TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Anioł: 1
    2. Ciemność: 1
    3. Dusza: 1
    4. Gwiazda: 1
    5. Konflikt wewnętrzny: 1
    6. Krew: 1
    7. Łzy: 1
    8. Miłość: 1
    9. Niewola: 1
    10. Samotność: 1
    11. Słońce: 1 2
    12. Smutek: 1
    13. Szatan: 1 2
    14. Światło: 1
    15. Upadek: 1

    Tadeusz MicińskiLucifer[1]

    1

    Szatan, Anioł, Upadek, Światło, Słońce, Ciemność, Konflikt wewnętrznyJam ciemny jest wśród wichrów płomień boży,

    lecący z jękiem w dal — jak głuchy dzwon północy —

    ja w mrokach gór zapalam czerwień zorzy

    iskrą mych bólów, gwiazdą mej bezmocy.

    5

    Ja komet król — a duch się we mnie wichrzy

    jak pył pustyni w zwiewną piramidę —

    ja piorun burz — a od grobowca cichszy

    mogił swych kryję trupiość i ohydę.

    Ja — otchłań tęcz — a płakałbym nad sobą

    10

    jak zimny wiatr na zwiędłych stawu trzcinach,

    jam blask wulkanów — a w błotnych nizinach

    idę, jak pogrzeb, z nudą i żałobą.

    Na harfach morze gra — kłębi się rajów pożoga,

    i słońce — mój wróg słońce! wschodzi, wielbiąc Boga[2].

    *

    15

    Dusza, Niewola, SzatanMój duch łańcuchem skuty do ziemi[3]

    zwisa się w przepaść piekielnych łon,

    a kiedy targnie skrzydły[4] dźwięcznemi

    głuche się echo ozwie jak dzwon.

    Gwiazda, Miłość, KrewU stropu mego gwiazda się żarzy

    20

    [serce me niegdyś kochało ją],

    w przeanieleniu złotych witraży

    ona się moją syciła krwią.

    I znowu płynie gwiaździsta rosa

    pocałunkami morderczych zórz —

    25

    oh[5], duszo moja, oh, me niebiosa,

    rzućcie swe płomię[6] w toń zimnych mórz.

    Samotność, Smutek, SłońceNie pragnę słońca — osamotniony —

    z krzykiem złowieszczym upiornych snów,

    bogowie mogił — jam był pojony

    30

    jak wy — ambrozją — i mlekiem lwów.

    Organy grają Requiem[7] żalu,

    organy grają Centaurów zgon,

    jak Damajanti[8] płacze po Nalu,

    Łzytak burze, wichry, grady i szron —

    35

    wieczne są we mnie, jak łzy w opalu.

    Przypisy

    [1]

    Lucifer — w opowieściach biblijnych imię przywódcy zbuntowanych przeciw Bogu aniołów, który za karę został strącony w otchłań; imię Luciferus (z łac.) znaczy: niosący światło, tymczasem po upadku kondycja Lucyfera jako pierwszego ze złych duchów, szatana, księcia ciemności, jest przeciwieństwem tego znaczenia; Tadeusz Miciński buduje obraz Lucyfera, używając antynomii i oksymoronów, oddając w ten sposób paradoksalność jego bytu. [przypis edytorski]

    [2]

    Jam ciemny (…) Boga — utwór Micińskiego Lucifer bywa również traktowany jako kwadryptyk, którego część pierwszą stanowi niniejszy utwór, drugą fragment poetycki o incipicie Mój duch łańcuchem skuty do ziemi (…), część trzecią wiersz Melancolia, a czwartą fragment zaczynający się od słów Oto mej duszy świątynia — z czarnych jak miłość marmurów (…). [przypis edytorski]

    [3]

    Mój duch łańcuchem skuty do ziemi — utwór ten jest też traktowany jako druga część kwadryptyku poetyckiego Tadeusza Micińskiego, w którym pierwsza i tytułowa część to wiersz Lucifer, część trzecia to wiersz Melancolia, a czwarta to fragment zaczynający się od słów Oto mej duszy świątynia — z czarnych jak miłość marmurów (…). [przypis edytorski]

    [4]

    skrzydły — dziś popr. forma N.lm: skrzydłami. [przypis edytorski]

    [5]

    oh — dziś: och. [przypis edytorski]

    [6]

    płomię — tu: daw. r.n.; dziś r.m.: płomień. [przypis edytorski]

    [7]

    requiem — utwór żałobny, zwykle komponowany i wykonywany na okoliczność uroczystości pogrzebowych; tu: z uwagi na rytm słowo to czytamy trzysylabowo: re-qui-em. [przypis edytorski]

    [8]

    Damajanti — wierna i kochająca młoda małżonka króla Nala w słynnym epizodzie indyjskiej epopei Mahabharata. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...