Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5244 przypisów.
reprobacja (z łac.) — dezaprobata a. potępienie. [przypis edytorski]
Reprodukcja w Historii Polski, oprac. zbiorowe pod red. T. Manteuffla. Warszawa 1958, t. II, cz. 2, s. 442. [przypis autorski]
reprymanda (dziś: reprymenda) — skarcenie, upomnienie. [przypis edytorski]
reprymenda — nagana, napomnienie. [przypis edytorski]
reprymenda — upomnienie. [przypis edytorski]
reptilia (z łac., biol.) — gady. [przypis edytorski]
reptilienfond (niem.) — fundusz gadzinowy; używane w Niemczech pogardliwe określenie środków pochodzących z przekierowanych funduszy państwowych i wykorzystywanych do wywierania wpływu politycznego, w szczególności do subwencjonowania oddanej rządowi prasy. [przypis edytorski]
reptylia (z łac. reptilia) — gady. [przypis edytorski]
republika 14 kwietnia 1931 roku — Druga Republika Hiszpańska, proklamowana 14 kwietnia 1931, kiedy po sukcesie republikanów i porażce monarchistycznej prawicy w wyborach samorządowych z 12 kwietnia król Alfons XIII opuścił Madryt, a następnie Hiszpanię; istniejąca do 1 kwietnia 1939, kiedy ostatnie wojska wierne Republice poddały się nacjonalistom. [przypis edytorski]
Republika Cisalpińska — państwo utworzone przez Bonapartego w 1797 r. we Włoszech, ze stolicą w Mediolanie. [przypis redakcyjny]
Republika — dialog Platona znany dziś częściej pod polskim tytułem Państwo, opisujący idealnie urządzone państwo, oparte na ideach dobra i sprawiedliwości, rządzone przez filozofów. [przypis edytorski]
republika genewska — Genewa, w której urodził się Jean-Jacques Rousseau (1712–1778), była w jego czasach republiką; dołączyła do Konfederacji Szwajcarskiej w 1815 roku. [przypis edytorski]
republika — państwo, w którym nie ma króla, a rządzą przedstawiciele narodu, powoływani w powszechnych wyborach raz na kilka lat. [przypis edytorski]
republika Platona — idealne państwo przedstawione przez gr. filozofa Platona w dialogu Państwo, znanym też jako Republika; dzieci klas wyższych, rządzących państwem filozofów i strażników, miały być przekazywane na wychowanie instytucjom państwowym. [przypis edytorski]
republika… — po klęsce cesarza Napoleona III, we Francji 3 września 1870 r. została proklamowana republika. Ustrój republikański został ostatecznie wprowadzony konstytucją 1875 roku. Skrajna prawica dążyła jednak do przywrócenia monarchii. Poszczególne odłamy monarchistów wysuwały na tron różnych kandydatów, m. in. syna Napoleona III, który przybrał imię Napoleona IV. [przypis redakcyjny]
Republika Rzymska (1849) — krótko istniejące państwo w Italii , obejmujące terytorium Państwa Kościelnego. Powstało w wyniku wystąpień rewolucyjnych na rzecz zjednoczenia Włoch w 1848, wskutek których papież Pius IX musiał opuścić Rzym i udać się na wygnanie do Gaety; po powszechnych wyborach 9 lutego 1849 ogłoszono konstytucję i proklamowano Republikę Rzymską. Mimo zaangażowania Garibaldiego i jego zwolenników w obronę republika została obalona przez interwencję wojsk francuskich, które 29 czerwca wkroczyły do Rzymu. [przypis edytorski]
Republika Transvaalu (niderl. Transvaal Republiek, dosł.: Republika za rzeką Vaal) — pot. nazwa Republiki Południowoafrykańskiej, hist. państwa założonego przez Burów (potomków osadników niderlandzkich), istniejącego z przerwami w latach 1852–1902. [przypis edytorski]
Republique des Lettres (fr.) — rzeczpospolita pisarzy. [przypis edytorski]
reputacją (daw. forma) — dziś B. lp r.ż.: reputację. [przypis edytorski]
