Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x
O miłości (Kto naprzód począł Miłość dziecięciem malować...) → ← O Koźle

Spis treści

      Jan KochanowskiFraszki, Księgi wtóreO łazarzowych księgach[1]

      Coć wymyślili ci heretykowie?
      (Bo tak filozof luterana zowie.)
      Łazarz on święty, kiedy znowu ożył,
      Napisał księgi, w które wszytko włożył,
      Cokolwiek widział albo co i słyszał
      Na onym świecie, gdy pod ziemią dyszał.
      Ale ich nie chciał pokazać nikomu,
      Ani obcemu, ani swoim w domu.
      Aż gdy miał umrzeć, natenczas tam wskazał
      Po filozofa[2] i temuż ukazał
      One swe księgi, ale zawiązane[3]
      I nadto jeszcze zapieczętowane.
      I rzecze k'niemu: „Ja śmierć bliską czuję,
      A tak cię tymi księgami daruję[4],
      Gdziem wszytko włożył, com widział i słyszał
      Na onym świecie, gdym pod ziemią dyszał.
      Ale cię proszę, byś ich nie otwierał,
      Aż kiedy także sam będziesz umierał.
      Bo tam nic nie masz, czego żywym trzeba:
      Wszytko się plecie coś około nieba.
      Przeto tymczasem inszych rzeczy pytaj,
      A moje księgi przy skonaniu czytaj!
      A przeczytawszy oddasz je drugiemu
      Filozofowi także uczonemuTen pas Greta, podstarzawszy sobie,
      Poświęciła, można Wenus, tobie.
      Tomku złoty, twoja wie kaleta,
      Skąd dostała tego pasa Greta!,
      I tak do końca niech się podarzają[5],
      A przed skonaniem tylko je czytają!”
      Tamże przywiedzion mój filozof k'temu.
      Że przysiągł dosyć uczynić wszytkiemu.
      Łazarz w tym skonał; wziął filozof księgi,
      Dawno by w nich był, by nie dla przysięgi[6];
      Owa tak długo leżał w tym rosole[7],
      Że one księgi rozłożył po stole,
      Pocznie wartować, ali papier goły:
      „Ba to — pry — pismo nie z głębokiej szkoły.”
      Więc, jako czytał, tak też trzymał o tym
      I podał drugim filozofom potym.

      Przypisy

      [1]

      Fraszka nawiązuje do średniowiecznej legendy, według której wskrzeszony przez Chrystusa Łazarz miał opisać swe pośmiertne wrażenia. [przypis redakcyjny]

      [2]

      wskazał po filozofa — wezwał filozofa. [przypis redakcyjny]

      [3]

      zawiązane — książki w XVI w. miały często okładki zaopatrzone w klamry lub rzemyki do zawiązywania. [przypis redakcyjny]

      [4]

      A tak cię tymi księgami daruję — słowa zacytowane przez Piotra Statoriusa-Stojeńskiego w gramatyce świadczą, że utwór powstał przed lipcem 1567. [przypis redakcyjny]

      [5]

      niech się podarzają — niech będą darowywanie. [przypis redakcyjny]

      [6]

      Dawno by w nich był, by nie dla przysięgi — dawno by je przeczytał, gdyby nie przysięga. [przypis redakcyjny]

      [7]

      w tym rosole — w kłopocie. [przypis redakcyjny]

      Close
      Please wait...
      x