Wesprzyj Wolne Lektury 1,5% podatku — to nic nie kosztuje! Wpisz KRS 00000 70056 i nazwę fundacji Wolne Lektury do deklaracji podatkowej. Masz czas tylko do końca kwietnia :)
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | polityczny | portugalski | potocznie | przestarzałe | przysłowiowy | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | włoski | wojskowy
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 8127 przypisów.
ano (daw.) — tylko. [przypis edytorski]
ano (gw.) — tak, tylko. [przypis edytorski]
ano — no, ano tak. [przypis edytorski]
ano — oto; właśnie. [przypis edytorski]
ano (starop.) — ale, a tylko, a przecież. [przypis edytorski]
ano (starop.) — tu: choć, chociaż. [przypis edytorski]
ano — tu: zatem, więc. [przypis edytorski]
ano — tu: że oto. [przypis edytorski]
Anochi (hebr. dosł. ja) — słowo rozpoczynające Dekalog podyktowany Mojżeszowi przez Boga: Ja jestem Pan, twój Bóg, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli (Wj, 20,2) oraz Jam jest Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli (Pwt, 5,6). [przypis edytorski]
anodyna (z gr.) — środek uśmierzający ból w daw. medycynie; często na bazie opium, eteru lub chloroformu. [przypis edytorski]
anona — również soczysty owoc południowej Ameryki. [przypis autorski]
anons (daw.) — ogłoszenie. [przypis edytorski]
anons — ogłoszenie. [przypis edytorski]
Anons Pachoła III:Najjaśniejszy monarcho itd. — tekst mój. [przypis autorski]
anonsować (teatr.) — zawiadamiać ze sceny o zmianie sztuki lub o zmianach w obsadzie ról. [przypis edytorski]
anonsować (z fr. annoncer: zapowiadać, obwieszczać) — oznajmiać czyjeś przybycie. [przypis edytorski]
anonsować — zapowiadać, ogłaszać czyjeś przybycie. [przypis edytorski]
anonsowanie — zapowiedź (najczęściej przez lokaja, kogoś ze służby domowej) przybycia jakiejś osoby. [przypis edytorski]
anony — owoce tropikalnego flaszowca (łac. Annona). [przypis edytorski]
Anquetil-Duperron, Abraham Hyacinthe (1731–1805) — francuski podróżnik i orientalista, pierwszy zawodowy francuski indolog; w latach 1755–1761 podróżował po Indiach, gdzie zebrał liczne rękopisy tekstów w języku awestyjskim i dzieł tradycji zoroastryjskiej; w 1771 opublikował w trzech tomach Zend-Avestę, najstarsze europejskie tłumaczenie Awesty. [przypis edytorski]
anqui — Książę królewskiego rodu: trzeba było mieć pozwolenie Inków, by nosić złoto na szatach, zezwalano na to tylko potomkom królewskiego rodu. [przypis autorski]
ans Werk (niem.) — do pracy (tryb rozk. czas.). [przypis edytorski]
ansa — uraza. [przypis edytorski]
ansa — uraza. [przypis edytorski]
ansambl (z fr. ensemble) — scena zbiorowa. [przypis redakcyjny]
Ansatz (niem.) — tu: podejście, postawa, sposób bycia. [przypis redakcyjny]
ansichtskarta (z niem. Ansichtskarte) — widokówka, pocztówka. [przypis edytorski]
Anstoß — Anfall. [przypis edytorski]
anszlag (z niem.) — kosztorys. [przypis edytorski]
anszlus (niem. Anschluß: przyłączenie) — aneksja terytorium Austrii, dokonana przez Niemcy w 1938 r. [przypis edytorski]
ant balso — išgirdęs balsą. [przypis edytorski]
ant galo — galų gale, galiausiai. [przypis edytorski]
ant galo — galų gale. [przypis edytorski]
ant galo (lenk.) — čia: pagaliau. [przypis edytorski]
ant galo (lenk. — na koniec) — galų gale. [przypis edytorski]
ant galo (lenk.) — pagaliau. [przypis edytorski]
