Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 160828 przypisów.
patieka — paguoda, džiaugsmas. [przypis edytorski]
patientia (łac.) — cierpliwość. [przypis edytorski]
patiko — čia: sutiko. [przypis edytorski]
pati natae — por. Seneca, Epistulae morales ad Lucilium, XCV. [przypis tłumacza]
patinuks — trump.: patinukas, patinas. [przypis edytorski]
patio (hiszp.) — wewnętrzny dziedziniec. [przypis edytorski]
patio — wewnętrzny podwórzec hiszpańskiego domu, używany równocześnie jako główna sala przyjęć. [przypis autorski]
pati (sen.) — žmona. [przypis edytorski]
patito — nieszczęśliwie zakochany. [przypis redakcyjny]
pati — žmona. [przypis edytorski]
Patków Pruski — wieś w powiecie konstantynowskim na Podlasiu; las Rogacz znany był Żeromskiemu z pobytu w pobliskim Łysowie w r. 1890. [przypis redakcyjny]
Patmos — wyspa gr. na Morzu Egejskim, blisko wybrzeży tureckich; należy do archipelagu Dodekanez. Na Patmos przebywał przymusowo św. Jan, autor Apokalipsy, i Grota Apokalipsy jest do dziś celem pielgrzymek chrześcijan. [przypis edytorski]
patoka — miód pszczeli w stanie płynnym. [przypis edytorski]
patoka — płynny miód otrzymany zaraz po wyciśnięciu go z plastrów. [przypis edytorski]
patoka — płynny miód. [przypis edytorski]
patoka — płynny miód pszczeli. [przypis edytorski]
patoka — płynny, świeży miód. [przypis edytorski]
patoka — tu napar (dosł.: płynny miód pszczeli). [przypis edytorski]
patologiczny — tu: dotyczący choroby. [przypis redakcyjny]
patos dystansu — określenie z pism Fryderyka Nietzschego, wyrażające poczucie dystansu pomiędzy człowiekiem a człowiekiem odzwierciedlającego hierarchię w relacjach międzyludzkich. [przypis edytorski]
Patouillet, Louis (1699–1779) — francuski jezuita, polemista; pisał przeciwko parlamentom, zjadliwie atakował ówczesnych filozofów. [przypis edytorski]
PAT — Polska Agencja Telegraficzna. [przypis edytorski]
patrakę — pakvaišę. [przypis edytorski]
patrami — ojcami. [przypis redakcyjny]
Patras — portowe miasto greckie na północnym Peloponezie, na zach. wybrzeżu Grecji, nad Zat. Patraską. [przypis edytorski]
patrempti — pažeminti. [przypis edytorski]
Patria (łac.) — Ojczyzna. [przypis edytorski]
patriarcal (fr.) — patriarchalny. [przypis edytorski]
patriarcha — biskup na stolicy, na której jako pierwszy zasiadał jeden z apostołów. [przypis redakcyjny]
patriarcha — głowa rodu; w Biblii: jeden z legendarnych przodków Izraela, np. Abraham, Izaak, Jakub. [przypis edytorski]
patriarcha Juda miał uwiązać swego osiołka do winnej latorośli i zmaczać płaszcz w soku winnym — por. Rdz 49, 10–11 (błogosławieństwo patriarchy Jakuba dla Judy). [przypis edytorski]
patriarchalnie — w sposób właściwy dla patriarchy, głowy rodu; poważnie, uroczyście. [przypis edytorski]
patriarcha — tu: głowa rodziny. [przypis edytorski]
patriarchów — ze względu na rytm czytamy czterosylabowo („patryjarchów”); patriarcha — w Biblii: jeden z legendarnych przodków Izraela, np. Abraham, Izaak, Jakub. [przypis edytorski]
patriarchowie — biblijni przodkowie rodów, od których wywodzili swoje początki Izraelici: Abraham, Izaak, Jakub. [przypis edytorski]
patriarsze Abrahamowi zaplątany w krzakach baran, którego miast syna Izaaka Panu na całopalenie złożył — zob. Rdz 22, 13. [przypis edytorski]
