Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 157604 przypisów.
smarowno — gładko. [przypis redakcyjny]
Smarra, Piotr Schlehmil, Jan Sbogar, Jocko — Smarra albo demony nocy (1821): opowiadanie fantastyczne Charlesa Nodiera (1780–1844); Historia cudowna Piotra Schlemihla (Peter Schlemiels Schicksale, 1814): nowela niem. poety Adalberta de Chamisso (1781–1838), o człowieku, który sprzedał swój cień, wydana po francusku w 1822; Jan Sbogar (1818): powieść gotycka Charlesa Nodiera; Jocko, anegdota z niewydanych listów o instynkcie zwierząt (Jocko, anecdote détachée des Lettres inédites sur l'instinct des animaux, 1824): książka francuskiego pisarza, tłumacza i wydawcy Charlesa de Pougens (1755–1833). [przypis edytorski]
smart fellow — dziarski chłopak. [przypis autorski]
smash (ang.) — zderzenie; także: świetne uderzenie (np. w tenisie). [przypis edytorski]
smatruz (starop.) — buda kupiecka. [przypis redakcyjny]
S. McVery, za: D. Saunders, Authorship and copyright, London 1992, s. 162. Jego zdaniem przed przyjęciem traktatu z 1891 roku 70% amerykańskiego rynku wydawniczego zajmowały reprodukcje książek brytyjskich, zaś po jego przyjęciu nastąpiło odwrócenie tej proporcji. [przypis autorski]
smęcić — tu: zasmucać. [przypis edytorski]
smętarza — w oprac. Hertza: cmentarza. [przypis edytorski]
smętarz — cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz (daw.) — cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz (daw. forma; gw.) — dziś: cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz (daw., gw.) — cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz (daw. reg.) — cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz (daw. reg.) — dziś: cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz — dziś: cmentarz. [przypis edytorski]
smętarz — dziś popr.: cmętarz. [przypis edytorski]
smętarze — w oprac. P. Hertza: cmentarze. [przypis edytorski]
smętarzów — w oprac. Hertza: cmentarzów. [przypis edytorski]
smętarzowej — w oprac. P. Hertza: cmentarzowej. [przypis edytorski]
smętarzu — w oprac. Hertza: cmentarzu. [przypis edytorski]
smęt — dziś: smutek. [przypis edytorski]
smętek (daw.) — melancholia, zaduma, smutek. [przypis edytorski]
smętek — melancholia, zaduma, smutek. [przypis edytorski]
smęt — smutek, smętek. [przypis edytorski]
smektać się (starop.) — głaskać się; aż się chłop po sircu smekce: aż się chłop gładzi po sercu (łapie za serce ze zdenerwowania). [przypis edytorski]
smentarz (daw.) — a smętarz, dziś popr.: cmentarz. [przypis edytorski]
Smerczyn Staw — właśc. Smreczyński Staw, jezioro morenowe w Tatrach Zachodnich. [przypis edytorski]
smerda (daw.) — pachołek. [przypis edytorski]
smerda (daw.) — sługa książęcy (tu: w randze przełożonego); u Słowian: wolna ludność chłopska popadła w zależność od księcia. [przypis edytorski]
smerda — wasal, dworzanin. [przypis edytorski]
smerda — wasal, dworzanin; smerdóm — dziś popr. forma C. lm: smerdom. [przypis edytorski]
Smerdes a. Smerdis a. Bardija — żyjący w VI wieku p.n.e. syn króla Persji, Cyrusa, i brat Kambyzesa. Samozwańczy władca Persji, zamordowany przez brata. Zbrodnię wykorzystał medyjski mag, Gaumata, który przejął na krótko władzę w Persji, podając się za Bardiję. Został jednak rozpoznany, ponieważ nie miał uszu, co odróżniało go od prawdziwego władcy. [przypis edytorski]
smereka — zapewne chodzi o jakieś drzewo iglaste; por. smrek: świerk. [przypis edytorski]
smerek (gw.) — świerk. [przypis edytorski]
smertny (z ukr.) — śmiertelny. [przypis edytorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 137. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 164. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 209, przypis 473. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 320. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 79. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła po śmierci twórcy, Kraków 1933, s. 91. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 107. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 129. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 140. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 163. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 164. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 16. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 92. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 93. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Ochrona osobista stosunku do dzieła…, s. 94. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Prawo autorskie, Encyklopedia podręczna prawa prywatnego, H. Konica (red.), zeszyt 1, Warszawa 1931, s. 32. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Prawo autorskie, Encyklopedia podręczna prawa prywatnego, red. H. Konica, zeszyt 1, Warszawa 1931, s. 22. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Prawo autorskie, Encyklopedia podręczna prawa prywatnego, [w:] H. Konica (red.) Encyklopedia podręczna prawa prywatnego, zeszyt 1, Warszawa 1931, s. 28. [przypis autorski]
S. M. Grzybowski, Prawo autorskie, [w:], H. Konica (red.), Encyklopedia podręczna prawa prywatnego, zeszyt 1, Warszawa 1931, s. 28. [przypis autorski]
