TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5552 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | arabski | biologia, biologiczny | czeski | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | pogardliwe | polski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przysłowiowy | rodzaj żeński | rosyjski | rzadki | staropolskie | turecki | ukraiński | wojskowy | węgierski | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | English | français | Deutsch | lietuvių | polski


2586 footnotes found

familia (łac. rodzina) — tu: niewolnicy domowi. [przypis redakcyjny]

familia (łac.) — w staroż. Rzymie: domownicy, ogół osób podległych panu domu, w szczególności służba, niewolnicy domowi. [przypis edytorski]

familia święta — rodzina Branickich. [przypis redakcyjny]

familia — tu i dalej: dom panujący [tj. dynastia. Red. WL]. [przypis redakcyjny]

familiant — członek dobrej szlacheckiej rodziny. [przypis redakcyjny]

familiant — członek rodziny; tu: skoligacony z wielkimi rodami szlacheckimi. [przypis edytorski]

familiant (daw.) — członek rodziny. [przypis edytorski]

familiant — szlachcic z bogatego i wpływowego rodu. [przypis edytorski]

familiant — szlachcic z bogatego i wpływowego rodu. [przypis redakcyjny]

familiant (z łac.) — tu: przyjaciel. [przypis edytorski]

familiantka — szlachcianka z bogatego i wpływowego rodu. [przypis redakcyjny]

familiarnie — poufale, tak jak w rodzinie (z łac.: familia). [przypis edytorski]

familią — dziś popr. forma B. lp: familię. [przypis edytorski]

familiendrama (z niem.) — dramat rodzinny (odmiana dramatu obyczajowego). [przypis edytorski]

familijny (z łac. familia: rodzina) — rodzinny. [przypis edytorski]

famulus (łac.) — służący. [przypis edytorski]

famulus — pogardliwie: służący. [przypis redakcyjny]

famulus — służący, lokaj. [przypis redakcyjny]

famulus — zaufany sługa. [przypis edytorski]

famuła (żart.) — familia, rodzina. [przypis edytorski]

famurały a. femurały (starop.; z łac. femoralia) — gacie, pludry, zarówno męskie, jak i damskie. [przypis edytorski]

fanariotka — należąca do jednego z możnych rodów greckich. [przypis edytorski]

fanciarz — lichwiarz, pożyczający pieniądze pod zastaw. [przypis edytorski]

fandango — hiszpański taniec narodowy. [przypis redakcyjny]

fandango — hiszpański taniec o szybkim tempie. [przypis edytorski]

fandango — odmiana flamenco; hiszp. taniec ludowy o szybkim, dynamicznym tempie wybijanym kastanietami oraz podkutymi specjalnie butami, wykonywany z towarzyszeniem gitary. Partnerzy tańczą osobno, niejako „do siebie”, nie obejmując się; ruchy ich nóg i rąk są niezwykle ozdobne. [przypis redakcyjny]

fanfara — krótka melodia grana jako sygnał rozpoczęcia jakiejś uroczystości lub na czyjąś cześć. [przypis edytorski]

fanfaron — osoba zarozumiała, pyszałek. [przypis edytorski]

fanfaronada — zuchwałość, pyszałkowatość. [przypis edytorski]

fanfaronka — dosł.: osoba zarozumiała. [przypis edytorski]

fanfary (z fr.) — triumfalna melodia wygrywana na instrumentach dętych, blaszanych. [przypis redakcyjny]

Fanger — Lockvogel. [przypis edytorski]

Fangern — Messerartige Seitenwaffe des Jägers für den Fangstoß. [przypis edytorski]

fanszlibrowy (z niem. feines Silber) — srebrny. [przypis redakcyjny]

fansznur — lina do podnoszenia bandery na maszt. [przypis redakcyjny]

fant — przedmiot oddany w zastaw. [przypis edytorski]

fant — tu: zastaw; wartościowy przedmiot stanowiący poręczenie pożyczki. [przypis edytorski]

fant (z niem. Pfand) — wartościowy przedmiot stanowiący poręczenie pożyczki. [przypis edytorski]

fant (z niem. Pfand) — zastaw, przedmiot zabezpieczający spłatę długu.

fantanna — dziś popr.: fontanna. [przypis edytorski]

fantastka — marzycielka, idealistka. [przypis edytorski]

fantastyczne — mające źródło w kaprysie (fr. de fantaisie); np. pałace, ogrody, zwierzyńce. [przypis redakcyjny]

fantastycznie — w sposób pobudzający wyobraźnię. [przypis edytorski]

