Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 8159 przypisów.
Kronika saksońska (łac. Chronicon Saxonicum) — tytuł opublikowanego w 1692 przez Edwarda Gibsona wydania Kroniki anglosaskiej, zbioru roczników przedstawiających dzieje anglosaskiej Brytanii, skompilowanego pod koniec IX w., kontynuowanego aż do roku 1154. [przypis edytorski]
kroniki nawet dotknął zaślepiony — możliwe są tu dwie interpretacje: w Monachomachii wspomniana jest „seraficzna […] kronika”, tj. kronika zakonu franciszkanów; Krasicki zaś napisał jednak również poemat heroikomiczny pod tytułem Myszeidos, parodiujący i wyśmiewający legendy z polskich kronik średniowiecznych. [przypis edytorski]
Kronion — przydomek Zeusa (syn Kronosa). [przypis edytorski]
kronista — kronikarz. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — poprzedni władca bogów, obalony przez Zeusa. Był jego ojcem, podobnie jak Posejdona, Hadesa, Hery, Demeter i Hestii. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — poprzedni władca bogów, ojciec Zeusa, Posejdona, Hadesa, Demeter, Hery i Hestii; zjadał własne dzieci w obawie przed przepowiednią, która mówiła, że zostanie pozbawiony władzy przez swojego potomka; przepowiednia sprawdziła się, ponieważ Reja, jego żona, ukryła Zeusa, dzięki czemu mógł go pokonać, gdy dorósł. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — syn Uranosa i Gai, poprzedni władca bogów, obalony przez swego syna Zeusa, został uwięziony w Tartarze. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — syn Uranosa (Nieba) i Gai (Ziemi); stanął na czele buntu tytanów, pokolenia bogów istniejącego przed bogami olimpijskimi, z pomocą braci obalił panowanie ojca i przejął po nim władzę nad światem; został pokonany i obalony przez swego syna Zeusa i jego rodzeństwo, którzy przejęli władzę. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — syn Uranosa (Nieba) i Gai (Ziemi); za namową matki stanął na czele buntu tytanów, pokolenia bogów istniejącego przed bogami olimpijskimi, i przejął władzę; obalony przez swego syna Zeusa, został uwięziony w Tartarze, najgłębszej i najciemniejszej części krainy podziemia. [przypis edytorski]
Kronos (mit. gr.) — syn Uranosa (Nieba) i Gai (Ziemi); za namową matki stanął na czele buntu tytanów, pokolenia bogów istniejącego przed bogami olimpijskimi, wykastrował swego ojca i przejął po nim władzę; ojciec Zeusa, Posejdona, Hadesa, Hery, Demeter i Hestii; zjadał własne dzieci w obawie przed przepowiednią, która mówiła, że zostanie pozbawiony władzy przez swojego potomka; przepowiednia sprawdziła się, ponieważ Rea, jego żona, ukryła Zeusa, dzięki czemu mógł go pokonać, gdy dorósł; pokonany Kronos wraz ze wspierającymi go tytanami został uwięziony w Tartarze, najgłębszej i najciemniejszej części krainy podziemia. [przypis edytorski]
Kronpretendenci — norw. Kongs-Emnerne (Pretendenci do tronu), dramat Ibsena z 1863 roku. [przypis edytorski]
kronprinc (z niem. Kronprinz) — książę koronny, tytuł arystokratyczny nadawany dawniej następcom tronu w krajach niemieckojęzycznych. [przypis edytorski]
Kronprinz (niem.) — książę koronny, tytuł nadawany następcom tronu monarszego, w trakcie I wojny nosił go Wilhelm Hohenzollern. [przypis edytorski]
Kronsztad — ufortyfikowany ros. port morski na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej, położony ok. 30 km na zach. od Petersburga; wyspę Kotlin od płd. brzegu zatoki dzieli ok. 10 km. [przypis edytorski]
Kronsztad — ufortyfikowany rosyjski port morski na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej, położony ok. 30 km na zach. od Petersburga. [przypis edytorski]
kropielnica — naczynie na wodę święconą przy wejściu do kościoła. [przypis edytorski]
kropierz — długa kapa osłaniająca konia. [przypis edytorski]
kropla (…) mniej ważna niż owa, o której Alba wspomniał Don Karlosowi — w dramacie Friedricha Schillera Don Carlos książę Alba wspomina tytułowemu bohaterowi o mnóstwie krwi wylanej z żył ludu, zanim jej krople zdołały mu zdobyć koronę (akt II, scena 5). [przypis edytorski]
kropla z Dejaniry koszuli (mit. gr.) — Dejanira nieświadomie podarowała swojemu mężowi, Heraklesowi, zatrutą jadem (umoczoną we krwi centaura Nessosa) koszulę, przez którą heros zginął. [przypis edytorski]
kropleją — dziś popr. forma: skraplają się. [przypis edytorski]
krople laurowe — dawny środek uspokajający. [przypis edytorski]
kroplisto — dziś popr.: kropliście. [przypis edytorski]
kroplmi — dziś popr. forma N. lm: kroplami. [przypis edytorski]
kropnąć — zabić, zastrzelić. [przypis edytorski]
Kropotkin, Piotr Aleksiejewicz (1842–1921) — rosyjski myśliciel i rewolucjonista, zwolennik anarchizmu. [przypis edytorski]
Kropotkin, Piotr Aleksiejewicz (1842–1921) — rosyjski myśliciel i rewolucjonista, zwolennik anarchizmu; urodzony w rodzinie książęcej, mimo rezygnacji z tytułu we wczesnej młodości, zwany księciem (kniaziem). [przypis edytorski]
Krościenko a. Krościenko nad Dunajcem — dawniej miasto, a obecnie wieś w województwie małopolskim, w powiecie nowotarskim. [przypis edytorski]
krośna — dziś popr. pisownia: krosna (tj. urządzenie do tkania). [przypis edytorski]
krośna — dziś zam. r.ż. forma r.n.: krosno, najczęściej w formie lm: krosna; ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin. [przypis edytorski]
