Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
1% dla Wolnych Lektur

Czy wiesz, że możesz nam pomóc rozwijać Wolne Lektury, przekazując 1% swojego podatku? To bardzo proste - wystarczy, że w zeznaniu podatkowym podasz nasz numer KRS 0000070056.

x
XVII (Słonko, świeci, oj, świeci iskrzyste...) → ← XIII (Pierwsze lata, kiedy się pobrali...)

Spis treści

    1. Bieda: 1
    2. Starość: 1
    3. Śmierć: 1
    4. Wdowa: 1
    5. Ziemia: 1
    6. Żebrak: 1

    Jan KasprowiczZ chałupyXV

    Ziemia, Wdowa, BiedaMiała rolę, sprzedali jej rolę —
    Były czasy gradu i posuchy,
    Kubę dawno zamknął grób już głuchy,
    A skąd płacić, gdy pustki w stodole?
    Pożegnała ze łzami swe pole,
    W służbę poszły nieletnie dziewuchy,
    I na plecach kawał starej pstruchy[1],
    Tak na wiatr się puściła — na dolę.
    Starość, Żebrak, ŚmierćWędrowała od wioski do wioski:
    Tu się najmie do żniwa, tam pierze,
    Pokąd[2] lata, pokąd siły świeże…
    Ale starość spada funt po funcie:
    Trza pójść w żebry, trza żyć z łaski boskiej…
    I dziś zmarłą znaleźli na gruncie.

    Przypisy

    [1]

    pstrucha — fartuch z samodziału chustkę zastępujący. [przypis redakcyjny]

    [2]

    pokąd (daw.) — póki, dopóki. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x