Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | chemiczny | dawne | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | poetyckie | pogardliwe | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński
Według języka: wszystkie | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 4500 przypisów.
Jehuda — prawdopodobnie Cewi Jehuda (1889–1965), izraelski polityk. [przypis edytorski]
Jehuda — przemówił Jehuda, ponieważ to on poręczył za zwrócenie Binjamina ojcu, zob. Chizkuni do 44:18. [przypis edytorski]
Jehudą ben Bawa — tannita trzeciej generacji; za nauczanie Tory umęczony. Zaliczany do Dziesięciu Męczenników żydowskich. [przypis edytorski]
jeibė — žala, nuostolis. [przypis edytorski]
jeich (gw.) — ich. [przypis edytorski]
Jej Bohu, ne znaju (ukr.) — na Boga, nie wiem. [przypis edytorski]
jej Bohu (ukr.) — o Boże. [przypis edytorski]
Jej bojowników obnaża z kapicy — Napomknienie ironiczne o zniesieniu zakonu templariuszów we Francji przez tegoż króla. [przypis redakcyjny]
jej chłopczyka zabrał los… — według informacji podanych przez Halinę Birenbaum ta piosenka została napisana przez Polę Braun podczas jej pobytu na Majdanku, „kiedy więźniarki wróciły z pracy i zobaczyły, że zabrano dzieci z baraku, w którym je trzymano i zawleczono je do komory gazowej”. [przypis edytorski]
jej dognał (starop. forma) — dziś: dognał ją (D. zamiast B.). [przypis edytorski]
jej gwoli (daw.) — ze względu na nią. [przypis edytorski]
Jej K. M. — skrót tytułu królewskiego „Jej Królewska Mość”. [przypis redakcyjny]
Jej [kochanki Wetumna] odpłatnym darem / Giąć się będą jesiennym gałęzie ciężarem — Pomona sprawi, by drzewa obficie jesienią rodziły owoce, co będzie stanowić dar bogini za wystawioną jej świątynię. [przypis edytorski]
jej lekarz — Olympos, który wedle świadectwa Plutarcha (83) pozostawił opis tych wypadków. [przypis tłumacza]
jej los mię nie wzrusza z powodu, który jest prawem dla cieni — Myśl prawa, o którym nadmienia tu poeta, a którym w czyśćcu rządzą się cienie, domyślać się każe, że kto sam szuka zupełnego wyzwolenia ducha z niewoli grzechu albo drugich na tę zbawienną drogę wprowadza, musi naprzód wszystkie pamiątki i wspomnienia rozkoszy i słodyczy, jakich w nieswobodnym stanie, to jest w niewoli grzechu, używał, zostawić za sobą. [przypis redakcyjny]
jej [Marfizy] śmiałość cudowną / Niedawno pod Albraką widywał [Rynald] budowną — w czasie długiego oblężenia Albraki (Bojardo Ks. I i II) walczyli Rynald i Marfiza najczęściej razem po stronie oblegających. [przypis redakcyjny]
jej nizacz nie macie (starop.) — za nic ją macie. [przypis edytorski]
jej oddzielenie będzie na nim — Chizkuni robi uwagę, że stan nieczystości żony spowodowany chorobą caraat [tu: trądem], nie przenosi się na jej męża w wyniku ich cielesnego obcowania, zob. Chizkuni do 15:24 [1]. [przypis tradycyjny]
jej oddzielenie — u Cylkowa: i wydzielina jej; nie ma tu mowy o żadnej wydzielinie ale o stanie oddzielenia żony od męża. [przypis tradycyjny]
jej ratował (starop.) — dziś: ją ratował (B. zamiast D.). [przypis edytorski]
jej sercem — z takim sercem, jak ona. [przypis redakcyjny]
jej tej straty nic nie zastąpi (…) kiedy mi tęskno, zimno między ludźmi — Julian Klaczko, Korespondencya Mickiewicza (studium), Paryż–Berlin 1861, s. 54. [przypis edytorski]
jej uganiać — dziś: uganiać się za nią. [przypis edytorski]
