Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 2260 przypisów.
insuła (starop.) — wyspa. [przypis edytorski]
insuła (z łac.) — wyspa. [przypis edytorski]
insula (łac.) — wyspa. [przypis edytorski]
insula (łac.) — zespół budynków tworzących jedno gospodarstwo, obejmujący pokoje mieszkalne oraz sklepy, warsztaty itd. [przypis edytorski]
insultować (łac.) — znieważać, obrażać. [przypis edytorski]
insultować (łac.) — znieważać. [przypis edytorski]
insultum (łac.) — zniewaga. [przypis edytorski]
insultum (łac.) — zniewaga; tu B. lm insulta: zniewagi. [przypis edytorski]
insult (z łac.) — zniewaga. [przypis edytorski]
in summa (łac.) — razem, w ogóle. [przypis edytorski]
in summa (łac.) — tu: podsumowanie. [przypis edytorski]
in summa (łac.) — tu: podsumowując. [przypis edytorski]
in summa (łac.) — w całości. [przypis edytorski]
in summa (łac.) — w sumie. [przypis edytorski]
in summo gradu (łac.) — w najwyższym stopniu. [przypis edytorski]
insupportable — nie do zniesienia. [przypis edytorski]
insupportable voyou (fr.) — nieznośny bandyta. [przypis edytorski]
insurekcja — chodzi o insurekcję kościuszkowską z 1794 roku. [przypis edytorski]
insurekcja w Krakowie — powstanie narodowe przeciw Rosji, a następnie przeciw Prusom; zapoczątkowane 24 marca 1794 na rynku w Krakowie ogłoszeniem aktu powstania i proklamowaniem Tadeusza Kościuszki Najwyższym Naczelnikiem powstania z władzą dyktatorską. [przypis edytorski]
insurekcja (z łac. insurectio: powstanie, od insurgere: buntować się, powstawać przeciw komuś) — tu: insurekcja kościuszkowska, polskie powstanie narodowe wywołane w 1794 r. po drugim rozbiorze Polski, dokonanym przez Rosję i Prusy w r. 1793. [przypis edytorski]
insurgent — członek insurekcji, powstaniec. [przypis edytorski]
in suspenso (łac.) — w zawieszeniu. [przypis edytorski]
insy (gw.) — właśc. inszy, tj. inny. [przypis edytorski]
insynuacja (z łac. insinuare: wśliznąć się, wkraść się) — przypisywanie a. wmawianie komuś (często sugerowane nie wprost i ze złośliwą intencją) czynów a. poglądów sprzecznych z prawem, niemoralnych itp. w celu zdyskredytowania tej osoby. [przypis edytorski]
insynuować — dawać do zrozumienia, sugerować coś ze złośliwą intencją. [przypis edytorski]
inszą — dziś: inną. [przypis edytorski]
inszą (starop. forma) — inną. [przypis edytorski]
insza (daw.) — inna. [przypis edytorski]
insza (daw.) — inna (w domyśle: rzecz, sprawa); co innego. [przypis edytorski]
inszego — dziś: innego. [przypis edytorski]
insze (gw.) — inne. [przypis edytorski]
inszej (starop. forma) — (w) innej. [przypis edytorski]
inszej (starop.) — innej. [przypis edytorski]
inszemi (starop. forma) — innymi. [przypis edytorski]
inszemi (starop. forma) — [za] innymi. [przypis edytorski]
inszemi (starop. forma) — (z) innymi. [przypis edytorski]
inszem (starop. forma) — innym. [przypis edytorski]
insze (starop. forma) — dziś popr.: inne. [przypis edytorski]
insze (starop. forma) — inne. [przypis edytorski]
insze (starop.) — inne; inni. [przypis edytorski]
insze (starop.) — inne. [przypis edytorski]
insze towarzystwo (starop.) — inni towarzysze; pozostali towarzysze. [przypis edytorski]
inszom (gw.) — inną. [przypis edytorski]
inszych (starop. forma) — innych. [przypis edytorski]
inszy (daw., gw.) — inny. [przypis edytorski]
inszy (daw.) — inny, pozostały. [przypis edytorski]
inszy (daw.) — inny. [przypis edytorski]
inszy (gw.) — inny. [przypis edytorski]
inszy — inny. [przypis edytorski]
inszym (daw.) — inny. [przypis edytorski]
inszy (starop. forma) — inni. [przypis edytorski]
inszy (starop. forma) — inny. [przypis edytorski]
inszy (starop.) — inny. [przypis edytorski]
intérieur (fr.) — wnętrze. [przypis edytorski]
In Te Domine speravi, non confundar in aeternum (łac.) — Panie, do Ciebie się uciekam, niech nigdy nie doznam zawodu; Psalm 31. [przypis edytorski]
Integer vitae (…) nec arcu — człowiek uczciwy w życiu i zbrodnią nieskalany nie potrzebuje oszczepu ni łuku Maura (Horacy, Ody I, 22). [przypis edytorski]
integrał (daw.) — całka, pojęcie matematyczne, rodzaj sumy nieskończenie wielu nieskończenie małych wielkości, stosowanej dla wielkości zmieniających się w sposób ciągły. [przypis edytorski]
integralne zrównanie (daw.) — równanie całkowe; matematyczne równanie funkcyjne, w którym występuje całka zawierająca niewiadomą funkcję. [przypis edytorski]
integros (łac.) — całych, nienaruszonych (częstą praktyką fałszerzy było okrawanie krawędzi monety w celu pozyskania kruszcu). [przypis edytorski]
