TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5553 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes | translator's footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | arabski | astronomia | biologia, biologiczny | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | hebrajski | hiszpański | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | potocznie | przestarzałe | przymiotnik | rodzaj nijaki | rosyjski | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | English | Deutsch | lietuvių | polski


2153 footnotes found

Ej ty na szybkim koniu — „Ej! Ty na szybkim koniu gdzie pędzisz kozacze?”, pierwsze słowa poematu Maria Antoniego Malczewskiego (1793–1826).

ejfemeryta — efemeryda; coś krótkotrwałego i zmiennego (dosł. zmieniającego się co dzień). [przypis edytorski]

Ejl melech jojszejw (hebr.) — „Bóg, król zasiadający”. Fragment modlitwy. [przypis tłumacza]

Ejlejtyja (mit. gr.) — bogini połogu i porodu. [przypis edytorski]

Ejlityja — bogini połogów. [przypis tłumacza]

Ejszes chaił mi jimco (hebr.) — „Niewiastę dzielną kto znajdzie?”. Fragment z Przypowieści Salomona śpiewanej przy wieczerzy sobotniej na cześć pani domu. [przypis tłumacza]

Ejzechu neszech — rozdział z Talmudu o lichwie. [przypis tłumacza]

ekarkiliujesz — z fr. écarquiller, wytrzeszczać oczy. [przypis edytorski]

Ekateryna — Katarzyna II Wielka (1729–1796), caryca Rosji od 1762. [przypis edytorski]

Ekbatana — w starożytności (VIII–VI w. p.n.e.) stolica Medii, organizacji państwowej indoirańskiego ludu Medów; dziś Hamadan w płn.-zach. Iranie. [przypis edytorski]

Ekielski, Władysław (1855–1927) — architekt związany z Krakowem, przedstawiciel eklektyzmu i modernizmu, pod koniec życia wykładowca krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. [przypis edytorski]

Ekielski, Władysław (1855 –1927) — architekt związany z Krakowem, przedstawiciel eklektyzmu i modernizmu, pod koniec życia wykładowca krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. [przypis edytorski]

Ekklesiadzusaj — komedia Arystofanesa z 392 p.n.e., znana pod polskim tytułem Sejm kobiet, w której kobiety przejmują władzę nad Atenami. [przypis edytorski]

eklektyczny — łączący elementy różnych stylów. [przypis edytorski]

eklektyczny — łączący w całość elementy zaczerpnięte z różnych stylów lub doktryn. [przypis edytorski]

eklektyk — twórca lub myśliciel łączący w całość elementy zaczerpnięte z różnych stylów lub doktryn. [przypis edytorski]

Eklezjasta wskazuje, iż człowiek bez Boga jest nieświadom wszystkiego — Koh 8, 17. [przypis tłumacza]

eklipsować — znikać, usuwać się. [przypis edytorski]

ekliptyka — płaszczyzna orbity Ziemi. [przypis edytorski]

ekloga — sielanka; pieśń opiewająca życie pasterskie. [przypis edytorski]

ekloga — sielanka (rodzaj utworu poetyckiego). [przypis edytorski]

ekloga — sielanka, rodzaj utworu poetyckiego ukazujący wyidealizowane życie wiejskie. [przypis edytorski]

ekloga (z łac.) — gatunek lit., utwór ukazujący wyidealizowane życie wiejskie; sielanka, idylla. [przypis edytorski]

ekonom — nadzorca prac rolnych w dawnych majątkach ziemskich. [przypis edytorski]

ekonoma — w wydaniu z 1816 r. zamiast tego jest: komisarza, plenipotenta. [przypis edytorski]

ekonomia (daw.) — tu: dobra królewskie stołowe (nie opłacające kwarty, lecz czynsz dzierżawny). [przypis redakcyjny]

ekonomia — dobra ziemskie, z których dochód przeznaczony był na osobiste potrzeby króla i dworu. [przypis redakcyjny]

ekonomia — dobra ziemskie, z których dochód przeznaczony był na osobiste potrzeby króla i dworu; tu: dzierżawiony przez Czaplińskiego majątek. [przypis redakcyjny]

ekonomia — gospodarność, umiejętność gospodarowania. [przypis edytorski]

ekonomia — tu: gospodarstwo. [przypis redakcyjny]

ekonomie — większe dobra królewskie, w których król miał swego rządcę (ekonomia Samborska). [przypis redakcyjny]

ekonomika — tu: gospodarka. [przypis edytorski]

ekonomika — tu: gospodarność. [przypis redakcyjny]

ekonomować (daw.) — pracować jako ekonom, nadzorca prac rolnych w majątku ziemskim.

