Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 401 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
W szkole → ← Wesoły Janek

Spis treści

      Maria KonopnickaMuchy samochwały

      U chomika w gospodzie
      Siedzą muchy przy miodzie.
      Siedzą, piją koleją,
      I z pająków się śmieją.
      Podparły się łapkami
      Nad pełnemi kuflami.
      Zagiął chomik żupana,
      Miód dolewa do dzbana.
      — Żebyś, kumo, wiedziała,
      Com już sieci narwała,
      Com z pająków nadrwiła,
      Tobyś ledwo wierzyła!
      — Moja kumo jedyna!
      Czy mi pająk nowina?
      Śmiech doprawdy mnie bierze…
      Pająk!… Także mi zwierzę!
      — Żebyś, kumo, wiedziała,
      Trzem pająkom bez mała,
      Jak się dobrze zasadzę,
      Trzem pająkom poradzę!…
      — Moja kumo kochana!
      (Chomik! dolej do dzbana!)
      Moja kumo jedyna,
      Czy mi pająk nowina?
      Prawi jedna, to druga,
      A tu z kąta coś mruga…
      Prawi czwarta i piąta,
      A coś czai się z kąta.
      Pająk ci to, niecnota,
      Nić — tak długą — namota!
      Zdusił muchy przy miodzie,
      W chomikowej gospodzie.
      Close
      Please wait...
      x