Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 450 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | anatomiczne | angielski, angielskie | architektura | astronomia | białoruski | biologia, biologiczny | botanika | chemiczny | czeski | dawne | filozoficzny | fizyka | francuski | frazeologia, frazeologiczny | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | historia, historyczny | hiszpański | holenderski | ironicznie | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | matematyka | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rodzaj męski | rodzaj nijaki | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | rzeczownik | środowiskowy | staropolskie | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | wojskowy | wulgarne | żartobliwie
Według języka: wszystkie | English | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 13069 przypisów.
przysiadł był — daw. czas zaprzeszły; dziś: przysiadł (wcześniej). [przypis edytorski]
przysiadły — tu: przysadzisty, niski i niewysmukły. [przypis edytorski]
przysięgać się (reg.) — przysięgać. [przypis edytorski]
Przysięgał przez Żywiącego na wieki (…) że czasu już nie będzie — cytat z Apokalipsy św. Jana, wg Biblii w tłumaczeniu Jakuba Wujka. [przypis edytorski]
Przysięgam na rękę Wenery — Eneasz był synem bogini Afrodyty (rzym. Wenus), która podczas walki pod Troją, próbując ratować syna, została zraniona w rękę przez Diomedesa (Iliada V 305–351). [przypis edytorski]
przysięgłem — dziś popr. forma: przysiągłem. [przypis edytorski]
przysięgłem — dziś: przysiągłem. [przypis edytorski]
przy się (starop. forma) — zapiera się; przeczy. [przypis edytorski]
przysiężcie — dziś popr. forma: przysięgnijcie. [przypis edytorski]
przysiężesz (daw. forma) — dziś: przysięgniesz. [przypis edytorski]
przysiężesz (daw.) — przysięgniesz. [przypis edytorski]
przysiężesz — dziś popr. forma: przysięgniesz. [przypis edytorski]
przysiężny (hist.) — pomocnik wójta, wchodzący w skład sądu gromadzkiego. [przypis edytorski]
przysiężny — zaprzysiężony. [przypis edytorski]
Przysiecki, Feliks (1883–1935) — dziennikarz i poeta, związany z grupa literacką „Skamander”. [przypis edytorski]
przysionek — rodzaj przedpokoju. [przypis edytorski]
przysionek — rodzaj werandy utworzonej przez wsparty na słupach okap domu. [przypis edytorski]
przyskąpo — zbyt mało. [przypis edytorski]
przysłać sekundantów — wyzwać na pojedynek. [przypis edytorski]
przysłonione — dziś popr.: przysłonięte. [przypis edytorski]
przysłoniony — dziś popr.: przesłonięty. [przypis edytorski]
przysłoniony — dziś popr.: przysłonięty. [przypis edytorski]
przysłowie — tu: stale powtarzane powiedzenie. [przypis edytorski]
przysłowiów — dziś popr. forma B.lm: przysłów. [przypis edytorski]
przysłuchywał — dziś: przysłuchiwał. [przypis edytorski]
przysłuchywał się — dziś: przysłuchiwał się. [przypis edytorski]
przysłuchywali się — dziś popr.: przysłuchiwali się. [przypis edytorski]
przysłużyć się stryczkiem komuś (iron.) — spowodować czyjeś powieszenie, doprowadzić do czyjejś śmierci. [przypis edytorski]
przysmaki Verego albo Beauvillego — z najlepszych ówczesnych paryskich restauracji: Beauvillersa (zał. 1782) oraz Véry'ego (zał. 1805). [przypis edytorski]
przysposobić — przygotować. [przypis edytorski]
przysposobić — tu: przygotować coś. [przypis edytorski]
przystać (daw., gw.) — zgodzić się. [przypis edytorski]
przystać (daw.) — zgodzić się. [przypis edytorski]
przystać na coś — zgodzić się, pozwolić na coś. [przypis edytorski]
przystać — tu raczej: przystanąć. [przypis edytorski]
przystać — zgodzić się na coś. [przypis edytorski]
przystajeż (daw.) — konstrukcja z partykułą -że skróconą do -ż; znaczenie: czy przystajesz. [przypis edytorski]
„Przystań” — dawny ośrodek opiekuńczy dla „upadłych dziewcząt”, złożony z trzykondygnacyjnego budynku z dwiema oficynami i ogrodu, funkcjonujący od 1925 do 1945 w Białołęce (ob. ul. Modlińska 257 w Warszawie). [przypis edytorski]
przystanka — dziś popr. forma D. lp: przystanku. [przypis edytorski]
przystawać — tu: pasować. [przypis edytorski]
przystawa (daw.) — dostawa. [przypis edytorski]
przystawa (daw.) — przystaje, pasuje do czegoś. [przypis edytorski]
przystawa — dziś popr.: przystaje. [przypis edytorski]
przystawanie — tu: poprzestawanie a. zgoda na coś. [przypis edytorski]
przystawca a. przystaw — starop. wyraz oddający łac. termin pristaldis oznaczający wykonawczego urzędnika sądowego lub ogólnie jednego z urzędników „przybocznych”. [przypis edytorski]
przystaw (daw.) — strażnik, przełożony. [przypis edytorski]
przystaw (rus.) — strażnik. [przypis edytorski]
przystęp — możliwość dojścia do czegoś. [przypis edytorski]
przystęp — tu: sposób bycia. [przypis edytorski]
przystępy (daw.) — przystąpienie do kobiety branej za żonę, na jej gospodarkę. [przypis edytorski]