reputacją — [forma B.lp r.ż.] mniemanie, dobry sąd, wziętość. [przypis redakcyjny]
reputacja — opinia, jaką jakiś człowiek ma wśród innych. [przypis edytorski]
reputacja — opinia, którą ktoś lub coś ma wśród ludzi. [przypis edytorski]
reputacji — uznania. [przypis redakcyjny]
reputationi (łac.) — dobremu imieniu, sławie. [przypis redakcyjny]
requetes — nazwa członków monarchistycznych milicji karlistowskich walczących w wojnie domowej w Hiszpanii po stronie gen. Francisco Franco. [przypis edytorski]
Requiem aeternam dona ei, Domine! (łac.) — wieczny odpoczynek daj mu, Panie; słowa modlitwy za zmarłych. [przypis redakcyjny]
requiem aeternam (łac.) — odpoczynek wieczny; formuła rozpoczynająca modlitwę za zmarłego. [przypis edytorski]
Requiem aeternam (łac.) — wieczne odpoczywanie. [przypis edytorski]
requiem aeternam (łac.) — wieczne odpoczywanie. [przypis edytorski]
Requiem aeternam (łac.) — wieczny odpoczynek; pierwsze słowa modlitwy za zmarłych. [przypis edytorski]
requiem aeternam — wieczne odpocznienie (łac.). [przypis autorski]
requiem (łac.) — msza żałobna (jako utwór muzyczny). [przypis edytorski]
requiem (łac.) — odpoczynek; msza żałobna lub utwór żałobny; od pierwszego słowa formuły rozpoczynającej modlitwę za zmarłych: requiem aeternam (wieczny odpoczynek). [przypis edytorski]
requiem (łac.: odpoczynek, spoczywanie) — modlitwa za zmarłych. [przypis edytorski]
requiem (łac.: odpoczynek) — tu: śpiewana msza żałobna za umarłych (Missa requiem). [przypis edytorski]
requiem (łac.) — odpoczynek; wieczny odpoczynek, modlitwa za zmarłych. [przypis edytorski]
requiem (łac.) — odpoczynek; wieczny odpoczynek, modlitwa za zmarłych. [przypis edytorski]
requiem (łac.) — odpoczynek; wieczny odpoczynek, modlitwa za zmarłych. [przypis redakcyjny]
requiem (muz.) — utwór żałobny. [przypis edytorski]
requiem — śpiew podczas mszy żałobnej. [przypis autorski]
requiem — utwór żałobny, zwykle komponowany i wykonywany na okoliczność uroczystości pogrzebowych; tu: z uwagi na rytm słowo to czytamy trzysylabowo: re-qui-em. [przypis edytorski]
Requiem (z łac. requiem aeternam: wieczny odpoczynek) — utwór żałobny. [przypis edytorski]
requiescant in pace (łac.) — niech spoczywają w pokoju. [przypis edytorski]
Requiescat in pace (łac.) — niech spoczywa w pokoju. [przypis edytorski]
requiescat in pace (łac.) — niech spoczywa w pokoju. [przypis edytorski]
requiescat in pace (łac.) — niech spoczywa w spokoju. [przypis redakcyjny]
Requiescat in pace! (łac.) — Spoczywaj w pokoju! [przypis edytorski]
requiescat (łac.) — fragment wyrażenia requiescat in pace (niech spoczywa w pokoju). [przypis edytorski]
requiescat (łac.: niech pozostaje) — pierwsze słowo formuły wypowiadanej nad zmarłym; requiescat in pace: niech spoczywa w pokoju. [przypis edytorski]
Requiescat — (łac.: niech spoczywa) główna część łac. frazy oznaczającej „niech spoczywa w pokoju”, używanej w katolickich obrzędach pogrzebowych w rycie trydenckim; w greckojęzycznej Aleksandrii w życiu religijnym nie posługiwano się łaciną. [przypis edytorski]
requiescat (łac.) — niech spoczywa. [przypis edytorski]
Requiesceat in pa…ce (łac.) — Niech spoczywa w poko…ju. [przypis edytorski]
requiescere in pace (łac.) — odpocząć w pokoju. [przypis edytorski]
requiescere in pace (łac.) — odpoczywać w pokoju. [przypis edytorski]
requisitus (łac.) — wezwany. [przypis redakcyjny]
rerum bene gerendarum (łac.) — dzielnych czynów. [przypis redakcyjny]
rerum concordia discors (łac.) — niezgodna zgoda rzeczy. [przypis edytorski]
