Przypisy

pojmiesz — za żonę. [przypis edytorski]

pojmujeszli — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li; znaczenie: czy pojmujesz. [przypis edytorski]

Pojne, gr. Poine, lm Poinai (mit. gr.) — personifikacja zadośćuczynienia za przelaną krew, kary; czasami wymieniana jako jedna istota, spokrewniona z Eryniami, a czasami w liczbie mnogiej. [przypis edytorski]

pojonby sie (gw.) — pojąłby się, tzn. ożeniłby się. [przypis edytorski]

pojoneś (gw.) — pojąłeś (tu: za żonę). [przypis edytorski]

pojrzał (daw. forma) — dziś: spojrzał; ujrzał. [przypis edytorski]

pojrzał — dziś: spojrzał. [przypis edytorski]

pojrzał (starop. forma) — dziś: spojrzał. [przypis edytorski]

pojrzała — dziś raczej: rozejrzała się. [przypis edytorski]

pojrzawszy — dziś: spojrzawszy. [przypis edytorski]

pojrzeć (daw.) — dziś: spojrzeć. [przypis edytorski]

pojrzeć (daw.) — spojrzeć, popatrzyć. [przypis edytorski]

pojrzeć (daw.) — spojrzeć. [przypis edytorski]

pojrzeć — dziś: spojrzeć. [przypis edytorski]

pojrzeć (starop.) — dziś: spojrzeć. [przypis edytorski]

pojrzeć (starop. forma) — spojrzeć. [przypis edytorski]

pojrzenie (daw.) — spojrzenie. [przypis edytorski]

pojrzęli (daw.) — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -li; znaczenie: czy spojrzę, jeśli spojrzę. [przypis edytorski]

pojrzy (starop. forma) — spójrz, popatrz. [przypis edytorski]

pojunkrowski — należący dawniej do junkra; junkier: pruski szlachcic, właściciel majątku ziemskiego. [przypis edytorski]

pojźreć (daw.) — spojrzeć. [przypis edytorski]

pojźry (daw. forma trybu rozkazującego) — spójrz. [przypis edytorski]

pojźrym na sie (daw. reg.) — spojrzymy na siebie (nawzajem). [przypis edytorski]

pojźrzał — spojrzał. [przypis edytorski]

pojźrzał (starop. forma) — spojrzał. [przypis edytorski]

pojźrzawszy (starop.) — spojrzawszy. [przypis edytorski]

pojźrzeć (starop. forma) — spojrzeć. [przypis edytorski]

Poka czto, nie żalko (ros.) — Na razie nie szkoda. [przypis edytorski]

poka (ros.) — póki. [przypis edytorski]

pokajanie — skrucha, przyznanie się ze skruchą do winy. [przypis edytorski]

pokaran (daw.) — pokarany (daw. krótka forma przym.), ukarany. [przypis edytorski]

Pokarm bogów — powieść H.G. Wellsa z 1904 roku; jej bohaterowie odkrywają substancję pokarmową działającą podobnie co czerwony promień z Fatalnych jaj. [przypis edytorski]

pokarmową — u Cylkowa: śniedną: zmiana we wszystkich miejscach. [przypis edytorski]

pokazać, co to jest Dzieciątko Jezus — w protestanckiej niemieckiej tradycji bożonarodzeniowej grzecznym dzieciom wręcza prezenty Dzieciątko Jezus; Marcin Luther propagował nieuznawanie kultu świętych i zastąpił osobę przynoszącego podarki świętego Mikołaja postacią małego Jezusa. [przypis edytorski]

pokazać komuś gdzie raki zimują — uświadomienie komuś, gdzie jest jego miejsce; odegranie się, zemsta na kimś. [przypis edytorski]

pokazać się (daw.) — okazać się. [przypis edytorski]

pokazałem moją nominacją (daw.) — pokazałem (…) nominację. [przypis edytorski]

pokazało się — dziś: okazało się. [przypis edytorski]

Pokazało się — tu w znaczeniu: Okazało się. [przypis edytorski]

pokazowa (daw.) — dziś: pokazuje. [przypis edytorski]

pokazowac — dziś: pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować (daw.) — pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować — dziś: pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować — dziś popr.: pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować (gw.) — pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować (starop. forma) — dziś popr.: pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować (starop. forma) — pokazywać. [przypis edytorski]

pokazować (starop.) — pokazywać; tu: okazywać. [przypis edytorski]

pokazował (starop. forma) — pokazywał. [przypis edytorski]

pokazuje się — okazuje się. [przypis edytorski]

pokaż no — czasownik z partykułą wzmacniającą no; znaczenie: pokaż koniecznie. [przypis edytorski]

pokażcież — konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że, skróconą do -ż. [przypis edytorski]

pokaże się — dziś: okaże się. [przypis edytorski]

pokażże — pokaż koniecznie (daw. konstrukcja z partykułą wzmacniającą -że). [przypis edytorski]

pokąd (daw.) — dopóki. [przypis edytorski]

