Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 382 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków i włączyć subskrypcję.

x

5619 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | żeglarskie

By language: all | polski


347 footnotes found

łątka (daw.) — lalka; kukiełka. [przypis edytorski]

łątka (daw.) — lalka, marionetka. [przypis redakcyjny]

łątko (daw.) — kukiełka. [przypis edytorski]

łacnie a. łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacnie (daw.) — łatwo; pomyślnie, skutecznie. [przypis edytorski]

łacniej (daw.) — łatwiej. [przypis edytorski]

łacniejszy (daw.) — łatwiejszy. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo, bez trudu. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis edytorski]

łacno (daw.) — łatwo. [przypis redakcyjny]

łacno (daw.) — szybko, łatwo. [przypis edytorski]

ładownemi rzeki uciskał komiegami (daw.) — szyk przestawny, inaczej: uciskał rzeki ładownymi statkami. [przypis edytorski]

ładuga (daw.) — ładunek. [przypis edytorski]

ładzić (daw., gw.) — doprowadzać do ładu, porządkować. [przypis edytorski]

łagiew a. łagiewka (daw.) — naczynie podróżne. [przypis edytorski]

łagiew (daw.; z łac. lagena, gr. lagynos) — naczynie do przechowywania i transportowania płynów; mogło być ceramiczne, drewniane, metalowe lub skórzane; rzemieślnik wyrabiający takie naczynia zwany był łagiewnikiem. [przypis redakcyjny]

łagiewka (daw.) — dzbanek a. bukłak. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować. [przypis edytorski]

łajać (daw.) — ostro krytykować, strofować. [przypis edytorski]

łakoć (daw.) — przysmak. [przypis edytorski]

łakomiec (daw.) — człowiek łakomy, łakomczuch; chciwiec. [przypis edytorski]

łakomy (daw.) — pożądliwy, chciwy. [przypis redakcyjny]

łamca przysiąg, wiary (daw.) — krzywoprzysięzca, wiarołomca; por. kłamca. [przypis redakcyjny]

łapaj (daw., pot.) — pies gończy. [przypis edytorski]

łapeć (daw.) — but zrobiony (wyplatany) z łyka (tj. znajdującej się pod korą tkanki drzew i krzewów), słomy, itp. [przypis edytorski]

łasownik (daw.) — łakomczuch a. złodziej. [przypis edytorski]

ławą (daw.) — tu: szeregiem. [przypis edytorski]

łechtać (daw.) — łaskotać, tu przen.: kłuć. [przypis edytorski]

łepak (daw.) — spryciarz. [przypis edytorski]

łeż zadawać (daw.) — oskarżać o kłamstwo. [przypis edytorski]

łokciowy (daw.) — długi. [przypis edytorski]

łoktuszka (daw.) — kobieta owinięta w łoktusę tj. w płachtę. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — ubiegłoroczny; o roku: zeszły. [przypis edytorski]

łoński (daw., gw.) — zeszłoroczny. [przypis edytorski]

łowczy (daw.) — urzędnik dworski odpowiedzialny za organizację polowań. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łóżko, łoże, sypialnia. [przypis edytorski]

łożnica (daw.) — łóżko, łoże, zwłaszcza małżeńskie. [przypis edytorski]

łoza (daw.) — wierzba szara; krzew z rodziny wierzbowatych. [przypis edytorski]

łozina (daw.) — zarośla wierzbowe. [przypis edytorski]

łuby (daw.) — kosze, tu: bagaż podróżny. [przypis edytorski]

łuby (daw.) — kosze; tu: bagaż podróżny. [przypis edytorski]

Łukaszowę (daw.) — dziś popr. forma B.: Łukaszową. [przypis edytorski]

łuszczkowany (daw.) — pokryty łuskami, łuskowy; od daw. łuszczka: zdr. od łuska. [przypis edytorski]

łuszczyna (daw., gw.) — łupina; tu: skorupka jajka. [przypis edytorski]

łut (daw.) — niewielka jednostka masy, tu przen.: nieco, odrobina. [przypis edytorski]

łut (daw.) — niewielka jednostka masy, tu przen.: nieco, odrobinę. [przypis edytorski]

łyczkowy (daw., pogard.) — zdrobn. przym. od rzecz. łyk: mieszczanin. [przypis edytorski]

łyskać się (daw.) — błyskać się (o błyskawicach widocznych na niebie). [przypis edytorski]

łyskanie (daw.) — błysk. [przypis edytorski]

łysną (daw., gw.) — błysną. [przypis autorski]

łysty (daw.) — łydki. [przypis redakcyjny]

łżeć (daw.) — kłamać; łżeszże: konstrukcja z partykułą -że, znaczenie: czy nie kłamiesz. [przypis edytorski]

labuś (daw., z fr. l'abbé: ksiądz) — księżulek. [przypis edytorski]

ladacznica (daw.) — prostytutka. [przypis edytorski]

lada jaki (daw.) — byle jaki, kiepski. [przypis edytorski]

ladaszczyca (daw.) — ladacznica, kobieta rozpustna a. prostytutka. [przypis edytorski]

ladra (daw.) — drabina. [przypis edytorski]

lafa (daw.) — pensja; żołd. [przypis edytorski]

Close

* Loading