — pokrywa. [przypis redakcyjny]

      [8]

      Ikar — grecki bohater mityczny, wzniósł się na skrzydłach nad morze i zginął. [przypis redakcyjny]

      [9]

      przeważny (starop.) — odważny. [przypis redakcyjny]

      [10]

      huczny — tu: huczący. [przypis redakcyjny]

      [11]

      Syrty Cyrenejskie — zatoki w Afryce Pn. [przypis redakcyjny]

      [12]

      zabiegły — znajdujący się daleko. [przypis redakcyjny]

      [13]

      Tryjony — ziemie na północy. [przypis redakcyjny]

      [14]

      prózny (starop.) — zbyteczny. [przypis redakcyjny]

      [15]

      żołtarz (starop.) — psalm (dosł. psałterz). [przypis redakcyjny]

      Close
      Please wait...