Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | francuski | geografia, geograficzny | geologia | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hinduski | hiszpański | japoński | łacina, łacińskie | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzymski | staropolskie | teatralny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie | żeglarskie
Według języka: wszystkie | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 5376 przypisów.
rozgłośny (daw.) — głośny, znany. [przypis edytorski]
rozgłos niewolny jednak od przymieszki skandalu — „(…) Nie ma w istocie książki, nie wyłączając Crébillona i jego naśladowców, w której skażenie zasad i obyczajów tego, co nazywa się dobrym towarzystwem, byłyby odmalowane z większą naturalnością, śmiałością i dowcipem: nie można się tedy dziwić, iż mało którą nowość przyjęto z takim zapałem; jeszcze mniej należy się dziwić temu, iż kobiety czują się obowiązane oburzać na tę książkę. Mimo całej przyjemności, jaką mogła im sprawić jej lektura, nie była ona wolna od żądła: w jaki sposób człowiek, który tak dobrze je zna, a tak źle dochowuje ich tajemnicy, nie miałby uchodzić za potwora?” („Correspondance littéraire”, kwiecień 1782). [przypis tłumacza]
rozglądać (daw.) — przeglądać. [przypis edytorski]
rozgniewane niebo na się czując — szyk przestawny: czując, że niebo jest na mnie rozgniewane. [przypis edytorski]
Rozgnój — rozlewisko Narwi koło wsi Bokiny, w pow. białostockim. [przypis edytorski]
rozgoń — rozsyłanie na wszystkie strony. [przypis autorski]
rozgorączkowywa — dziś popr.: rozgorączkowuje. [przypis edytorski]
rozgorzała wojna między królem a jego synem — nawiązanie do sporu między Henrykiem II Andegaweńskim (Plantagenetem) a jego synem, zw. Henrykiem Młodym Królem popieranym przez królów Francji, rozpoczęty w 1173 r. i ostatecznie zakończony zwycięstwem Henryka II. [przypis edytorski]
rozgorzały — rozpalony, przen.: ogarnięty entuzjazmem a. szałem bojowym. [przypis edytorski]
rozgorzeć — rozpalić się. [przypis edytorski]
rozgościć — dziś popr.: rozgościć się. [przypis edytorski]
rozgowor (daw., reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozgruch — hałas. [przypis redakcyjny]
Rozgrześca — osoba rozgrzeszająca. [przypis edytorski]
rozgrzeszyć — tu: dużo grzeszyć. [przypis redakcyjny]
rozgwar — gwar, który rozlega się wokół. [przypis edytorski]
rozgwar — zgiełk, hałas spowodowany rozmowami. [przypis edytorski]
rozgwiaździony (gw.) — rozgwieżdżony. [przypis edytorski]
rozgwiażdżony — dziś popr.: rozgwieżdżony. [przypis edytorski]
rozhartowywa — dziś popr. forma: rozhartowuje. [przypis edytorski]
rozhawełkowany (neol.) — imiesłów przym. utworzony od nazwy krakowskiej Restauracji Hawełka (cesarsko-królewskiego dostawcy dworu), znajdującej się na Starym Mieście, przy Rynku Głównym 34, w Pałacu Spiskim w Krakowie. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw. reg.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., z rus.) — rozmowa, opowieść. [przypis edytorski]
rozhowor (daw., z rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (reg.) — rozmowa. [przypis redakcyjny]
rozhowor (ros. a ukr.) — rozmowa. [przypis redakcyjny]
rozhowor — rozmowa, opowieść. [przypis edytorski]
rozhowor — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (ukr.) — rozmowa, gadanie. [przypis edytorski]
rozhowor (ukr.) — rozmowa. [przypis redakcyjny]
rozhowory — rozmowy; gadanie. [przypis edytorski]
rozhowory (z rus.) — rozmowy. [przypis edytorski]
rozhowor (z ros.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (z rus.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (z ukr.) — rozmowa. [przypis edytorski]