patricios (łac.) — patrycjusze; w staroż. Rzymie uprzywilejowana, najwyższa warstwa społeczna, sprawująca władzę i mająca największe przywileje; patricios zhasał: prześcignął, pokonał starszą i najbardziej zasłużoną szlachtę. [przypis edytorski]
Patrie Française — nacjonalistyczne ugrupowanie powstałe pod koniec XIX w.; jego idee kontynuowała grupa skupiona wokół czasopisma „Action Française”, zmierzająca ku faszyzmowi. [przypis edytorski]
patrii sermonis egestas (łac.) — ubóstwo mowy ojczystej. [przypis edytorski]
Patrio (…) sistro (łac.) — cytat z Eneidy (ks. VIII, w. 696), (…) dosł.: „ojcowską grzechotką zwołuje hufce” [o królowej Egiptu; red. WL]. [przypis redakcyjny]
patriotards — krzykliwi nacjonaliści. [przypis autorski]
patri patriae (łac.) — ojcu ojczyzny. [przypis edytorski]
Patri patriae (łac.) — ojcu ojczyzny. [przypis redakcyjny]
Patrokles a. Patroklos — przyjaciel Achillesa; założył zbroję Achillesa, kiedy ten obraził się na Agamemnona i nie chciał dalej walczyć z Trojańczykami. Patrokles zginął i Achilles wrócił do walki, aby go pomścić. [przypis edytorski]
Patrokles — bohater Iliady Homera, wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles — bohater Iliady Homera, wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles (mit. gr.) — towarzysz Achillesa, wychowujący się z nim od dzieciństwa, kiedy to uciekł na dwór Peleusa, chcąc się uchronić przed karą za zabicie rówieśnika w sprzeczce wynikłej podczas gry w kości; jeden z bohaterów Iliady Homera. [przypis edytorski]
Patrokles (mit. gr.) — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles (mit. gr.) — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles — (także Patroklos) w mitologii greckiej przyjaciel Achillesa. U jego boku walczył w wojnie trojańskiej. Zginął w natarciu na Troję z ręki Hektora. [przypis edytorski]
Patrokles — towarzysz Achillesa, wychowujący się z nim od dzieciństwa, kiedy to uciekł na dwór Peleusa, chcąc się uchronić przed karą za zabicie rówieśnika w sprzeczce wynikłej podczas gry w kości. [przypis edytorski]
Patrokles — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokles — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa. Zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patrokl omdlonym głosem itd. — Patrokles widzi w chwili śmierci przyszłość Hektora i przepowiada mu ją. [przypis edytorski]
Patroklos a. Patrokles (mit. gr.) — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patroklos — przyjaciel Achillesa. Zginął podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
Patroklos — wojownik grecki, najlepszy przyjaciel Achillesa, zginął z ręki Hektora podczas ataku na Troję. [przypis edytorski]
patron — adwokat. [przypis redakcyjny]
patrona pana rządcy święto — imieniny rządcy. [przypis edytorski]
patron (daw.) — tu: prawdopodobnie: pracodawca, zwierzchnik. [przypis edytorski]
patron (daw.) — tu: zawodowy obrońca sądowy, adwokat. [przypis redakcyjny]
patron deszczu — Dezydery (Dezyderiusz) z Bourges a. Święty Dezyderat (zm. 8 maja 550), arcybiskup Bourges, święty katolicki. [przypis edytorski]
patronesa (daw., z fr.) — dama opiekująca się instytucją dobroczynną. [przypis edytorski]
patron (hiszp.) — szyper, dowódca mniejszego statku lub dużej łodzi. [przypis edytorski]
patronizacji — [trzymać się] obrony, adwokatury. [przypis redakcyjny]
patronka (lenk.) — globėja. [przypis edytorski]
