Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | chiński | czasownik | czeski | dopełniacz | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 157643 przypisów.
furia francese (wł.) — francuska porywczość. [przypis redakcyjny]
Furia — Furie (po grecku Erynie) miały ścigać złoczyńców; przedstawiano je z wężami zamiast włosów. [przypis tłumacza]
furia — napad strasznego gniewu, wściekłość. [przypis edytorski]
furia teutońska — okrucieństwo, szał bitewny, zwrot używany na określenie agresywnych działań ludów germańskich. [przypis edytorski]
furia — w mit. rz. Furie (noszące w mit. gr. nazwę Erynii) były uosobieniem zemsty, ścigały przestępców (szczególnie morderców, np. Orestesa), dręcząc ich poczuciem winy i doprowadzając do obłędu. [przypis edytorski]
furia — wściekłość, szał. [przypis edytorski]
furie (mit. rz.) — boginie zemsty. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — boginie zemsty, ich gr. odpowiednikiem są Erynie. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — boginie zemsty, odpowiedniki gr. Erynii. [przypis edytorski]
Furie (mit.rzym.) — boginie zemsty. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — boginie zemsty zrodzone z krwi Uranosa: Alekto była uosobieniem gniewu, Tyzyfona zemsty, a Megera nienawiści; Furie należały do bóstw chtonicznych (związanych z żywiołem Ziemi), ich odpowiednik w mit. gr. stanowią Erynie. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — boginki kary i zemsty, rzymskie Erynie. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — demoniczne bóstwa zemsty. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — demoniczne boginie zemsty, ścigały przestępców (szczególnie morderców), dręcząc ich poczuciem winy i doprowadzając do obłędu. [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — demoniczne boginie zemsty, ścigały przestępców (szczególnie morderców), dręcząc ich poczuciem winy i doprowadzając do obłędu; w mit. gr. noszą nazwę Erynie. [przypis edytorski]
furie (mit. rzym.) — demony świata podziemnego, z czasem utożsamione z greckimi boginiami zemsty (Eryniami). [przypis edytorski]
Furie (mit. rzym.) — okrutne boginie zemsty. [przypis edytorski]
furier (daw.) — dostawca; podoficer odpowiedzialny za zakwaterowanie wojska i dostarczanie żywności. [przypis edytorski]
furier — kwatermistrz; podoficer zajmujący się zakwaterowaniem i dostarczaniem żywności dla wojska. [przypis edytorski]
furieryzm — odmiana socjalizmu utopijnego, którego program sformułował Charles Fourier (1772–1837). [przypis edytorski]
Furie — w mitologii rzymskiej bóstwa chtoniczne utożsamione z greckimi boginiami zemsty, Eryniami. [przypis edytorski]
furiis agitatus amor (łac.) — miłość wzbudzająca furie. [przypis edytorski]
Furiis agitatus Orestes (łac.) — Orestes, gnany przez Furie (po zabiciu matki). [przypis redakcyjny]
furiów — dziś popr. forma B.lm: furii. [przypis edytorski]
Furit (…) fatum — Manilius, Astronomica, IV, 79, 118. [przypis tłumacza]
furlong — miara angielska równa 1/8 mili. [przypis tłumacza]
furów (gw.) — dziś popr. forma D. lm: fur. [przypis edytorski]
Furor Aphrodisiaca (z łac.) — szał (pasja) na tle erotycznym; żart. termin utworzony na wzór takich nazw jak np. Turnera aphrodisiaca (tj. nazwy zioła stosowanego m.in. do leczenia potencji seksualnej). [przypis edytorski]
furor (daw., z łac.) — pasja; gwałtowność. [przypis edytorski]
furor (łac.) — szał, mania. [przypis edytorski]
furror teutonicus (łac.) — teutoński gniew. [przypis edytorski]
Fursy, Henri, własc. Henri Dreyfus (1866–1929) — piosenkarz fr., przejął kabaret Chat noir po śmierci jego założyciela. [przypis edytorski]