Rerum concordia discors (łac.) — rzeczy zgoda niezgodna (Horacy, Listy, ks. I, List XII, w. 19). [przypis edytorski]
Rerum (…) finium — Cicero, Academica, II, 29. [przypis tłumacza]
rerum humanarum executor omnipotens optimusque (łac.) — wszechmocny i najlepszy egzekutorze rzeczy ludzkich. [przypis autorski]
rerum politicarum (łac.) — spraw politycznych; tu: część tytułu magisterskiego lub doktorskiego na uczelniach w Niemczech. [przypis edytorski]
Rerum pulcherrima Roma… — Virgilius, Georg. [Wergiliusz, Georgiki II, 534]. [przypis autorski]
Re sciochi, re… (wł.) — Królowie, głupi królowie… [przypis edytorski]
Res dura et regni novitas… (łac.) — Los twardy, nowość państwa, te dawać mi każą / Zlecenia i szeroko obsadzać brzeg strażą (Wergiliusz, Eneida ks. I, w. 563–564, w tłum. T. Karyłowskiego). [przypis edytorski]
resentyment — odwet. [przypis redakcyjny]
reservatio finalis (łac.) — ostateczny zasób, rezerwa. [przypis edytorski]
Res (…) est — Attius u Cycerona: Cicero, De divinatione, I, 22. [przypis tłumacza]
residus (z fr. résidus) — pozostałość, pozostałości. [przypis edytorski]
residuum a. rezyduum (łac. residuum: pozostałość) — tu termin używany w geologii: to, co pozostaje po wypłukaniu łatwiejszych do usunięcia frakcji osadu, gleby albo skały. [przypis edytorski]
residuum (łac.) — pozostałość, reszta; resztki. [przypis edytorski]
residuum (łac.) — reszta, pozostałość. [przypis edytorski]
resistendi modum (łac.) — sposobu opierania się. [przypis redakcyjny]
reskryptami — przepisami, poleceniami. [przypis redakcyjny]
reskrypt (daw.) — pisemne rozporządzenie panującego lub zarządzenie władz wyższych. [przypis edytorski]
reskrypt (daw.) — pisemne rozporządzenie władzy. [przypis edytorski]
reskrypt — pisemna odpowiedź. [przypis edytorski]
res non patiebatur moram (łac.) — rzecz nie cierpiała zwłoki. [przypis redakcyjny]
res non patitur moram (łac.) — rzecz nie cierpi zwłoki. [przypis redakcyjny]
resorbować — wchłaniać, wsysać. [przypis edytorski]
respectability (ang.) — szacunek, poważanie, respekt. [przypis edytorski]
respectable (ang.) — poważny, szanowany, porządny, zacny. [przypis edytorski]
respective (łac.) — względnie. [przypis edytorski]
respectu machinationis (łac.) — za jakieś knowania. [przypis redakcyjny]
respectum (łac.) — względy. [przypis redakcyjny]
respekta (daw, z łac.) — wyrazy szacunku. [przypis edytorski]
respekta — szacunek, względy. [przypis edytorski]
respektować (daw., z łac.) — traktować z respektem, szanować, poważać. [przypis edytorski]
respektować — mieć wzgląd. [przypis redakcyjny]
respektowa — kobieta niezamężna, szlachcianka, pozostająca na utrzymaniu bogatych krewnych lub pracodawców. [przypis edytorski]
respektowy — obj. w dalszym ciągu tekstu. [przypis redakcyjny]
respekt — poszanowanie. [przypis redakcyjny]
respekt — tu: wzgląd. [przypis redakcyjny]
respektując w tym zakresie wolność zdania i słowa — przynajmniej prywatnego, bo kazania i jednolitość rytualna nabożeństw były kontrolowane przez władze polityczną. [przypis autorski]
respektu — względów, uważania, [szacunku]. [przypis redakcyjny]
respekty — tu: względy, honory. [przypis edytorski]
respekty — względy. [przypis redakcyjny]
respekt — ze względu na. [przypis redakcyjny]
respekt (z łac.) — szacunek, względy. [przypis edytorski]
respekt (z łac.) — tu: ziemia podarowana komuś przez wzgląd na zasługi jego lub rodziny. [przypis edytorski]
respekt (z łac.) — względy, wyrozumienie. [przypis redakcyjny]