smienić głosy (starop.) — odmienić głos; tu przen.: zacząć inaczej śpiewać, zacząć cienko śpiewać. [przypis edytorski]
smienić głosy (starop.) — zmienić głos; przen. dziś: zacząć inaczej śpiewać. [przypis edytorski]
smierd a. smerd — kmieć zależny od księcia. [przypis edytorski]
Smierdiakow — bohater powieści Bracia Karamazow Fiodora Dostojewskiego. [przypis edytorski]
Smiła — miasto na Ukrainie, w obwodzie czerkaskim. [przypis edytorski]
smilaks — kolcorośl, rodzaj pnączy z haczykowatymi kolcami na łodygach, występujących w strefie tropikalnej i subtropikalnej. [przypis edytorski]
Smilańszczyzna — okolice miasta Smiła w środkowej części Ukrainy. [przypis edytorski]
Smintejczyk — kolejny przydomek Apolla, oznaczający tego, który tępi myszy polne. [przypis edytorski]
Smintejczyk (mit. gr.) — przydomek Apolla, boga poezji. [przypis edytorski]
smirno (ros.) — spokojnie, cicho. [przypis redakcyjny]
Smith, Adam (1723–1790) — szkocki ekonomista i filozof, autor Badań nad naturą i przyczynami bogactwa narodów (1776), pierwszej nowożytnej pracy na temat ekonomii. [przypis edytorski]
Smith, Adam (1723–1790) — szkocki ekonomista i filozof, uznawany za ojca ekonomii politycznej, czołowy przedstawiciel szkockiego oświecenia; autor dzieła The Theory of Moral Sentiments (Teoria uczuć moralnych, 1759). [przypis edytorski]
Smith, Adam (1723–1790) — szkocki filozof, autor Badań nad naturą i przyczynami bogactwa narodów (1776), pierwszej nowożytnej pracy na temat ekonomii. [przypis edytorski]
Smith, Alfred Emanuel (1873–1944) — także: Al Smith; amerykański polityk, faworyt Stowarzyszenia Tammany Hall, związanego z Partią Demokratyczną, pochodził z rodziny katolickiej. [przypis edytorski]
Smith, Alfred Emanuel, znany jako Al Smith (1873–1944) — amerykański polityk, gubernator stanu Nowy Jork (1919–1921; 1923–1929); kandydat Partii Demokratycznej na urząd prezydenta w 1928, przegrał ze swoim rywalem, Herbertem Hooverem z Partii Republikańskiej. [przypis edytorski]
Smith, Elder and Co. — brytyjskie wydawnictwo założone przez George'a Smitha (1789–1846) i Alexandra Eldera (1790–1876), publikujące od 1826 roku. [przypis edytorski]
Smithsonian Institution for the incease and diffusion of knowledge among men (ang.) — Instytut Smithsona na rzecz wzbogacania wiedzy i szerzenia jej wśród ludzi. (Instytut, utworzony w 1846 na podstawie testamentu Jamesa Smithsona, brytyjskiego chemika i mineraloga, stanowi największą na świecie sieć muzeów i ośrodków edukacyjno-badawczych, mieszczących się głównie w Waszyngtonie). [przypis edytorski]
Smith, Sydney (1771–1845) — angielski pisarz i duchowny anglikański. [przypis edytorski]
smółka — kwitnąca na czerwono bylina z rodziny goździkowatych. [przypis edytorski]
smółka (łac. Viscaria) — roślina z rodziny goździkowatych, o czerwonych kwiatach, rosnąca na wilgotnych łąkach. [przypis edytorski]
smółka — młoda żywica. [przypis edytorski]
smółka — niski kwiat z rodziny roślin goździkowatych koloru czerwonego, purpurowego, bordowego i karminowego. [przypis edytorski]
smółka — roślina o czerwonych kwiatach, uprawiana jako ozdobna. [przypis edytorski]
smocy (starop. forma) — dziś M.lm: smoki. [przypis edytorski]
smocy — tu: armaty. [przypis redakcyjny]
smocy — tu metaforycznie: działa. [przypis redakcyjny]
smocze drzewo — dracena smocza a. smokowiec, drzewo o grubym, rozgałęziającym się pniu i wąskich liściach układających się w koronę na kształt parasola, występujące tylko na Maderze i Wyspach Kanaryjskich. [przypis edytorski]
smoczy płód — aluzja do pochodzenia Echiona, ojca Penteusza. Echion wyrósł z ziemi z zasianych przez Kadmosa smoczych zębów. [przypis edytorski]
smoka okrutnego, Którego jadem świat był wszystek chory — szatana; odnośnie całego obrazu por. Rdz 3, 15. [przypis edytorski]
smok (daw.) — wąż. [przypis edytorski]
smoking — męski strój wieczorowy. [przypis edytorski]
smoking — męski strój wieczorowy, składający się z czarnej marynarki i spodni, białej koszuli oraz muszki. [przypis edytorski]
smoking — wieczorowy strój męski: marynarka z klapami obszytymi błyszczącym jedwabiem, czarna kamizelka i spodnie z lampasami. [przypis edytorski]
smok Lerny — Hydra lerneńska, zabita przez Herkulesa w ramach jednej z jego prac. [przypis edytorski]
smokliwy (daw.) — chłonny. [przypis edytorski]
smokowiec — tu: potoczna nazwa drzew o charakterystycznej parasolowatej koronie, należących do rodzaju dracena, występujących subtropikalnych i tropikalnych rejonach Azji, Afryki oraz na Wyspach Kanaryjskich. [przypis edytorski]
smok — potwór, wąż. [przypis redakcyjny]
smok — tu: działo. [przypis edytorski]
smoku — dziś popr. forma B.lp: smoka. [przypis edytorski]
smoku — dziś popr. forma D.lp: smoka. [przypis edytorski]
smok — w dawnej polszczyźnie oznaczał węża. [przypis edytorski]
smok — w dawnej polszczyźnie: wąż. [przypis edytorski]
smoła — czerń. [przypis redakcyjny]
smoła (daw.) — hałastra. [przypis redakcyjny]
smoła (daw.) — motłoch. [przypis redakcyjny]
smoła — mazista, czarna ciecz, otrzymywana poprzez odgazowanie węgla. [przypis edytorski]