przystoi (daw.) — należy, wypada. [przypis edytorski]
przystoi (daw.) — wypada, jest właściwe. [przypis edytorski]
przystoi (daw.) — wypada, należy. [przypis edytorski]
przystoi (daw.) — wypada. [przypis edytorski]
przystoi — należy, wypada. [przypis edytorski]
przystoi — wypada. [przypis edytorski]
przystojnie (daw.) — tak, jak należy. [przypis edytorski]
przystojnie (daw.) — tak, jak wypada. [przypis edytorski]
przystojnie (daw.) — tu: przyzwoicie, właściwie. [przypis edytorski]
przystojnie (daw.) — we właściwy sposób. [przypis edytorski]
przystojnie — jak przystoi; przyzwoicie. [przypis edytorski]
przystojność (daw.) — czynienie tego, co należy. [przypis edytorski]
przystojność (daw.) — to, co należy, wypada, przystoi. [przypis edytorski]
przystojność (daw.) — to, co przystoi (robić, mówić itp.); odpowiednie zachowanie, właściwe postępowanie. [przypis edytorski]
przystojność (współcz.) — piękno. [przypis edytorski]
przystojność — w tekście bardzo często pojawia się to określenie w dawniejszym znaczeniu: zachowanie zgodne z obyczajami i zasadami dobrego wychowania, przyzwoitość etc. [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — odpowiedni. [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — odpowiedni, właściwy. [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — tu: odpowiedni. [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — tu: właściwy, odpowiedni, jak przystoi (o zachowaniu). [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — tu: właściwy. [przypis edytorski]
przystojny (daw.) — właściwy. [przypis edytorski]
przystojny (starop.) — tu: właściwy komuś; taki, jaki komuś przystoi. [przypis edytorski]
przystojny — tu: odpowiedni. [przypis edytorski]
przystojny — tu: porządny, właściwy. [przypis edytorski]
przystojny — tu: przyzwoity, zachowujący się jak przystoi; układny, delikatny. [przypis edytorski]
przystosowanie kraju, niedawno przez Dom Austriacki wydartego Polsce — mowa o pierwszym katastrze gruntowym Galicji, zwanym Metryką Józefińską od imienia zleceniodawcy, cesarza Józefa II. W 1785 r. urzędnicy dokonali spisu granic gmin i poszczególnych posiadłości, dokładnie scharakteryzowali wielkość i rodzaj każdego kawałka ziemi wraz z budynkami. Zewidencjonowano właścicieli ziemi i wysokość płaconych przez nich podatków. Jeszcze dziś akta te dostarczają bardzo cennego materiału do badań nad historią polskiej demografii i gospodarki, a także danych geograficznych i genealogicznych. [przypis edytorski]
przystosowanie — tu: nawiązanie, aluzja. [przypis edytorski]
przystosowanie — tu: prawdopodobnie chodzi o odniesienie piosenki do opisu tego, co faktycznie widział autor. [przypis edytorski]
przystrój (daw.) — coś, co przystraja; ozdoba. [przypis edytorski]
przystronek (gw.) — sąsiek, oddzielona przegrodą od klepiska część stodoły, w której składa się zboże a. siano. [przypis edytorski]
przy stronie (starop.) — z boku. [przypis edytorski]
przysuć (daw.) — przysypać. [przypis edytorski]
przysuć (daw.) — tu: opleść, przyozdobić. [przypis edytorski]
przysuć (daw.) — zasnuć, spowić. [przypis edytorski]
przysuty (daw.) — przysypany. [przypis edytorski]
przysuty — przysypany. [przypis edytorski]
przysuty — przysypany, zasłany. [przypis edytorski]
przysuwający — tu: zasnuwający. [przypis edytorski]
przysyłka — dziś w tym kontekście: przysłanie a. przesyłka. [przypis edytorski]
przyszczypny (daw. a. gw.) — zadziorny, ale na sposób humorystyczny. [przypis edytorski]
przyszedł do herbaty — dziś: przyszedł na herbatę. [przypis edytorski]
przyszedłli (daw.) — konstrukcja z partykułą -li; znaczenie: czy przyszedł, czyż przyszedł, czyżby przyszedł. [przypis edytorski]
przyszedł na świat potomek ze szczepu królewskiego — Władysław II Wygnaniec (1105–1159) urodził się wcześniej; chodzi więc może o nieznanego syna Bolesława Krzywoustego i Zbysławy. [przypis edytorski]
przyszedszy (starop. forma) — dziś popr.: przyszedłszy. [przypis edytorski]
przyszłe — tu: przybyłe. [przypis edytorski]
przyszłoć (…) żebrać — przyszło ci żebrać. [przypis edytorski]
Przyszłość — organ prasowy organ „Eleuterii”, pismo propagujące abstynencję, wartości etyczne i racjonalizm, zał. w 1905 przez Wincentego Lutosławskiego. [przypis edytorski]
przyszłość z trzewi bydląt (…) obwieszczać — trzewia badali etruscy wieszczkowie, zwani haruspices. [przypis edytorski]
Przyszły nagrody Nobla — w 1903 Maria i Pierre Curie otrzymali wspólnie z Becquerelem Nagrodę Nobla z fizyki za badania nad zjawiskiem promieniotwórczości. Już po śmierci męża, w 1911, Maria otrzymała drugą, tym razem samodzielną Nagrodę Nobla z chemii: za odkrycie polonu i radu. Tym samym została pierwszą osobą wyróżnioną Nagrodą Nobla dwukrotnie i pierwszą kobietą, która otrzymała tę nagrodę w dziedzinie chemii. [przypis edytorski]