Jej Wdzięcznego Majestatu — właśc. Jej Miłościwej Wysokości (ang. Her Gracious Majesty), tj. brytyjskiej królowej Wiktorii (1819–1901). [przypis edytorski]
jej własny ojciec — Ikarios. [przypis edytorski]
Jej wniebowzięciu ten krzyk towarzyszy — Dusze według praw wiecznych oczyszczające się ze zmaz grzechowych i wolne od namiętności i pokusy tychże grzechów, muszą cieszyć się szczęściem drugich, chociażby i same w tym szczęściu nie brały udziału. [przypis redakcyjny]
jej woła, jej płacze, jej prosi (starop.) — dziś: ją woła, z jej powodu płacze, o nią prosi. [przypis edytorski]
jej żony — ta małpa (Lysimachus) jest oczywiście męskiego rodzaju i ma żonę. [przypis tłumacza]
jeje — hiszp.: jején, nazwa nadawana licznym gatunkom drobnych owadów, często pijących krew ssaków. [przypis edytorski]
jejmościanka — skrót od: jej miłość panna. [przypis edytorski]
jejmość (daw.) — tytuł grzecznościowy używany w odniesieniu do szlachcianek, pani. [przypis edytorski]
jejmość (daw.) — tytuł grzecznościowy używany wobec kobiet. [przypis edytorski]
jejmość (daw.) — tytuł grzecznościowy używany wobec kobiet, skrócona forma zwrotu „jej miłość”. [przypis edytorski]
jejmość (przestarz.) — pani. [przypis edytorski]
jejże — przykład konstrukcji z partykułą wzmacniającą -że; znaczenie: właśnie jej. [przypis edytorski]
jejże syna — synem Afrodyty był Amor. [przypis redakcyjny]
Jekaterynburg — miasto w azjatyckiej części Rosji, leżące po wschodniej stronie środkowego Uralu; ok. 400 km na wsch., od Permu; zał. w 1723, nazwane na cześć cesarzowej Katarzyny I, żony imperatora Piotra I Wielkiego. [przypis edytorski]
Jekaterynburg — miasto w azjatyckiej części Rosji, leżące po wschodniej stronie środkowego Uralu, zał. w 1723, nazwane na cześć cesarzowej Katarzyny I, żony imperatora Piotra I Wielkiego. [przypis edytorski]
jeko (starop.) — jak; tu: gdy, skoro. [przypis edytorski]
Jelačić, Josip (1801–1859) — chorwacki generał monarchii Habsburgów, ban Chorwacji i Sławonii, zwolennik iliryzmu; tłumił rewolucję w Wiedniu i powstanie węgierskie 1848–1849 (dowodził armią przeciwko Józefowi Bemowi). [przypis edytorski]
jelce — właśc. jelec, element rękojeści broni białej stanowiący osłonę dla ręki. [przypis edytorski]
jele (starop.) — tu: które, jakie. [przypis edytorski]
Jelec — miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim. [przypis edytorski]
jelec — rękojeść. [przypis redakcyjny]
Jelenka (białorus.) — Helenka. [przypis edytorski]
Jeleń właśc. Jelonek — niewielkie jezioro w obrębie Gniezna. [przypis edytorski]
Jeleński, Jan (1845–1909) — polski dziennikarz i publicysta. Wydawał tygodnik „Rola”. Bronił nacjonalistycznych wartości polskich oraz kościoła rzymskokatolickiego. [przypis edytorski]
Jelikoński — właśc. Helikoński (od siedziby Muz). [przypis edytorski]
jelitów — dziś popr. forma D. lm: jelit. [przypis edytorski]
Jellenta, Cezary (1861–1935) — krytyk literacki i artystyczny, pisarz, publicysta; autor m.in. studium Juliusz Słowacki dzisiaj (1900). [przypis edytorski]
Jellenta, Cezary (1861–1935) — pierwotnie Napoleon Hirschband, pisarz, krytyk literacki, publicysta; redaktor „Ateneum”. [przypis edytorski]
Jellenta, Cezary (1861–1935) — pisarz oraz krytyk literacki i artystyczny. [przypis edytorski]
Jellenta, Cezary, właśc. Napoleon Hirszband (1861–1935) — krytyk literacki, współpracownik krakowskiego „Życia”. [przypis edytorski]