furt (daw., pot.) — ciągle. [przypis edytorski]
furt (gw.) — znowu, jeszcze raz, ponownie. [przypis edytorski]
furtian — odźwierny klasztoru. [przypis edytorski]
furtian — odźwierny w klasztorze; zakonnik, którego zadaniem jest obsługiwanie furty klasztornej: pilnowanie kluczy do drzwi prowadzących do klasztoru, otwieranie i zamykanie ich, przyjmowanie gości itp. [przypis edytorski]
furtian — odźwierny, zakonnik pilnujący bramy klasztornej. [przypis edytorski]
furtian — tu: odźwierny. [przypis edytorski]
furtki, której może Kant nie zauważył (…) — zob. Wstęp. [przypis redakcyjny]
Furto niebieska! Gwiazdo zaranna! Ucieczko grzesznych! — określenia Matki Boskiej, występujące w litanii. [przypis edytorski]
Furto niebieska — jedno z określeń Matki Boskiej, występujące w litanii; dziś w formie: Bramo niebieska. [przypis edytorski]
furunkuł (daw.) — czyrak, zapalenie ropne torebki włosa i gruczołu łojowego wywołane przez gronkowce. [przypis edytorski]
Furyje — Furie; tu: forma wydłużona (zgodna z daw. wymową) dla zachowania rytmu jedenastozgłoskowca. [przypis edytorski]
Fusberta — szabla Rynalda. [przypis redakcyjny]
Fuscus, właśc. Aristius Fuscus — przyjaciel Horacego. [przypis edytorski]
fuse (łac.) — obszernie. [przypis redakcyjny]
Fuseli, John Henry (1741–1825) — właśc. Johann Heinrich Füssli; malarz, rysownik i teoretyk sztuki, urodzony w Szwajcarii, przez większość życia związany z Anglią; tworzył obrazy przepojone atmosferą melancholii, niekiedy grozy, snu, nie wahał się odzwierciedlać twory fantastyczne (jak np. ucieleśniony w postaci potwora koszmar senny). Odwoływał się do motywów z literatury (sięgał do Shakespeare'a, Dantego, Miltona). Popularny w romantyzmie, był również autorem wierszy i wykładów na temat sztuki malarskiej (Lectures on Painting, 1801). [przypis edytorski]
fusilliady lyońskie (z fr. la fusillade: rozstrzelanie) — w październiku 1793 r., po odbiciu Lyonu z rąk rojalistów, władze rewolucyjne przeprowadziły krwawą masakrę mieszkańców tego miasta. [przypis edytorski]
fusius (łac.) — obszerniej. [przypis redakcyjny]
fusta (daw.) — okręt. [przypis edytorski]
fusta (daw.) — okręt. [przypis redakcyjny]
fuszer — człowiek, który wykonuje coś niedbale i niefachowo; partacz. [przypis edytorski]
fuszer — człowiek wykonujący pracę niedbale i niefachowo. [przypis edytorski]
fuszerka — tu: amatorstwo, nieprofesjonalna robota. [przypis edytorski]
fuszerka (z niem. Pfuscher) — praca wykonywana niedbale i niefachowo a. rezultat niedbałej, niefachowej pracy; partactwo, chałtura. [przypis edytorski]
fuszerstwo — niefachowe a. niedbałe wykonywanie czegoś. [przypis edytorski]
Fuszko — Tomasz Fuszko, wychowawca, a później sekretarz kardynała Hipolita d'Este. [przypis redakcyjny]
futbal (daw., z ang. football) — piłka nożna, piłka do gry w futbol. [przypis edytorski]
futbal (daw., z ang. football) — piłka nożna. [przypis edytorski]
futbal (z ang.) — piłka nożna. [przypis edytorski]
futbol — tu daw.: piłka do gry w football, piłka nożna. [przypis edytorski]
futbol (tu daw., z ang. football) — piłka nożna, piłka do gry w futbol. [przypis edytorski]
futor a. chutor — daw. zagroda oddalona od wsi na słabo zaludnionych obszarach Ukrainy i Rosji. [przypis edytorski]
futor a. chutor — pojedyncze gospodarstwo, oddalone od wsi; przysiółek. [przypis edytorski]
futor a. chutor — przysiółek stanicy kozackiej na ukraińskich stepach. [przypis edytorski]
futor a. chutor — samodzielne gospodarstwo, oddalone od wsi. [przypis edytorski]
