Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 446 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | portugalski | pospolity | potocznie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rzadki | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy | wulgarne | zdrobnienie
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 4398 przypisów.
okrasa (daw.) — przybranie, ozdoba. [przypis edytorski]
okrasa — tłuszcz dodawany do potrawy. [przypis edytorski]
okrasić — tu: ozdobić. [przypis edytorski]
okraszony — o potrawie: z dodaną okrasą, czyli tłuszczem. [przypis edytorski]
okręciech (daw.) — dziś popr. Ms. lm: okrętach. [przypis edytorski]
okręg szadryński, ros. Шадринский уезд — ujezd był jednostką administracyjną wchodzącą w skład guberni Imperium Rosyjskiego, odpowiadającą polskiemu powiatowi; Szadrinsk: miasto w Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, w obwodzie kurgańskim, stolica rejonu szadryńskiego. [przypis edytorski]
okręg — tu: dawny odpowiednik powiatu. [przypis edytorski]
okręta — dziś popr. firma M.lm: okręty. [przypis edytorski]
okręta — dziś popr. forma M.lm: okręty. [przypis edytorski]
okrętem jechać — dziś raczej: płynąć okrętem. [przypis edytorski]
okręt Mayflower — okręt, na którym w okolice dzisiejszego nadmorskiego Plymouth (Massachusetts) przybyli 20 listopada 1620 r. purytanie, protestanccy uchodźcy na tle religijnym z Anglii, w liczbie 102 osób, którym towarzyszyło 30 członków załogi statku. [przypis edytorski]
okrętny — tu: okrętowy; marynarz. [przypis edytorski]
okręty płynące po morzach księżycowych — dawni astronomowie ciemne obszary na tarczy Księżyca uważali za tereny pokryte wodą, dlatego nazywano je morzami, zatokami, bagnami i jeziorami; współcześnie wiadomo, że są to ciemne, pokryte zastygłym bazaltem równiny, mimo to zachowano dawne łacińskie nazwy tych formacji. [przypis edytorski]
określenie człowieka — autor zapewne ma na myśli swoją definicję człowieka z Topiki: „istota dwunożna”. [przypis edytorski]
określonem — daw. forma N. i Msc. lp przymiotników i imiesłowów przym. r.n.; dziś tożsama z r.m.: określonym. [przypis edytorski]
okres czasu — błąd logiczny i stylistyczny; dziś popr.: czas a. okres; „(…) po tak długim czasie”. [przypis edytorski]
okres czasu — błąd logiczny (pleonazm); prawidłowe jest użycie jednego ze słów: okres a. czas. [przypis edytorski]
okresić (daw.) — opisać, określić. [przypis edytorski]
okresić (daw.) — opisać, okreslić. [przypis edytorski]
okresie czasu — błąd logiczny; jedynie czas odmierzamy okresami, należy więc pisać: „w tym czasie” albo „w tym okresie”. [przypis edytorski]
okresie czasu — dziś błąd stylistyczny (pleonazm); popr.: (o tym) okresie lub: (o tym) czasie. [przypis edytorski]
okres jurajski — drugi okres ery mezozoicznej, od 201 do 145 mln lat temu. [przypis edytorski]
okres — retorycznie ukształtowane zdanie złożone, stanowiące całość znaczeniową. [przypis edytorski]
okres (tu daw.) — zdanie, fraza. [przypis edytorski]
okres (tu daw.) — zwrot, zdanie. [przypis edytorski]
okres — tu: okręg. [przypis edytorski]
okres — tu: zdanie. [przypis edytorski]
okresu triasowy — najstarszy okres ery mezozoicznej, od 252 do 201 mln lat temu. [przypis edytorski]
okrócić a. okrocić (starop.) — poskromić. [przypis edytorski]
okrócić (starop.) — pokonać. [przypis edytorski]
okrócić (starop.) — poskromić, pokonać. [przypis edytorski]
okrócony (starop.) — pokonany. [przypis edytorski]
okrótny (starop. forma ort.) — okrutny. [przypis edytorski]
okrom a. krom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski]
okrom a. krom — oprócz czego, poza czym. [przypis edytorski]
okrom a. krom (starop.) — poza; poza tym. [przypis edytorski]
okrom czego (starop.) — poza czym; wyłączając co. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — bez, oprócz. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — bez, oprócz, z wyjątkiem. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — bez. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — bez. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — oprócz. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — oprócz, z wyjątkiem. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — prócz. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — prócz tego, poza tym. [przypis edytorski]
okrom (daw.) — z wyjątkiem. [przypis edytorski]
okrom — oprócz; okrom że: prócz tego że. [przypis edytorski]
okrom — oprócz, poza. [przypis edytorski]
okrom — oprócz. [przypis edytorski]
okrom — oprócz, z wyjątkiem. [przypis edytorski]
okrom (starop.) — bez; okrom wątpienia: bez wątpienia, niewątpliwie. [przypis edytorski]
okrom (starop.) — bez; okrom wątpliwości: bez wątpliwości, niewątpliwie. [przypis edytorski]
okrom (starop.) — bez. [przypis edytorski]
okrom (starop.) — oprócz, prócz. [przypis edytorski]
okrom (starop.) — oprócz. [przypis edytorski]