rozhowor (z ukr.) — rozmowa. [przypis redakcyjny]
rozhoworzyć (z ukr.) — rozgadać, rozśpiewać; sprawić, że ktoś a. coś zacznie opowiadać. [przypis edytorski]
rozhuk (neol.) — zapewne: donośny huk, którego dźwięk szeroko się rozprzestrzenia. [przypis edytorski]
rozjąć (daw.) — rozłączyć. [przypis edytorski]
rozjąć — rozdzielić. [przypis edytorski]
rozjąć spór (daw.) — załagodzić spór; por. rozejm. [przypis edytorski]
Rozjątrzony Tryfon kazał Jonatesa zgładzić — 1 Mch 13, 23. [przypis tłumacza]
rozjątrzony — tu: rozgniewany. [przypis edytorski]
rozjadać — rozjuszać się, wzmagać gniew i zaciekłość. [przypis edytorski]
rozjadać się — tu: rozgniewać się. [przypis edytorski]
rozjad (daw.) — zajadłość, zaciekłość. [przypis edytorski]
rozjadły (daw.) — rozzłoszczony. [przypis edytorski]
rozjadły — rozzłoszczony. [przypis edytorski]
rozjaśń — popr.: rozjaśnij; tu: forma skrócona ze względu na rytm wiersza. [przypis edytorski]
Rozjaśnij oblicze, wielki mocarzu egipski… — napis na nagrobku faraona Horem-hepa z roku 1470 przed Chrystusem. [Horemheb (1319–1292 p.n.e.), ostatni faraon XVIII dynastii; Red. WL]. [przypis autorski]
rozjazd (daw.) — szeroka sieć. [przypis redakcyjny]
rozjemca bogiń — Parys, syn Priama i Hekabe, królewicz trojański, poproszony przez Afrodytę, Herę i Atenę, by wskazał najpiękniejszą z nich. [przypis edytorski]
rozjeść (daw.) — rozjuszyć, wprawić we wściekłość. [przypis edytorski]
rozjeść się (starop.) — rozgniewać się. [przypis redakcyjny]
rozjeść się (starop.) — rozsierdzić się; stać się zajadłym. [przypis edytorski]
rozkazał wpisywać w księgi cenę kupna tytułem długu i wyzbywać się sprzedanych przedmiotów — sprzedany przedmiot wydawano zaraz nabywcy, choć ceny nie wpłacał gotówką. Na razie miał dług, który uiścił później, kiedy sam sprzedał przedmiot. W ten sposób bez gotówki i bez straty dla państwa zarobił wiele. [przypis tłumacza]
rozkazanie (daw.) — rozkaz. [przypis edytorski]
rozkazawszy miecz nieść przed sobą, jak przed zwierzchnim panem — niesienie przed kimś miecza było symbolem jego władzy zwierzchniej; przed cesarzami nosili miecz podczas uroczystej procesji nawet suwerenni władcy, np. Bolesław Chrobry w 1013 r., a Bolesław Krzywousty w 1135 r. [przypis edytorski]
rozkaz cię utrzymać albo na dnie, na dnie twoim lec, albo na dnie z honorem lec… — fragment pieśni hymnicznej Morze, nasze morze, znanej też pod tytułami Marynarka Wojenna i Chociaż każdy z nas jest młody. [przypis edytorski]
rozkaz dan od ojca — rozkaz dany przez Zeusa: ojca bogów, w tym również Hefajstosa. [przypis edytorski]
rozkazów Cezara — p. Starożytności XVI, X, 8. [przypis tłumacza]
rozkazować (daw.) — dziś popr.: rozkazywać. [przypis edytorski]
rozkazować (starop.) — dziś: rozkazywać. [przypis edytorski]
rozkazować (starop. forma) — dziś: rozkazywać. [przypis edytorski]
Rozkaz stracenia księcia Norfolka — Śmierć króla zbliżała się szybko; obawiając się, że Norfolk może mu się wymknąć, skierował do Izby Gmin żądanie przyśpieszenia werdyktu, pod pozorem, że Norfolk piastuje godność wielkiego marszałka, trzeba więc zamianować na jego miejsce kogoś innego, kto wziąłby udział w mającej nastąpić ceremonii mianowania syna jego księciem Walii. [Hume, History of England (Historia Anglii), tom III, str. 307]. [przypis autorski]
Rozkazuję wam, abyście się spólnie miłowali, tak jakom ja was umiłowal — J 13, 34. [przypis edytorski]
Rozkazuję wam zgubić mnie, a odnaleźć siebie… — z książki Tako rzecze Zaratustra, najważniejszego dzieła Fryderyka Nietzschego. [przypis edytorski]
