TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

5549 free readings you have right to

Language

Footnotes

By first letter: all | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z

By type: all | author's footnotes | Wolne Lektury editorial footnotes | source editorial footnotes

By qualifier: all | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | rodzaj żeński | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | staropolskie | szwedzki | techniczny | turecki | ukraiński | wojskowy | węgierski | włoski | łacina, łacińskie | żartobliwie

By language: all | polski


1288 footnotes found

sczeza (daw.) — czeźnie, niknie, ginie. [przypis edytorski]

sczeznąć (daw.) — umrzeć, zdechnąć. [przypis edytorski]

sczeznąć (daw.) — umrzeć, zginąć; tu: przenośnie jako zniknąć, przepaść. [przypis edytorski]

sczeznąć (daw.) — zginąć, umrzeć. [przypis edytorski]

sczynić (daw.) — zrobić. [przypis edytorski]

secina (daw.) — setka. [przypis edytorski]

sekcjonować (daw., z łac. sectio, krojenie) — wykonywać operację chirurgiczną lub sekcję zwłok. [przypis edytorski]

sekiel (daw.) — dobry koń. [przypis redakcyjny]

sekiel (daw.) — rumak. [przypis redakcyjny]

sekreta (daw.) — dziś popr. lm: sekrety. [przypis edytorski]

sekwestr (daw.) — konfiskata majątku. [przypis edytorski]

sekwestr (daw.) — zajęcie, więzienie. [przypis redakcyjny]

sekwestr (daw.) — zarząd. [przypis redakcyjny]

semen (daw.) — Kozak na czyjejś służbie. [przypis redakcyjny]

semen (daw.) — Kozak na czyjejś służbie, zaciężny żołnierz kozacki. [przypis edytorski]

senny (daw.) — tu: śpiący, pogrążony we śnie. [przypis edytorski]

sensat (daw.) — człowiek przesadnie poważny, silący się na uczoność. [przypis edytorski]

sensat (daw.) — osoba przesadnie poważna, silący się na uczoność. [przypis edytorski]

sensat (daw., z łac.) — człowiek rozumny (por. sens). [przypis edytorski]

sensat (daw., z łac. sensatus: rozumny) — osoba mądra, poważna i ciesząca się poważaniem. [przypis edytorski]

sentencja (daw., z łac.) — zdanie. [przypis redakcyjny]

sentyment (daw.) — przekonanie, pogląd. [przypis edytorski]

sepecik (daw.) — mały sepet, skrzynka z szufladkami na kosztowności lub dokumenty. [przypis edytorski]

sepecik (daw.) — skrzynka. [przypis edytorski]

sepet (daw.) — skrzynia. [przypis edytorski]

sepet (daw.) — skrzynka z szufladkami na kosztowności lub dokumenty. [przypis edytorski]

sepet (daw.) — szkatułka, skrzynka, podróżna komódka z szufladkami. [przypis edytorski]

sepet (daw., z tur.) — ozdobny mebel, skrzynka z szufladami na kosztowności. [przypis edytorski]

sepet (daw., z tur.) — ozdobny mebel, skrzynka z szufladami na kosztowności. [przypis redakcyjny]

sepet (daw., z tur.) — skrzynka na kosztowności. [przypis redakcyjny]

sercu gwoli (daw.) — zgodnie z sercem. [przypis edytorski]

serdeczny (daw.) — sercowy, miłosny. [przypis edytorski]

serynga (daw., z fr. seringue) — przyrząd do wykonywania lewatyw. [przypis edytorski]

setny (daw.) — znakomity, wyborny; węgrzyn mocny setnym latem: stuletnie, mocne wino.

sędzielizna (daw.) — siwizna (tu mowa o śniegu bądź szadzi na gałęziach). [przypis edytorski]

sflorysować (daw.) — pokryć rzeźbionym kwieciem, floresami. [przypis redakcyjny]

sfolgować (daw.) — pozwalać na coś, pobłażać czemuś, tu: zgodzić się na coś. [przypis edytorski]

sfolgować (daw.) — ulżyć. [przypis edytorski]

sfolżeć (daw.) — zelżeć. [przypis edytorski]

sfora (daw.) — rzemień lub linka do prowadzenia psów gończych na polowanie. [przypis edytorski]

sfora (daw.) — rzemień lub linka do prowadzenia psów gończych na polowanie. [przypis edytorski]

sforcować się (daw., z wł.) — silić się. [przypis redakcyjny]

sforno (daw.) — składnie, posłusznie. [przypis edytorski]

sfrasowanie (daw.) — zmartwienie. [przypis edytorski]

sfukać (daw.) — skrzyczeć, strofować. [przypis edytorski]

siarczysty (daw.) — ognisty, dziarski, krewki. [przypis edytorski]

siartka (daw.) — sierść konia. [przypis edytorski]

siąga (daw.) — sąg (miara objętości drewna). [przypis redakcyjny]

siedm (daw.) — dziś: siedem. [przypis edytorski]

siedm (daw.) — siedem. [przypis edytorski]

siedm niedziel (daw.) — siedem tygodni. [przypis edytorski]

siedmdziesiąt (daw.) — dziś: siedemdziesiąt.

siedzieliśwa (daw.) — siedzieliśmy we dwoje. [przypis edytorski]

siemię (daw.) — tu: ziarno. [przypis edytorski]

siepacz (daw.) — morderca na zlecenie. [przypis edytorski]

sierdzić się (daw., gw.) — gniewać się, złościć się. [przypis edytorski]

sierdzić się (daw.) — złościć się, gniewać się. [przypis edytorski]

sierdzisty (daw.) — śmiały, czupurny. [przypis edytorski]

sierdziście (daw.) — gniewnie; por. sierdzić się (na kogoś), rozsierdzony. [przypis edytorski]

sierdziście (daw.) — gniewnie. [przypis edytorski]

sierdzity (daw.) — zły, rozgniewany. [przypis redakcyjny]

siermięga (daw.) — wierzchnie ubranie chłopskie. [przypis edytorski]

siermiężka (daw.) — zdr. od siermięga: wierzchnie ubranie z grubego samodziału noszone przez chłopów w dawnej Polsce. [przypis edytorski]

siewać (daw.) — siać od czasu do czasu. [przypis edytorski]

siewierz (daw.) — północ. [przypis edytorski]

się był pokręcił (daw., gw.) — daw. forma czasu zaprzeszłego; znaczenie: pokręcił się wcześniej (w stosunku do innej czynności przeszłej). [przypis edytorski]

się (…) był uczył (daw.) — forma czasu zaprzeszłego; znaczenie: uczył się wcześniej, uprzednio (przed wydarzeniami a. czynnościami wyrażonymi formą zwykłego czasu przeszłego). [przypis edytorski]

się był zerwał (daw., gw.) — daw. forma czasu zaprzeszłego; dziś: zerwał się (wcześniej, przed innym zdarzeniem a. czynnością wyrażoną w czasie przeszłym). [przypis edytorski]

się ja snadź snadnie wyprawię (daw.) — przecież łatwo się usprawiedliwię. [przypis edytorski]

się o cudzych rzeczach (…) pytamy (daw.) — pytać o czym. [przypis redakcyjny]

się przez smarowania nikaj nie dociśnie (daw., gw.) — bez łapówki nigdzie się nie dostanie. [przypis edytorski]

Close

* Loading