futor a. chutor (z ukr.) — pojedyncze gospodarstwo, oddalone od wsi; przysiółek. [przypis edytorski]
futor a. chutor (z ukr.) — samodzielne gospodarstwo, oddalone od wsi. [przypis edytorski]
futor — pojedyncze gospodarstwo, oddalone od wsi. [przypis edytorski]
futor (ukr.) — chutor, gospodarstwo. [przypis edytorski]
futor — zagroda na łące lub pośród lasu, w pewnym oddaleniu od wioski. [przypis autorski]
futrowanie — obicie z desek, boazeria; por. futryna. [przypis edytorski]
futrowanie — obijanie ściany deskami albo wylepianie gliną lub gipsem. [przypis edytorski]
futry drogiemi — dziś popr. forma N. lm: drogimi futrami. [przypis edytorski]
futur — tu w znaczeniu: kolega, kompan. [przypis redakcyjny]
futurystyczny — tu: charakterystyczny dla futuryzmu, awangardowego ruchu w sztuce początku XX w. [przypis edytorski]
futuryzm — awangardowy ruch w sztuce i literaturze początku XX w., zafascynowany nowoczesnością, głoszący slogany w rodzaju „miasto-masa-maszyna” i programowo odrzucający tradycję. [przypis edytorski]
fuzel a. fuzle (z niem.) — szkodliwe odpady ze źle przeprowadzonej fermentacji. [przypis edytorski]
fuzel — szkodliwy osad w źle sfermentowanym winie. [przypis edytorski]
fuzja — broń myśliwska. [przypis edytorski]
fuzja — broń myśliwska; tu zdrobn.: fuzyjka. [przypis edytorski]
fuzja (daw.) — długolufowa, ręczna broń palna. [przypis edytorski]
fuzja (daw.) — strzelba myśliwska. [przypis edytorski]
fuzja (daw.) — strzelba. [przypis edytorski]
fuzja (daw.) — tu: długolufowa ręczna broń palna z zapalnikiem skałkowym. [przypis edytorski]
fuzja — długa broń palna. [przypis edytorski]
fuzja — strzelba. [przypis edytorski]
fuzja — strzelba; ręczna broń palna z długą lufą, zwykle myśliwska. [przypis edytorski]
fuzje — strzelby myśliwskie. [przypis edytorski]
fuzje ze skałkami — broń skałkowa, w której proch zapalał się od iskry powstającej wskutek uderzenia krzemienia. [przypis edytorski]
fuzyjka, zdr. od fuzja — strzelba myśliwska. [przypis edytorski]
fyla — jednostka terytorialna w staroż. Grecji, wywodząca się od dawnych komórek plemiennych. Po reformach Klejstenesa Attyka dzieliła się na dziesięć fyl, z których każda składała się z 9 demów (gmin), po trzy z każdego trzech obszarów: z wybrzeża, z samego miasta Ateny oraz z wnętrza kraju. [przypis edytorski]
fyla — jednostka terytorialna w staroż. Grecji, wywodząca się od dawnych komórek plemiennych. Po reformach Klejstenesa Attyka dzieliła się na 10 fyl, z których każda składała się z 9 demów (gmin), po trzy z każdego z trzech obszarów: z wybrzeża, z samego miasta Ateny oraz z wnętrza kraju. [przypis edytorski]
F. Zoll, Prawo autorskie…, s. 16. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie…, s. 17. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie…, s. 7. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie w projekcie prof. Fryderyka Zolla, członka Komisji Kodyfikacyjnej Rzpl. P., [w:] Materiały komisji kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] S. Gołąb, Ustawa o prawie autorskim z dnia 29 marca 1926 r. z materiałami, Warszawa 1928, s. 81. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie w projekcie prof. Fryderyka Zolla, członka Komisji Kodyfikacyjnej Rzpl. P., [w:] Materiały komisji kodyfikacyjnej Rzeczypospolitej Polskiej, [w:] S. Gołąb, Ustawa o prawie autorskim z dnia 29 marca 1926 r. z materiałami, Warszawa 1928, s. 87. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie w projekcie prof. F. Zolla, Kraków 1920, s. 11. [przypis autorski]
F. Zoll, Prawo autorskie w projekcie prof. F. Zolla, Kraków 1920, s. 12. [przypis autorski]