rozkazuje Bóg — 5. Mojż 17, 18. [przypis edytorski]
rozkazuje chłopu — powinno być: rozkazuje chłopu iść. [przypis edytorski]
rozkazuje ci on [cesarz Lucjusz], abyś go za pana swojego uznał — po upadku zachodniej części antycznego cesarstwa rzymskiego w 476 władcy królestw barbarzyńskich powstałych na jego ziemiach przez pewien czas nadal uznawali, przynajmniej nominalnie, władzę cesarza faktycznie panującego nad wschodnią częścią (Bizancjum). [przypis edytorski]
rozkazuje etc. — Mt 2, 12. [przypis edytorski]
rozkazuje jednemu z swoich rozesłańców, aby poszedł do Izby Poselskiej i zapowiedział Narodowi imieniem jego, że mu przykazuje zaraz się rozejść — ubliżał Sejmowi, nie stawiając się przed nim osobiście; wysłańcem był poseł wileński, Marcin Lubomirski. [przypis redakcyjny]
rozkazuje ministrowi badeńskiemu — tj. posłowi rosyjskiemu w Badenii. [przypis redakcyjny]
rozkazuje on święty mąż Paweł tymi słowy — Rz 12, 16; Gal 5, 6. [przypis edytorski]
rozkazy — dziś N.lm: (nad) rozkazami. [przypis edytorski]
rozkiełzły — rozkiełznany. [przypis edytorski]
rozkiełznać — zdjąć uprząż. [przypis edytorski]
rozkiełznanie — swobodnie, bez skrępowania. [przypis edytorski]
rozkiełznany — pozbawiony wędzidła; rozzuchwalony. [przypis edytorski]
rozkłócić — tu: rozmieszać. [przypis edytorski]
rozklapić — usiąść, rozkraczywszy nogi. [przypis autorski]
rozkołysało jego duszę w kierunku rzewnych myśli o Angelice — [Komentarz autora z Uwag.] Podobne objawy psychiczne: [„A razem z naturalizmem miłosnym ukazał się wskutek podobieństwa wyraźności także splot ostatnich wspomnień” (rozdział V); „to wrażenie właśnie, przyśpieszające tempo jego wyobraźni, wzbudzało wnet silne wspomnienia o Angelice” (rozdz. VI); red. WL]. Por. także [„wstrząsają się pewne połacie myślowe, wskutek czego myśli się całkiem niezależnie od myśli nasuniętych przez gości, myśli się o swoich myślach” (rozdz. XVIII); red. WL]. [przypis autorski]
rozkomosić (daw.) — rozigrać, rozbujać. [przypis redakcyjny]
rozkomosić (daw.) — rozruszać. [przypis edytorski]
rozkoszą krwi i mordu, która w owych czasach była (…) chorobą tak niebezpieczną, że zarażenia nią najświętsi ludzie unikać musieli… — zob. Confession. S. Augustyna [Wyznania Augustyna z Hippony]. [przypis autorski]
Rozkoszą w miłości (…) którą się budzi” — Maksymy i rozważania moralne. [przypis tłumacza]
Rozkosz być sądzę dobrem najwyższym człowieka — inaczej: sądzę, że rozkosz jest najwyższym dobrem człowieka. [przypis edytorski]
rozkosze przejścia równika — „chrzest równikowy”, obejmujący szereg prób, tradycyjnie urządzany przez załogę statku, przebraną za bóstwa morskie, osobom, które po raz pierwszy przekraczają równik. [przypis edytorski]
rozkosz, którą daje piękno, kończy się przesyceniem — Ksenofont, Wspomnienia o Sokratesie. [przypis tłumacza]
rozkoszliwy (daw.) — rozkoszny, ujmujący, uroczy. [przypis edytorski]
rozkosz nie działa na naszą istotę ani w połowie tak silnie jak ból — obacz analizę zasady ascetycznej, Bentham, Traktaty prawodawstwa, t. 1. Sprawia się przyjemność dobrej istocie, zadając sobie cierpienie. [przypis autorski]
rozkosznik — tu: człowiek oddający się głównie zażywaniu rozkoszy. [przypis edytorski]
rozkoszny (starop.) — tu: skłonny do rozkoszy, rozpusty, wygody. [przypis edytorski]
rozkosz — przyjemności życia. [przypis redakcyjny]
rozkosz* (starop.) — przyjemność, zadowolenie (znaczenie nieco inne niż obecnie). [przypis redakcyjny]
rozkosz — tu: przyjemność. [przypis edytorski]
rozkoszy (B. lm) — rozkosze. [przypis redakcyjny]