ant galo — pagaliau, galiausiai. [przypis edytorski]
ant galo — pagaliau, galų gale. [przypis edytorski]
ant galo — pagaliau, galų gale. [przypis edytorski]
ant gvolto (lenk.) — skubiai. [przypis edytorski]
ant Kalėdų! — Kalėdoms. [przypis edytorski]
ant ko mokytis? — dabar: ko mokytis?; kokios profesijos mokytis?; kuo tapti? [przypis edytorski]
ant krūties laivinės — ant laivo krūtinės. [przypis edytorski]
ant milijonų širdžių — šnd.: milijonui širdžių. [przypis edytorski]
ant svieto — pasaulyje. [przypis edytorski]
ant švenčių — šventėms. [przypis edytorski]
ant vėjo — čia: veltui. [przypis edytorski]
ant vietos — vietoje. [przypis edytorski]
ant visados — visam laikui. [przypis edytorski]
ant visos gadynos — visai valandai. [przypis edytorski]
ant visų gero — visų labui. [przypis edytorski]
Ant žemaitiško žirgo… — Žemaitiški žirgai, su kuriais taip atsižymėdavo lietuviškieji jočiai, turbūt nebuvo taip silpni kaip kad šiandien. Verta paminėjimo prie šios progos senoviška liet. dainelė [Neturėdami originalo, išverčiarme ją atgalios iš lenkiškos į lietuvišką kalbą. Žirgai totorių neblogi būtų,/ Vokiečių kardo tik vardas;/ Lietuvoj augęs žirgas Keistuto,/ Lietuvoj kaltas jo kardas./ Žirgelis kuinas, kuinas, nedidis,/ Kardą kalvis prastai kala,/ Bet, ko Keistutį, jojant išvydęs,/ Vokietis ir turkus byla?/ Kad prieš Keistutį atsispirt geidžia,/ Tur trupėt vokiečių plienas;/ Kad ant totorių žirgą paleidžia,/ Nebeištrūksta ne vienas./ Nes kardas jaučia jo rankos drūtį,/ Kal po priešų eiles siaučia./ Nes jočio širdį, taksint po krūtį,/ Žirgas ir ant savęs jaučia. (przyp. autorski)] apie Kęstučio žirgą. [przypis autorski]
anta — tapir amerykański, gatunek ssaka nieparzystokopytnego z rodziny tapirowatych. [przypis edytorski]
antaba a. hantaba (z niem. Handhabe: rękojeść) — stały lub ruchomy uchwyt z metalu umieszczany na skrzyni, kufrze, drzwiach lub bramie. [przypis edytorski]
antaba — metalowy uchwyt na kufrze, drzwiach, bramie, złożony z dwóch części, jednej stanowiącej umocowanie i drugiej (często ruchomej) służącej do chwytania; antaby na drzwiach stanowiły zarazem kołatkę. [przypis edytorski]
antaba — stały lub ruchomy uchwyt z metalu umieszczany na skrzyni, kufrze, drzwiach lub bramie. [przypis edytorski]
antaba — tu: metalowa sztaba zamykająca bramę lub drzwi. [przypis edytorski]
antaba (z niem. Handhabe: rękojeść) — dzierżak; metalowy uchwyt na kufrze, drzwiach, bramie, złożony z dwóch części, jednej stanowiącej umocowanie i drugiej (często ruchomej) służącej do chwytania; antaby na drzwiach stanowiły zarazem kołatkę. [przypis edytorski]
antaba (z niem. Handhabe: rękojeść) — dzierżak; metalowy uchwyt na kufrze, drzwiach, bramie, złożony z dwóch części, jednej stanowiącej umocowanie i drugiej (często ruchomej) służącej do chwytania; antaby na drzwiach stanowiły zarazem kołatkę. [przypis edytorski]
antabka — rękojeść, rączka. [przypis redakcyjny]
antagonista — przeciwnik. [przypis edytorski]
antagonista — przeciwnik, rywal. [przypis edytorski]
antagonizmem płci próbuje parę razy wyjaśnić Strumieński swoje walki psychiczne z Olą, zawsze z dezaprobatą autora — „Zaręczam np., że każdy z owych poetów, którzy lubią pisać o ewowatości kobiet, jeżeli idzie o jego własną skórę, np. o pozyskanie lub utratę jakiejś żywej kobiety, nie będzie jej traktował jako przedstawicielki rodzaju, lecz jako indywidualność, uwzględni wszystkie okoliczności danego zdarzenia, postąpi praktycznie jak ajent śledczy — i przynajmniej w myślach spłaci rzeczywistości dług aż do ostatka, zanim zacznie na tle przebytej awantury dzierzgać filozoficzne i poetyczne arabeski” (Pałuba, s. 465). [przypis autorski]