Fantazja C-mol — zapewne pierwsza część J. S. Bacha Fantazji i fugi C-mol (BWV 562). [przypis edytorski]

fantazja (muz.) — utwór muzyczny o swobodnej budowie, łączący kontrastujące motywy. [przypis edytorski]

fantazja — tu: chęć, ochota, zamiar. [przypis edytorski]

fantazją — dziś forma B.lp. r.ż.: fantazję. [przypis edytorski]

fantazyjej — dziś forma C. lp: fantazji; fantazja tu: ochota, chęć, zamiar. [przypis edytorski]

fantom (fr. fantôme) — upiór, urojenie. [przypis edytorski]

fantowa loteria — loteria, w której nagrodą są przedmioty (fanty). [przypis edytorski]

fantować — brać fant (tu: w postaci bydła) do wykupienia. [przypis edytorski]

fantować — zabierać mienie ruchome, np. na potrzeby egzekucji długu. [przypis edytorski]

fanty — bielizna i ubrania. [przypis redakcyjny]

fanty — cenne przedmioty, tu: dane w zastaw. [przypis redakcyjny]

Fantyna — bohaterka powieści Nędznicy Wiktora Hugo, przez nędzę zmuszona do uprawiania prostytucji. [przypis edytorski]

Faon z Lesbos — było podanie (zdaje się stworzone przez greckich komików), że słynna grecka poetka Safona z Mytileny na wyspie Lesbos zakochała się bez wzajemności w młodzieńcu imieniem Faon i z rozpaczy rzuciła się ze skały w morze. Wątpić należy, czy publiczność plautowska słyszała coś o tym podaniu, ale to nie było jej koniecznie potrzebne do zrozumienia tego zwrotu. [przypis tłumacza]

far niente (wł.) — nicnierobienie, bezczynność; zwykle jako element wyrażenia dolce far niente: słodka bezczynność. [przypis edytorski]

far niente (wł.) — nicnierobienie; nieróbstwo. [przypis edytorski]

Far-oer — Wyspy Owcze; dziś terytorium zależne Danii. [przypis edytorski]

fara (daw.) — kościół parafialny a. teren parafii. [przypis edytorski]

fara (daw.; z niem. Pfarrei) — parafia. [przypis edytorski]

fara (daw.; z niem. Pfarrei, Pfarrkirche) — kościół parafialny, główny kościół, budowany przy rynku.

fara — dwa. kościół prafialny. [przypis edytorski]

fara, kościół farny — miejski kościół parafialny. [przypis edytorski]

fara — kościół parafialny. [przypis edytorski]

fara (z niem.) — kościół parafialny; tu: kościół św. Jana, dzisiejsza katedra. [przypis edytorski]

Faramond — pierwszy król Franków. [przypis tłumacza]

farandola — ludowy taniec z Prowansji, tańczony grupowo, w formie korowodu. [przypis edytorski]

faraon Amenhemat na 3500 lat przed Chrystusem — Amenemhat III (1855–1808 p.n.e.) z XII dynastii, budowniczy i organizator. Wzniósł tamę na kanale łączącym Nil i jezioro Moeris, ulepszył system irygacyjny oazy Fajum. Rozbudował kopalnie i kamieniołomy i wprowadził stały system ich nadzoru. W datowaniu autor powieści oparł się na uznawanej przez część uczonych w jego czasach, tzw. „długiej chronologii” Egiptu, współcześnie odrzuconej. [przypis edytorski]

faraon — gra hazardowa. [przypis edytorski]

faraon — hazardowa gra w karty, niezwykle popularna w Polsce od czasów saskich. [przypis redakcyjny]

Faraon (hebr. Paro, dosł.: ściągać, zdzierać, płacić) — jedno z określeń na starożytnych władców egipskich; zaczęto go używać na początku Nowego Państwa (XVI–XI w. p.n.e.). [przypis edytorski]

faraon (hebr. Paro, dosł.: ściągać, zdzierać, płacić) — jedno z określeń na starożytnych władców egipskich; zaczęto go używać na początku Nowego Państwa (XVI–XI w. p.n.e.). [przypis edytorski]

faraon — rodzaj gry w karty. [przypis edytorski]

faraon — władca starożytnego Egiptu. [przypis edytorski]

farba — tu: barwa, kolor. [przypis edytorski]

farba — tu: barwa. [przypis edytorski]

farba — tu przen.: kłamstwo a. ubarwianie prawdy. [przypis edytorski]

Close

* Loading