Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 464 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | sportowy | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 15923 przypisów.
snop — hebr. עֹמֶר (omer): snop. [przypis edytorski]
snopie — dziś popr.: snopy. [przypis edytorski]
snopie — własc. snopy; snopia — tu: jak snopy. [przypis edytorski]
Snopkiewicz, Halina (1934–1980) — pisarka, autorka powieści dla młodzieży. [przypis edytorski]
snopy — herb dynastii Wazów. [przypis edytorski]
Snopy — herb Wazów. [przypis redakcyjny]
snować (daw.) — snuć. [przypis edytorski]
snować — dziś: snuć; tu: tkać. [przypis edytorski]
snować się (przestarz.) — snuć się. [przypis redakcyjny]
snować — tu: wysnuwać, wyprowadzać. [przypis edytorski]
snowadło — wał obrotowy do nawijania osnowy. [przypis edytorski]
snowa — dziś popr.: snuje. [przypis edytorski]
snowała — dziś popr.: snuła. [przypis edytorski]
snowarka — maszyna do nawijania osnowy tkackiej. [przypis edytorski]
snowy (neol.) — przymiotnik od: sen. [przypis edytorski]
Snr. Presidente la Comnpanha Lloyd brasileiro (port.) — Pan Prezes brazylijskiego towarzystwa Lloyd. [przypis edytorski]
snycerska robota — rzeźby w drewnie. [przypis edytorski]
snycerska robota — snycerstwo, rzeźbienie w drewnie. [przypis edytorski]
snycerstwo — sztuka rzeźbienia w drzewie, rzemiosło artystyczne. [przypis edytorski]
snycerszczyzna (daw.) — snycerstwo, sztuka rzeźbienia w drewnie. [przypis edytorski]
snycerszczyzna (daw.) — wyroby snycerza, artysty rzemieślnika rzeźbiącego w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — artysta bądź rzemieślnik rzeźbiący w drewnie, dawniej także w kamieniu. [przypis edytorski]
snycerz — artysta bądź rzemieślnik rzeźbiący w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — artysta, rzeźbiący w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — artysta-rzeźbiarz specjalizujący się w rzeźbieniu w drewnie, dawniej również w kamieniu. [przypis edytorski]
snycerze — rzeźbiarze. [przypis redakcyjny]
snycerz — osoba zajmująca się artystycznym rzeźbieniem w drewnie (dawniej również w kamieniu). [przypis edytorski]
snycerz — osoba zajmująca się artystycznym rzeźbieniem w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — rzemieślnik rzeźbiący w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — rzemieślnik specjalizujący się w rzeźbie w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — rzemieślnik specjalizujący się w rzeźbie w drewnie; tu ogólnie: rzeźbiarz. [przypis edytorski]
snycerz — rzemieślnik zajmujący się rzeźbieniem w drewnie. [przypis edytorski]
snycerz — rzeźbiarz. [przypis edytorski]
snycerz — rzeźbiarz w drewnie lub kamieniu. [przypis edytorski]
snycerz — tu ogólnie: rzeźbiarz. [przypis edytorski]
snycerz — tu: rzeźbiarz. [przypis edytorski]
snycerz — tu w znaczeniu ogólnym: rzeźbiarz. [przypis edytorski]
sny młodemi — dziś popr. forma N. lm: młodymi snami. [przypis edytorski]
snym miała dziwne (starop.) — konstrukcja z przestawną końcówką czasownika; inaczej: miałam dziwne sny. [przypis edytorski]
Sny — Somnia; mary senne. [przypis edytorski]
