Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
1% dla Wolnych Lektur

Czy wiesz, że możesz nam pomóc rozwijać Wolne Lektury, przekazując 1% swojego podatku? To bardzo proste - wystarczy, że w zeznaniu podatkowym podasz nasz numer KRS 0000070056.

x

5651 free readings you have right to

Language Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | arabski | astronomia | biologia, biologiczny | chemiczny | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | potocznie | przestarzałe | rodzaj nijaki | rosyjski | staropolskie | starożytny | turecki | włoski | żartobliwie

By language: all | English | Deutsch | lietuvių | polski


1564 footnotes found

ekloga — sielanka; pieśń opiewająca życie pasterskie. [przypis edytorski]

ekloga — sielanka (rodzaj utworu poetyckiego). [przypis edytorski]

ekloga — sielanka, rodzaj utworu poetyckiego ukazujący wyidealizowane życie wiejskie. [przypis edytorski]

ekloga (z łac.) — gatunek lit., utwór ukazujący wyidealizowane życie wiejskie; sielanka, idylla. [przypis edytorski]

ekonoma — w wydaniu z 1816 r. zamiast tego jest: komisarza, plenipotenta. [przypis edytorski]

ekonomia — gospodarność, umiejętność gospodarowania. [przypis edytorski]

ekonomika — tu: gospodarka. [przypis edytorski]

ekonom — nadzorca prac rolnych w dawnych majątkach ziemskich. [przypis edytorski]

ekonomować (daw.) — pracować jako ekonom, nadzorca prac rolnych w majątku ziemskim. [przypis edytorski]

ekscelentny (z łac.) — wyborny, znakomity, doskonały. [przypis edytorski]

ekscentryczność (astr.) — parametr orbity określający wielkość odchylenia jej kształtu od idealnego koła. [przypis edytorski]

ekscentryczność — dziwactwo, odbieganie od przyjętych zwyczajów towarzyskich. [przypis edytorski]

ekscepcja (daw., z łac. exceptio) — wyjątek. [przypis edytorski]

ekscepcja (z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]

ekscerpt (przestarz.) — wyciąg z dokumentu lub książki. [przypis edytorski]

ekscesa — dziś popr.: ekscesy. [przypis edytorski]

ekscytans (z łac.) — środek pobudzający. [przypis edytorski]

ekscytarz — czynnik pobudzający. [przypis edytorski]

ekscytować — tu: pobudzać do działania, ponaglać. [przypis edytorski]

eksdywizja — podział obciążonego długami majątku pomiędzy wierzycieli. [przypis edytorski]

eksenterować (daw.) — dokonać sekcji zwłok. [przypis edytorski]

eksepcja (daw., z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]

ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]

ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]

ekshortacje (z łac. exhortatio: napomnienie) — tu: egzorty, modlitwy za konających a. za zmarłych. [przypis edytorski]

eks-jezuita — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]

eks-kardynał w koronie — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]

ekskomunikacja (daw.) — ekskomunika, najsurowsza kara w Kościele katolickim, polegająca na wykluczeniu ze społeczności wiernych. [przypis edytorski]

ekskrementalia (z łac.) — wydaliny. [przypis edytorski]

ekskurs (daw.) — dygresja, wyjaśnienie pobocznej kwestii. [przypis edytorski]

ekskursja (z łac. a. z ros.) — wycieczka, wyprawa. [przypis edytorski]

ekskuzacyja (z łac.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]

ekskuza (daw.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]

ekskuza (daw.) — wytłumaczenie, tłumaczenie się. [przypis edytorski]

ekskuza — wymówka. [przypis edytorski]

ekskuza (z fr.) — tłumaczenie się. [przypis edytorski]

ekskuzować się — tłumaczyć się, przepraszając. [przypis edytorski]

ekskuzować się (z fr.) — przepraszać. [przypis edytorski]

ekskuzować się (z fr.) — tłumaczyć się, wymawiać się. [przypis edytorski]

eksorbitancja a. egzorbitancja (daw., z łac. exorbotantia) — nadużycie prawa, bezprawne orzeczenie, wyrok, nakaz. [przypis edytorski]

eksord (z łac.) — wstęp. [przypis edytorski]

ekspatriacja — opuszczenie kraju ojczystego. [przypis edytorski]

ekspatriować się (z łac.) — opuścić ojczyznę. [przypis edytorski]

ekspedite (z łac.) — wyśmienicie. [przypis edytorski]

ekspedycja — tu: wysłanie listu, przesyłki. [przypis edytorski]

ekspektatywa (z łac.) — oczekiwanie. [przypis edytorski]

ekspensa (z łac. expensus: wyceniony; zapłacony) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (daw.) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (daw.) — wydatek (tu również w sensie: wydatek energii). [przypis edytorski]

ekspensować (daw.) — wydawać. [przypis edytorski]

ekspensować (daw., z łac.) — wydawać. [przypis edytorski]

ekspens (starop.) — wydatek, koszt. [przypis edytorski]

ekspens (z łac. expensus) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — koszt. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek (tu w r.ż.). [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek; tu: wydatki. [przypis edytorski]

eksperiencja (daw., z łac.) — doświadczenie. [przypis edytorski]

eksperiencja (z łac., daw.) — doświadczenie. [przypis edytorski]

eksperiencja (z łac.) — doświedczenie. [przypis edytorski]

ekspiacja — pokuta, zadośćuczynienie, odkupienie winy. [przypis edytorski]

ekspiacja — zadośćuczynienie. [przypis edytorski]

eksplikacja (z łac.) — wyjaśnienie, wytłumaczenie. [przypis edytorski]

eksplikacje (z łac.) — wytłumaczenie, wyjaśnienia. [przypis edytorski]

eksploator — właśc. eksploatator, wyzyskiwacz. [przypis edytorski]

eksplorator — badacz (szczególnie nieznanych dotąd rejonów) i odkrywca. [przypis edytorski]

eksportacja — uroczyste wyprowadzenie zwłok do kościoła lub kaplicy przed pogrzebem. [przypis edytorski]

eksporta — przeprowadzenie ciała zmarłego z domu do kościoła. [przypis edytorski]

ekspozycja — wstęp, w którym zawiązuje się intryga sztuki. [przypis edytorski]

ekspozycja (z łac.) — tu: sposób przedstawienia, ukazania rzeczy. [przypis edytorski]

ekspres (daw.) — posłaniec, goniec. [przypis edytorski]

ekspresja (daw., z łac.) — wyrażenie. [przypis edytorski]

ekspresjonizm (z łac. expressio: wyraz, wyrażenie) — kierunek w sztuce i w literaturze, zakładający gwałtowne oddziaływanie na emocje odbiorcy, operujący dynamiczną i zniekształcona formą. [przypis edytorski]

ekspres — tu: posłaniec, kurier dostarczający przesyłki ekspresowo. [przypis edytorski]

eksprobracja (daw., z łac.) — zarzut. [przypis edytorski]

ekspropriacja (z łac.) — wywłaszczenie; przymusowe pozbawienie własności. [przypis edytorski]

ekspulsja (z łac.) — wypędzenie; odebranie wioski. [przypis edytorski]

ekspulsyja — ekspulsja; tu: wypędzenie z majątku. [przypis edytorski]

eksrejentka — dziś: eksregentka. [przypis edytorski]

ekstazów — dziś popr.: ekstaz. [przypis edytorski]

ekstemporalia (daw.) — ćwiczenie z tłumaczenia w szkole (np. na lekcjach łaciny, greki). [przypis edytorski]

Close

* Loading