Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 489 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | arabski | architektura | astronomia | austriacki | białoruski | biologia, biologiczny | bez liczby pojedynczej | botanika | celtycki | chemiczny | czasownik | czeski | dawne | drukarstwo, drukowany | dziecięcy | ekonomiczny | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | handel, handlowy | hebrajski | hinduski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | islandzki | japoński | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mineralogia | mitologia | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | nieodmienny | niemiecki | norweski | obelżywie | poetyckie | pogardliwe | polski | polityczny | portugalski | pospolity | potocznie | prawo, prawnicze | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | psychologia, psychologiczny | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | rzymski | sportowy | środowiskowy | staropolskie | starożytny | szwedzki | teatralny | techniczny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie | zdrobnienie | żeglarskie | zoologia
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 128725 przypisów.
fabułami zabawiony — zajmuje się fabułami, zajmuje się bajaniem (opowieściami). [przypis edytorski]
facchin'ach (wł.) — tragarz. Tu: tragarzach. [przypis edytorski]
facchino (wł.) — bagażowy, tragarz. [przypis edytorski]
facchino (wł.) — portier. [przypis edytorski]
facchino (wł.) — tragarz. [przypis edytorski]
face á main (fr.) — okulary na długim trzonku służącym do trzymania w ręku i przysuwania szkieł do oczu w razie potrzeby. [przypis edytorski]
face á main (fr.) — okulary na długim trzonku służącym do trzymania w ręku i przysuwania szkieł do oczu w razie potrzeby. [przypis edytorski]
face à main (fr.) — okulary na długim trzonku służącym do trzymania w ręku i przysuwania szkieł do oczu w razie potrzeby. [przypis edytorski]
face à main (fr.) — rodzaj okularów z długą rączką do trzymania; lorgnon. [przypis edytorski]
face-à-main (fr.) — rodzaj okularów z długą rączką do trzymania; lorgnon. [przypis edytorski]
facecista (daw.) — żartowniś; por. facecja. [przypis edytorski]
facecja (daw.) — dowcip, żart, coś wymyślnego. [przypis edytorski]
facecja (daw.) — żart, dowcip, anegdota. [przypis edytorski]
facecja (daw.) — żart, dowcip, anegdota; tu: zabawa. [przypis edytorski]
facecja (daw.) — żart, dowcip. [przypis edytorski]
facecja (daw.) — żart, wymysł, kaprys. [przypis edytorski]
facecja (przestarz.) — krótkie zabawne opowiadanie; tu: głupstwo. [przypis edytorski]
facecja (z łac. facetia) — żart, dowcip. [przypis edytorski]
facecja (z łac.) — zabawne opowiadanie. [przypis edytorski]
facecja (z łac.) — żart, dowcip; tu: z ironią. [przypis edytorski]
facecja — żart, dowcip, anegdota. [przypis edytorski]
facecja — żart, dowcip. [przypis edytorski]
facecja — żart. [przypis edytorski]
facecje — rzeczy wymyślne, niezwykłe i wesołe. [przypis edytorski]
facecjonista (daw.) — dowcipniś. [przypis edytorski]
facecjonista (daw.) — żartowniś. [przypis edytorski]
facecjonista — żartowniś; por. facecja: żart. [przypis edytorski]
Facelet (a. falcelit) — chusteczka, chusteczka do nosa. [przypis edytorski]
facere (łac.) — robić, czynić. [przypis edytorski]
facet z morskiej piany (iron.) — elegancik. [przypis edytorski]
facetka (gw. warsz.) — lekceważąco o kobiecie eleganckiej, która jednak nie jest damą. [przypis edytorski]
fachte — blies. [przypis edytorski]
Faciamus experimentum in anima vili (łac.) — zróbmy doświadczenie na duszy lichej (daw. o doświadczeniach na zwierzętach). [przypis edytorski]