inteligibilny (filoz.) — racjonalny, rozumowy; w filozofii Kanta, a po nim Schopenhauera, występuje rozróżnienie pomiędzy charakterem empirycznym, w którym uczynki jednostki, jako zjawiska, są powiązane z innymi zjawiskami i wynikają z nich na mocy praw przyrody, a charakterem inteligibilnym, wynikającym z wolnej woli i racjonalności podmiotu, który powoduje uczynki, lecz sam nie podlega żadnym warunkom zmysłowości. [przypis edytorski]
Intellectus luminis sicci non est (łac.) — poznanie nie jest [wyłącznie] suchym światłem. [przypis edytorski]
intellektuelle Sachsengängerei (niem.) — tu: intelektualni wędrowni pracownicy najemni (w nawiązaniu do zatrudniających się w Saksonii, „na saksach” sezonowych pracowników rolnych: Sachsengängerei). [przypis edytorski]
intelletto del sacrifizio (wł.) — zmysł poświęcenia (dosł. umysł). [przypis edytorski]
intelligence (fr.) — tu: porozumienie, zmowa. [przypis edytorski]
intelligibilny — w filozofii: zrozumiały, pojmowalny. [przypis edytorski]
intelligo (łac.) — rozumiem. [przypis edytorski]
Intemerata (łac.) — dosł.: niepokalana; tytuł maryjnej pieśni średniowiecznej. [przypis edytorski]
intencjowany (daw.) — usposobiony; ożywiony jakąś intencją, mający pewne zamiary. [przypis edytorski]
intendantura — dział gospodarczy instytucji. [przypis edytorski]
intendencja — tu: zarząd miasta, gminy lub prowincji. [przypis edytorski]
intendentowa — żona intendenta; intendent: urząd administracyjny w prowincjach francuskich przed rewolucją. [przypis edytorski]
intendent — pracownik administracji a. wojskowego zaopatrzenia. [przypis edytorski]
intendent — pracownik administracji, odpowiedzialny za sprawy gospodarcze danej jednostki. [przypis edytorski]
intendent — pracownik administracji. [przypis edytorski]
intendent — pracownik administracyjny zajmujący się zaopatrzeniem i innymi sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendent — pracownik zajmujący się zaopatrzeniem i sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendent — pracownik zajmujący się zaopatrzeniem. [przypis edytorski]
intendent — pracownik zaopatrzenia. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — nadzór; dziś: dział instytucji, który zajmuje się zaopatrzeniem i sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — służby zaopatrzeniowe wojska. [przypis edytorski]
intendentura (daw.) — służby zaopatrzeniowe wojska. [przypis edytorski]
intendentura — dział gospodarczy jakiejś jednostki administracyjnej. [przypis edytorski]
intendentura — dział instytucji, który zajmuje się zaopatrzeniem i sprawami gospodarczymi; tu: zaopatrzenie w żywność. [przypis edytorski]
intendentura — tu: biuro intendenta. [przypis edytorski]
intendentura (wojsk.) — jednostki zaopatrzenia. [przypis edytorski]
intendentura — w wojsku służba zaopatrywania i obsługi armii w kwatermistrzostwie. [przypis edytorski]
intendentura — zaopatrzenie i kwatermistrzowska obsługa armii. [przypis edytorski]
intendentura (z niem.) — dział jakiejś instytucji, który zajmuje się sprawami gospodarczymi. [przypis edytorski]
intendent — urząd administracyjny w prowincjach francuskich, w czasach rządów absolutystycznych. [przypis edytorski]
in tenebris (łac.) — w strachu. [przypis edytorski]
intentio (łac.) — zamiar. [przypis edytorski]
Inter audaces lupus errat agnos (łac.) — początkowy fragment Horacego Pieśni III, 18 (Do Fauna); w tłumaczeniu Lucjana Siemieńskiego: „Jagnięta mężnie wilkom patrzą w oczy”. [przypis edytorski]
intercyza — pisemna umowa zawierana przed ślubem, ustalająca sprawy majątkowe w małżeństwie. [przypis edytorski]
intercyza — umowa przedmałżeńska, ustalająca sprawy majątkowe. [przypis edytorski]
intercyza — umowa przedślubna. [przypis edytorski]
interdykt (łac. interdictum) — zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę nakładany przez władze kościelne lub powstający na mocy prawa kanonicznego przez sam czyn, np. zabójstwo biskupa czy sprzyjanie grupie stowarzyszeniowej działającej w sprzeczności z nauką i interesem kościoła katolickiego. [przypis edytorski]
interdykt — w prawie kanonicznym kościoła katolickiego wydany przez władze kościelne zakaz sprawowania kultu w oznaczonym miejscu. [przypis edytorski]
interdykt — wydany przez władze kościelne zakaz odprawiania obrzędów religijnych na danym terenie, przez grupę ludzi lub konkretną osobę. [przypis edytorski]
interdykt (z łac.) — zakaz odprawiania mszy. [przypis edytorski]
interesa (daw.) — dziś M.lm: interesy. [przypis edytorski]