krosienka — zdrobn. od: krosna; krosno: przyrząd do wytwarzania tkanin z przędzy poprzez przeplatanie przez siebie dwóch prostopadłych względem siebie układów nitek: osnowy i wątku. [przypis edytorski]
krosienka — zdrobn. od: krosna; krosno: przyrząd do wytwarzania tkanin z przędzy poprzez przeplatanie przez siebie dwóch prostopadłych względem siebie układów nitek: osnowy i wątku. [przypis edytorski]
krosna a. krosno — przyrząd do wytwarzania tkanin z przędzy poprzez przeplatanie przez siebie dwóch prostopadłych względem siebie układów nitek: osnowy i wątku. [przypis edytorski]
krosno — maszyna włókiennicza do wytwarzania tkanin. [przypis edytorski]
krosno tkackie — urządzenie do wytwarzania tkanin z przędzy. [przypis edytorski]
krosno — urządzenie do tworzenia tkanin. [przypis edytorski]
kroszuarka — spluwaczka. [przypis edytorski]
krotkie (daw.) — dziś: krótkie. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — dowcip, figiel, zabawna historia. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — wesołość, zabawa; żart. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, anegdota. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, dowcip. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, tu: rozrywka. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, tu: zabawa. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, wesołość, zabawa. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — żart, zabawa. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — zabawa. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — zabawa, wesołość, żart. [przypis edytorski]
krotochwila (daw.) — zabawa, żart. [przypis edytorski]
krotochwila — krótki utwór sceniczny podobny do farsy, który opiera się na prostym konflikcie. [przypis edytorski]
krotochwila (starop.) — żart. [przypis edytorski]
krotochwila — tu: krótki utwór sceniczny podobny do farsy, opiera się na prostym konflikcie. [przypis edytorski]
krotochwila — żart, wesołość. [przypis edytorski]
krotochwila — żart, zabawa. [przypis edytorski]
krotochwilnik (daw.) — żartowniś. [przypis edytorski]
krotochwilnik (daw.) — żartowniś, wesołek. [przypis edytorski]
krotochwilnik — żartowniś, wesołek. [przypis edytorski]
krotochwilność (daw.) — poczucie humoru. [przypis edytorski]
krotochwilność (daw.) — zabawność; poczucie humoru. [przypis edytorski]
krotochwilny — daw. dowcipny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — śmieszny, dowcipny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — skłonny do żartów, obdarzony poczuciem humoru. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — tu: skłonny do żartów, obdarzony poczuciem humoru. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — ucieszny, związany z krotochwilą, tj. z żartem a. z farsą, wesołym utworem scenicznym. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — wesoły, żartobliwy, zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — wesoły, zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — żartobliwy, dowcipkujący. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — żartobliwy, dowcipny, zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — żartobliwy. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — żartobliwy, wesoły, zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — żartobliwy, zabawny, wesoły. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — zabawny, żartobliwy. [przypis edytorski]
krotochwilny (daw.) — zabawny, żartobliwy. [przypis edytorski]
krotochwilny (przestarz.) — żartobliwy, śmieszny, zabawny. [przypis edytorski]
krotochwilny — tu: skłonny do żartów, obdarzony poczuciem humoru. [przypis edytorski]
krotochwilny — żartobliwy. [przypis edytorski]
krotochwilny — żartobliwy, zabawny, wesoły. [przypis edytorski]
krotochwilny — żartowniś, dowcipny. [przypis edytorski]
krotochwilny — zabawny, dowcipny. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila (daw.) — żart, farsa. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila (daw.) — żart. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila (daw.) — żart, zabawa. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila — żart, anegdota. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila — żart, dowcip; farsa. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochfila— żart, farsa. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (daw.) — dowcip. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (daw.) — dowcip, żart, psota. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (daw.) — żart, dowcip. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (daw.) — żart. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (daw.) — żart, zabawa; żartobliwy utwór. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (starop.) — żart. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (starop.) — żart. [przypis edytorski]
krotofila a. krotochwila (starop.) — zabawa. [przypis edytorski]
krotofila (daw.) — żart. [przypis edytorski]
krotofila (daw.) — żart, zabawa. [przypis edytorski]
krotofila (starop.) — dowcip; rozrywka, zabawa. [przypis edytorski]
krotofila (starop.) — żart, zabawa. [przypis edytorski]
krotofila (starop.) — zabawa, wesołość. [przypis edytorski]
krotofilnie (daw.) — żartobliwie. [przypis edytorski]