facilis descensus Averno (łac.) — łatwe jest zejście do (jeziora) Awernu, tj. do podziemnego świata zmarłych (Wergiliusz Eneida VI 126). [przypis edytorski]
Facino Cane, właśc. Bonifacio Cane (1360–1412) — kondotier włoski słynący z okrucieństwa. [przypis edytorski]
facit (łac.) — 3 os. czasu teraźniejszego łac. czasownika facĕre (robić). Zwyczajowo używa się formy czasu przeszłego fecit: zrobił, wykonał (napis na dziełach sztuki obok podpisu artysty), być może Brzozowski w ten sposób nawiązuje do wcześniejszgo cytatu z Biblii. [przypis edytorski]
facit (łac.) — dosł: czyni. [przypis edytorski]
facjata (daw., pot.) — twarz, oblicze. [przypis edytorski]
facjata (daw., pot.) — twarz. [przypis edytorski]
facjata — frontowa ściana kamienicy. [przypis edytorski]
facjata — mieszkanie a. pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem; daw., pot.: twarz. [przypis edytorski]
facjata — mieszkanie albo pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem. [przypis edytorski]
facjatka — mansarda; pomieszczenie w części strychowej budynku, przykryta odrębnym dachem. [przypis edytorski]
facjatka — mieszkanie a. pokój na poddaszu. [przypis edytorski]
facjatka — mieszkanie a. pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem. [przypis edytorski]
facjatka — mieszkanie lub pokój na poddaszu. [przypis edytorski]
facjatka — mieszkanie lub pokój na poddaszu, z oknem wychodzącym z dachu i nakrytym własnym daszkiem. [przypis edytorski]
facjatka — mieszkanie na poddaszu. [przypis edytorski]
facjatka — pokój na poddaszu. [przypis edytorski]
facjatka — pomieszczenie na poddaszu z oknem na dachu. [przypis edytorski]
facjenda (daw.) — spekulacja, interes. [przypis edytorski]
facjenda (daw., z łac.) — interes. [przypis edytorski]
facjenda — interes, kalkulacja, spekulacja. [przypis edytorski]
facjenda — spekulacja handlowa. [przypis edytorski]
facka (daw.) — policzek, uderzenie otwartą dłonią w twarz. [przypis edytorski]
facolet a. facelet (daw., z wł.) — chustka, szczególnie chustka do nosa. [przypis edytorski]
facsimile — tu znajdowała się reprodukcja z tekstem franc. oraz z ilustracją przedstawiająca trzech wisielców. [przypis edytorski]
facta ficta (łac.) — fakty zmyślone; fakty (czyny, dzieła) stworzone (fałszywe, skłamane, obłudne). [przypis edytorski]
factory (ang.) — fabryka. [przypis edytorski]
factotum (łac. fac totum: rób wszystko) — zaufana osoba, wypełniająca wszelkie polecenia. [przypis edytorski]
factotum (łac. fac totum: rób wszystko) — zaufana osoba, wypełniająca wszelkie polecenia. [przypis edytorski]
factotum (łac.) — osoba zaufana, spełniająca usługi wszelkiego rodzaju. [przypis edytorski]
factotum (łac.) — służący lub inna osoba wykonująca wiele różnych czynności. [przypis edytorski]
factotum (łac.) — totumfacki; osoba zaufana, spełniająca usługi wszelkiego rodzaju. [przypis edytorski]
factotum wyrosło — w odniesieniu do zaczerpniętego z łaciny rzeczownika rodzaju nijakiego factotum (totumfacki) autorka konsekwentnie stosuje czasowniki również w formie nijakiej. [przypis edytorski]
factum brutum (łac.) — ciężki (tępy, tu: nieopracowany) czyn. [przypis edytorski]
factum (łac.) — czyn, dzieło, postępowanie, fakt. [przypis edytorski]
facyendować — robić interesy; spekulować. [przypis edytorski]
façon d'être (fr.) — sposób bycia. [przypis edytorski]
Faenza — miasto we Włoszech, w regionie Emilia-Romania, położone w pobliżu Rawenny, słynące od średniowiecza z wyrobów fajansowych, którym miasto użyczyło swej nazwy. [przypis edytorski]
faeton — czterokołowy sportowy powóz. [przypis edytorski]
