5530 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Autor: Marcel Proust

  • Marcel Proust X
  1. W stronę Guermantes Marcela Prousta to trzecia część cyklu W poszukiwaniu straconego czasu. Z tomu W stronę Swanna znamy już dokładnie prowincjonalne miasteczko Combay, tak boleśnie nieistniejące w rzeczywistości, że w ramach obchodów setnej rocznicy urodzin Prousta w 2005 r. dołączono jego sławne imię do nazwy Illiers, gdzie pisarz zwykł spędzać wakacje i gdzie istnieje nawet Dom ciotki Leonii (nie udało się tylko do zbiorów muzealnych zdobyć egzemplarzy magdalenek z okresu Belle Époque). Strona Guermantes to jedna z dwóch możliwych (oprócz „strony Swanna”) destynacji spacerów z domu w Combray, ale też jeden z kierunków, w jakim podążają marzenia i domysły głównego bohatera i narratora cyklu.

    Pociągająca niczym magnes w tę stronę jest egzystencja arystokracji, której nazwiska są zarazem nazwami geograficznymi, a te z kolei kryją w sobie cząstki wyrazów i znaczeń zdolnych rozkwitnąć w marzycielskiej głowie oczytanego dziecka w całe opowieści sięgające półlegendarnych czasów. I choć brodawka na twarzy potomkini dumnego książęcego rodu potrafi na chwilę zmrozić delikatne rośliny tych narracji wybujałych ze skromnej gleby witrażu w kościele w Méséglise, wyobraźnia nie poddaje się i wnet podnosi się znów, by snuć dalej swe barwne baśnie na wątłej kanwie rzeczywistości.

    W stronę Guermantes pokazuje zbliżenie się bohatera do tego kręgu: zamieszkanie w Paryżu w części pałacu de Guermantes, zacieśnienie przyjaźni z Robertem de Saint-Loup, udział w życiu towarzyskim w salonie pani Villeparisis, oczarowanie księżną Orianą de Guermantes, wreszcie dalsze spotkania z tajemniczym hrabią de Charlus. Proust pokazuje z wdziękiem motywacje, mechanizm i niezłomny wysiłek twórczy snobizmu; ironiczny dystans zmienia się w fascynację i odwrotnie; cóż że zdemaskowane zostają obiekty, wokół których osnute były kunsztowne skojarzenia? Najważniejsza jest tkanka wspomnienia.

  2. „Panna Albertyna wyjechała!” O ileż głębsze prawdy odsłania w nas ból niż cała psychologia!

    Świat pustoszeje, inni ludzie liczą się tylko o tyle, że przez ich działania można odzyskać Albertynę lub ostatecznie, na zawsze ją utracić. Nasycona introspekcją opowieść o udrękach opuszczenia, zazdrości, odchodzeniu bliskich z naszego życia i zanikania z pamięci.

    Bohater chwyta się upokarzających kłamstw i manipulacji, by skłonić ukochaną do powrotu. Prędko jednak okazuje się, że już za późno. Pod wpływem wspomnień i poszukiwań jego zazdrość ustępuje miejsca zrozumieniu i akceptacji dziewczyny takiej, jaką była. Po jej dwu odejściach, od niego i ze świata, rozpoczyna się to trzecie, stopniowe, niepochwytne odejście, opuszczenie serca i pamięci.

    Ostatni rozdział relacjonuje wydarzenia w świecie arystokracji. Wydaje się suchy, bezuczuciowy, jak gdyby po ostatnim odejściu Albertyny nie pozostało już nic istotnego.

    Szósty tom cyklu W poszukiwaniu straconego czasu nie został przez autora uporządkowany i zredagowany w takim stopniu, jak wcześniejsze. Dzieła tego dopełniła tłumaczka, Magdalena Tulli, podając w przypisach zestawienie dwu wersji utworu i uzupełniając pewne szczegóły zgodnie z notatkami Prousta.

  3. W cieniu zakwitających dziewcząt jest drugim tomem cyklu powieściowego autorstwa Marcela Prousta pt. W poszukiwaniu straconego czasu.

    Tym razem główny bohater opisuje swoje miłosne doświadczenia — począwszy od rozwojów i upadków pierwszej miłości do Gilberty, córki Swanna, przez kolejne romanse i spotkanie następnej kobiety, pięknej Albertyny, która zawłada jego życiem. Główny bohater prowadzi również coraz bujniejsze życie towarzyskie w świecie wysoko postawionych obywateli.

    Utwór został opublikowany we Francji po raz pierwszy w 1919 roku. Marcel Proust to francuski pisarz, którego największym dokonaniem jest quasi-autobiograficzny cykl powieściowy W poszukiwaniu straconego czasu. Lata jego twórczości przypadają na pierwszą połowę XX wieku. Uważany przez niektórych za najważniejszego pisarza swoich czasów.

