Przypisy

odbłądzić się (daw.) — stać się winnym. [przypis edytorski]

odbudowywa (daw.) — dziś popr.: odbudowuje. [przypis edytorski]

odbycie (daw.) — zbyt. [przypis edytorski]

odbyt (daw.) — zbyt, popyt, pokupność, popularność wśród nabywców. [przypis edytorski]

odbyt (daw.) — zbyt. [przypis edytorski]

odbyt (daw.) — zbyt; tu: powodzenie w interesie. [przypis edytorski]

odciągnąć (daw.) — odjąć. [przypis edytorski]

odcieniów (daw.) — dawna forma dopełniacza lm rzeczownika odcień, dziś: odcieni. [przypis edytorski]

oddaleńszy (daw.) — dziś: bardziej oddalony. [przypis edytorski]

oddawa (daw.) — dziś: oddaje. [przypis edytorski]

oddział (daw.) — klasa w szkole podstawowej. [przypis edytorski]

oddział (daw.) — klasa w szkole podstawowej. [przypis edytorski]

oddział (daw.) — tu: klasa. [przypis edytorski]

oddziaływa (daw.) — dziś raczej: oddziałuje. [przypis edytorski]

oddzierżać (daw.) — otrzymać. [przypis edytorski]

ode mnie gromiony (daw.) — gromiony przeze mnie; pokonywany przeze mnie. [przypis edytorski]

odeczcić (daw.) — oddać cześć, ugościć wzajemnie. [przypis edytorski]

odegrywający (daw.) — dziś: odgrywający. [przypis edytorski]

odejmować się (daw.) — bronić się, odpierać. [przypis edytorski]

odelga (daw., gw.) — zelżenie mrozu, odwilż. [przypis edytorski]

odewrzeć (daw.) — otworzyć. [przypis edytorski]

odezwa (daw.) — odezwanie się, wypowiedź ustna lub pisemna. [przypis edytorski]

odęty (daw.) — nadąsany, bez humoru. [przypis edytorski]

odfotografować (daw.) — zrobić zdjęcie. [przypis edytorski]

odfotografowywać (daw.) — tu: odbijać, odciskać. [przypis edytorski]

odgrześć (daw.) — odgrzebać. [przypis edytorski]

odjąć (daw.) — zabrać. [przypis edytorski]

odkaz (daw.) — odpowiedź. [przypis edytorski]

odkazać (daw.) — nakazać, polecić. [przypis edytorski]

odkazać (daw.) — odpowiedzieć. [przypis edytorski]

odkazać (daw.) — przekazać. [przypis edytorski]

odkąsić (daw.) — kąsając, oderwać kawałek czegoś; odgryźć. [przypis edytorski]

odkosz a. kosz (daw.) — odmowa w zalotach. [przypis edytorski]

odkosz a. kosz (daw.) — odmowa w zalotach. [przypis edytorski]

odkosz (daw.) — odprawa dawana przez kobietę mężczyźnie starającemu się o jej rękę; dać odkosza: odmówić swojej ręki, dziś popr.: dać kosza. [przypis edytorski]

odkosz (daw.) — odprawa dawana przez kobietę mężczyźnie starającemu się o jej rękę. [przypis edytorski]

odkosz (daw.) — odrzucenie przez kobietę propozycji małżeństwa. [przypis edytorski]

odłączon (daw.) — odłączony; tu: odstawiony. [przypis edytorski]

odmiatanie (daw.) — wzgardzanie, odtrącanie. [przypis edytorski]

odmięcz (daw.) — odwilż (tu użyte metaforycznie). [przypis edytorski]

odmłodzon (daw.) — rzeczownikowa forma przymiotnika, dziś: odmłodzony. [przypis edytorski]

odniesienie (daw.) — doniesienie, donos. [przypis edytorski]

odnosić (daw.) — tu zbierać, dostawać. [przypis edytorski]

odpis (daw.) — pisemna odpowiedź, odpisanie na list. [przypis edytorski]

odpocznienie (daw.) — odpoczynek. [przypis edytorski]

odpocznienie (daw.) — spoczęcie, wypoczynek. [przypis edytorski]

odpoznawać (daw.) — rozpoznawać w czymś coś, co znało się dawniej. [przypis edytorski]

odpór (daw.) — obrona. [przypis edytorski]