Pokąd (daw.) — dopóki. [przypis edytorski]

pokąd (daw.) — dziś: dopóki. [przypis edytorski]

pokąd (daw.) — póki, dopóki; jak długo. [przypis edytorski]

pokąd (daw.) — póki, dopóki. [przypis edytorski]

pokątnie — po cichu, sekretnie, tajemnie. [przypis edytorski]

pokątnie — potajemnie, w ukryciu. [przypis edytorski]

pokątnie — skrycie. [przypis edytorski]

pokątny — niezgodny z prawem a. z innymi przepisami. [przypis edytorski]

poki nietu czasu mego (starop.) — póki nie nadejdzie mój czas. [przypis edytorski]

pokiel (gw.) — pokąd, dokąd; dopóki. [przypis edytorski]

pokiela (reg.) — dopóki. [przypis edytorski]

pokil (gw.) — póki, dopóki. [przypis edytorski]

pokinąć (daw.) — porzucić. [przypis edytorski]

Pokla — Poklusa, boga świata podziemnego. [przypis edytorski]

poklasła — dziś popr.: klasnęła. [przypis edytorski]

poklasną — dziś: przyklasną. [przypis edytorski]

poklat — okrycie wozu rozpięte na wysokich pałąkach. [przypis edytorski]

poklękać — dziś: klękać, klęknąć. [przypis edytorski]

poklękli — dziś: poklękali. [przypis edytorski]

poklękli — dziś popr. forma: uklękli a. poklękali. [przypis edytorski]

poklękły — klęczący. [przypis edytorski]

poklęknąć — dziś: uklęknąć. [przypis edytorski]

Poklus — litewski bóg świata podziemnego i śmierci. [przypis edytorski]

Poklus (w mit. litew. Pikuolis) — bóg podziemi, bóg zemsty; mary z Poklusa otchłani — duchy zmarłych, dręczone w podziemnym świecie, którym władał Poklus. [przypis edytorski]

Poklus (w mit. litew. Pikuolis) — bóg podziemi, bóg zemsty. [przypis edytorski]

Poklus — ze względu na poniższą wzmiankę o „bogu z tułowiem węża”, prawdopodobnie chodzi o Welesa (a. Wołosa), podziemnego boga zaświatów (krainy umarłych), magii, przysiąg, sztuki, rzemiosła, kupców i bogactwa, a także opiekuna bydła, wyobrażanego pod postacią węża. [przypis edytorski]

poklwali — pokłuli. [przypis edytorski]

pokładną się (daw. forma) — dziś: położą się. [przypis edytorski]

pokładne — opłata za pozwolenie pochowania na cmentarzu, równoznaczna z wieczystą dzierżawą ziemi pod grób. [przypis edytorski]

pokładnie — włoży na siebie. [przypis edytorski]

pokładniki — poprzeczne elementy szkieletu statku zamykające wręgi od góry i służące do mocowania na nich pokładu; pokładniki spoczywają na wzdłużnikach pokładnikowych. [przypis edytorski]

Pokłady srebrnych żył oby nie miały końca! — pokłady srebra w Laurion, płd. Attyce, ok. 50 km od Aten, systematycznie eksploatowane od końca VI w. p.n.e., były jednym z głównych źródeł dochodów państwa ateńskiego; nowo odkryta żyła srebra posłużyła m.in. do sfinansowania wielkiej floty, która odparła inwazję perską w bitwie pod Salaminą w 480 p.n.e. [przypis edytorski]

pokładziny — położenie się małżonków w jednym łożu w obecności świadków. [przypis edytorski]

pokłaniać (daw.) — kłaniać się, składać pokłon. [przypis edytorski]

pokłonić — dziś popr.: pokłonić się. [przypis edytorski]

pokłonił się Israel w głowach łoża — «[Jakub] skierował swoje ciało ku Szechinie [Boskiej obecności], stąd powiedzieli mędrcy: Szechina przebywa ponad głową osoby chorującej (Szabat12b)», zob. Raszi do 47:31. [przypis edytorski]

pokłosie — hebr. לֶקֶט (leket): kłosy zboża pozostałe po żniwach. Por. przypis do Kpł 19:9. [przypis edytorski]

pokłóto (starop. forma) — pokłuto. [przypis edytorski]

pokochała go jeszcze więcej — dziś raczej: pokochała go jeszcze bardziej. [przypis edytorski]

pokocić się (daw., reg.) — poturlać się. [przypis edytorski]

pokojowa — służąca dbająca o porządek w pokoju i wygody pani. [przypis edytorski]

pokojowa — służąca. [przypis edytorski]

pokojowiec (daw.) — służący, pilnujący porządku w pokoju pana. [przypis edytorski]

pokojowiec — służący mieszkający w domu i pomagający w codziennych czynnościach. [przypis edytorski]

pokojowiec — służący mieszkający w domu i pomagający w codziennych czynnościach. [przypis edytorski]