Wybrane utwory

Motywy i tematy

A

Antysemityzm (2)

Artysta (5)

B

Błoto (1)

Bogactwo (1)

C

Choroba (6)

Ciało (7)

Ciemność (1)

Cierpienie (7)

Cnota (1)

Czary (1)

Czas (9)

Czyn (1)

D

Dama (1)

Dar (1)

Dom (3)

Droga (1)

Drzewo (1)

Dusza (1)

Dzieciństwo (3)

Dziecko (10)

Dźwięk (1)

E

Egoizm (1)

G

Gość (2)

Grzeczność (3)

H

Historia (2)

I

Interes (1)

J

Jedzenie (5)

K

Katastrofa (1)

Kłamstwo (1)

Kobieta (8)

Kobieta "upadła" (2)

Kondycja ludzka (3)

Krew (1)

Król (2)

Książka (5)

Kuchnia (1)

Kwiaty (3)

L

Lato (2)

Lekarz (1)

List (3)

Literat (2)

Lud (2)

Lustro (1)

Ł

Łzy (1)

M

Marzenie (3)

Matka (7)

Mąż (1)

Mężczyzna (2)

Mieszczanin (5)

Milczenie (1)

Miłosierdzie (1)

Miłość (13)

Młodość (4)

Moda (1)

Mucha (1)

N

Nadzieja (1)

Naród (1)

Natura (1)

Nauka (1)

Noc (3)

O

Obcy (3)

Obowiązek (1)

Obraz świata (3)

Obrzędy (2)

Obyczaje (18)

Odrodzenie (1)

Ojciec (1)

Oko (1)

Okrucieństwo (6)

Otchłań (1)

P

Pająk (1)

Pamięć (6)

Pan (5)

Państwo (1)

Pieniądz (1)

Piękno (1)

Pijaństwo (1)

Plotka (1)

Pobożność (1)

Pocałunek (2)

Podróż (3)

Poezja (1)

Pogarda (1)

Pojedynek (1)

Polityka (4)

Portret (1)

Pozory (1)

Pozycja społeczna (12)

Praca (1)

Prawda (7)

Przemiana (1)

Przemijanie (1)

Przestrzeń (7)

Przyjaźń (1)

Pustynia (1)

R

Rewolucja (1)

Rodzina (2)

Rozkosz (2)

Rozpacz (1)

Rozstanie (2)

S

Samolubstwo (1)

Samotnik (2)

Samotność (2)

Sen (9)

Serce (2)

Słońce (1)

Słowo (12)

Sługa (15)

Służalczość (1)

Smutek (1)

Sobowtór (1)

Spotkanie (1)

Starość (4)

Strach (1)

Strój (1)

Sumienie (1)

Syn (4)

Szczęście (3)

Szlachcic (2)

Sztuka (7)

Ś

Śmiech (2)

Śmierć (2)

Światło (2)

Świątynia (2)

T

Tajemnica (1)

Teatr (1)

Tłum (1)

U

Ucieczka (1)

Uroda (1)

W

Wdowa (1)

Wiedza (1)

Więzienie (1)

Wojna (2)

Wróg (1)

Wspomnienia (1)

Współczucie (1)

Wyobraźnia (1)

Wzrok (5)

Z

Zabawa (2)

Zapach (4)

Zazdrość (4)

Ż

Żałoba (1)

Żołnierz (1)

Żona (1)

Żyd (2)

Autor: Marcel Proust

Ur.
10 lipca 1871 w Paryżu
Zm.
18 listopada 1922 w Paryżu
Najważniejsze dzieło:
W poszukiwaniu straconego czasu

Pisarz fr., którego cykl powieściowy, W poszukiwaniu straconego czasu, uważny jest za przełomowy dla prozy XX wieku.
Właściwym tematem obejmującego siedem tomów dzieła Prousta jest czas i możliwość jego ,,odzyskania" dzięki pamięci - jednak nie przez świadome opracowanie intelektualne, ale poddanie się mimowolnemu wspomnieniu (legendarne działanie magdalenki namoczonej w herbacie) i utrwalenie życia poprzez sztukę. Powieść zawiera przy tym obserwacje obyczajowe, refleksje o sztuce, impresje na temat krajobrazów, miejsc i sposobu ich postrzegania oraz wnikliwe portrety psychologiczne, których sens i wartość nie wyczerpuje się jednak w odkryciu psychologicznych uwarunkowań postaci, wpisując się w szerszą opowieść o pracy pamięci, a tym samym przekraczając formułę powieści psychologicznej.Pierwsza większa publikacja Prousta, zbiór artykułów ,,Les Plaisirs et les Jours" (1896) nie została przyjęta przychylnie przez krytykę, zaś pierwszy tom ukończonego już cyklu W stronę Swanna (1913) nie wywołał właściwie żadnej reakcji. Za życia autora, który tymczasem zyskał pewne uznanie w świecie literackim, ukazały się jeszcze tomy: W cieniu zakwitających dziewcząt (1919, nagroda Goncourtów), Strona Guermantes (1920 cz. 1, 1921 cz. 2) oraz Sodoma i Gomora (1921 cz. 1, 1922 cz. 2). Ostatnie lata życia Proust, cierpiący od dzieciństwa na astmę i prawdopodobnie silną alergię, spędził w odosobnieniu w swoim paryskim mieszkaniu, pracując nocami. Dzieło jego życia, stanowiące całość już w 1911 r., było z czasem uzupełniane, a ostatnie tomy nie zostały dopracowane przez autora. Po jego śmierci ukazały się dopełniające cykl powieści: Uwięziona (1923), Nie ma Albertyny (1925; tom posiada dwie różne wersje zakończenia) i ,Czas odnaleziony (1927), a także nieukończona (porzucona ok. 1901 r.) powieść zawierająca prototypy wielu postaci i wątków Jan Snateuil (1952).

Marcel Proust w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie