Spis treści

    1. Bóg: 1
    2. Podróż: 1
    3. Sen: 1
    4. Stworzenie: 1
    5. Zwierzęta: 1

    Bolesław LeśmianDusiołek

    1

    PodróżSzedł po świecie Bajdała[1],

    Co go wiosna zagrzała, —

    Oprócz siebie — wiódł szkapę, oprócz szkapy — wołu,

    Tyleż tędy, co wszędy[2], szedł z nimi pospołu.

    5

    SenZachciało się Bajdale

    Przespać upał w upale,

    Wypatrzył zezem ściółkę ze mchu popod lasem,

    Czy dogodna dla karku — spróbował obcasem.

    Poległ cielska tobołem

    10

    Między szkapą a wołem,

    Skrzywił gębę na bakier i jęzorem mlasnął

    I ziewnął w niebogłosy i splunął i zasnął.

    Nie wiadomo dziś wcale,

    Co się śniło Bajdale?

    15

    Lecz wiadomo, że, szpecąc przystojność[3] przestworza,

    Wylazł z rowu Dusiołek, jak półbabek[4] z łoża.

    Pysk miał z żabia ślimaczy, —

    (Że też taki żyć raczy!) —

    A zad tyli[5], co kwoka, kiedy znosi jajo.

    20

    Milcz, gębo nieposłuszna, bo dziewki wyłają[6]!

    Ogon miał ci z rzemyka,

    Podogonie zaś z łyka.

    Siadł Bajdale na piersi, jak ten kruk na snopie, —

    Póty dusił i dusił, aż coś warkło w chłopie!

    25

    Warkło, trzasło, spotniało!

    Coć się stało, Bajdało?

    Dmucha w wąsy ze zgrozy, jękiem złemu przeczy, —

    Słuchajta, wszystkie wierzby, jak chłop przez sen beczy!

    Sterał we śnie Bajdała

    30

    Pół duszy i pół ciała,

    Lecz po prawdzie nie długo ze zmorą marudził, —

    Wyparskał ją nozdrzami, zmarszczył się i zbudził.

    ZwierzętaRzekł Bajdała do szkapy:

    Czemu zwieszasz swe chrapy?

    35

    Trzebać było kopytem Dusiołka przetrącić,

    Zanim zdążył mój spokój w całym polu zmącić!

    Rzekł Bajdała do wołu:

    Czemuś skąpił mozołu?

    Trzebać było rogami Dusiołka postronić,

    40

    Gdy chciał na mnie swej duszy paskudę wyłonić!

    Bóg, StworzenieRzekł Bajdała do Boga:

    O, rety — olaboga!

    Nie dość ci, żeś potworzył mnie, szkapę i wołka,

    Jeszcześ musiał takiego zmajstrować Dusiołka?

    Przypisy

    [1]

    Bajdała — Człowiek opowiadający bajki. [przypis edytorski]

    [2]

    Tyleż tędy, co wszędy (współcz.) — tu i ówdzie. [przypis edytorski]

    [3]

    przystojność (współcz.) — piękno. [przypis edytorski]

    [4]

    półbabek — podstarzała kobieta [przypis edytorski]

    [5]

    tyli — tutaj: tak duży [przypis edytorski]

    [6]

    wyłają — przywołają to do porządku przy pomocy słów. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…