eks-jezuita — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]

eks-kardynał w koronie — król Jan Kazimierz, po dwóch latach nowicjatu w zakonie jezuitów, mimo braku święceń kapłańskich w 1646 r. został mianowany przez papieża kardynałem. Zrezygnował z tej godności, kiedy został królem i poślubił wdowę po bracie, królową Marię Ludwikę Gonzagę. [przypis edytorski]

eks-obywatel — tu w znaczeniu: były właściciel ziemski. [przypis redakcyjny]

eks-profesor — minister Guizot. [przypis redakcyjny]

eksakcja (z łac.) — pobór, ściąganie podatków. [przypis redakcyjny]

ekscelentny (z łac.) — wyborny, znakomity, doskonały. [przypis edytorski]

ekscentryczność (astr.) — parametr orbity określający wielkość odchylenia jej kształtu od idealnego koła. [przypis edytorski]

ekscepcja (daw., z łac. exceptio) — wyjątek. [przypis edytorski]

ekscepcja (z łac.) — wyjątek. [przypis edytorski]

ekscesa — dziś popr.: ekscesy. [przypis edytorski]

ekscytans (z łac.) — środek pobudzający. [przypis edytorski]

ekscytarz — czynnik pobudzający. [przypis edytorski]

ekscytować — niepokoić, naglić. [przypis redakcyjny]

ekscytować — tu: pobudzać do działania, ponaglać. [przypis edytorski]

eksdywizja — podział obciążonego długami majątku pomiędzy wierzycieli. [przypis edytorski]

eksekracja — zaklęcie. [przypis redakcyjny]

eksekracje (lm) — zaklęcia. [przypis redakcyjny]

eksenterować (daw.) — dokonać sekcji zwłok. [przypis edytorski]

ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]

ekshibicja (z łac.) — obnażanie, wystawianie na pokaz. [przypis edytorski]

ekshortacje (z łac. exhortatio: napomnienie) — tu: egzorty, modlitwy za konających a. za zmarłych. [przypis edytorski]

ekskomunikacja (daw.) — ekskomunika, najsurowsza kara w Kościele katolickim, polegająca na wykluczeniu ze społeczności wiernych. [przypis edytorski]

ekskrementalia (z łac.) — wydaliny. [przypis edytorski]

ekskurs (daw.) — dygresja, wyjaśnienie pobocznej kwestii. [przypis edytorski]

ekskursja (z łac. a. z ros.) — wycieczka, wyprawa. [przypis edytorski]

ekskuza (daw.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]

ekskuza (daw.) — wytłumaczenie, tłumaczenie się.

ekskuza — wymówka. [przypis edytorski]

ekskuzacyja (z łac.) — usprawiedliwienie. [przypis edytorski]

ekskuzować się — tłumaczyć się, przepraszając. [przypis edytorski]

ekskuzować się (z fr.) — przepraszać. [przypis edytorski]

eksorbitancja a. egzorbitancja (daw., z łac. exorbotantia) — nadużycie prawa, bezprawne orzeczenie, wyrok, nakaz. [przypis edytorski]

eksord (z łac.) — wstęp. [przypis edytorski]

ekspatriacja — opuszczenie kraju ojczystego. [przypis edytorski]

ekspatriować się (z łac.) — opuścić ojczyznę. [przypis edytorski]

ekspediować (z łac.) — wysyłać, wyprawiać. [przypis redakcyjny]

ekspediowany — tu: wykonany. [przypis redakcyjny]

ekspedite (z łac.) — wyśmienicie. [przypis edytorski]

ekspedycja — tu: wysłanie listu, przesyłki. [przypis edytorski]

ekspedycja — wyprawa. [przypis redakcyjny]

ekspedycyja — odprawa. [przypis redakcyjny]

ekspektatywa — nadzieja, przyszłość. [przypis redakcyjny]

ekspektatywa — wyglądanie, wyczekiwanie. [przypis redakcyjny]

ekspens (daw.) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (daw.) — wydatek (tu również w sensie: wydatek energii). [przypis edytorski]

ekspens (z łac. expensus) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — koszt. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek (tu w r.ż.). [przypis edytorski]

ekspens (z łac.) — wydatek; tu: wydatki. [przypis edytorski]

ekspensa (z łac. expensus: wyceniony; zapłacony) — wydatek. [przypis edytorski]

ekspensą — ekspens, wydatki, rozchody. [przypis redakcyjny]

Close

* Loading