jelly-fish (ang.) — meduza. [przypis tłumacza]
Jelski, Ludwik (1785–1843) — polski oficer, działacz polityczny; uczestnik kampanii napoleońskich, pierwszy prezes Banku Polskiego (1828), uczestnik powstania listopadowego. [przypis edytorski]
Jelski, Ludwik — polski wojskowy epoki wojen napoleońskich; od 1813 kapitan 16. pułku piechoty; przyjaciel Aleksandra Fredry. [przypis edytorski]
jem (daw.) — dziś: im. [przypis edytorski]
jem (daw.) — dziś: nim. [przypis redakcyjny]
jem (daw.) — im. [przypis edytorski]
jem (daw.) — nim. [przypis redakcyjny]
jem — dziś popr.: im. [przypis edytorski]
jem (gw.) — im. [przypis edytorski]
jem (starop. forma) — dziś C.lm: im. [przypis edytorski]
jem (starop. forma) — dziś N.lp: nim (tu: mieczem). [przypis edytorski]
jem (starop. forma) — im. [przypis edytorski]
jem (starop.) — nim. [przypis edytorski]
Jemand mußte mitnehmen (niem.) — ktoś musiał zabrać. [przypis edytorski]
Jemenici — Żydzi pochodzący z Jemenu, należący do wspólnoty religijnej różniącej się tradycjami od dwu gł. grup europejskich: sefardyjczyków i aszkenazyjczyków. W latach 1919–1948 do Palestyny napłynęło ok. 15 tys. imigrantów z Jemenu. W latach 1949–50 większość pozostałej żydowskiej ludności Jemenu z powodu prześladowań arabskich została przetransportowana do Izraela. [przypis edytorski]
jemi (daw.) — nimi. [przypis edytorski]
jemi (daw.) — nimi. [przypis redakcyjny]
jemi (starop. forma) — nimi. [przypis edytorski]
jemi (starop. forma) — nimi; starsza forma N. lm od: ji, ja, je [czyli: on, ona, ono; tu: nimi; red. WL]. [przypis redakcyjny]
jemi (starop.) — nimi. [przypis edytorski]
jemiełuszka — jemiołuszka, niewielki ptak wędrowny. [przypis edytorski]
jemiołucha — gatunek ptaka wędrownego. [przypis edytorski]
jemiołucha — ptak (kwiczoł). [przypis redakcyjny]
jemiołuszka — niewielki ptak wędrowny. [przypis edytorski]
jemperatórowi — imperatorowi. [przypis edytorski]
jemu gwoli (daw.) — ze względu na niego. [przypis edytorski]
jemu mlecznobiały meszek (…) w dół pełza, a Klejniasowi (…) się wspina — to znaczy: są w jednym wieku. [przypis tłumacza]
jen a. jenże (daw.) — ten, który. [przypis edytorski]
jen (daw.) — który. [przypis edytorski]
jen mi się zstał (starop.) — który przydarzył mi się. [przypis edytorski]
jen. — skrót od (daw.) jenerał: generał. [przypis edytorski]
jen (starop.) — który. [przypis edytorski]
jenaczej — dziś popr.: inaczej. [przypis edytorski]
jener Kraft — Die stets das Böse will, und stets das Gute schafft… (niem.) — owej siły, która wciąż pragnąc złego, wciąż czyni dobro; słowa wypowiadane przez Mefistofelesa w I części Fausta Goethego. [przypis edytorski]
jeneralną — archaizm; dziś: generalną. [przypis edytorski]
jeneralność — generalność; dowództwo. [przypis edytorski]
jeneralny (daw.) — generalny, główny. [przypis edytorski]
jeneralny (daw.) — generalny; ogólny, powszechny. [przypis edytorski]
jeneralny (daw.) — generalny. [przypis edytorski]
jeneralny — dziś: generalny. [przypis edytorski]
jeneralny — dziś popr.: generalny. [przypis edytorski]
jenerał (daw.) — dziś popr.: generał; tu ogólnie: dowódca. [przypis edytorski]
jenerał (daw. forma) — generał. [przypis edytorski]
jenerał (daw.) — generał. [przypis edytorski]
jenerał (daw) — generał. [przypis edytorski]
jenerał — dziś: generał. [przypis edytorski]
jenerał — dziś popr.: generał. [przypis edytorski]