Faeton — Faeton, jako bają poetowie, był syn Słońca, u którego raz uprosił, że mu dopuścił wóz swój wieść; ale iż nie umiał, konie się rozbiegały, zaczem się świat zagorzał; przeto Jupiter zrzucił go na dół do rzeki Eridanu. To dla tego zmyślono, aby się nikt tego nie poważył sprawować, czemu nie sprosta (przypis źródła). [przypis edytorski]
Faeton — koń z rydwanu Jutrzenki, imię znaczy: Jaśniejący. [przypis edytorski]
faeton — lekki czterokołowy powóz. [przypis edytorski]
faeton — lekki otwarty powóz konny bez drzwiczek. [przypis edytorski]
faeton — lekki powóz używany do spacerów. [przypis edytorski]
Faeton (mit. gr.) — syn boga słońca Heliosa; na jego prośbę ojciec pozwolił mu przez jeden dzień powozić rydwanem słońca; kiedy Faeton ruszył w drogę, okazało się, że nie potrafi kontrolować koni, które poniosły i zjechały z ustalonej trasy; ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem. [przypis edytorski]
Faeton (mit. gr.) — syn boga słońca Heliosa; na jego prośbę ojciec pozwolił mu przez jeden dzień powozić rydwanem słońca; kiedy Faeton ruszył w drogę, okazało się, że nie potrafi kontrolować koni, które poniosły i zjechały z ustalonej trasy; ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem, który spadł do rzeki Erydan. [przypis edytorski]
Faeton (mit. gr.) — syn boga słońca Heliosa oraz Okeanidy Klimene, której mężem był śmiertelnik, król Etiopii, Merops. Na prośbę Faetona Helios pozwolił mu przez jeden dzień powozić rydwanem słońca. Kiedy Faeton ruszył w drogę, okazało się, że nie potrafi kontrolować koni, które poniosły i zjechały z ustalonej trasy. Ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem. [przypis edytorski]
Faeton (…) popalił wszystko na ziemi i sam zginął od pioruna — ponieważ światu groziło spalenie, Zeus zmuszony był zabić Faetona piorunem. [przypis edytorski]
faeton — ptak wodny, będący bardzo zwinnym lotnikiem. [przypis edytorski]
faeton — tu: niezadaszony pojazd konny, najczęściej dwuosobowy. [przypis edytorski]
faeton — tu: niezadaszony pojazd konny, najczęściej dwuosobowy. [przypis edytorski]
fagas (daw., pogard.) — służący, lokaj, sługus. [przypis edytorski]
fagas (daw.) — służący, lokaj (dziś pogard.: służalec a. kochanek). [przypis edytorski]
fagas (daw.) — służący, lokaj. [przypis edytorski]
fagas (daw.) — służący. [przypis edytorski]
fagas — lokaj. [przypis edytorski]
fagas — pogardliwie: służący, lokaj; przen.: służalec, lizus. [przypis edytorski]
fagasować (daw. pot.) — donosić, skarżyć. [przypis edytorski]
fagasować — wysługiwać się, podlizywać. [przypis edytorski]
Fagon, Guy-Crescent (1638–1718) — francuski lekarz i botanik, gł. lekarz nadworny Ludwika XIV, dyrektor Ogrodu Królewskiego. [przypis edytorski]
fagot — instrument dęty, którego dźwięk nadaje się do imitowania różnych odgłosów, nadających humorystyczny wydźwięk. Tu prawdopodobnie w znaczeniu: narobił hałasu, rumoru. [przypis edytorski]
Fagundes, Estevão (1577–1645) — portugalski jezuita. [przypis edytorski]
Fagus, własc. Georges Faillet (1872–1933) — fr. poeta, symbolista. [przypis edytorski]
Fahnenweihe (niem.) — poświęcenie sztandaru. [przypis edytorski]
faiblesse (fr.) — słabość. [przypis edytorski]
faif a. fajf (daw., z ang. five o'clock: godzina piąta) — spotkanie towarzyskie o piątej po południu, połączone z piciem herbaty, a często także z tańcami. [przypis edytorski]
Fain, Agathon (1778–1837) — francuski historyk; sekretarz cesarza Napoleona I, towarzyszył mu we wszystkich kampaniach. [przypis edytorski]
fair play (ang.) — uczciwa gra; przen.: uczciwe postępowanie z ludźmi. [przypis edytorski]
