Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | potocznie | przestarzałe | regionalne | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | żartobliwie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 6030 przypisów.
zasługować (daw.) — dziś popr.: zasłużyć. [przypis edytorski]
zasługowała (starop. forma) — dziś: zasługiwała. [przypis edytorski]
zasługował (starop. forma) — dziś: zasługiwał. [przypis edytorski]
zasmętnić — zasmucić. [przypis edytorski]
za smutną rzeką, którą musim przepłynąć wszyscy — tj. w podziemnej krainie zmarłych, której granice stanowiły rzeki, m. in. Styks. [przypis edytorski]
zasnuty (gw.) — zasłonięty. [przypis edytorski]
za sobą — po swojej stronie, na swoją korzyść. [przypis edytorski]
zaspać pogodę (daw.) — przeoczyć dogodny czas. [przypis edytorski]
zaspa (daw.) — pagórek z piasku usypany przez wiatr, wydma. [przypis edytorski]
za spojrzeniem — po tym, jak spojrzała. [przypis edytorski]
zaspokojenie (daw.) — przywrócenie spokoju; uciszenie, uspokojenie. [przypis edytorski]
za sprawunkami (daw.) — na zakupy. [przypis edytorski]
zasromać (daw.) — zawstydzić. [przypis edytorski]
zasromany (daw.) — zawstydzony. [przypis edytorski]
zasromany (starop.) — zawstydzony. [przypis edytorski]
zasromiony (daw.) — zawstydzony. [przypis edytorski]
zastąpić (starop.) — tu: nastąpić, nastać. [przypis edytorski]
zastąpić — tu: zająć. [przypis edytorski]
zastali, zatrzymali (tu reg.) — dziś popr. forma 3 os. lm cz. przesz. r.nmos.: zastały, zatrzymały (w zdaniu Gdy mnie burza, gdy mnie chmury na morskim brzegu zastali i dzień cały zatrzymali). [przypis edytorski]
zastanawiać (daw.) — powstrzymać, zatrzymać, zastopować. [przypis edytorski]
zastanawiać (daw.) — stawać. [przypis edytorski]
zastanawiać (daw.) — tu: zatrzymywać, stopować, skłaniać do stanięcia. [przypis edytorski]
zastanawiać się (daw.) — zatrzymywać się. [przypis edytorski]
zastanawiać się (daw.) — zatrzymywać się; stawać. [przypis edytorski]
zastanawiać się (daw.) — zatrzymywać się, stawać, ustawać. [przypis edytorski]
zastanawiać się — stanąć, zatrzymać się. [przypis edytorski]
Zastanawiającem jest (…) cudzych łaską i opieką przy sobie trzymał — Kraszewski porzuca tu zasadę analizy dokumentów, którą kierował się uprzednio, mówiącą, że regulacje wprowadza się tam, gdzie są konieczne, np. dla ukrócenia bezprawia; jak wcześniej sam zauważył, komentując pierwsze przywileje na Litwie: „Nadaje się to tylko, czego krajowi braknie; wskazują więc najlepiej późniejsze przywileje, czego w Litwie nie było (…)”. [przypis edytorski]
zastanowić (daw.) — bronić się. [przypis edytorski]
zastanowić (daw.) — tu: zatrzymać, powstrzymać, zastopować. [przypis edytorski]
zastanowić (daw.) — tu: zatrzymać. [przypis edytorski]
zastanowić (daw.) — zatrzymać; sprawić, że ktoś stanie. [przypis edytorski]
zastanowić kogo (starop.) — zatrzymać. [przypis edytorski]
zastanowić się (daw.) — bronić się. [przypis edytorski]
zastanowić się (daw.) — stanąć, przystanąć. [przypis edytorski]
zastanowić się (daw.) — stanąć, zatrzymać się. [przypis edytorski]
zastanowić się (daw.) — zatrzymać się. [przypis edytorski]
zastanowić się (daw.) — zatrzymać się; stanąć. [przypis edytorski]
zastanowić się (starop.) — zatrzymać się. [przypis edytorski]
zastanowić się (starop.) — zatrzymać się; stanąć. [przypis edytorski]
zastanowić się (starop.) — zatrzymać się, ustać. [przypis edytorski]
zastanowić się — zatrzymać się, ustać, stanąć. [przypis edytorski]
zastanowić — tu: ustawić. [przypis edytorski]
zastanowić — tu: zatrzymać. [przypis edytorski]
zastanowić — tu: zatrzymać się. [przypis edytorski]
zastanowić — tu: zatrzymać; sprawić, że ktoś stanie w biegu. [przypis edytorski]
zastanowienie (daw.) — stanięcie, zatrzymanie się. [przypis edytorski]
zastanowił — przystanął. [przypis edytorski]
zastanowiony (starop.) — zatrzymany. [przypis edytorski]
zastanowiwszy (starop.) — zatrzymawszy. [przypis edytorski]
za starym — tu: skrócenie od: za stary jestem. [przypis edytorski]
za starzyśmy już (daw.) — skrót od: za starzy już jesteśmy. [przypis edytorski]
zastawą — dziś: zastawem. [przypis edytorski]