sny swoje — w hebrajskim oryginale słowo 'sen' jest tu w liczbie pojedynczej. Wróżbici nie umieli dać wyjaśnienia, gdyż myśleli, że Faraon śnił dwa sny, które się ze sobą nie łączą, zob. Chizkuni do 41:8. [przypis edytorski]
sny — tu: [uznawane za] nieprawdziwe wierzenia. [przypis edytorski]
sód — lekki metal (ciężar właściwy 0,97 g). [przypis redakcyjny]
sójka (pot.) — kuksaniec, szturchaniec. [przypis edytorski]
sójka (pot.) — uderzenie pięścią lub łokciem. [przypis edytorski]
sôk-el-Abeed (ar.) — targ niewolników. [przypis edytorski]
sól amonowa — sól pozyskiwana w okolicach słynnej świątyni z wyrocznią egipskiego boga Amona, w oazie Siwa w płn.-zach. Egipcie, blisko ob. granicy z Libią (Pliniusz, Historia naturalna XXXI, IX). [przypis edytorski]
sól attycka — ironia. [przypis edytorski]
sól attycka — sposób wypowiadania się kojarzony z ateńskimi retorami, łączący cięty dowcip, elegancję i prostotę. [przypis edytorski]
sól attycka — tradycyjne określenie ciętego, lecz eleganckiego dowcipu; od Attyki, krainy greckiej, w której położone są Ateny. [przypis edytorski]
sól attycka — tradycyjne określenie ciętego, lecz eleganckiego dowcipu. [przypis edytorski]
sól Bertholleta (chem.) — chloran potasu, KClO3, odkryty w 1785 przez C.L. Bertholleta, używany dawniej do produkcji kapiszonów do broni palnej oraz jako słaby środek odkażający. [przypis edytorski]
sól glauberska — siarczan sodu, stosowany jako środek przeczyszczający. [przypis edytorski]
sól morszyńska — sól pochodząca z Morszyna, miasta i uzdrowiska, znajdującego się na Ukrainie i znanego z wód leczniczych. [przypis edytorski]
sól, rzecz koniecznej potrzeby — starano się w Polsce zaradzić temu dotkliwemu brakowi, poszukując usilnie soli na pozostałym terytorium, zwłaszcza od r. 1787; poszukiwaniom tym zawdzięczać należy odkrycie solanek ciechocińskich. [przypis redakcyjny]
sól suchydniowa — soli dostarczano szlachcie. [przypis redakcyjny]
sól temu, który nam tę rzecz pierwszej potrzeby tak nieludzko wydarł — wszystkie dawne polskie kopalnie i źródła soli w r. 1772 dostały się Austrii; ustało rozdawnictwo bezpłatne soli w pewne dni (sól suchedniowska, wydawana na Suche Dni), a cena podniosła się znacznie; w r. 1788 nastąpiło nagłe podrożenie (z 37 do 50 zł. pol. za cetnar w Warszawie w ciągu pięciu miesięcy) wskutek oddania wywozu soli do Polski kompanii handlowej pruskiej przez dyrekcję salin; od r. 1772 do 1789 Polska zapłaciła Austrii za sól bez mała 57 mil. zł. pol. [przypis redakcyjny]
sól — w Polsce z wydobycia soli słynie przede wszystkim Kłodawa w województwie wielkopolskim, a dawniej Wieliczka w województwie małopolskim (w pobliżu Krakowa), której pierwsza nazwa notowana w XII w. brzmiała Wielka Sól. [przypis edytorski]
Sól z puszcz Afryki, ze świętego chramu Zewsa-Ammona — w oazie Siwa na egipskiej Pustyni Zachodniej, 550 km na zach. od Nilu, znajdowała się ważna starożytna świątynia z wyrocznią egipskiego boga Amona, utożsamianego z greckim Zeusem; wg rzymskiego pisarza Pliniusza (Historia naturalna XXXI, IX) w pobliżu świątyni pozyskiwano sól o nazwie hammoniacum; Zews: daw. zapis, będący próbą oddania jednosylabowej wymowy tego imienia (por. ros. Зевс). [przypis edytorski]
Soajmos — król Emesy (w Syrii), Σόαιμος (N), Σόεμος (D). [przypis tłumacza]
sobą trwożyć (starop.) — trwożyć się; lękać się. [przypis edytorski]