odprawa (daw.) — załatwienie, rozstrzygnięcie. [przypis edytorski]

odprawować (daw.) — dziś: odprawiać. [przypis edytorski]

odprawować (daw.) — odprawiać. [przypis edytorski]

odprawować się (daw.) — odbywać się. [przypis edytorski]

odrachować (daw.) — dziś: odliczyć. [przypis edytorski]

odrażać (daw.) — zrażać, zniechęcać. [przypis edytorski]

odrobek (daw.) — odpracowanie długu. [przypis edytorski]

odruzgi (daw.) — odpryski. [przypis edytorski]

odrwić (daw.) — oszukać. [przypis edytorski]

odsetka (daw.) — procent od kwoty; dziś tylko w lm: odsetki. [przypis edytorski]

odsługa (daw.) — usługa oddana za usługę. [przypis edytorski]

odstrychnąć się (daw.) — tu: oddalić się, zerwać a. ochłodzić stosunki. [przypis edytorski]

odtęschnieć (daw.) — przestać tęsknieć. [przypis edytorski]

odtroczyć (daw.) — odwiązać. [przypis edytorski]

odwetować (daw.) — odbić (coś komuś), odegrać się (na kimś za coś), zemścić się, odpłacić (komuś za coś). [przypis edytorski]

odwieczerz (daw.) — popołudnie. [przypis edytorski]

odwieczerz (daw.) — pora wieczorna; posiłek wieczorny. [przypis edytorski]

odwieczerz (daw.) — późne popołudnie, wczesny wieczór; czas, kiedy słońce zachodzi i zaczyna zapadać zmrok. [przypis edytorski]

odwieczerze a. odwieczerz (daw., gw.) — popołudnie, pora przed wieczorem. [przypis edytorski]

odwłoka (daw.) — zwłoka, odłożenie sprawy; pójść w odwłokę: odwlec się. [przypis edytorski]

odwłoka (daw.) — zwłoka, odłożenie sprawy. [przypis edytorski]

odwłoka (daw.) — zwłoka. [przypis edytorski]

odwłóczyć (daw.) — odwlekać, odkładać na później. [przypis edytorski]

Odysów (daw.) — należący do Odysa. [przypis edytorski]

odziać (daw.) — ubrać, założyć na siebie. [przypis edytorski]

odzian (daw.) — ubrany. [przypis edytorski]

odzian spiżową zbroją (daw.) — zakuty w spiżową zbroję. [przypis edytorski]

odzierca (daw.) — grabieżca; ten, który „odziera”, grabi czyjąś własność. [przypis edytorski]

odzierca (daw.) — grabieżca; ten, który odziera, grabi czyjąś własność. [przypis edytorski]

odzierżyć (daw.) — otrzymać. [przypis edytorski]

odzierżyć (daw.) — utrzymać. [przypis edytorski]

odziewać się (daw.) — ubierać się. [przypis edytorski]

odzież płótniana (daw.) — dziś: odzież płócienna. [przypis edytorski]

odzyszcze (daw.) — odzyska. [przypis edytorski]

odzyszczyć (daw.) — odzyskać. [przypis edytorski]

odźwierek (daw.) — odrzwia, oprawa drzwi. [przypis edytorski]

odźwierki (daw.) — skrzydła drzwi. [przypis edytorski]

odżenąć (daw.) — odegnać. [przypis edytorski]

odżenie (daw.) — odegna. [przypis edytorski]

oficjalista (daw.) — osoba zarządzająca majątkiem ziemskim. [przypis edytorski]

oficjalista (daw.) — prywatny urzędnik, osoba zatrudniona przez właściciela do wykonywania zadań związanych z zarządzaniem majątkiem ziemskim. [przypis edytorski]

oficjalista (daw.) — urzędnik. [przypis edytorski]

oficjalista (daw.) — zarządca prywatnego majątku ziemskiego. [przypis edytorski]

oficjał (daw.) — przedstawiciel władzy; w Kościele katolickim: przewodniczący sądu biskupiego, sprawujący w imieniu biskupa kościelną władzę sądowniczą. [przypis edytorski]

oficjować (daw.) — odprawiać nabożeństwo. [przypis edytorski]

ofrankować (daw.) — uiścić opłatę pocztową za przesłanie listu. [przypis edytorski]