Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 441 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Dołącz

Dzisiaj aż 15 770 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach — dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia [kliknij, by dowiedzieć się więcej]

x

6339 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Przypisy

Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy redakcji źródła

Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żeglarskie

Według języka: wszystkie | polski


Znaleziono 385 przypisów.

łątka (daw.) — lalka; kukiełka. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka, marionetka. [przypis redakcyjny]

łątka (daw.) — lalka. [przypis edytorski]

łątko (daw.) — kukiełka. [przypis edytorski]

łacnie a. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacnie (daw.) — łatwo; pomyślnie, skutecznie. [przypis edytorski]

łacniej (daw.) — łatwiej. [przypis edytorski]

łacniejszy (daw.) — łatwiejszy. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — bez trudu, łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis redakcyjny]

łacno (daw.) — szybko, łatwo. [przypis edytorski]

ładownemi rzeki uciskał komiegami (daw.) — szyk przestawny, inaczej: uciskał rzeki ładownymi statkami. [przypis edytorski]

ładuga (daw.) — ładunek. [przypis edytorski]

ładzić (daw., gw.) — doprowadzać do ładu, porządkować. [przypis edytorski]

łagiew a. łagiewka (daw.) — naczynie podróżne. [przypis edytorski]

łagiew (daw.; z łac. lagena, gr. lagynos) — naczynie do przechowywania i transportowania płynów; mogło być ceramiczne, drewniane, metalowe lub skórzane; rzemieślnik wyrabiający takie naczynia zwany był łagiewnikiem. [przypis redakcyjny]

łagiewka (daw.) — dzbanek a. bukłak. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować, strofować. [przypis edytorski]

łakoć (daw.) — przysmak. [przypis edytorski]

łakomiec (daw.) — człowiek łakomy, łakomczuch; chciwiec. [przypis edytorski]

łakomy (daw.) — pożądliwy, chciwy. [przypis redakcyjny]

łakotki (daw.) — łakocie; smakołyki. [przypis edytorski]

łamca przysiąg, wiary (daw.) — krzywoprzysięzca, wiarołomca; por. kłamca. [przypis redakcyjny]

łapaj (daw., pot.) — pies gończy. [przypis edytorski]

łapeć (daw.) — but zrobiony (wyplatany) z łyka (tj. znajdującej się pod korą tkanki drzew i krzewów), słomy, itp. [przypis edytorski]

łasownik (daw.) — łakomczuch a. złodziej. [przypis edytorski]

łatwom się domyślił (daw.) — konstrukcja z ruchomą końcówką czasownika, inaczej: „łatwo się domyśliłem”. [przypis edytorski]

ławą (daw.) — tu: szeregiem. [przypis edytorski]

łechtać (daw.) — łaskotać, tu przen.: kłuć. [przypis edytorski]

łepak (daw.) — spryciarz. [przypis edytorski]

łeptać (daw.) — chłeptać, zwykle o zwierzętach: pić, zagarniając płyn językiem. [przypis edytorski]

łeż zadawać (daw.) — oskarżać o kłamstwo. [przypis edytorski]

łokciowy (daw.) — długi. [przypis edytorski]

łoktuszka (daw.) — kobieta owinięta w łoktusę tj. w płachtę. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — ubiegłoroczny; o roku: zeszły. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łowczy (daw.) — urzędnik dworski odpowiedzialny za organizację polowań. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łóżko, łoże, sypialnia. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łóżko, łoże, zwłaszcza małżeńskie. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łoże, sypialnia. [przypis edytorski]

łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]

łozina (daw.) — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]

łuby (daw.) — kosze, tu: bagaż podróżny. [przypis edytorski]

łuby (daw.) — kosze; tu: bagaż podróżny. [przypis edytorski]

Łukaszowę (daw.) — dziś popr. forma B.: Łukaszową. [przypis edytorski]

łuszczkowany (daw.) — pokryty łuskami, łuskowy; od daw. łuszczka: zdr. od łuska. [przypis edytorski]

łuszczyna (daw., gw.) — łupina; tu: skorupka jajka. [przypis edytorski]

łut (daw.) — niewielka jednostka masy, tu przen.: nieco, odrobina. [przypis edytorski]

łut (daw.) — niewielka jednostka masy, tu przen.: nieco, odrobinę. [przypis edytorski]

łyczek (daw., pogard.) — mieszczanin. [przypis redakcyjny]

łyczkowy (daw., pogard.) — zdrobn. przym. od rzecz. łyk: mieszczanin. [przypis edytorski]

łyskać się (daw.) — błyskać się (o błyskawicach widocznych na niebie). [przypis edytorski]

łyskanie (daw.) — błysk. [przypis edytorski]

łysną (daw., gw.) — błysną. [przypis autorski]

łyst (daw.) — łydka. [przypis edytorski]

łżeć (daw.) — kłamać; łżeszże: konstrukcja z partykułą -że, znaczenie: czy nie kłamiesz. [przypis edytorski]

labuś (daw., z fr. l'abbé: ksiądz) — księżulek. [przypis edytorski]

Zamknij

* Ładowanie