zastawiać się (daw.) — bronić się. [przypis edytorski]
zastawiać się (daw.) — zasłaniać się. [przypis edytorski]
zastawić (daw.) — stanąć w obronie. [przypis edytorski]
zastawić się — tu: obronić się, zabezpieczyć się. [przypis edytorski]
zastawić się [za kogo, za co] (starop.) — stanąć w czyjej obronie, upomnieć się, wstawić się za kim. [przypis edytorski]
zastawnik — ten, który bierze zastaw. [przypis edytorski]
zastawny — dziś: zastawiony. [przypis edytorski]
zastawować (daw.) — sprzeciwiać się czemuś, bronić się przed czymś. [przypis edytorski]
zastawuje — dziś: zastawia. [przypis edytorski]
zastienok (застенок; ros.) a. zastienka (застенка) — hist.: katownia, miejsce tortur. [przypis edytorski]
zastosowany do kogoś — dziś: dostosowany do kogoś. [przypis edytorski]
za strajką — dziś popr. forma r.m.: za strajkiem. [przypis edytorski]
za strawę drapieżnym zwierzętom i ptakom żywiącym się tłuszczem umarłych — zapewne aluzja do słów z pierwszego zdania Iliady: „na pastwę dał sępom i psom bez pogrzebu walające się trupy rycerskie” (tłum. Franciszek Ksawery Dmochowski). [przypis edytorski]
zastrzęgać (daw.) — pogrążać się w czymś, grzęznąć. [przypis edytorski]
zastrzęgnąć — ugrzęznąć. [przypis edytorski]
zastrzelon — zastrzelony (daw. krótka forma przym.). [przypis edytorski]
zastrzeżenie wypowiedziane na s. 163 — autor w ten sposób opatrzył odsyłaczami wewnątrztekstowymi pierwodruk swej powieści; w tym przypadku na odnośnej stronie znajduje się końcówka akapitu z rozdz. VIII: „(…) nie ma autokrytyki i szczerego śledzenia konszachtów między układaniem się wyuczonych słów, frazesów i poglądów a nieświadomym życiem duszy (…)” oraz akapit następny. [przypis edytorski]
zasuć (daw., gw.) — zasypać coś czymś; zasuć się: zostać zasypanym, pokryć się. [przypis edytorski]
zasuć (daw.) — tu: zasypać; zapchać. [przypis edytorski]
zasuć (daw.) — zasypać. [przypis edytorski]
zasuć (gw.) — zasypać, pokryć. [przypis edytorski]
zasugestionować — dziś: sugerować. [przypis edytorski]
zasugestionować kogoś — dziś popr.: zasugerować komuś coś a. poddać kogoś sugestii. [przypis edytorski]
zasugestionował — dziś popr. forma: zasugerował. [przypis edytorski]
zasugestionowany (daw.) — zasugerowany, wskazany sugestią. [przypis edytorski]
Zasulicz, Wiera Iwanowna (1849–1919) — rosyjska marksistka, pisarka i rewolucjonistka; w 1878 postrzeliła i ciężko zraniła gubernatora Sankt Petersburga, ponieważ wcześniej kazał wychłostać jednego z więźniów politycznych za brak szacunku; podczas głośnego procesu została uniewinniona. [przypis edytorski]
zasumować się (daw.) — zamyślić się, zasmucić się. [przypis edytorski]
zasumować się — zmartwić się. [przypis edytorski]
zasunione — dziś popr. forma: zasunięte. [przypis edytorski]
zasuponić — ścisnąwszy kleszcze chomąta, związać je suponiami, czyli służącymi do tego rzemieniami. [przypis edytorski]
zasuspendować (daw., z łac.) — zawiesić, czasowo pozbawić urzędnika prawa wykonywania zawodu. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — tu: pokryty. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — zasłany. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — zasnuty. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — zasypany. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — zasypany; tu: pokryty, przesłonięty. [przypis edytorski]
zasuty (daw.) — zasypany, tu: pokryty. [przypis edytorski]
zasuty — pokryty. [przypis edytorski]
zasuty — [przypis edytorski]
zasuty (starop.) — zasłany; tu: przysypany. [przypis edytorski]
zasuty — zasłany, usłany czymś; pokryty. [przypis edytorski]
zasuty — zasypany, przesłonięty. [przypis edytorski]
zasuwkę zasunęła szarpnąwszy rzemieniem — drzwi zamykano wówczas przesuwając rygiel przy pomocy rzemienia, a na jego końcu zawiązując węzeł. [przypis edytorski]
zaswatać — tu: prosić o rękę. [przypis edytorski]
za swe Argos — przen.: za Helladę, za ojczyznę Greków walczących pod Troją. [przypis edytorski]
zasygnować — zadzwonić. [przypis edytorski]
zasyłać (daw. a. reg.) — przesyłać, przekazywać. [przypis edytorski]
zasypać się (daw.) — wsypać się, wpaść, skompromitować się. [przypis edytorski]