okrom wątpliwości (starop.) — bez wątpliwości, bez wątpienia. [przypis edytorski]
okrom wstrętu (daw.) — bez oporu. [przypis edytorski]
okrom, że (starop.) — poza tym że. [przypis edytorski]
okrop — dziś: ukrop. [przypis edytorski]
okropne przyzwyczajenie — chodzi tu o uzależnienie od narkotyku. [przypis edytorski]
okropnością drżący — drżący z powodu okropności. [przypis edytorski]
okrucha — okruch. [przypis edytorski]
okruch — dziś popr. D. lm: okruchów. [przypis edytorski]
okruciciel (starop.) — poskromiciel. [przypis edytorski]
okrucieństwy — dziś popr. forma N. lm: okrucieństwami. [przypis edytorski]
okrutnie (daw.) — bardzo, niezmiernie. [przypis edytorski]
okrutnie (daw.) — wielce, bardzo, ogromnie. [przypis edytorski]
okrutny (daw.) — tu: wielki, ogromny. [przypis edytorski]
okryli mosiądzem — w oryginale: ὀρείχαλκος, oreichalkos, dosł.: górska miedź, słowo występujące w niektórych tekstach greckich i oznaczające nieznany nam metal, być może specyficzny stop miedzi i cynku (tj. mosiądz) z niewielkimi ilościami niklu, ołowiu i żelaza, jaki odnaleziono we wraku statku z VI wieku p.n.e., który zatonął u wybrzeży Sycylii. [przypis edytorski]
okryślić (daw.) — dziś: określić. [przypis edytorski]
okryślić — dziś popr.: określić. [przypis edytorski]
okryślić — tu: opisać. [przypis edytorski]
okryta chorągiew — tu: liczna; w pełnej liczebności. [przypis edytorski]
okryta na głowę w zapaskę — dziś popr.: z głową okryta zapaską. [przypis edytorski]
okryte chorągwie — chorągwie w pełnej liczebności. [przypis edytorski]
okryty (daw.) — wyposażony. [przypis edytorski]
okryty laurem kaznodziejskiej pracy — „zakonem kaznodziejskim” określano dominikanów. [przypis edytorski]
okryty — tu odnosi się do liczby rycerzy w chorągwi. [przypis edytorski]
okryty — tu: umundurowany, uzbrojony. [przypis edytorski]
okrywać (…) śpiewać — słowa te w ustach autora mogły uchodzić za rym ze względu na ówczesną reg. wymowę śpiéwać, z é zbliżonym do i, co nie zostało oznaczone w druku (por. formę wyśpiéwa we wstępie). [przypis edytorski]
okrywka (daw.) — wierzchnie okrycie kobiece. [przypis edytorski]
okrywka — wierzchnie okrycie, narzutka. [przypis edytorski]
Okrzeja, Stefan Aleksander (1886–1905) — robotnik, członek PPS, działacz niepodległościowy i socjalistyczny; działał również pod pseudonimami: „Witold” i „Ernest”; podczas ataku Organizacji Bojowej PPS na cyrkuł policyjny na warszawskiej Pradze (część akcji zamachowej na oberpolicmajstra Karla Nolkena) Okrzeja został aresztowany, następnie skazany na śmierć i powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej. [przypis edytorski]
Okrzeja, Stefan Aleksander (1886–1905) — robotnik, członek PPS, działacz niepodległościowy i socjalistyczny, powieszony na stokach Cytadeli Warszawskiej. [przypis edytorski]
Okrzeja, Stefan Aleksander (1886–1905) — robotnik, rewolucjonista, członek PPS i Organizacji Bojowej PPS, skazany na śmierć i stracony na stokach Cytadeli Warszawskiej 21 lipca 1905 r. za zamach bombowy na komisariat (cyrkuł) policji w Warszawie. [przypis edytorski]
okrzesywać — przycinać gałązki, żeby lepiej rosły. [przypis edytorski]
okrzyczaną — sławną. [przypis edytorski]
okrzyczeli go jako współczesnego Cotina — ksiądz Cotin, poeta o wątpliwym talencie; często drwił z niego wcześniej wspomniany Boileau. [przypis edytorski]
okrzyknie się — dziś: wyda okrzyk, wykrzyknie. [przypis edytorski]
okrzyknion (daw. forma) — okrzyknięty. [przypis edytorski]
okseft — daw. miara objętości cieczy, „wielka beczka”, licząca od 200 do 400 litrów; okseft pruski wynosił 206 l. [przypis edytorski]
okseft (daw.) — miara pojemności cieczy a. rodzaj naczynia. [przypis edytorski]
okseft — wielka beczka; miara objętości gł. wina, wynosząca 210–250 litrów. [przypis edytorski]
O książęciu Popielu, zwanym Koszysko — w oryg. De duce Popelone dicto Chościsco; przydomek odczytywany w innym tłumaczeniu jako: Chościsko, imię utworzone od chost a. chwost, tj. ogon; prawdopodobnie dopisek (w przekładzie po przecinku) późniejszy, niepochodzący od Galla, źle łączący się z tytułem także gramatycznie. [przypis edytorski]
O książęciu Siemowicie, synu Piasta — w innym tłum.: O księciu Samowitaj, zwanym Siemowitem, synu Piasta. Odmianka imienia Siemowit o brzmieniu Samowitaj miałaby być oparta na etymologii odwołującej się do nowego początku i stanowić nawiązanie do zakończenia poprzedniego rozdziału, w którym imię to, nadane synowi Piasta przy postrzyżynach przez tajemniczych pielgrzymów, było „przepowiednią przyszłych losów”, a znaczyło tyle co: „witaj zaraz”, „witaj tu!”; możliwe, że nie pochodzi ona od kronikarza, ale została dodana później. [przypis edytorski]
Oksus — dziś: Amu-daria. [przypis edytorski]
Oksus (łac. Oxus, z gr. Oksos) — starożytna nazwa Amu-darii, głównej rzeki Azji Środkowej. [przypis edytorski]
Oksus — starożytna nazwa Amu-Darii, rzeki w Azji Środkowej. [przypis edytorski]