sobace (gw.) — sobacze, psie. [przypis edytorski]
sobacza (z ros. sobaka: pies) — psia. [przypis edytorski]
sobacze — tu: psie, właściwe dla psa. [przypis edytorski]
sobaczyć — urągać, złorzeczyć, przeklinać. [przypis edytorski]
sobaczy (pogard.) — psi; należący do psa. [przypis edytorski]
sobaczy (przestarz., gw.) — psi. [przypis edytorski]
sobaczy — psi. [przypis edytorski]
sobaczy (z ros.) — psi; charakterystyczny dla psa (przymiotnik o zabarwieniu pejoratywnym). [przypis edytorski]
sobaczy (z ros.) — psi; należący do psa, właściwy psu. [przypis edytorski]
sobaczy (z ros.) — psi. [przypis edytorski]
sobaczy (z ukr.) — psi. [przypis edytorski]
sobaka — pies. [przypis edytorski]
sobaka (pot.) — pies. [przypis edytorski]
sobaka (pot., z ros.) — pies. [przypis edytorski]
sobaka (pot., z ros.) — pies (tu wyzwisko). [przypis edytorski]
sobaka (ros.) — pies. [przypis edytorski]
sobaka (ros.) — pies, suka. [przypis edytorski]
sobaka (ros.) — suka, pies. [przypis edytorski]
sobaka (ros.) — suka. [przypis edytorski]
sobaka (ukr.) — pies. [przypis redakcyjny]
sobakę — [tu:] diabła. [przypis autorski]
Sobańszczak, właśc. Antoni Sobański (1897–1941) — publicysta i literat, współpracownik „Wiadomości Literackich”, autor m.in. reportażu literackiego Cywil w Berlinie (1934). [przypis edytorski]
sobek (pot.) — egoista, samolub. [przypis edytorski]
sobić (daw.) — sposobić się; por. zasoby. [przypis redakcyjny]
sobić się (daw.) — przysposabiać. [przypis redakcyjny]
sobić się — sposobić się. [przypis redakcyjny]
sobie być radzi — zabawić się, weselić się wspólnie. [przypis redakcyjny]
sobie intus samemu canam (łac.-pl.) — śpiewać będę doma. [przypis redakcyjny]
sobiem k'woli budował — budowałem według własnej woli (własnego gustu). [przypis edytorski]
sobie pancerze — sobie: w tekście: αὑτῶν (N), αὐτῶν (D), illorum; pancerze: θώρακας, thoracibus, Schilde (Cl.), [pominięto tłum. na rosyjski]. Pape: Brustharnisch, Brustpanzer. [przypis tłumacza]
Sobie raczej zgotujem — kucharza w komedii zawrze pomawia się o złodziejstwo, o kradzież zapasów i zjadanie potraw. [przypis tłumacza]
Sobieski, Jakub (1590–1646) — magnat, polityk, dowódca wojskowy i pamiętnikarz; Transakcya wojny chocimskiej w dużej mierze opera się na jego relacji. [przypis edytorski]
Sobieski, Jan a. Jan III Sobieski (1629–1696) — elekcyjny król Polski. Tutaj prawdopodobnie autor odnosi się do opisywanej przez historyków sytuacji, w której Jakub Sobieski (syn Jana) po zwycięstwie pod Wiedniem ukłonił się cesarzowi, ten jednak w ogóle nie zareagował, wobec czego polski król odjechał, nie prezentując Leopoldowi I swych oddziałów ani nie wysłuchując jego podziękowań. [przypis edytorski]
Sobieski — MS Sobieski, polski statek pasażerski zbudowany w 1937 roku, podczas II wojny światowej przebudowany na transportowiec wojskowy. [przypis edytorski]
sobie (…) spopadły (daw.) — ubzdurały sobie. [przypis edytorski]
sobirajsia so wsiemi wieszczami (z ros. собирайся со всеми вещами) — zbieraj się ze wszystkimi rzeczami. [przypis edytorski]
sobkostwo (daw.) — egoizm. [przypis edytorski]
sobkostwo — egoizm, samolubstwo. [przypis edytorski]
soból — Mustela Zibellina. [przypis autorski]