patron, na którym Chrystus wjeżdżał do Jerozolimy — według Ewangelii wjazd Chrystusa do Jerozolimy odbył się na ośle. [przypis redakcyjny]
patronów — obrońców. [przypis redakcyjny]
patron — obrońca sądowy w dawnej Polsce. [przypis redakcyjny]
patronowie przybliżali się do kanclerza i na położonej przed nim mapie za pomocą cybuchów długich wytykali dukta, znaki graniczne (…) — A kanclerz i asesorowie takiemiż wskazówkami od patronów opatrzeni za nimi sylabizowali. [przypis autorski]
patronowie — tu: opiekunowie, gospodarze. [przypis edytorski]
patron — prawnik nadzorujący pracę aplikanta. [przypis edytorski]
patron (przestarz.) — nabój. [przypis edytorski]
patron — szablon w postaci tektury lub deseczki z wyciętym wzorem, który przez malowanie przenosi się na dekorowaną ścianę, sufit itp. [przypis edytorski]
patrontasza — ładownicy. [przypis redakcyjny]
Patron to ideał, który powinniśmy mieć przed sobą… — Mgr. Baunard, op. cit., s. 128–9. [przypis autorski]
patron (…) trybunalski czy foralny — adwokat w trybunale albo na innym forum. [przypis edytorski]
patron — tu: adwokat. [przypis edytorski]
Patron, vamos? (port.) — Szefie, idziemy? [przypis edytorski]
patrony (daw.) — naboje. [przypis edytorski]
patrony — tu: szablony do nanoszenia wzorów na ścianach. [przypis edytorski]
patron (z łac.) — zwierzchnik, przełożony, rozkazodawca; tu mowa o Cześniku. [przypis redakcyjny]
patropyti (lenk.) — sugebtėti, galėti. [przypis edytorski]
patrotyt (brus.) — pamesti. [przypis edytorski]
patrūbočius — muzikantas, grojantis dūda. [przypis edytorski]
patrukti — uždelsti. [przypis edytorski]
patrycjat miejski — grupa najbogatszych i najbardziej wpływowych mieszczan, zasiadających w radzie miasta i sprawujących władzę ekonomiczną i polityczną. [przypis edytorski]
patrycjusz — członek jednego z rodów posiadających najwyższe prawa i przywileje w starożytnym Rzymie. [przypis edytorski]
patrycjusze — wpływowe rody arystokratyczne, sprawujące władzę w Rzymie. [przypis edytorski]
patrycjusze — w staroż. Rzymie uprzywilejowana, najwyższa warstwa społeczna, sprawująca władzę i mająca największe przywileje. [przypis edytorski]
patrycjuszka — włoska arystokratka, przedstawicielka uprzywilejowanego rodu. [przypis edytorski]
patrycjusz — tu: członek bogatej rodziny należącej do rządzącej miastem warstwy patrycjatu. [przypis edytorski]
patrycjusz — w staroż. Rzymie członek najwyższej warstwy społecznej, sprawującej władzę i mającej największe przywileje; z patrycjuszy składał się senat rzymski. [przypis edytorski]
patryota — dziś pisownia: patriota. [przypis edytorski]
patrystyczna teoria (od łac. patres: ojcowie) — poglądy tzw. Ojców Kościoła, pisarzy i teologów chrześc., którzy ukształtowali doktrynę ortodoksyjną w pierwszych wiekach. [przypis edytorski]
patrząc — błąd składni, winno być: gdy patrzę. [przypis edytorski]
patrząc — dziś popr.: gdy patrzył. [przypis edytorski]
patrząc na ciebie, słabo mi się robi — konstrukcja dziś niepoprawna, bo imiesłowowy równoważnik zdania powinien mieć ten sam podmiot, co zdanie główne; dziś popr.: gdy patrzę na ciebie, słabo mi się robi. [przypis edytorski]
patrząc na to, stawiałem pytanie, które i dziś powtarzam, czy w duchowym organizmie narodu każdego, w układzie jego sił nie panuje jakiś system kompensacji wzajemnych… — por. M. Zdziechowski, Mesjanizm polski a pesymizm włoski, „Kłosy ukraińskie”, Kijów 1916, Nr 19–22. [przypis autorski]