Spis treści

      Bruno JasieńskiBut w butonierceIpecacuana[1]

      1

      Na pierwszym moim koncercie,

      (A może mi tylko śni się…)

      Siedziała w trzecim rzędzie

      Pani w niebieskim lisie.

      5

      I miała oczy wklęsłe,

      Takie ogromnie dalekie.

      I długie błękitne rzęsy.

      I białe, zamszowe powieki.

      Czytałem strofy rytmiczne.

      10

      Po myślach tłukł się Skriabin[2].

      Siedziały w krzesłach damy

      Z welwetu i z jedwabiu.

      Siedzieli w krzesłach panowie,

      Patrzyli wzrokiem żabim…

      15

      Czytałem rytmiczne strofy.

      Po myślach tłukł się Skriabin…

      I było wszystko, jak wszędzie.

      I było wszystko, jak dzisiaj.

      I była w trzecim rzędzie

      20

      Pani w niebieskim lisie.

      Pluskali miarowo w ręce.

      Rozeszli się wolno po domach.

      Została kremowa Nuda,

      Jak duża, śliska sarkoma[3]

      25

      A potem księżyc stłukłem

      I gażę chciałem we frankach,

      I noc miała piersi wypukłe,

      Jak pierwsza moja kochanka…

      A wieczór byłem maleńki…

      30

      Płakałem w kąciku do rana

      O smutnej niebieskiej Pani

      Z oczami jak ipecacuana…

      Przypisy

      [1]

      Ipekakuana prawdziwa (a. wymiotnica prawdziwa; łac. Cephaelis ipecacuanha) — gatunek wiecznie zielonego półkrzewu należący do rodziny marzanowatych. Występuje w stanie dzikim w wilgotnych lasach tropikalnych Panamy, Kolumbii i Brazylii. Jest używana w celach leczniczych. [przypis edytorski]

      [2]

      Skriabin — Aleksandr Nikołajewicz Skriabin (1872–1915), ros. pianista wirtuoz i kompozytor. [przypis edytorski]

      [3]

      sarkoma (fr. sarcome, z gr. sarks, sarkos: mięso) — w medycynie nowotwór złośliwy (zwany także mięśniakiem) rozwijający się z tkanki łącznej lub mięśniowej, bardzo szybko rozrastający się i wcześnie dający przerzuty. [przypis edytorski]

      Zamknij
      Proszę czekać…