antał — beczka na piwo lub wino. [przypis edytorski]
antałek — beczułka, baryłeczka. [przypis edytorski]
antałek — beczułka na wino lub piwo. [przypis edytorski]
antałek — beczułka. [przypis autorski]
antałek — beczułka. [przypis edytorski]
antałek (starop.) — mała beczułka. [przypis edytorski]
Antananarivo — stolica Madagaskaru. [przypis edytorski]
Antander — miasto na płd. od Troi, u stóp Idy. [przypis edytorski]
Antandros — staroż. miasto greckie w płd. Troadzie, nad zatoką Adramyteion; pomiędzy ob. turecką wioską Avcılar a miastem Altınoluk. [przypis edytorski]
Antar a. Antara ibn Szaddad (525–615) — poeta i wojownik arabski, bohater jednego z najbardziej znanych arabskich poematów rycerskich doby przedmuzułmańskiej. [przypis edytorski]
antarktyk — przeciw-północ, południe. [przypis redakcyjny]
Antarktyk (z gr. antarktikos: naprzeciw północy) — Antarktyka; obszar leżący na południowej półkuli kuli ziemskiej, obejmujący kontynent Antarktydy oraz wody Oceanu Południowego wraz z otaczającymi go wyspami. [przypis edytorski]
ante Agamemnona (łac.) — przed Agamemnonem. [przypis edytorski]
ante fores (łac.) — przede drzwiami. [przypis redakcyjny]
Ante (…) locorum — por. Ovidius, Tristia, III, 4, 57. [przypis tłumacza]
ante omnia (łac.) — przede wszystkim. [przypis edytorski]
ante omnia (łac.) — przede wszystkim. [przypis redakcyjny]
ante Peiperum (łac.) — przed Peiperem. [przypis edytorski]
ante rem, in re, post rem (łac.) — przed rzeczą, w rzeczy, po rzeczy. [przypis edytorski]
ante saecula (łac.) — przed wiekami. [przypis redakcyjny]
ante sessionem (łac.) — przed posiedzeniem. [przypis redakcyjny]
ante triduum (łac.) — przed trzema dniami. [przypis redakcyjny]
anteacta (łac.) — przeszłość. [przypis redakcyjny]
antecaenium — rodzaj śniadania, przekąski przed wieczerzą. [przypis autorski]
antecedanei saeculi (łac.) — dawnego wieku. [przypis redakcyjny]
antecedens — poprzedni stan rzeczy. [przypis edytorski]
antecedens — poprzednik, fakt poprzedzający. [przypis edytorski]
antecesor (łac. antecessor: poprzedzający) — poprzednik, przodek. [przypis edytorski]
antecesor — przodek. [przypis redakcyjny]
antecesorowie — poprzednicy, przodkowie. [przypis redakcyjny]
antecessor (łac.) — poprzednik. [przypis edytorski]
antecessor (z łac.) — poprzednik. [przypis redakcyjny]
antedyluwialny — dosł.: przedpotopowy; dawniej pochodzące ze starszej epoki czwartorzędu osady lodowcowe występujące poza dolinami rzecznymi łączono potopem (łac. diluvium). [przypis edytorski]
Antej a. Antheus — jeden z dowódców okrętów trojańskich. [przypis edytorski]
Antej właśc. Anteusz (mit. gr.) — olbrzym, który odzyskiwał siłę, skoro znużony padł i ciałem dotknął się ziemi. Charakterystyczna dla epoki (gdy szkoła jeszcze była przeniknięta kultem klasycyzmu) obfitość przenośni mitologicznych. [przypis redakcyjny]
Antek, właśc. Hilel Wodzisławski — członek żydowskiego ruchu oporu, organizator grup partyzanckich; zginął w październiku 1943 r. [przypis edytorski]
Antemny — miasto sabińskie przy ujściu Anienu do Tybru. [przypis edytorski]
